Chinese
远离戏论，舍弃有边。事业以如幻的方式进入所化众生的境界，从而舍弃无边。因此，在一切果位阶段普遍存在且恒常的意义称为中观。第三，驳斥其他中观的错误观点：如果有人说，一切法因其各自的自性而空，所以不存在。这就会堕入断见。如果在此之上又说，各自自性空之空性也不存在。那更不用说会堕入断见，而是大断边。以上是关于中观自性认定的第一种解释的阐述。 第二，从基、道、果三个方面详细阐述，分为三部分，首先是基。从所知总相上进行确定，以及分别阐述各个别相。第一部分又分为四个方面。从三种法进行观察：一般来说，胜者导师佛陀以五蕴、十八界和十二处进行观察。
English
Being free from elaborations, it abandons the extreme of existence. Activities enter the realm of those to be tamed in a manner like an illusion, thereby abandoning the extreme of non-existence. Thus, the meaning that pervades all stages of fruition and is constant is called the Middle Way. Third, refuting the errors of other Madhyamikas: If someone says that all dharmas are empty of their own essence, therefore they do not exist. This will lead to the view of annihilation. If, on top of that, it is said that even the emptiness of being empty of one's own essence does not exist. Needless to say, it will turn into annihilation, but it is a great extreme of annihilation. The above is the explanation of the first aspect of identifying the nature of Madhyamika. Second, the detailed explanation from the perspective of the basis, path, and result is divided into three parts, the first of which is the basis. Establishing from the general characteristics of knowable objects, and explaining each particular individually. The first part is further divided into four aspects. Examining from the three dharmas: In general, the Victorious Teacher Buddha examines through the five aggregates, eighteen realms, and twelve sources.
Tibetan
ད་པ་དང༌། སྣས་སྣོམ་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང༌། ལྕེས་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་པར་བྱར་ཡོད་པ་རྣམས་སོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ནི་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་བཏགས་བྱེ་ན་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པ་དེ་ཆོས་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །གཉིས་པ་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཕྱོགས་མཐུན་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན། སེམས་དང༌། ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ གསུམ་དུ་འདུའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང༌། གཉིས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་འཇོག་སྟེ། མདོ་ལས། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། གསུམ་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཁམས་ལ་ཡང༌། མཚན་གཞིའི་ཆོས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ནི་རྫས་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་བཏགས་ཡོད་འབའ་ཞིག་གོ །དང་པོར་མཚན་གཞིའི་ཆོས་ལ་ཡང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དུ་འདུས་སོ། །འོ་ན་ཚོར་བའི་དབྱེ་བ་ལྔར་བཤད་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བར་འདུས་པས་སོ། །གཉིས་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཡང་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འདུ་ཤེས་དག་པ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ངོས་འཛིན་ནི། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ས་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། གཤེར་བ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། གཡོ་བ་རླུང་འདུ་ཤེས་པ་སོགས་འདུ་ཤེས་དག་པ་དང༌། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། ཟག་བཅས་སྡུག་བསྔལ་བར་འདི་ཤེས་པ་སོགས་ ཡང་དག་པའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཆགས་ཡུལ་ཀིང་རུས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་སོགས་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྤྱིར་ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཡིན་ཀྱང༌། དགོས་པ་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་ནི་རྟོག་པར་སླ་བའོ། །ཡང་ན་འདུ་ཤེས་དེ་ལ་གཡེང་ལྡན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། མཉམ་པར་བཞག་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཕྲ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་གསུམ་མོ།
Chinese
鼻子嗅气味，舌头尝味道，身体感受触摸。无碍之物是非表色，如色等。如此分为三类，是不分实有和假有的情况。如果区分实有和假有，那么无碍之物就包含在法界中。第二，意处及所有同类事物，总而言之，可归纳为心、意、识三种。其中，第一种是阿赖耶识，第二种是指染污意，如经中所说：“心是阿赖耶识，执我者是意。”第三种是指眼识等起作用的识。第三，法界也可分为三种：体性之法、自性之法和无事物。第一种是实有之法，第二种是假有之法，第三种纯粹是假有。首先，体性之法又可分为受、想、行三种。第一种又可归纳为乐、苦、舍三种。那么，为什么说感受有五种分类呢？因为不悦意的感受归于痛苦，悦意的感受归于快乐。第二，想蕴也可分为颠倒想、清净想和如实想。它们的定义是：将无我执着为有我，将无常执着为常，将地执着为水等是颠倒想；将湿润执着为水，将运动执着为风等是清净想；将有为法执着为无常，将有漏执着为痛苦等是如实想。如此，将贪着之处执着为白骨等不净想，虽然总体上是颠倒想，但因为其目的是为了成为解脱之因，所以被称为如实想。如此，这样的区分是容易理解的。或者，想可以分为散乱想、等持想和微细想三种。
English
The nose smells odors, the tongue tastes flavors, and the body experiences touch. Unobstructed things are non-revealing forms, such as form, etc. This division into three is based on not distinguishing between the real and the imputed. If the real and the imputed are distinguished, then the unobstructed is included in the Dharma realm. Secondly, all the mind's sense bases and related things can be summarized into three: mind, intellect, and consciousness. The first of these is the Alaya consciousness, and the second refers to the afflicted mind. As stated in the sutra: "The mind is the Alaya consciousness, and the grasping at self is the intellect." The third refers to the consciousnesses that function, such as eye consciousness. Thirdly, the Dharma realm can also be divided into three: the Dharma of the basis, the Dharma of the characteristic, and the non-existent thing. The first is the Dharma of the existent substance, the second is the Dharma of the imputed, and the third is purely imputed. First, the Dharma of the basis can also be divided into three: feeling, perception, and formation. The first can also be summarized into three: pleasure, pain, and equanimity. So why are there five divisions of feeling? Because unpleasant feelings are included in suffering, and pleasant feelings are included in happiness. Secondly, the aggregate of perception can also be divided into inverted perception, pure perception, and correct perception. Their definitions are: perceiving self in what is selfless, perceiving permanence in what is impermanent, perceiving earth as water, etc., are inverted perceptions; perceiving moisture as water, perceiving movement as wind, etc., are pure perceptions; perceiving conditioned things as impermanent, perceiving contaminated things as suffering, etc., are correct perceptions. Thus, perceiving objects of attachment as skeletons, etc., are impure perceptions, which are generally inverted perceptions, but because their purpose is to become the cause of liberation, they are called correct perceptions. Thus, such distinctions are easy to understand. Alternatively, perception can be divided into distracted perception, meditative perception, and subtle perception.
Tibetan
།དང་པོ་ནི་སེམས་གཡེང་བ་དང་ལྡན་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སོ། །འོ་ན་འདོད་ཁམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྩེ་གཅིག་པ་ལྟ་བུར་མཉམ་པར་བཞག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གཡེང་བ་དང་ལྡན་པར་འཇོག །གསུམ་པ་ནི་འདུ་ཤེས་གཏན་ནས་མེད་པ་ཡང་མིན་ལ་འདུ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་སྲིད་རྩེ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཡང་རང་ལུགས་ལ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་འདུ་བྱེད་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ལུས་དང་ངག་དང༌། སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་དང་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་དགུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མངོན་པ་མཛོད་ལས། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན་དུ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ཐར་བ་ ཐོབ་པ་ལ་སྒྲིབ་པས་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་བཤད་ཀྱང་འདིར་ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་དེ་ཀ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཁོ་ནར་འདུས་སོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་གསུམ་དུ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་དགེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བརྩེ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་དགེ་རྩ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཏི་མུག་མེད་པའི་དགེ་བ་དང༌། དད་པ་དང་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ནི་དགེ་བའོ། །གོང་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་འབྱུང་ཚུལ་ནི། འདུ་ཤེས་ཡང་དག་པ་ལས་དགེ་བའི་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་མི་དགེ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེའོ། །འདུ་ཤེས་དག་པ་ལས་ཕལ་ཆེར་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་འབྱུང་ལ་འོན་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་གྲོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ། ཡུལ་ལ་བཏགས་པ་དང༌། དུས་ལ་བཏགས་པ་དང༌། དངོས་ཏེ་ངོ་བོ་ལ་བཏགས་པ་དང་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བཏགས་པ་བ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་མ་བརྟག
Chinese
第一是具有散乱心的欲界的一切意识。第二是安住于色界和无色界的禅定的各种意识。那么，欲界的意识难道不能像专注一境那样安住吗？不是的，因为对于欲望，贪欲和嗔恨等种子没有断除的缘故，所以安住于具有散乱的状态。第三是完全没有意识也不是，而是意识极其微细，因此有顶和无想有情也应当在自宗中如此承认。第三，有为法，对此进行分类，以身、语、意的分类分为三种，并且这每一个又可以分为善、不善和无记三种，因此分为九种。如此，在《俱舍论》中说，上面二界的烦恼全部被说成是无记，那些对于获得一切智和解脱构成障碍，因此说成是障碍无记，但在这里，对于获得解脱和一切智构成障碍的那个本身就是不善法，因此，完全归属于不善的方面。因此，对于烦恼，五根本烦恼和十近取烦恼，那些也都可以归纳为贪嗔痴三种，一切烦恼的种类都包含在其中。善的方面是，从轮回中 निश्चित 出离，无贪的善，以及对于一切有情生起慈悲心，这是无嗔的善根，如理作意，无痴的善，以及对于信仰和善行感到欢喜的精进，以及安住于禅定，这六者是善。从上面的三种意识的分类中，产生苦乐舍三种感受的方式是：从正确的意识中产生善业。从颠倒的意识中产生不善的意识。从清净的意识中大多产生无记业，然而也不是绝对的，这大多是因为受到朋友的影响而转变的缘故。第二，对于相的法，可以分为对境的假立，对时间的假立，以及对事物，也就是对自性的假立三种。其中，相是指所假立的特殊的法，而且，那也没有经过观察。
English
The first is all the consciousnesses of the desire realm, which are associated with a distracted mind. The second is all the consciousnesses that are equally placed in the samadhi of the form and formless realms. Now, one might ask, can't the consciousness of the desire realm be equally placed like a one-pointed concentration? No, because the seeds of desire, hatred, and so on, have not been abandoned in relation to desire, it is placed as being associated with distraction. The third is not that there is absolutely no consciousness, but that consciousness is extremely subtle, so the peak of existence and the non-conceptual beings should also be accepted as such in one's own system. Third, conditioned phenomena, dividing them, are divided into three by the divisions of body, speech, and mind, and each of these can also be divided into three: virtuous, non-virtuous, and neutral, thus dividing into nine. Thus, in the Abhidharmakosha, it is said that all the afflictions of the two upper realms are said to be neutral, and those that obstruct the attainment of omniscience and liberation are said to be obstructive neutrals, but here, the obstruction to the attainment of liberation and omniscience is itself a non-virtuous dharma, therefore, it is entirely included in the non-virtuous aspect. Therefore, for afflictions, the five root afflictions and the ten secondary afflictions, all of those can also be summarized into the three: desire, hatred, and ignorance, and all types of afflictions are included in them. The virtuous aspect is the definite arising of disgust from samsara, the virtue of non-attachment, and compassion and love for all sentient beings is the root of virtue of non-hatred, proper knowledge, the virtue of non-ignorance, and diligence in rejoicing in faith and virtue, and equally placing in samadhi, these six are virtuous. The way the three feelings of pleasure, pain, and equanimity arise from the above three divisions of consciousness is: from correct consciousness, virtuous actions arise. From inverted consciousness, non-virtuous consciousness arises. From pure consciousness, mostly neutral actions arise, but it is not absolutely certain, this is mostly because it is transformed by the influence of friends. Second, for the dharma of characteristics, it can be divided into three: imputation on objects, imputation on time, and imputation on things, that is, on essence. Among these, characteristics are all the imputed special dharmas, and that has not been examined.