Tibetan
་འབའ་ཞིག་གི་མཐུ་ལས། ཁྱོད་རྣམས་བདག་པོའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་ཟད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཞིབ་མོར་བཤད་པ་ལ། ཐོག་མར་ལུས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་བརྟགས་དེ་དགག་པ་ནི། སྐྱེས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། བུད་མེད་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་གཟུགས་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། མ་ནིང་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་དང་གཟུགས་མི་འདྲ་བའི་ཕྱྀར། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ་ཟེར་ན། དེའི་ཁྱབ་སྒྲུབ་ནི། མཚན་ཉིད་འགལ་བ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་གསུམ་ལ་བདག་གི་དངོས་པོར་གཅིག་པ་ནི་ཆེས་མི་འཐད་དེ། སྐྱེས་པ་ནི་བུད་མེད་ལ་སེམས་པ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང༌། བུད་མེད་ནི་དེ་ལས་ཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང༌། མ་ནིང་ནི་དེ་གཉིས་ཅར་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་སྨྲ་ན། མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་འགལ་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པའམ། དེ་ལྟ་མིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤིན་ཏུ་མཚུངས་པ་མི་འདྲ་བ་མེད་པ་ཞིག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་ཕྱིའི་མཚན་མ་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འདོད་ པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་མཛའ་བོར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་སྐྱེས་བུ་དེ་གཉིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཕན་ཚུན་མཁོན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། འདོད་ལྡན་མཛའ་བའི་གནས་སྐབས་དེ་བདག་ཡིན་ན། ཆགས་བྲལ་འཁོན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་བདག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་ལྡན་དང་ཆགས་བྲལ་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པས་བཅིངས་པའི་གནས་སྐབས་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་སྐབས་བདག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཅིངས་གྲོལ་གཉིས་པོ་དེ་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་མཚན་ཉིད་འགལ་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། ས་རྡོ་སོགས་ཀྱང་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་འགལ་ཡང་དངོས་པོ་གཅིག་པར་འགྱུར་བའི་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་གང་ཟག་གི་བདག་གི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ནི། ཆེས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་འཁྲུལ་ལོ། །ཅི་སྟེ་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཡིན་ཡང་བདག་ཡིན་པ་མི་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། ཁྱེད་དག་གང་ཟག་གི་བདག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྨྲ་ན། གནས་ལུགས་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པ་དགོས་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་མིན་ཡང་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་འདྲ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ཁོ་ན་
Chinese
仅仅凭借（我）的威力，你们就认为自己是主人，这实在是太荒谬了。为了详细解释这些道理，首先考察身体的特征并进行驳斥：男人不是补特伽罗（人）的“我”，因为和女人的形体不同。女人不是“我”，因为和男人的形体不同。 hermaphrodite（阴阳人）不是“我”，因为和女人形体不同。如果有人说，这不遍及一切情况。那么，为了确立这种遍及性，可以这样说：对于三个性质相违、极其不同的事物来说，作为“我”的本体是完全不合理的。男人具有对女人产生爱慕之心、具有勇气等特征，而女人则具有与此相反的特征，hermaphrodite（阴阳人）则与这两者都具有不同的特征。此外，如果你们声称“我”是事物本身的实性，那么它就与具有各种各样的特征相矛盾，因为事物本身的实性必须是本质相同，或者即使不是本质相同，也必须是非常相似、没有差异的。考察前后特征并进行驳斥：两个男人互相爱慕，彼此成为朋友；然而，这两个男人又可能变得没有情欲，彼此成为仇敌。在这种情况下，如果具有情欲、友好的状态是“我”，那么没有情欲、敌对的状态就不是“我”，因为具有情欲和没有情欲这两种状态的特征截然不同。此外，如果被烦恼束缚的状态是补特伽罗（人）的“我”，那么从烦恼中解脱出来的状态就不是“我”，因为束缚和解脱这两种状态的特征截然不同。如果有人说，即使特征相反，本体仍然是同一个，那么，土地、石头等也将变成“我”，因为即使特征相反，本体仍然是同一个，这不是太过分了吗？承认极其不同的事物是补特伽罗（人）的“我”的同一个本体，这实在是极其荒谬的。如果有人认为，即使特征多种多样，是“我”也没有矛盾，那么，如果你们声称补特伽罗（人）的“我”是事物本身的实性，那么，实性必须具有相同的本质。即使不是这样，也必须是非常相似，而各种各样的不同和差异
English
It is only by the power of (me) that you think you are masters, which is utterly absurd. In order to explain these principles in detail, first examine the characteristics of the body and refute them: A man is not the "I" of a person (pudgala), because he is different from the form of a woman. A woman is not the "I", because she is different from the form of a man. A hermaphrodite is not the "I", because he is different from the form of a woman. If someone says that this does not apply to all situations. Then, in order to establish this pervasiveness, it can be said that for three things that are contradictory and extremely different in nature, it is completely unreasonable to be the same entity as the "I". A man has the characteristics of having affection for a woman, having courage, etc., while a woman has the opposite characteristics, and a hermaphrodite has different characteristics from both. Furthermore, if you claim that the "I" is the very nature of things, then it contradicts having all kinds of characteristics, because the very nature of things must be the same in essence, or even if it is not the same in essence, it must be very similar and without difference. Examine the previous and subsequent characteristics and refute them: Two men love each other and become friends; however, these two men may become without lust and become enemies of each other. In this case, if the state of having lust and being friendly is the "I", then the state of being without lust and being hostile is not the "I", because the characteristics of having lust and not having lust are very different. Furthermore, if the state of being bound by afflictions is the "I" of a person (pudgala), then the state of being liberated from afflictions is not the "I", because the characteristics of being bound and liberated are very different. If someone says that even if the characteristics are contradictory, the entity is still the same, then land, stones, etc. will also become the "I", because even if the characteristics are contradictory, the entity is still the same, isn't this too much? To admit that extremely different things are the same entity of the "I" of a person (pudgala) is extremely absurd. If someone thinks that even if the characteristics are diverse, there is no contradiction in being the "I", then, if you claim that the "I" of a person (pudgala) is the very nature of things, then the very nature must have the same essence. Even if this is not the case, it must be very similar, but all kinds of differences and dissimilarities.
Tibetan
ཉིད་དུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ཟག་གི་བདག་དེ་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ ན་ཉིད་ཡིན་ན་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཚན་དྲུག་པ་བྱེད་པ་ལ་བརྟགས་པའི་དགག་པ་ནི། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ཚོར་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་མྱོང་བ་པོའི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཟུགས་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པ་ལས། ཡུལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་རེག་པ་དང༌། རེག་པའི་རྗེས་སུ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ། བདེ་བ་མྱོང་མཁན་གྱི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་མཁན་ནི་ཚོར་བས་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལེན་པ་པོ་དང༌། འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མ་ཡིན་ལ། ཅི་སྟེ་བདག་དེ་རྣམས་ཡིན་ན། ལེན་པ་པོ་ལག་པ་དང༌། འགྲོ་བ་པོ་རྐང་པ་མེད་ཀྱང༌། ལེན་པའི་བྱ་བ་དང༌། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ནུས་སུ་ཡོད་དགོས་པར་ཐལ་བ་ལས། དེ་རྣམས་མེད་པར་བདག་ཙམ་གྱིས་ནི་ལེན་པ་དང༌། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་ཡང་བྱེད་པ་མེད་ཅིང༌། བྱ་བ་དེ་བྱེད་པ་རྐང་ལག་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ལེན་པ་པོ་ལག་པ་དང༌། འགྲོ་བ་པོ་རྐང་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །དོན་ཚན་བདུན་པ་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང༌། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོ་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། དགེ་སྡིག་གི་ལས་རྣམས་ནི། སེམས་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་དང༌། སེམས་པ་དང་བཅས་པའི་ངག་དང༌། སེམས་པ་ཁོ་ནས་ཀྱང་བྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ རོ། །བདག་གིས་ལས་བྱེད་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པས་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་དེས་འབྲས་བུ་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེས་རྒྱུའི་དུས་སུ་ལས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལས་བྱེད་པ་པོ་ལུས་དང༌། ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པས། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཚན་བརྒྱད་པ་ཆ་ཤས་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ནི། ཕྱོགས་སྔ་མ་ན་རེ། ལས་བྱེད་པ་པོ་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོ་ཡང་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡིན་པའི་ཤིན་ཏུ་འཐད་མོད། འོན་ཀྱང་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་དེ་ཀ་བདག་ཡིན་ནོ། །ཟེར་ན་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ནི་ནམ་ཡང་བདག་ཡིན་པ་མི་སྲིད་དེ། ལུས་ངག་སེམས་ནི་ཆ་ཤས་དུ་མ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་ལུས་ལ་རྐང་ལག་ནང་ཁྲོལ་སོགས་ཆ་དུ་མ་དང༌། དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཆ་དུ་མ་དང༌། རྡུལ་ཕྲན་དེ་ཡང་ནང་སེལ་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་འདུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་
Chinese
这本身就是矛盾的。因此，如果人我就是那唯一的实相，那么种种不同的形态等就相违背。第六个要点，通过对作者的考察进行驳斥：因为感受苦乐舍三种感受，所以没有感受的我的存在。例如，眼睛的感官和外境的形色，以及眼睛的意识三者聚合，对外境的形色进行完全体验的触，以及触之后感受快乐时，没有感受快乐的我的存在，体验者就像是感受所做的一样。同样，取者和行者也不是人我。如果这些是我，那么即使没有取者的手和行者的脚，也应该能够进行取和行等行为，但事实上，没有这些，仅仅凭着我就无法进行取和行的任何行为，因为做这些行为必须依赖手脚。因此，取者是手，行者是脚就成立了。第七个要点，通过对作者和异熟果的体验者的考察进行驳斥：善恶之业，通过与心念相关的身体、与心念相关的语言以及仅仅通过心念也能看到。我没有做业，如果我不做业，为什么我会体验果报呢？不应该体验，因为我在因地时没有做业。因此，作者是身体、语言和心念所做，异熟果也应该由身体、语言和心念的集合来体验才是合理的。第八个要点，通过对部分进行考察进行驳斥：对方说，作者是身体、语言和心念的集合，异熟果的体验者也是身体、语言和心念的集合，这非常合理。然而，身体、语言和心念的集合就是我。如果这样说，那么身体、语言和心念的集合永远不可能是我，因为身体、语言和心念是由许多部分组成的。身体有手脚、内脏等许多部分，这些部分又有许多微粒，微粒本身也是由内、外、微粒、八种物质组成的。
English
This itself is contradictory. Therefore, if the self of a person is that one and only reality, then various different forms and so on are contradictory. Sixth point, refutation by examining the agent: Because of experiencing the three feelings of pleasure, pain, and equanimity, there is no self that experiences feelings. For example, when the sense of the eye and the object of form, and the consciousness of the eye, the three combined, the touch that fully experiences the object of form, and after the touch, the feeling of pleasure is experienced, there is no self that experiences pleasure, the experiencer is like what the feeling has done. Similarly, the taker and the goer are also not the self of a person. If these are the self, then even without the hand of the taker and the foot of the goer, they should be able to perform actions such as taking and going, but in fact, without these, the self alone cannot perform any actions of taking and going, because doing these actions must rely on hands and feet. Therefore, it is established that the taker is the hand and the goer is the foot. Seventh point, refutation by examining the agent and the experiencer of the ripening result: Virtuous and non-virtuous actions are seen to be done by the body with mind, speech with mind, and even by mind alone. The self does not do actions, and if I do not do actions, why would I experience the result? It should not be experienced, because I did not do actions at the time of the cause. Therefore, the agent is done by body, speech, and mind, and the ripening result should also be reasonably experienced by the collection of body, speech, and mind. Eighth point, refutation by examining the parts: The opponent says, the agent is the collection of body, speech, and mind, and the experiencer of the ripening result is also the collection of body, speech, and mind, which is very reasonable. However, the collection of body, speech, and mind is the self. If you say so, then the collection of body, speech, and mind can never be the self, because body, speech, and mind are composed of many parts. The body has many parts such as hands, feet, internal organs, etc., and these parts have many particles, and the particles themselves are composed of inner, outer, particles, and eight substances.