English
Because of seeing. Furthermore, the self of the person desires desirable objects and does not desire undesirable objects, From one moment of a desirable object, a moment of an undesirable object is also produced, and thus it is established that it is not a controller. Furthermore, without saying that the function and nature of the self of the person are like this, it is unreasonable to say that the self of the person exists as a substance, because if it exists as a substance, then it must be established that its function is like this and its nature is like this. Because function and nature must be established. For those of our own school who say that the self of the person exists as a substance, that fallacy is to be applied, but for the outsiders, since they each acknowledge the nature of the self of the person, even if that fallacy is applied, it becomes meaningless. Among them, the Samkhyas and Vaisheshikas, etc., consider the self of the person to be knowable, and they consider it to have the nature of color and shape, and some rationalists, etc., consider the self of the person to be material, and the naked ascetics consider the self of the person to be equal to the size of the body, so that if the body is large, the self is also large, and if the body is small, the self is also small, and some consider the self of the person to be in the form of a male lingam, and some consider the self of the person to be only the size of an atom, All of them commonly consider it to be permanent, single, and independent. However, the naked ascetics acknowledge that the self is permanent in nature and impermanent in change. Because they each acknowledge the nature of the self. Furthermore, for you, the Shravaka school, if you acknowledge that the self of the person exists as a substance, then you will be harmed by the three perfect enlightenments, namely, profound enlightenment, uncommon enlightenment, and transcendental enlightenment. Among them, the first is that since enlightenment is attained in being free from all elaborations, it is established as profound enlightenment, but if the self of the person exists as a substance and is truly established, then the Bhagavan must also realize it, and if he realizes it in this way, then it is elaborate, and therefore it contradicts profound enlightenment. The second is that the self of the person exists as a substance and is truly
Tibetan
་གྲུབ་ན། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པས་གཞན་དང་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགལ་ལོ། །འདིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ཡང༌། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ལུས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའམ་མཁྱེན་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་དཔེར་ན། བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་གི་ཕྱིའི་དབྱིབས་ཙམ་རྟོགས་ཀྱང་དེའི་ནང་ན་དངོས་པོ་ཅི་ཡོད་དང༌། དེ་བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་བཅོས་པ་དང༌། དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲན་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་དང༌། མཐར་དེ་ཇི་ཙམ་ན་འགག་པ་སོགས་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་མ་རྟོགས་ན། རྫོགས་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་རྟོག་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་དཔག་གི་ཚུལ་གྱིས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་གནོད་ཅེས་པའི་གཞུང་འདིའི་དངོས་བསྟན་ལྟར། གནོད་བྱ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ། གནོད་བྱེད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་གནོད་ཅེས་པ། སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་ལ་གནོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གནོད་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་ལ་གནོད་བྱེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གནོད་ཅེས་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་ལ། གཞུང་ཚིག་ལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་བྱེད་པ་པོའི་དོན་ལ། གཉིས་པ་བྱ་བའི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་ལས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟགས་ཏེ་དགག་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་ན་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། བྱེད་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་ཞིག་ཡིན་ནམ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཅན་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་མི་རིགས་ཏེ། འོག་ནས་འཆད་པའི་ཉེས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་དེའི་བྱེད་པ་རང་བྱུང་མིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ནམ། བདག་གི་བྱེད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་ཡིན་ན། གང་ཟག་གི་བདག་རྐྱེན་ཅན་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་མིག་གིས་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་ན། ག
Chinese
如果成立，那也是外道们所认可的，因此是与他人共同的。与不共的菩提相违背。第三，我被所有世间人认为是存在的，与超越世间的菩提相违背。这里所说的圆满菩提，是指对于所有应知的现象，完全圆满地证悟或了知，才被称为圆满菩提。 例如，仅仅了知瓶子的外部形状，却不了知其中有什么东西，是谁在何时制造的，有多少微尘，最终何时坏灭等等所有方面，就不是圆满的证悟。而佛陀则是以那种方式了知一切应知，而且不是依靠推理的方式，而是现量证悟，因此称为一切法现前圆满菩提。如“损害圆满菩提三者”的论典所明示，损害对境圆满菩提三者，损害者是人我，这并非是本意，因为人我无法损害圆满菩提三者。因此，应该解释为损害对境人我，损害者是圆满菩提三种。论典中出现这种情况，是因为第三格作格的意义，第二格表达的是所作的意义，这是文法上的原因。第三，对它进行观察而破斥，分为略说和广说。首先是：如果补特伽罗我是实有的，那么是有作用的，还是没有作用的？如果是前者，那么是无因自生的，还是有因缘的？如果是前者，是无因自生的作用，那是不合理的，因为有下文将要讲的三种过失，因此，对于看和听等，补特伽罗我的作用不是自生的。如果是后者，那么是他者的作用，还是自己的作用？前者是不合理的，如果是他者的因缘，那么与补特伽罗我是因缘所生相违背。例如，眼睛看到事物是眼睛的作用，
English
If it is established, then it is also accepted by the non-Buddhists, therefore it is common with others. It contradicts the uncommon enlightenment. Third, the self is considered to exist by all worldly people, which contradicts enlightenment beyond the world. Here, the term "complete enlightenment" refers to the complete and perfect realization or knowledge of all knowable phenomena, which is called complete enlightenment. For example, if one only understands the external shape of a vase, but does not know what is inside it, who made it at what time, how many particles it contains, and when it will eventually be destroyed, then it is not complete enlightenment. However, the Buddha understands all knowable things in that way, and not through inference, but through direct perception. Therefore, it is called the complete and perfect enlightenment of all phenomena. As explicitly stated in the treatise "Damages to the Three Complete Enlightenments," the object of damage is the three complete enlightenments, and the damager is the self of the person. This is not the intended meaning, because the self of the person cannot damage the three complete enlightenments. Therefore, it should be explained that the object of damage is the self of the person, and the damager is the three aspects of complete enlightenment. The reason why it appears that way in the text is that the third case expresses the meaning of the agent, and the second case expresses the meaning of the object, which is due to grammatical reasons. Third, examining and refuting it is divided into brief explanation and detailed explanation. First, if the person-self, such as the seer, exists as a substance, then is it with action or without action? If it is the former, then is it causeless and self-arisen, or is it caused by conditions? If it is the former, if the action is causeless and self-arisen, then it is unreasonable, because there are three faults that will be explained below. Therefore, for seeing and hearing, etc., the action of the person-self is not self-arisen. If it is the latter, then is it the action of another, or is it the action of oneself? The former is unreasonable, because if it is caused by other conditions, then it contradicts the person-self being caused by conditions. For example, seeing form with the eye is the action of the eye,
Tibetan
ང་ཟག་གི་བདག་གིས་བྱེད་པར་འགལ་ཏེ། མིག་གིས་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཡང་མི་འདོད་ལ། རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་ན། མི་རིགས་ཏེ། འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་གསུམ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བདག་གི་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བྱེད་པ་གང་ཟག་དེའི་རྐྱེན་ཅན་ཡང་ཡུལ་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་ཞེས་པའི་སྒྲས་འདི་ལ་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཉེས་པ་གསུམ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལྟར་ན་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དང་པོ་བྱེད་པ་རང་བྱུང་དགག་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་ནས་བཟུང༌། གྲོལ་བའི་བར་གྱི་བྱེད་པ་ནི། རང་བྱུང་ཉིད་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་རང་བྱུང་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ལ། རྟག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར། བྱེད་པ་རང་བྱུང་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱེད་པ་རང་བྱུང་རྟག་པ་དེས་བལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་མི་རྟག་པ་དེ་བྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པས་བྱས་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་རྟག་ཏུ་གནས་དགོས་པ་ལས། སྐད་ཅིག་དང་པོ་གཟུགས་ལ་བལྟ་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྒྲ་ཉན་པ་སོགས་མི་རྟག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ནས་གྲོལ་བའི་བར་གྱི་བྱེད་པ་རྟག་པ་ཡིན་ན། བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཆར་དུ་འཇུག་པར་ཐལ་བ་ལས། རེས་འགའ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་བྱེད་པ་ཅན་འདོད་པར་དགག་པ་ནི་བལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་བདག་གི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་བདག་གནས་པ་ཞིག་གིས་བྱེད་དམ། བདག་ཞིག་པ་ཞིག་གིས་བྱེད་དམ། དེ་གཉིས་ལས་ཕུང་གསུམ་པ་ཞིག་གིས་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། གང་ཟག་གི་བདག་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དེ་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་བྱེད་པ་དེ་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལས། གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་སྔ་རོལ་ན། དེའི་བྱེད་པ་ནི་མེད་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་གཉིད་དུ་སོང་བའི་སྐབས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་ལྟ་བའི་བྱེད་པ་མེད་ལ། གཉིད་སངས་བ་ན་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཚེ། དེའི་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ བཞིན་ནོ། །བདག་ཞིག་པ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པར་མི་རུང་སྟེ། ཞིག་བཞིན་པས་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་ཀྱང་གང་ཟག་ཞི
Chinese
我说是作者相违，因为是眼所作。如此前说也不允许。若是无因自生的作者，则不应理，因为会产生下文将要讲的三种过失。若是自我的作者，也不应理，作者是彼人（指自我）的因，但对境的观看等作用是不存在的。又，以“又”字表示，此处也会产生下文将要讲的三种过失。第二，如若没有作者，则会变成不是观看者等，因为没有观看等作用的缘故。 第二，广说。首先，破斥自生作者：从眼睛观看色法的作用开始，到解脱之间的作用，说是自生是不可以的。 其理由是，自生是常法，而常法与观看等作用相违。因为自生作者不是那些作用的作者。而且，自生常法作者与观看等无常法相违，因为常法作者所作的法必须是常住的，但我们却看到第一刹那观看色法，第二刹那听声音等无常现象。如果从观看色法到解脱之间的作用是常法，那么这十种作用会同时发生，但我们却看到它们是交替进行的。破斥承许自我的作者：认为观看等是自我的因是不可以的。其理由是，是常住的自我所作，还是坏灭的自我所作？或者，是这二者之外的第三者所作？如果是前者，则常住的人我不是观看色法的作用，因为如果是这样，则该作用永远不会消失，但在观看色法之前，该作用是不存在的，而人我是存在的。例如，在睡眠的时候，人我是存在的，但没有观看色法的作用，而醒来时，眼睛看到色法的时候，该作用是存在的。 坏灭的自我也不能成为观看者等的作用，因为坏灭者即使能做事，但人
English
I say that it contradicts being the agent of the self, because it is what the eye does. Such a previous statement is also not allowed. If it is an action of causeless self-arising, then it is unreasonable, because it will incur the three faults that will be explained below. If it is an action of the self, then it is also unreasonable, the agent is also the cause of that person (referring to the self), but the action of looking at the object, etc., does not exist. Also, the word "also" indicates that the three faults that will be explained below will also occur here. Secondly, if there is no agent, then it will become not the viewer, etc., because there is no action of viewing, etc. Secondly, explain in detail. First, refute the self-arising agent: From the action of the eye looking at form, to the action of liberation, it is not permissible to say that it is self-arising. The reason is that self-arising is permanent, and permanent is contradictory to actions such as viewing. Because the self-arising agent is not the agent of those actions. Moreover, the self-arising permanent agent contradicts impermanent dharmas such as viewing, because the dharma done by the permanent agent must be permanent, but we see the first moment of viewing form, the second moment of hearing sounds, etc., as impermanent phenomena. If the action from viewing form to liberation is permanent, then these ten actions will occur simultaneously, but we see them occurring alternately. Refuting the acceptance of the self as the agent: It is not permissible to think that viewing, etc., are the cause of the self. The reason is, is it done by a permanent self, or by a destroyed self? Or, is it done by a third party other than these two? If it is the former, then the permanent person is not the action of viewing form, because if it were, then that action would never disappear, but before viewing form, that action does not exist, but the person exists. For example, when sleeping, the person exists, but there is no action of viewing form, and when waking up, when the eye sees form, that action exists. The destroyed self cannot be the action of the viewer, etc., because even if the destroyed one can do things, but the person