Tibetan
ལ་འཇིག་ལྟའི་ཡུལ་སྤྱིར་དགག་པ་དང༌། འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུའི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་རིག་པ་ཚན་པ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་བདག་ཕུང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས་གསུངས་པ་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་ན། ཕུང་པོ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཅན་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་རྫས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཕུང་པོའི་མཚན་ ཉིད་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱི་ཚོར་བ་བྱུང་བའི་ཚེ། བདག་བདེའོ། །བདག་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བདག་གི་བདེ་སྡུག་ཏུ་ཚོར་བ་མིན་ཏེ། བདག་དང་ཚོར་བ་གཉིས་མཚན་ཉིད་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ཕུང་པོ་གཞན་རྣམས་ལའང་རིགས་འདྲེས་སོ། །གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་ལྷས་བྱིན་ལྷ་ནས་ཚེ་འཕོས་ནས་མིར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ལྷར་གྱུར་པའི་བདག་དང༌། མིར་གྱུར་པའི་བདག་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ནམ། ཐ་དད་ཡིན། གལ་ཏེ་ལྷར་གྱུར་པའི་བདག་དེ་མི་གྱུར་པའི་བདག་དེ་དང་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། བདག་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ཡང༌། དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མིར་གྱུར་པའི་བདག་དེ། ལྷར་གྱུར་པའི་བདག་དེ་ཡིན་ན། མིའི་རྟེན་ལ་ཡང་ལྷའི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཚེ་སོགས་ལ་དབང་བསྒྱུར་དགོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མིར་གྱུར་པའི་བདག་དེ་ལྟར་གྱུར་བའི་བདག་ལས་གཞན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། བདག་མི་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ། ལྷའི་དུས་ཀྱི་བདག་འགག་སྟེ། མིར་གྱུར་པའི་བདག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང༌། ཉེ་བར་བླང་བྱ་གཉིས་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་ལ། དེས་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། ལྷའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་ཞིག་ནས། དེ་ནས་མིར་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ཉེ་བར་བླང་བྱ་མིའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉེ་བར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་དང་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཕུང་པོ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཇི་ལྟར་ཡིན། གལ་ཏེ་གཅིག་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་ན། ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཕུང་པོ་ཉིད་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ། གང་ཟག་གི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་
Chinese
对于坏聚见之总的破斥，以及对于二十种坏聚见之个别破斥，二者之中。初者有十二种理智分析，其中第一，通过考察我与蕴为一与为异而破斥： 圣者龙树于《中观根本慧论》中所说：如果五蕴是补特伽罗的我，如同五蕴是生灭法一样，我也应成为生灭法，成为无常之自性。如果补特伽罗的我，是从诸蕴之外转变而来的实体，那它就不会有蕴的任何体性。那也是不可能接受的，当生起乐、苦、舍三种感受之时，我乐啊！我痛苦啊！如此作念也是不合理的，因为我不是感受乐与苦，因为我和感受二者是体性各异的实体。由此，对于其他的蕴也同样可以类推。 第二，通过考察前世后世而破斥： 比如天授之人从天界死后转生为人时，成为天人的我和成为人的我，二者是一还是异？如果成为天人的我与成为人的我是一个，那样的话，我应成为常法，然而，二者不可能是一个。那样的理由是，成为人的我，如果是成为天人的我，那么在人的所依身上，也应能自在地控制天人的处所、身体、受用、寿命等，然而并非如此。如果成为人的我与成为天人的我是他体，是相异的，那么我应成为无常法，因为天人时的我已灭，而成为人的我已生。 第三，通过考察能取者与所取者二者而破斥： 能取者是补特伽罗的我， 他所要取的是五蕴，比如，从天人的能取之五蕴聚合体中，之后转生为人时，如同取所取之人的五蕴一样。因此，能取者我与所取者蕴二者是一还是异？如果说是“一”，那么，所取之蕴本身不是能取者，不是补特伽罗的我，因为补特伽罗我是常、一、自在的。
English
Regarding the general refutation of the view of the perishable aggregate, and the specific refutation of the twenty views of the perishable aggregate, among the two. The first has twelve types of intellectual analysis, the first of which is to refute by examining whether the self and the aggregates are one or different: As stated by the venerable Nāgārjuna in the Root Wisdom of the Middle Way: If the five aggregates are the self of the person, just as the five aggregates are subject to arising and ceasing, so too, the self should become subject to arising and ceasing, becoming of an impermanent nature. If the self of the person is a substance that has changed from the aggregates, then it will not have any of the characteristics of the aggregates. That is also unacceptable, when the three feelings of pleasure, pain, and equanimity arise, the thought, "I am happy! I am suffering!" is also unreasonable, because I am not feeling pleasure and pain, because the self and feeling are two entities with different characteristics. By this, it can be inferred that it is the same for the other aggregates. Second, refuting by examining the past and future: For example, when the person Devadatta dies from the god realm and is reborn as a human, are the self that became a god and the self that became a human the same or different? If the self that became a god is the same as the self that became a human, then the self should become permanent, however, the two cannot be the same. The reason for that is, if the self that became a human is the self that became a god, then on the basis of the human body, one should also be able to freely control the place, body, enjoyment, lifespan, etc. of the gods, but that is not the case. If the self that became a human is different from the self that became a god, then the self should become impermanent, because the self at the time of the god has ceased, and the self that became a human has arisen. Third, refuting by examining the taker and the taken: The taker is the self of the person, What is to be taken is the five aggregates, for example, from a collection of the five aggregates of the taker of the gods, then when reborn as a human, it is like taking the five aggregates of the person who is the object to be taken. Therefore, how are the taker, the self, and the taken, the aggregates, one or different? If it is said to be "one," then the aggregates that are to be taken are not the taker, not the self of the person, because the self of the person is permanent, single, and independent.
Tibetan
ཡིན་ལ། ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཕུང་པོ་དེ་དག་དང་པོར་བྱུང་བ་དང༌། མཐར་འཇིག་པ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་རྟག་པ་བཞིན་དུ། ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བའམ། ཡང་ན་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཕུང་པོ་ལྔ་མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བར། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་བདག་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལས། གཞན་སྡེ་ཐ་དད་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་འབྲེལ་མེད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ། བདག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྙམ་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གཟུགས་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། མིག་ཤེས་དང་བདག་གཉིས་ལ། འབྲེལ་བ་མེད་ཅིང་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཚན་བཞི་པ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་ པ་ནི། དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་མདོའི་ནང་ཚན་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་བསྟན་པ་ལྟར། ལུས་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ལ། སྐྱེས་བུ་ཞེས་འདོགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། ལུས་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡང༌། ལུས་ཀྱི་ཤ་དང༌། ལྤགས་པ་དང༌། རུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། ས་ཁམས་དང༌། ཁྲག་དང༌། ཆུ་སེར་དང༌། རྔུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆུ་ཁམས་དང༌། ལུས་ཀྱི་དྲོད་ནི་མེ་ཁམས་དང༌། དབུགས་ལ་སོགས་པའི་གཡོ་བ་ནི་རླུང་ཁམས་དང༌། ལུས་ཀྱི་ཁོང་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང༌། མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ཏེ། ཁམས་དྲུག་འདུས་པའི་ཚོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེས་བུ་རྫས་ཡོད་ཞིག་ཡོད་ན། ས་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་བཞིན་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་དྲུག་སོགས་དུ་མར་ཐལ་བ་དང༌། ཁམས་དྲུག་ནི་ནང་ནས། ས་ཁམས་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱཻས་བུ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན་ན་ནི་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ལ་གཅིག་སྐྱེས་བུ་ཡིན་གྱི། གཞན་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོར་ལེན་བྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྐྱེས་བུ་ནི་ས་ཁམས་ཡང་མ་ཡིན། ཆུ་ཡང་མ་ཡིན། མེ་མ་ཡིན། རླུང་ཁམས་མ་ཡིན། ནམ་མཁའི་ཁམས་མ་ཡིན། རྣམ་ཤེས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་དྲུག་པོ་ཀུན་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྐྱེས་བུ་རྫས་གྲུབ་གང་ན་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཚན་ ལྔ་པ་མཚན་མ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འཕགས་པ་ལྷས་གསུངས་པ་ལྟར། གལ་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་བུད་མེད་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མ་ནིང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་མི་ཤེས་པ
Chinese
是的，因为近取蕴这些最初产生，最终坏灭，具有无常的自性。因此，如同我常一样，近取蕴五蕴也应是常，或者，如同近取蕴五蕴是无常、他者、受他支配一样，执取者我也应是如此。此外，我与近取蕴并非是他体异类，如果二者是无关联的异体，那么在见到色时，认为“我见到了色”也是不合理的，因为色是由眼识所见，而眼识与我二者，是没有关联且相异的。第四个要点，通过观察集合来破斥：如《宝积经》中的《圣父子相会经》所说，身体和心识的集合，被称为“士夫”，而身体和心识的集合，身体的肉、皮肤、骨骼等是地界，血液、胆汁、汗液等是水界，身体的温度是火界，呼吸等的运动是风界，身体的空隙等是空界，名四蕴是识界，六界聚合的集合被认为是士夫，如果存在实有的士夫，那么地界等各自是士夫的话，就会出现六个士夫等众多的过失，六界中，如果地界等是士夫，而其他不是士夫，那么这六个中一个士夫，其他的不是，也没有任何理由可以取舍。而且士夫不是地界，也不是水，也不是火，也不是风界，也不是空界，也不是识，如果不是这六界，那么除此之外，在任何地方也无法找到实有的士夫。第五个要点，通过观察相状来破斥：如《中观四百论》中，圣天所说，如果补特伽罗的我不是女性，不是男性，也不是非男非女，那么执著于我就是不明智的。
English
Yes, because the aggregates of grasping arise initially and perish ultimately, possessing the nature of impermanence. Therefore, just as the self is permanent, the five aggregates of grasping should also be permanent, or, just as the five aggregates of grasping are impermanent, other, and dependent on others, so too should the grasper, the self, be. Furthermore, the self is not a different entity from the aggregates of grasping, and if the two were unrelated and different, then when seeing a form, the thought "I see the form" would also be unreasonable, because the form is seen by the eye consciousness, and the eye consciousness and the self are unrelated and different. The fourth point, refuting by examining the collection: As stated in the "Sutra of the Meeting of the Holy Father and Son" within the Ratnakuta Sutra, the collection of body and mind is designated as "person," and the collection of body and mind, the flesh, skin, bones, etc. of the body are the earth element, the blood, bile, sweat, etc. are the water element, the body's warmth is the fire element, the movement of breath, etc. is the wind element, the body's cavities, etc. are the space element, and the four aggregates of name are the consciousness element. The collection of the six elements is considered a person, but if there were a real person, then if each of the earth element, etc. were a person, there would be the fault of being six persons, etc. If, among the six elements, something like the earth element were a person, and the others were not, then among those six, one would be a person, and the others would not be. There is no reason to accept or reject. Moreover, a person is not the earth element, nor water, nor fire, nor the wind element, nor the space element, nor consciousness. If it is not any of these six elements, then apart from that, a real person cannot be found anywhere. The fifth point, refuting by examining characteristics: As stated by Aryadeva in the Four Hundred Verses, if the self of a person is not female, not male, and not neither male nor female, then clinging to a self is unwise.