Tibetan
ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཡང་བློ་རིགས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་ན་ནི། དེ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པར་གཞན་དབང་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང༌། རྟག་པར་མ་ཡིན་པར་མི་རྟག་པར་ཐལ་བ་དང༌། འཁྲུལ་བ་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང༌། གཅིག་པུ་མ་ཡིན་པར་དུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མ་ཡིན་ན། ཆ་ཤས་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཚན་དགུ་པ་བྱ་བ་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། སྤྱིར་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ལ་བདག་གཅིག་འབྲེལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང༌། ངོ་བོ་མི་གཅིག་པའི་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་གང་ཡིན། དང་པོ་ཁྱབ་བྱེད་བདག་ཁྱབ་བྱ་ཕུང་པོ་རྣམས་དངོས་པོ་གཅིག་ཡིན་ན། སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་འཇུག་ཅིང༌། གཉིས་པ་དེ་ཁྱབ་བྱ་དང་མི་གཅིག་ན། ལས་དགེ་སྡིག་གི་མཐུ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་བདག་གིས་མྱོང་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱབ་བྱ་ལས་དགེ་སྡིག་སོགས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་སྔར་འཁོར་བར་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་ཞིག་གིས་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ། གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་པོའི་བདག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་བཅིངས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང༌། མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཚན་བཅུ་པ་འདུ་ཤེས་ལ་བརྟགས་དེ་དགག་པ་ནི། ཅི་སྟེ་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུ་བདག་ཡིན་ན་ཡོན་ཏན་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང༌། བདག་གི་འདུ༷་ཤེས་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། རི་རབ་ལྷུན་པོ་གང་ཟག་སུ་འདྲ་ཞིག་གིས་མཐོང་ན་ཡང༌། རི་རབ་ལྷུན་པོ་ཁོ་ནའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མཆོད་སྦྱིན་རང་ཉིད་ལ། རང་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ ཏན་བཤེས་གཉེན་གྱིས་གཞན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་བཤེས་གཉེན་རང་ཉིད་ཀྱི་རང་ཉིད་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་འཇུག་ཀྱང༌། ལྷས་བྱིན་གྱིས་གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་སོགས། འདུ་ཤེས་འཇུག་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བདག་བླཽས་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་བདག་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྟེ་གྲུབ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་འཇུག་པའི་ཡུལ་དེ་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་གི་འདུ་ཤེས་འཇུག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཚན་བཅུ་གཅིག་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ལ
Chinese
又，因为心和智慧的种类多种多样。如果每个部分都是人我的话，那么它就成了不自在而是受他自在的，成了不是常而是无常的，成了有错误的，成了不是一而是多的。所以，没有我的体性。如果每个部分都不是人我的话，就没有部分之外的身语意的集合了。第九个要点是通过考察能遍和所遍来破斥：一般来说，能遍和所遍有自性相同的一个联系，和自性不相同能遍和所遍两种，是哪一种呢？第一种，如果能遍的我与所遍的蕴等是事物相同的话，就会犯之前所说的过失。第二种，如果它与所遍不相同，那么从业善恶的力量，我就不会感受果报苦乐，因为能遍与业善恶等没有联系。同样，以前束缚于轮回的某个众生修持道，当获得解脱的时候，获得解脱者的我就没有了，因为与之前束缚状态的修道没有联系。第十个要点是通过考察认识来破斥：如果说“供施”这个人为我，那么“功德知识”这个人，也会进入我的认识“供施”这个人，例如，无论什么样的人看到须弥山，都会进入须弥山本身的认识，没有差别。因此，供施自己，自己执着为我，而功德知识执着为他，以及功德知识自己的自己进入我的认识，而天施进入他人的认识等等。因为会产生各种不同的认识进入方式，所以我只是由心来假立的，而不是从境本身成立我的，如果成立的话，在一个众生进入我的认识的境上，所有众生也都要进入我的认识了。第十一个要点是三藏的道理。
English
Also, because the types of mind and wisdom are diverse and varied. If each part is the self of a person, then it becomes not independent but dependent on others, becomes not permanent but impermanent, becomes erroneous, and becomes not one but many. Therefore, there is no nature of self. If each part is not the self of a person, then there is no collection of body, speech, and mind other than the parts. The ninth point is to refute by examining the pervader and the pervaded: Generally, there are two types of pervader and pervaded: one with the same nature of self-connection, and the other with different natures. Which one is it? First, if the pervader, the self, and the pervaded, the aggregates, are the same entity, then the previously mentioned faults will occur. Second, if it is not the same as the pervaded, then I will not experience the results of happiness and suffering from the power of good and bad deeds, because the pervader is not related to good and bad deeds. Similarly, when a sentient being previously bound in samsara practices the path and attains liberation, the self of the one who attains liberation will be gone, because it is not related to the practice of the path in the state of being bound. The tenth point is to refute by examining perception: If the person called "offering" is the self, then the person called "virtuous friend" will also enter my perception of the person called "offering," just as when anyone sees Mount Meru, they will enter the perception of Mount Meru itself without any difference. Therefore, the offering itself, one clings to as self, while the virtuous friend clings to as other, and the virtuous friend's own self enters my perception, while Deva enters the perception of others, and so on. Because various different ways of entering perception arise, I am merely imputed by the mind, and the self is not established from the object itself. If it were established, then on the object where one sentient being enters my perception, all sentient beings would also have to enter my perception. The eleventh point is the principle of the three baskets.
Tibetan
ས་གསུངས་པའི་ལུང་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། དེར་འཛིན་པ་ལས་ནི། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། བདུད་ཀྱི་སེམས་ཞེས་འཇོག་པའམ། ཡང་ན་བདུད་ཀྱི་སྐད་དོད་ལ་མ་དྲ་ཡ་ཞེས་པ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་འཆི་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པས། བདག་འཛིན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། ལས་བསགས་དེས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བླངས་ཤིང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་འཆི་བ་སོགས། ཡང་ཡང་འཆི་ཞིང་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ན་བདུད་ ཀྱི་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བལྟ་བའམ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་འདིས་སྟོང་བའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་འདི་ལ་ནི་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་དང་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་འདི་ཅི་སྙམ་ན། དེས་ཇི་ལྟར་ན་སྲོག་ཤིང་དང༌། ཁོག་པ་དང༌། གཉའ་ཤིང་དང༌། འཁོར་ལོ་དང༌། དེ་རྣམས་སྒྲིལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡན་ལག་རྣམས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟ་ཞེས་འཇོག་པ་ལྟར་དེ་བཞྀན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཀུན་རྫོབ་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་ཞེས་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཚན་བཅུ་གཉིས་པ་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་དགག་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་རང་རང་སོ་སོའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་ཡང་བླཽས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འདིས་དབང་པོ་སོགས་ལས། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པར་མྱོང་བས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུའི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་ནི། སྤྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བཞིན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ་ལྔ་དང༌། བདག་ལ་ཕུང་པོ་ ལྔ་པོ་རེ་རེ་བཞིན་གྲོགས་སམ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྡན་པར་འཛིན་པ་སྟེ་བཅུ་དང༌། རྟེན་བདག་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་བཞིན་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་དང༌། རྟེན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་ཡང་
Chinese
以经中所说之理成立人无我： 执著于我，这被称为魔之念。 其原因在于，因为执著于此，会产生贪著等烦恼之心，并且由于从他化自在天的魔力中产生。 因此被称为魔之念。 或者，魔的梵语是摩罗（藏文：མ་དྲ་ཡ་，梵文天城体：mara，梵文罗马拟音：māra，汉语字面意思：魔），这也适用于死亡。 因为由我执所驱使，积累业力，由此受生并死亡，又受生后死亡等等，一次又一次地死亡和毁灭的原因。 所以这样说。 因此，即使你观看或执著于这样的魔之念，由于五蕴空无有人我，因此在此蕴中，并没有真实存在的我与有情。 那么，如果这样，执著于我和有情是什么呢？ 就像通过组合车轴、车身、轭木、车轮以及将它们连接起来，依靠各部分的集合而称之为车一样，同样地，依靠五蕴的集合，仅仅是世俗假立为有而称之为有情。 第十二个要点是以法称的理证驳斥： 有情各自追求从各自的近取五蕴中超胜的其他事物，并且因为我生灭也被智慧完全掌握。 因此，人们通过这两种原因，从根等中，以经验得知人我是与蕴不同的。 第二，分别驳斥二十种坏聚见之境： 一般来说，世尊在经中说二十种坏聚见，即执著于每个五蕴为我，共有五种； 执著于我与每个五蕴以朋友或眷属的方式相应，共有十种； 执著于所依的我以所依的方式安住于每个五蕴，共有十五种； 执著于所依的每个五蕴以所依的方式安住，共有二十种。 这也是
English
Establishing the absence of a personal self through the teachings of the scriptures: The clinging to a self is called the mind of Mara. The reason for this is that clinging to it gives rise to afflictive emotions such as attachment, and because it arises from the power of the lord of others' emanations. Therefore, it is called the mind of Mara. Alternatively, the Sanskrit word for Mara is "māra" (藏文：མ་དྲ་ཡ་，梵文天城体：mara，梵文罗马拟音：māra，汉语字面意思：魔), which also applies to death. Because it is driven by self-clinging, accumulating karma, thereby taking birth and dying, and again taking birth and dying, etc., it is the cause of repeatedly dying and decaying. Therefore, it is said that way. Therefore, even if you look at or cling to such a mind of Mara, because the five aggregates are empty of a personal self, there is no truly existent self or sentient being in these aggregates. So, what is this clinging to a self and a sentient being? Just as a chariot is named by relying on the collection of parts such as the axle, body, yoke, wheels, and what connects them, similarly, by relying on the collection of the five aggregates, a sentient being is merely conventionally designated as existent. The twelfth point is refuting with the reasoning of Dharmakirti: Sentient beings seek something other that is superior to their own respective five aggregates of appropriation, and because the self's birth and death are also fully grasped by wisdom. Therefore, people know through experience that the personal self is different from the aggregates, etc., through these two reasons. Second, specifically refuting the objects of the twenty views of the perishable collection: In general, the Bhagavan said in the sutras that there are twenty views of the perishable collection, which are the five ways of clinging to each of the five aggregates as a self; the ten ways of clinging to the self as possessing each of the five aggregates in the manner of a friend or retinue; the fifteen ways of clinging to the self as the support abiding in each of the five aggregates in the manner of a support; and the twenty ways of clinging to each of the five aggregates as the support abiding in the manner of a support. That is,