Tibetan
དང༌། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ་དང༌། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་གཞིའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་དང༌། ལྟར་སྣང་ལ་དཔྱད་པ་དང་བདུན་ལས།དང་པོ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་ལྡོག་ཆ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་གཞིའི་ཆོས་ཤིག་ངོས་འཛིན་རྒྱུ་མེད་ཀྱང༌། རེ་ཤིག་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཁྱད་གཞིར་ངོས་བཟུང་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ང་དང་བདག་ནམ་ དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང༌། བུམ་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང༌། དེའི་ང་བདག་མ་གྲུབ་པ་དང༌། བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་གཉིས་ལ་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཡང་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱང་ཡིན་ཡང༌། དགག་བྱ་ང་བདག་ལོག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང༌། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ལོག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དེ། དགག་བྱ་ལོག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པས་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས། ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན། བདག་མེད་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྒྱལ་བས་འདི་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ངེས་པ་སྟོན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་བསྟན་ན་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པའི་སྣོད་དང་མི་ལྡན་པས་དེ་ལ་དེ་བསྟན་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་དུ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་མེད་པ་གཉིས་པོ་འདིས་ཡུལ་གྱི་དགག་བྱ་དངོས་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པ་མི་སྲིད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའམ། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཤིག་མི་སྲིད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་འཁྲུལ་བས་དེ་དང་དེར་འཛིན་པ་ནི་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དགག་བྱ་སྟེ། མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཟློག་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་ཡུལ་གྱི་དགག་བྱ་དངོས་མི་སྲིད་པས། སྤོང་རྒྱུ་མེད་ཅིང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དགག་བྱ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྤོང་པ་ལ། བདག་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དགག་བྱ་ཡུལ་དངོས་གནས་ལ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཡིན་ན། འབད་པ་ཅི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་དེ་སྤོང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་གནས་ལ་ཡོད་པ་སུས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་ཤིང༌། དངོས་གནས་ལ་མེད་པ་ཞིག་སུས་ཀྱང་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་གིས་ནམ་ཡང་གོས་མ་མྱོང་ཞིང་མེད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་དབྱིངས་ལས་གཞན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཙམ་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྣམ་གྲངས་པ་ཙམ་ཡིན་ ནོ། །ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ཞིང་སྒྲ་རྟོག་ལ་གྲགས་པས་ན་སྣང་གྲགས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གང་ལ་ཡང༌། ང་བདག་གིས་དངོས་པོ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་ཙམ་དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཅེས་ཐ་སྙད་སྦྱཽར་བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་པོ་འདིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀུན་གྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་འདིའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས། རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་པའི་དོན་ལ་རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ་གསུངས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ནི་ཆོས་གང་དང་གང་མ་འོངས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་འདས་པའི་ཆོས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱྀར་དང༌། ད་ལྟར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བློས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་དུ་འཇུག་ཚུལ་གོང་རབ་བྱེད་ལྔ་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་
Chinese
以及，确定二种无我的破斥对象，确定二种无我的体性，讲述二种无我的名称的类别，确定二种无我的空性的基础的体性，真实义的辨别正理，以及对相似的观察，共有七个方面。第一，人无我和法无我二者体性相同，反体相异。其理由是，显现声名的诸法都是二种无我。从体性的角度来说，没有丝毫差别。例如，像瓶子一样的差别基的法无法确定，但暂时在假立的权衡下，如果确定为差别基，那么像瓶子一样的事物，我和我所无论何时也不存在，这是人无我。瓶子真实成立丝毫也不存在，这是法无我。其我和我所不成立，以及真实不成立二者体性没有差别。因此，一切法既是人无我，也是法无我。但是，从破斥对象我与我所颠倒的反体来说，是人无我。从破斥对象真实成立颠倒的反体来说，是法无我。因为从破斥对象颠倒的方式而反体，所以是差别。第二，一切法都是二种无我，既然体性没有差别，那么，区分二种无我的必要是什么呢？其理由是为了随顺小乘声闻缘觉的种姓者，是人无我。以及为了随顺大乘菩萨的种姓者，佛陀宣说了法无我这二者。其中，对于小乘种姓者，必须显示确定人无我，因为不显示它就无法从轮回中解脱。而且，因为不具备显示超过它的法无我的器量，所以即使对他们显示也没有必要，仅仅显示人无我。而大乘种姓者，为了必须获得一切智智，所以显示了法无我。第三，这二种无我所境的破斥对象，在真实所知中是不存在的，因为常一
English
And, identifying the objects to be refuted by the two selflessnesses, identifying the nature of the two selflessnesses, explaining the categories of names of the two selflessnesses, identifying the nature of the basis of emptiness of the two selflessnesses, the correct reasoning for discerning the ultimate truth, and the examination of appearances, there are seven aspects. First, the two selflessnesses of person and phenomena are the same in nature but different in aspect. The reason for this is that all phenomena of appearance and sound are both two selflessnesses. There is not the slightest difference in terms of nature. For example, a distinguishing characteristic of a phenomenon like a vase cannot be identified, but temporarily, under the power of mere imputation, if it is identified as a distinguishing characteristic, then something like a vase never has "I" and "mine," which is the selflessness of person. Because the vase is not truly established in the slightest, it is the selflessness of phenomena. There is no difference in nature between the non-establishment of "I" and "mine" and the non-establishment of truth. Therefore, all phenomena are both the selflessness of person and the selflessness of phenomena. However, from the aspect of reversing the object to be refuted, the perverted "I" and "mine," it is the selflessness of person. From the aspect of reversing the object to be refuted, the truly established perversion, it is the selflessness of phenomena. Because the aspect is distinguished by the way the object to be refuted is reversed, it is a difference. Second, since all phenomena are both two selflessnesses, and since there is no difference in nature, what is the necessity of distinguishing between the two selflessnesses? The reason for this is to guide those of the Lesser Vehicle, the Hearers and Solitary Realizers, which is the selflessness of person. And to guide those of the Great Vehicle, the Bodhisattvas, the Buddha taught these two, the selflessness of phenomena. Among them, for those of the Lesser Vehicle, it is necessary to show the certainty of the selflessness of person, because without showing it, there is no liberation from samsara. Moreover, because they do not possess the capacity to show the selflessness of phenomena beyond that, there is no need to show it to them, only the selflessness of person is shown. But for those of the Great Vehicle, in order to attain omniscience, the selflessness of phenomena is shown. Third, the objects to be refuted by these two selflessnesses do not exist in the actual knowable, because they are permanent and single.
Chinese
因此，不可能存在具有自主性的补特伽罗之我，同样，在任何显现和声音的法中，也不可能存在自性成立或真实成立的法。然而，具有对境的迷惑心执着于此和彼，这是两种无我的破斥对象。因为这是将不存在的事物执着为存在的颠倒分别念，所以要遮止它。因此，由于对境的破斥对象实际上不存在，所以没有需要断除的，而对于具有对境的破斥对象，即断除像那样的颠倒分别念，被称为断除我。如果破斥对象在真实存在上成立，那么无论付出多少努力，也无法断除它。因此，任何人都无法破斥真实存在的事物，也没有人能够成立真实不存在的事物。第四，法性，即如是性，从未被世俗显现和声音之法的我所沾染和不存在，这是法无我的自性。此外，从胜义法界之外，所有世俗之法从一开始就没有成立各自的自性，这也只是法无我的名相而已。由于在具有对境的分别识中显现，并且在声音分别念中显说，所以称为显现和声音。对于任何世俗之法，无论是显现的还是隐蔽的，我或自性都永远不可能存在，因此才安立了人无我的名称。因此，由于这两种无我遍及一切法，所以是一切法的共同特征。第五，关于此法无我的名称，有无自性、无生、无灭、本来寂静和自性涅槃等等，为了表示无量名称的意义，慈氏菩萨在《现观庄严论》中说，无自性的意义是，任何法在未来都不成立为自己的自性，过去之法也不存在自己的体性，现在之法不住于自己的自性，并且不像心所执着的那样存在，因此被称为无自性。这里，无自性分为三种的道理，应该像前面第五品中所说的那样理解。无自性和无生等
English
Therefore, it is impossible for there to be a self of a person with autonomy, and likewise, in any phenomena of appearance and sound, it is impossible for there to be a phenomenon that is established by its own nature or established as true. However, the deluded mind with an object clinging to this and that is the object of negation of the two selflessnesses. Because it is a reversed concept that clings to what does not exist as existing, it is to be averted. Therefore, since the object of negation of the object does not actually exist, there is nothing to be abandoned, and for the object of negation of the object, that is, abandoning such a reversed concept, it is said to be abandoning the self. If the object of negation is established in real existence, then no matter how much effort is made, it cannot be abandoned. Therefore, no one can negate what exists in reality, and no one can establish what does not exist in reality. Fourth, the nature of phenomena, that is, suchness, has never been tainted or absent by the self of the phenomena of conventional appearance and sound, which is the characteristic of the selflessness of phenomena. Furthermore, other than the ultimate realm, all conventional phenomena do not establish their own essence from the beginning, which is only a category of the selflessness of phenomena. Since it appears in the discriminating consciousness with an object and is spoken of in sound concepts, it is called appearance and sound. For any conventional phenomena, whether manifest or hidden, the entity of I or self can never exist, so the name of the selflessness of the person is applied. Therefore, since these two selflessnesses pervade all phenomena, it is the common characteristic of all phenomena. Fifth, regarding the names of this selflessness of phenomena, there are such as absence of inherent existence, absence of arising, absence of cessation, primordially peaceful, and naturally completely beyond sorrow, etc. To show the meaning of the infinite names, the venerable Maitreya in the Ornament of the Sutras said that the meaning of absence of inherent existence is that any phenomenon whatsoever will not be established as its own inherent existence in the future, and past phenomena do not exist as their own entity, and present phenomena do not abide in their own essence, and they do not exist as the mind grasps them, therefore they are considered to be without inherent existence. Here too, the way in which absence of inherent existence is applied in three ways should be understood as explained in the fifth chapter above. Absence of inherent existence and absence of arising, etc.