Tibetan
ཐེག་མཆོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྣམ་བཤད་ཟིན་བྲིས། ཐེག་མཆོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྣམ་བཤད་ཟིན་བྲིས། ཐེག་མཆོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རྣམ་བཤད་ཟིན་བྲིས་དབུ་ཕྱོགས་ལེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། འདིར་ཐེག་མཆོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཆད་པ་ལ། ཐོག་མར་མཚན་གྱི་དོན་ནི། ཐེག་མཆོག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱཻ་བའི་དེ་ཡིན་ནོ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་དུ་སྟོན། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང༌། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བ། །སྐྱེ་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང༌། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མདོ་སྡེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་སྟེ་བརྗོད་བྱའི་དོན་རྣམས་ཚིག་ལྷུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་པའོ། །དབྱངས་བསྙད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་རྣམས་ ཚིགས་བཅད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྡེབས་པའོ། །ལུང་དུ་བསྟན་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚིགས་བཅད་ཀྱི་སྡེ་ནི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གཟིགས་ནས་དེ་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཆེད་བརྗོད་ནི་དཔེ་ཞིག་གཟིགས་ནས་དེ་དང་དོན་སྦྱར་ཏེ་སྟོན་པའོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྔོན་བྱུང་གི་གླེང་གཞི་རྣམས་སོ། །རྟོགས་བརྗོད་ནི་སྔོན་འདི་བྱས་པའི་ད་ལྟ་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་ངོ༌། །ཞེས་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐྱེ་རབས་རྣམས་སོ། །སྐྱེ་རབས་ཀྱི་སྡེ་ནི་འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པའི་འཁྲུངས་རབས་ལྟ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱེ་རབས་རྣམས་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི་ཡ་མཚན་པ་སྟེ་སྟོང་གསུམ་ནོར་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་བས་མཆོད་རྟེན་སྐྱུ་རུ་རའི་འབྲས་བུ་ཙམ་བཞེངས་པ་ ཡང་བསོད་ནམས་ཆེའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པས་མདོ་སྡེའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ལྟར་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེའི་ངོས་འཛིན་ཉན་ཐོས་ཐེག་ཆེན་སྤོང་བ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་ནང་ཚན་ཞིག་ཡིན་པར་འདོད་མོད། མདོ་སྡེ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་བསྐུར་བ་བཏབ་པའི་སྐྱོགས་བཤད་དོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། དེས་ན་འདིར་བསྟན་པའི་དབུ་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོའི་དོན་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །དབུ་མ་ཆེན་པོ་ནི། སྤྱི་དབུ་མ་ཞེས་པ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞྀའི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་དབུ་མ་དེ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་རང་སྟོང་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་ནི་དབུ་མ་ཆུང་ངུ་དང། གཞན་སྟོང་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་ནི་དབུ་མ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། ཐལ་རང་སོགས་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་ནས་སྙེད་པའི་སྟོང་པ་ཙམ་ལ་དབུ་མར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ཆུང་ངུ་དང༌། ཕྱྀ་མ་ནི་དཔྱད་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱི་བཞག་པའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་དེར་བཞག་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ཆེན་པོའོ། །རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ལུང་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་པའོ། །དེ་ཡང་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་དང་གོ་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པས་བསྒྲུབ་ཅིང་ངེས་པར་བྱས་པ་ནའོ། །བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ནི་གཞུང་གི་མཆོད་བརྗོད་དངོས་མ་ཡིན་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་གླེགས་བམ་བསྒྲིགས་པའི་དོན་ནོ། །ད་ནི་གཞུང་གི་དོན་ལ། གཞུང་ལ་འཇུག་པ་དང༌། གཞུང་དངོས་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད། དམ་བཅའ། དགོས་པའི་དོན་དང་གསུམ་ལས།དང་པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་བོད་ཀྱི་ཡུལ་འདིར་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཐོག་མར་འབྱེད་པ་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། དམ་པ་དེ་ཉིད་འདིར་མཆོད་པར་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ལ། ལུང་གི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་དང༌། རིགས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དམ་པ་དེ་ཉིད་ངེས་དོན་དུ་རྒྱལ་བ་ཀུན་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དྲང་དོན་དུ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བཟུང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཆོས་འཛིན་པ་པོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་འཛིན་པ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་འདིས་དངོས་བསྟན་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ངེས་དོན་གྱི་ལྟ་གྲུབ་
Chinese
甚深广大的大中观决择论释 笔记。 甚深广大的大中观决择论释 笔记。 甚深广大的大中观决择论释 笔记名为首善。 嗡 索斯帝。（藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：） 在此，解释名为“甚深广大的大中观决择”之论。首先，名称的含义是：胜乘即大乘，是甚深广大的大乘藏。也就是以十二部经来概括的那样。 十二部经是： 经部、应颂与授记，讽诵、自说与本事，本生、如是语、广解，希有与论议之部。 如是所说，经部是声闻的经部，即以散文的方式表达所要表达的意义。 应颂是以偈颂的方式编纂那些意义。 授记是说未来会发生如此这般的事情。 偈颂部是观察所要表达的意义后，将其编成偈颂。 自说是观察一个例子，然后将意义与之结合来阐述。 本事部如从声闻律藏中出现的那样，是过去发生的故事。 本生是说过去做了这个，现在才会这样，以历史的方式来讲述。 如是语部是舍利子等声闻的本生故事。 本生部如同我们导师的传记一样，是菩萨的本生故事。 广解部是大乘的经部。 希有部是奇妙的，比如用充满三千世界的财物布施，不如建造一个芥子大小的佛塔功德大。 论议部是不颠倒地阐述法的体性，从而确定经部的意义。 这样，在十二部经中，甚深广大的经部的认识是，
English
A Note on the Explanation of the Great Madhyamaka Determination of the Extremely Extensive Supreme Vehicle. A Note on the Explanation of the Great Madhyamaka Determination of the Extremely Extensive Supreme Vehicle. A Note on the Explanation of the Great Madhyamaka Determination of the Extremely Extensive Supreme Vehicle, entitled "Auspicious Beginning," is presented herein. Oṃ Svasti. Here, in explaining what is called "The Great Madhyamaka Determination of the Extremely Extensive Supreme Vehicle," first, the meaning of the title is: The Supreme Vehicle is the Great Vehicle, and it is the collection of the Extremely Extensive Great Vehicle. That is, it is what is encompassed by the twelve branches of scripture. The twelve branches of scripture are: Sutra, Geya, and Vyakarana, Gatha, Udana, and Nidana, Jataka, Itivrttaka, and Vaipulya, Adbhuta and Avadana. As it is said, Sutra is the Sutra of the Hearers, which expresses the meanings to be expressed in the manner of prose. Geya is the arrangement of those meanings in the manner of verses. Vyakarana is like showing that such and such will happen in the future. Gatha is the section that, having seen the meaning to be expressed, composes it into verses. Udana is showing it by looking at an example and combining the meaning with it. Nidana is like the stories of past events that appear in the Vinaya of the Hearers. Jataka is showing in the manner of history that having done this in the past, this is how it is now. Itivrttaka is the stories of the Hearers such as Shariputra. Jataka is the stories of the Bodhisattvas, like the biographies of our Teacher. Vaipulya is the Sutras of the Great Vehicle. Adbhuta is the wonderful, that building a stupa the size of a mustard seed is more virtuous than giving alms by filling three thousand worlds with wealth. Avadana is determining the meaning of the Sutras by showing the characteristics of the Dharma without reversing them. Thus, among the twelve branches of scripture, the recognition of the Extremely Extensive Sutra is...
Chinese
认为声闻乘的舍弃者是声闻的经藏中的一部分，但此经藏是给大乘泼脏水的诽谤之词。极其广大的部类是深邃且广阔的大乘经藏。因此，这里所示的中观是显示极其广大的深奥经藏的意义。大中观是，总的中观是指四宗派所区分的中观，其中自空论的中观是小中观，他空论的中观是大中观。如此安立的理由是，由于依靠分别邪宗和他宗等以理智分析的后比量所获得的空性才安立为中观，所以是小中观。后者是不作分析，以不分别的方式安立的实相之义，因此是大中观。完全确定是依靠教证和理证而极其确定的。也就是说，不是仅仅通过教证来证明和理解，而是通过理证来证实和确定。顶礼上师、佛和菩萨一切众生。这并非是正文的真实供养赞颂，而是连接的编纂书册的意义。现在是正文的意义。正文分为进入正文、正文本身和完全圆满的行为。第一部分分为供养赞颂、立誓和必要之义三部分。第一部分，供养赞颂的对境是在藏地此方开创他空中观大车轨的始祖全知法王，因此，这位圣者是此处供养赞颂的对境。对此进行供养赞颂，分为以教证的方式赞颂和以理证的方式赞颂两种。第一种是，这位圣者在胜义谛中是诸佛的总集之体性，在世俗谛中则是示现诸佛之子菩萨的形象。他也是执持佛法者，一般来说，闻思修三者，以及布施、持戒和忍辱禅定等也是执持佛法，然而，此处直接显示的是佛法的精髓，胜义谛的见解。
English
Those who abandon the Hearer Vehicle (Śrāvakayāna) consider it to be a part of the Hearer's Sutra Pitaka, but this Sutra Pitaka is a slanderous accusation against the Mahāyāna. The extremely vast category refers to the profound and extensive Mahāyāna Sutras. Therefore, the Madhyamaka (Middle Way) shown here demonstrates the meaning of the extremely vast and profound Sutra Pitaka. The Great Madhyamaka is, the general Madhyamaka refers to the Madhyamaka divided by the four philosophical schools, among which the Madhyamaka of the self-emptiness theory is the Lesser Madhyamaka, and the Madhyamaka of the other-emptiness theory is the Great Madhyamaka. The reason for establishing it in this way is that only the emptiness attained by relying on the subsequent inference of analyzing with reason, such as consequentialism and autonomy, is established as Madhyamaka, so it is the Lesser Madhyamaka. The latter is the meaning of the reality established without analysis, in a non-conceptual manner, therefore it is the Great Madhyamaka. Complete determination is made extremely certain by relying on scripture and reasoning. That is to say, it is not merely proven and understood through scripture, but it is proven and determined through reasoning. Homage to all the Gurus, Buddhas, and Bodhisattvas. This is not the actual offering and praise of the text, but the meaning of compiling the connecting volumes. Now it is the meaning of the text. The text is divided into entering the text, the text itself, and the completely perfect action. The first part is divided into three parts: offering praise, making a vow, and the meaning of necessity. The first part, the object of offering praise, is the all-knowing Dharma King, the originator of the Great Madhyamaka chariot path of other-emptiness in this land of Tibet. Therefore, this holy being is the object of offering praise here. Offering praise to this is divided into praising in the way of scripture and praising in the way of reasoning. The first is that this holy being is the embodiment of the collection of all Buddhas in the ultimate truth, and in the conventional truth, he is also taking the form of the son of the Buddhas, a Bodhisattva. He is also the holder of the Buddhadharma. Generally speaking, the three of hearing, thinking, and meditating, as well as giving, morality, patience, meditation, etc., are also holders of the Buddhadharma. However, what is directly shown here is the essence of the Buddhadharma, the view of the ultimate truth.