Tibetan
་བར་སོགས་དང༌། གནས་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བརྟེན་པ་རྩྭ་ཤིང་རྟེན་ས་ལ་བརྟེན་པ་ལྟར། བདག་དང་གཟུགས་གཉིས་ཀྱང༌། རྟེན་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ལ། ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་ ན། རྟེན་ས་གཞི་འཕེལ་གྲིབ་ཀྱིས་དབང་ལས། བརྟེན་པ་རྩྭ་ཤིང་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱིས་དབང་ལས། བདག་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་དགོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་སོགས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ན་གཟུགས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་ཀྱང་བདག་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་མ་ངེས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་གཟུགས་ལ་ཡང་འཕེལ་འགྲིབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ལུས་སེམས་གཉིས་འདུས་ཀྱི་ཚོགས་སྤྱི་ཙམ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་ན་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གཟུགས་བདག་ཡིན་ན་སེམས་བདག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་སེམས་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། སེམས་བདག་ཡིན་ན་ཡང་གཟུགས་བདག་ཡིན་པ་འགལ་ཏེ། དེ་གཉིས་མཚན་ཉིད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་སྔ་ཕྱིའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི། དེ་ལྟར་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་འདི་ནི། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྤྱི་འདི་ལྟ་བུ་དང་མི་ལྡན་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་དང༌། བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་སོགས་དགེ་བའི་ལས་ལམ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྤྱོད་ན་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་ལ་གནས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ པའི་ལམ་དུ་སྒོམ་བྱའི་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྤྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྒོམ་ཕྱིན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཡང་གོམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མདོ་སྡེ་འགའ་ཞིག་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་དུ་མི་རུང༌། ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ལུང་དེའི་དགོངས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ང་བདག་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མཚན་མ་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྒོམ་བྱ་བའམ། ཡང་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལོགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པས་དེ་སྒོམ་པས་
Chinese
等等，因为不可能安住于一个地方。另外，就像依赖于土地的草木一样，我和色蕴二者也不是所依和能依的关系。如果那样的话，就像依赖于土地的草木随着土地的生长衰败而生长衰败一样，我应该随着色蕴的生长衰败而生长衰败，但并没有发现那样的情况。总的来说，即使色蕴生长衰败，我也未必生长衰败，因为外境的色蕴也有生长衰败。另外，仅仅是身心二者聚合的总体，也不能是补特伽罗的我，因为如果色蕴是我，那么心就不是我，因为色蕴和心二者相互之间体性相违。同样，如果心是我，那么色蕴是我也是相违的，因为二者体性相违。两种无我的先后连接是：像上面所说的那样修习补特伽罗无我的方式，大小乘都有，因为这是所有佛陀教法的见解。如果不是这样，那么即使守护戒律，安住于忍辱等等，行持任何善业，也不是进入了佛陀的教法，仅仅是安住于善业而已。大乘不共的道上所修习的见解是法无我，一般来说，一旦圆满修习法无我，也就证悟了补特伽罗无我，因为后者包含在前者之中。还有一些经部中说：菩萨们不应修习补特伽罗无我。因此说菩萨们不应修习补特伽罗无我是不合理的，因为该经的密意是菩萨们不应修习执著蕴，仅仅遮止其上的我，像这样有相的补特伽罗无我，或者不需要单独修习补特伽罗无我，因为它属于法无我的范畴，修习法无我
English
Etc., because it is impossible to abide in one place. Furthermore, just as dependent grass and trees depend on the supporting ground, the self and form are not the dependent and the depended upon. If that were the case, just as the dependent grass and trees grow and decay according to the growth and decay of the supporting ground, the self should grow and decay according to the growth and decay of form, but such a thing is not observed. In general, even if form grows and decays, it is not certain that the self grows and decays, because external forms also grow and decay. Furthermore, the mere aggregate of the combination of body and mind cannot be the self of a person, because if form is the self, then mind is not the self, because form and mind are mutually contradictory in nature. Similarly, if mind is the self, then form being the self is also contradictory, because the two are contradictory in nature. The connection between the two selflessnesses is: This way of meditating on the selflessness of the person as shown above is present in all vehicles, great and small, because this is the view of all the Buddha's teachings. If it is not like this, then even if one keeps the precepts, abides in patience, etc., and practices any virtuous deeds, one has not entered the Buddha's teachings, but is merely abiding in virtuous deeds. The view to be meditated on the uncommon path of the Great Vehicle is the selflessness of phenomena, and in general, once the selflessness of phenomena is completely meditated, the selflessness of the person is also realized, because the latter is included in the former. Also, in some sutras it is said: Bodhisattvas should not meditate on the selflessness of the person. Therefore, it is unreasonable to say that Bodhisattvas should not meditate on the selflessness of the person, because the intention of that sutra is that Bodhisattvas should not meditate on the aggregates with characteristics, merely negating the self on them, such a characteristic selflessness of the person, or there is no need to meditate on the selflessness of the person separately, because it belongs to the category of the selflessness of phenomena, meditating on the selflessness of phenomena
Tibetan
གཅིག་ཤོས་སྒོམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བཤད་པ་ལ། དགག་བྱ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ་དང། དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟུང་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ལ་བརྟེན་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་སྤོང་ཚུལ་བཤད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་དགྱེ་སྒོ་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་དོན་རྣམ་ པར་ངེས་པ་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དང༌། དངོས་པོར་ཞེན་པ་དང༌། བདེན་འཛིན་དང༌། དངོས་པོར་འཛིན་པ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་མེད་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་དངོས་པོ་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་སྙམ་ན། མེད་པར་འཛིན་པ་ཡང་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ནང་དུ་འདུ་བ་ཡིན་ཏེ། མེད་འཛིན་ནི་ཐ་སྙད་འཛིན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་འཛིན་ཡུལ་གང་ཡང་མེད་པ་ལ་དེར་འཛིན་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན། བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་མེད་པར་འཛིན་པ་ནི། འཛིན་སྟངས་དེ་མེད་འཛིན་ཡིན་ཡང༌། དངོས་པོ་བུམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་མེད་པར་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ནང་དུ་འདུ་བ་དང༌། ཡང་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ལ་དམིགས་ནས། དེ་མེད་པར་འཛིན་པ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡུལ་དང་འཛིན་སྟངས་གཉིས་ཆར་དངོས་མེད་ཡིན་ཡང༌། དེ་མེད་པར་འཛིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་འཛྀན་པ་ཡིན་པས་ཀྱང་ཡོད་འཛིན་གྱི་ནང་དུའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཚུགས་ཐུབ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་དག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ཉིད་དུ་མི་འཇིག་པར། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་དུས་སུ་ཡང༌། རྟག་པར་གནས་པ་ཞིག་བླཽས་འཛིན། དེ་ནི་རྟག་པ་ལྟ་བ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་ སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་ཀྱི་སྐབས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སོགས། ཡོངས་དཔྱོད་དུ་འཛིན་པའི་ཆ་སྒྲུབ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རྟག་པའི་མཐའ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་མེད་པར་འཛིན་ སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་གཏན་ནས་མེད་པས། དེ་དང་དེ་ཐ་སྙད་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་དེ་ཀུན་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དུ་ན་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང་བྱ་བ་སྟེ། འཁོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཕྱོགས་མཐུན་ཉིད
Chinese
另一方面，请考虑修行。第二，关于解释法无我，分为识别所破之法我执和解释成立法无我的理证两部分。第一部分又分为五点：解释法我执的名称、识别其执着方式的所执、解释依于法我执而断除常断二边的方式、揭示法我执的增盛之门、以及明确其意义。第一点是，法我执、执着实有、执着真实、以及执着事物，这些都是名称的不同说法。如果这样，那么执着无实有者如何成为执着实有呢？如果认为那不是法我执，那么执着不存在也包含在执着存在之中，因为执着不存在仅仅是执着名言，实际上没有任何执着的对象，因此没有可执着之处。例如，执着一个瓶子不存在，虽然执着的方式是执着不存在，但依赖于实物瓶子，因此将其执着为不存在，所以包含在执着实有之中。又如，以空性无遮为对境，执着其不存在，虽然对境和执着的方式都是无实有，但执着其不存在也仅仅是执着名言，因此也属于执着存在之中。第二点是，如果存在由因缘和合而成的、自性成立的事物，那么就称之为法我。第三点是，对于由因缘和合而成的法，在第一个刹那并没有坏灭，而在第二个刹那仍然恒常存在，对此产生执着，这就是常见。此外，在进行实修时，认为存在障碍等等，所有在全面考察中产生的实执分别念都是常边，而执着没有世俗。 所有的实修都不存在于胜义实物的状态中，因此这些都只是名言而已。这样，所显示的常断二边的三个层次都包含在法我执的范畴之内。实际上，作者、行为和事物，即三轮的分别念，都与法我执相一致。
English
On the other hand, please consider practicing. Second, regarding the explanation of the absence of self of phenomena, it is divided into two parts: identifying the object to be refuted, the clinging to the self of phenomena, and explaining the reasoning for establishing the absence of self of phenomena. The first part is further divided into five points: explaining the names of the clinging to the self of phenomena, identifying the object of clinging in its mode of clinging, explaining how to abandon the extremes of permanence and annihilation based on the clinging to the self of phenomena, revealing the door to the increase of the clinging to the self of phenomena, and clarifying its meaning. The first point is that clinging to the self of phenomena, attachment to entities, clinging to truth, and clinging to things are all different names. If this is the case, how can clinging to non-entities become clinging to entities? If it is thought that it is not clinging to the self of phenomena, then clinging to non-existence is also included in clinging to existence, because clinging to non-existence is merely clinging to terms, and in reality there is no object of clinging, so there is nothing to cling to. For example, clinging to the non-existence of a vase, although the mode of clinging is clinging to non-existence, it relies on the entity of the vase, and therefore it is grasped as non-existent, so it is included in clinging to entities. Furthermore, taking emptiness as the object of negation, clinging to its non-existence, although both the object and the mode of clinging are non-entities, clinging to its non-existence is merely clinging to terms, and therefore it also belongs to clinging to existence. The second point is that if there exists a compounded thing that is self-established by its own nature, then it is called the self of phenomena. The third point is that for a compounded dharma that does not perish in the first moment, but remains permanent in the second moment, clinging to it with the mind is the view of permanence. In addition, when engaging in actual practice, thinking that there are obstacles, etc., all conceptual thoughts of clinging to reality that arise in comprehensive examination are the extreme of permanence, and clinging to the absence of conventional reality. All actual practices do not exist in the state of ultimate reality, so these are just terms. Thus, the three levels of the extremes of permanence and annihilation that are shown are all included in the category of clinging to the self of phenomena. In reality, the agent, the action, and the object, that is, all the conceptual thoughts of the three spheres, are in accordance with the clinging to the self of phenomena.
Tibetan
་དུ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཞེན་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཞེན་པར་མི་རྟོག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་ཡིན་སྙམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ལ་ཡང་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། མ་འབྲེལ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དེ་གཉིས་ས་དང་པོ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་མ་དག་པ་ས་བདུན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ། ཞེན་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཡོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་གནས་པ་ལ། ཞེན་པ་དང་མ་འབྲེལ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གཡོ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་ཡང་དབྱེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་རྟོག་པ་དང༌། བསྡུས་ཏེ་རྟོག་པ་དང༌། དབྱེ་བར་རྟོག་ ནི་མེད་པ་ཡིན་ལ། སྣང་ཙམ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་སྔ་མ་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་འཛིན་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་བདེན་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། སྣང་ཙམ་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཛིན་པ་ཡང་རེ་ཞིག་མི་དགག་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཛིན་པ་དེ་བདེན་དངོས་སུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་སྤྱིར་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་མཐར་ཐུག་གི་ཚེ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་བདེན་ དེར་འཛིན་པར་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཀུན་རྫོབ་སྣང་གྲགས་བདེན་པར་འཛིན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་དཔུང་དང་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ་ཡང་དམིགས་ཡུལ་དགྲ་བདེན་མེད་དུ་མ་ཤེས་པར་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལས། ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་བདེན་པར་འཛིན་པ་འདི་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་དེར་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དབྱིངས་བདེན་པར་བཟུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མ་ཟད། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་རྣམས་བྱང་གི་ཆོས་བསྐྱེད་ཅིང་འཕེལ་ བའི་རྒྱུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པར་ཤེས་པས་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་སོག