Tibetan
རྣམས་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་མཁས་པ་ནི་དྲུག་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པོ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ལ་མཁས་པ་ནི་བདུན་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་བཞི་ལ་མཁས་པས་བརྒྱད་པའི་གཉེན་པོར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་མ་ཡིན་གྱི། བདེན་པ་ དང་པོ་གཉིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གནས་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་དགུ་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་མཁས་པ་ནི། བཅུ་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེའི་འཛིན་ཡུལ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པ་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པ་དང༌། དེའི་ཡུལ་ལ་དཔྱད་པ་དང༌། འཇིག་ལྟ་མ་རིག་པར་བཤད་པ་ལ་དཔྱད་པ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིའི་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཡུལ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གཟུང་ཆ་ཅན་ནོ། །འོ་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་དམ་སྙམ་ན། བདག་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་བློ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྟོག་གཏིང་ཚུགས་མ་ཡིན་པ་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ན། གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དུ་མ་རྟོགས་པ། བེམ་པོར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་སྲིད་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ ནི། དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འཕྲལ་ནས་འཕྲལ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིན་སྟངས་འཕོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ། དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་མི་འགྱུར་བར། གཏིང་ཚུགས་པར
Chinese
对于这些，并非由人我所控制，而是遵循一致的因果关系。精通根源是第六种对治法，因为人不是主宰的因，而是作为二十一种根源的主宰之所依。精通时间是第七种对治法，因为我不是常恒的，而是经历三时（过去、现在、未来）的生灭。精通四谛是第八种对治法，因为人我不是遍染和清净的处所，而是前二谛是遍染的处所，后二谛是清净的处所。精通乘是第九种对治法，精通有为法和无为法是第十种对治法。 第二，再次详细解释这一点，分为确定坏聚见的自性，以及破斥其执著的对境两部分。第一部分又分为阐述执著我的所缘、阐述执著我所的所缘、考察其对境、以及考察坏聚见为无明之说这四个方面。第一方面是：执著我的分别念所缘的对境，就是自相续的五蕴；而其行相，则是缘于该对境，以我见的执著方式来把握。那么，是否仅仅缘于自相续的五蕴而执著为我，而不会对除此之外的对境产生执著我的概念呢？因为执著我的分别念是颠倒错乱的，分别念是不稳固、动摇的自性，所以，对于他相续所摄的众生，以及未了知众生的相续，甚至对于无情物的物体，也可能会产生执著我的概念。也就是说，凡是颠倒错乱的，就是以非彼为彼的分别念，因此并非绝对确定，而是会立即转变分别念的执著方式。而对于对境事物的实有，以彼为彼的分别念也不会立即改变，而是根深蒂固。
English
For these, it is not controlled by the self of a person, but follows the consistent cause and effect. Being skilled in the senses is the sixth antidote, because a person is not the cause of the master, but serves as the basis for the master of the twenty-one senses. Being skilled in time is the seventh antidote, because the self is not permanent, but undergoes arising and ceasing through the three times (past, present, future). Being skilled in the four noble truths is the eighth antidote, because the self of a person is not a place of complete defilement and purification, but the first two truths are the place of complete defilement, and the latter two are the place of complete purification. Being skilled in the vehicle is the ninth antidote, and being skilled in conditioned and unconditioned phenomena is the tenth antidote. Secondly, explaining this in detail again, it is divided into two parts: identifying the nature of the view of the aggregates, and refuting its object of attachment. The first part is further divided into four aspects: explaining the object of attachment to the self, explaining the object of attachment to what belongs to the self, examining its object, and examining the view of the aggregates as ignorance. The first aspect is: the object of the conceptual thought that grasps at the self is the five aggregates of one's own continuum; and the aspect is to grasp at that object with the mode of grasping that views "I" as the self. So, does one only grasp at the five aggregates of one's own continuum as the self, and does not generate the concept of grasping at the self for objects other than that? Because the conceptual thought that grasps at the self is a deluded mind, and conceptual thought is of an unstable and wavering nature, it is possible to generate the concept of grasping at the self even for sentient beings included in the continuum of others, and for objects that are not understood as the continuum of sentient beings, and even for inanimate objects. That is to say, whatever is deluded is the conceptual thought that grasps at what is not that as that, so it is not absolutely certain, but the mode of grasping of conceptual thought will change immediately. And for the reality of the object, the conceptual thought that grasps at that as that will not change immediately, but will be deeply rooted.
Tibetan
་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་གང་རུང་དེ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་ཅིང༌། གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་རང་གི་གཉེན་དང་ཉེ་དུ་ལྟ་བུ་ལ། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ན། འདིས་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །ཞེས་གཉེན་དང་ཉེ་དུ་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡང་རང་གི་ཁང་ཞིང་ལྟ་བུ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་ན་ནི། འདིས་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ་སྙམ་ཁང་ཞིང་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་རྒྱུད་ལ་དམིགས་ནས་བདག་གི་འདུ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཡང༌། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་དེ། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་རྒྱུན་བརྟན་པོར་འཇུག་པ་ཡིན་པས། རེས་འགའ་རྣམ་ཤེས་གཅིག་པོ་ལ་བདག་གི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་དང༌། རེས་འགའ་དེ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཙམ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། རེས་འགའ་དེའི་ཐོག་ཏུ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བསྣན་ཏེ་གསུམ་ཆར་ལ་འཛིན་པ་ནས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སོགས་ངེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། ། དངོས་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། བློ་ལྷན་སྐྱེས་དང་ཀུན་བརྟག་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་ འདིར་ནི་འཛིན་སྟངས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཁྲུལ་བས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་རིག་པས། མ་རིག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་མ་རུང་པ་ལ་མི་མིན་ཞེས་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་དང་འཇིག་ལྟ་ནི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་ ཞིང་དེས་འབྲས་བུ་མ་རིག་པ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་གྲོགས་མ་རིག་པ་དུ་མ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་སོགས་བླཽ་གྲོས་ཅན་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང༌། མ་རིག་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནི། ལྟ་བ་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཡང༌། ཉོན་མོངས་དྲུག་དང་བཅུ་དང་ཉི་ཤུ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་འཇིག་ལྟ་དང་མ་རིག་པ་སོ་སོར་འདྲེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ཚན་གྱི་མ་རིག་པ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་མ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་སྐབས་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་ཐམས་ཅད་དུག་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་སྔར་རབ་དབྱེ་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཡུལ་དགག་པ་
Chinese
是安住的。因此，我执的分别念，对于自相续所摄的五蕴中的任何一个，都会恒常产生执为我的念头。在其他的场合，比如对于自己的亲友，当他人加害时，会认为“这个人伤害了我”，从而对亲友产生我的念头。又比如对于自己的房屋田地等，当受到损害时，会认为“这损害了我”，从而对房屋田地产生我的念头。对于自相续而产生我的念头，也并非完全确定。因为对于识蕴，我的念头会持续不断地产生，有时仅仅对识蕴产生我的念头，有时对识蕴和色蕴这两个产生执我，有时在它们的基础上加上受蕴，执著于三者，乃至执著于五蕴等，以不确定的方式产生，这是显而易见的。 事物即使在名言中也不存在，因此在所知中是不可能的。无论是俱生智还是遍计智都是一样的，因为常一自在的 在这里，由于将极不明显的事物误认为存在，以颠倒的方式认知，所以是一种特殊的无明。例如，将非人称为人一样。因此，有身见是从无明产生的，并且它也会产生无明的结果。由于它的自性与许多无明之友相关联，所以，圣者法称等一些智者也使用了无明的术语。一般来说，如果归纳为三种烦恼，那么五种见都归纳为无明。但是，在解释六种、十种、二十种等烦恼的分类时，有身见和无明需要分别引用。像十二缘起中的无明就不是指这个。在归纳为三种烦恼时，所有烦恼都归纳为三毒的方式，如前在第二品中已经解释过了。第二，破斥它的对境
English
It is abiding. Therefore, the conceptual thought of self-grasping is that, for any of the five aggregates gathered by one's own continuum, there arises a notion of grasping as self at all times. In other situations, such as for one's own relatives and close ones, when others harm them, one thinks, "This person has harmed me," and thus a notion of self arises for relatives and close ones. Also, for one's own house and fields, when they are harmed, one thinks, "This has harmed me," and thus a notion of self arises for the house and fields. Even when focusing on one's own continuum to generate a notion of self, it is not entirely definite. Because the notion of self constantly arises for the aggregate of consciousness, sometimes the notion of self arises only for consciousness, sometimes grasping as self for just those two, consciousness and the aggregate of form, and sometimes, adding the aggregate of feeling on top of that, grasping at all three, up to grasping as self for all five aggregates, etc., arising in an indefinite manner is clearly seen. Things do not exist even merely conventionally, therefore they are impossible as objects of knowledge. Whether it is innate or imputed intellect, it is the same, because the permanent, single, and independent Here, because of mistaking something that is not at all clear as existent, perceiving it in a reversed manner, it is a special kind of ignorance. For example, like designating a non-human as human. For that reason, the view of the transitory collection is born from the cause of ignorance, and it will also generate the result of ignorance. Because its own nature is related to many friends of ignorance, some intelligent ones such as the glorious Dharmakirti also used the term ignorance. Generally, if we consider it in terms of being condensed into three afflictions, then all five views are condensed into ignorance. However, when explaining the divisions of six, ten, and twenty afflictions, it is necessary to cite the view of the transitory collection and ignorance separately. The ignorance within the twelve links of dependent origination is not this. When condensing into three afflictions, the way in which all types of afflictions are condensed into the three poisons, as explained earlier in the second chapter. Second, refuting its object