Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་དེས་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་མ་ཁྱབ། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་དེས་ཤར་ཕྱོགས་ལ་མ་ཁྱབ་པ་སོགས་ཡུལ་གྱི་ངེས་བཟུང་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདས་པའི་དུས་ཀྱི་དེས་མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པ་ལ་མ་ཁྱབ་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་དེས་འདས་པ་དེ་འགག་པ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་སོགས་དུས་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེས་ན་མཚན་བརྗོད་ལས། དུས་གསུམ་དུས་མེད་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཉིད་དུས་གསུམ་ཆར་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང༌། དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དུས་དང་བྲལ་བས་ན་ཆ་མེད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ཀ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོར་འཇོག་གོ །དེ་ཡང་མཚན་བརྗོད་ལས། ཆ་མེད་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང༌། དེ་ཉིད་ བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་བདག་གི་མཆོག་སྟེ། རྒྱན་ལས། བདག་མེད་མཆོག་གི་བདག་ཐོབ་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞིང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་ཡིན་པས་ན་གནས་ལུགས་དང༌། དེ་ཉིད་འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་ཀྱི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟཽང་པའི་སྟོང་པ་ཙམ་སྟོང་རྐྱང་ཡིན་པས་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དབུ་མ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་གི་ཆོས་ཡིན་པས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་ཙམ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་འཆར་ཚུལ་ནི། ཆོས་ཉིད་འདིའི་དོན་མ་རྟོགས་ཤིང་ཆོས་ཉིད་འདི་ལ་རྨོངས་ཤིང་འཁྲུལ་པ་ལས་གཞི་དུས་སུ་གློ་བུར་སྲིད་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་འཆར་ཏེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་དང་ལས་ལས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དེ་ལས་སྤང་རུང་གློ་བུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཆར་རོ། །ལམ་དུས་ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་
Chinese
因为处所的缘故。也就是，东方的那样没有遍及西方，西方的那样没有遍及东方等等，因为具有处所的限定；过去的时代的那样没有遍及未生起的未来，未来的时代的那样没有遍及过去的那个灭尽，等等，因为没有超出时间。因此，如《名号赞》中所说：“三时无时遍及者。” 这样，法界本身以法性的方式遍及一切三时，虽然显现为时间的形态，但其自性与时间分离，因此是无分，也正因为如此，所以也是周遍一切诸法。它也是一切诸法的遍及者，因为唯一的法性既是柱子的法性，同样也是瓶子的法性等等，因为是一切诸法的法性，所以安立为周遍行者、遍及者。也就是如《名号赞》中所说：“无分周遍行者遍及者。” 这样。胜义的界本身也是善逝，也是一切诸法的精华，因此是善逝藏；它本身是远离二我的法性，因此是我的胜者，如《宝性论》中所说：“获得无我胜我者。” 它本身是原始的智慧，也是一切事物的本性，因此是实相；它本身也是无有矛盾过失的大中观。也就是，一切法以各自的自性空性的空仅仅是空性，因此不具足双运的意义，是小中观；而这里是远离一切世俗迷乱之法，以胜义智慧具足一切法，这是双运大中观的道路。它本身是常恒不变的法，因此也是无有变化的。也就是，不仅仅是无有变化，而且是远离变化的法性一切相。从中，基道果的法显现的方式是：没有证悟此法性的意义，对此法性愚昧和迷乱，从基位时突然显现轮回的诸法；也就是，从烦恼产生业，从业产生轮回的诸法，以可以舍弃的、突然的方式从此法性中显现。道位时，法性从原始就存在
English
Because of the place. That is, that of the east does not pervade the west, that of the west does not pervade the east, etc., because it has the limitation of the place; that of the past time does not pervade the unborn future, that of the future time does not pervade the extinction of the past, etc., because it does not go beyond time. Therefore, as it is said in the "Namasamgiti": "The one who pervades the three times and is timeless." Thus, the Dharmadhatu itself pervades all three times in the manner of Dharmata, and although it appears in the form of time, its own nature is separate from time, so it is indivisible, and for that very reason, it is also all-pervading of all Dharmas. It is also the pervader of all Dharmas, because the one Dharmata is the Dharmata of the pillar, and similarly the Dharmata of the pot, etc., because it is the Dharmata of all Dharmas, so it is established as the all-pervading goer, the pervader. That is, as it is said in the "Namasamgiti": "The indivisible, all-pervading goer, the pervader." Like that. The ultimate realm itself is also the Sugata, and it is also the essence of all Dharmas, therefore it is the Sugata-garbha; it itself is the Dharmata that is empty of the two selves, therefore it is the supreme self, as it is said in the "Ratnagotravibhāga": "The one who has attained the supreme self of no-self." It itself is the primordial wisdom, and it is also the nature of all things, therefore it is the reality; it itself is also the great Madhyamaka that is free from contradictions and faults. That is, all Dharmas are empty of their own nature, and the emptiness is only emptiness, so it does not have the meaning of union, it is the small Madhyamaka; but here it is empty of all the delusive Dharmas of samsara, and it is endowed with all Dharmas by the ultimate wisdom, this is the path of the great Madhyamaka of union. It itself is the Dharma of permanence, stability, and eternity, therefore it is also immutable. That is, it is not just immutable, but it is the Dharmata that is free from change, in all aspects. From this, the way the Dharma of the ground, path, and fruit appears is: not realizing the meaning of this Dharmata, being ignorant and confused about this Dharmata, from the ground time, the suddenly arising Dharmas of samsara appear; that is, from the kleshas comes karma, and from karma come the Dharmas of samsara, which appear from this Dharmata in a way that can be abandoned and is sudden. At the time of the path, the Dharmata has been present from the beginning.
Tibetan
དང༌། ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་བར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་དེ་འདྲ་བ་ལ་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ནི། ཚོགས་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཐོས་བསམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་གནས་པ་དང༌། འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ གློ་བུར་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་གསལ་སྣང་ཅི་རིགས་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། མཐོང་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྒོམ་ལམ་གྱི་དུས་སུ་དེའི་རིགས་རྒྱུན་གོམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ནི། རང་རང་དྲི་མས་དག་ཚེ་ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ནམ་དག་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་འཇོག་གོ །དེའི་དོན་ཡང་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ན། ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ནམ་ཡང་གོས་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྲིན་གྱི་མ་གོས་ཀྱང་དེའི་ཐད་ཀྱི་བར་སྣང་ལ་སྤྲིན་གྱིས་སྒྲིབ་པ་དེའི་ཚེ་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་སྒྲིབ་ཅེས་འཇོག་པ་ལྟར། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་དེ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་མ་གོས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་སྒྲིབ་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་དབྱིངས་དྲི་མས་སྒྲིབ་ཅེས་ཐ་སྙད་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་རང་རང་སོ་སོ་ལམ་བསྒོམས་ཏེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དག་པ་དེའི་ཚེ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་བཏག་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལ་སྟོབས་སོགས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཞི་གདོད་ནས་གནས་ཤིང་ཆགས་སོགས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱི་གདོད་མ་ནས་གོས་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་འཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། དབུ་མའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང༌། གཞི་ལམ་འབྲས་ གནས་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མའི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ། །དེའི་འཕྲོས་དོན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་རེ་ཞིག་མདོར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱི་སྟོན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་ཤེས་ལ་སྣང་ཞིང་སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་གྲགས་པས་སྣང་གྲགས་དང༌། གནས་ལུགས་ལ་མ་གྲུབ་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །དོན་དམ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མས་དབེན་པའོ། །དེ་ཡང་ལམ་བསྒོམས་ཏེ་གསར་དུ་སྤྲོས་པས་དབེན་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཞི་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ན་མྱང་འདས
Chinese
并且，将如是证悟世俗为突发的方式称为道。而证悟的方式是：在资粮道时，依赖听闻和思维，了知法性存在于一切形态之中，以及轮回的诸法为突发性的；在加行道时，以修所生的智慧，以获得对法性各种显现的方式来证悟；在见道时，以现量见到法性的方式来证悟；在修道时，以串习其种姓的方式来证悟。果是：各自从垢染中清净之时，也就是说，一般而言，当突发性的垢染清净之时，就安立为获得果。其含义如果详细解释，因为法性从未被突发性的垢染所染污，所以法性自性清净。例如，太阳的轮廓虽然没有被云彩所染污，但是当其正上方的虚空被云彩遮蔽时，就安立为太阳被云彩遮蔽一样。心的自性光明，虽然没有被突发性的垢染所染污，但是当有情被突发性的垢染遮蔽时，就施设名言为法界被垢染遮蔽。因此，有情各自修道，当突发性的垢染清净之时，就假立为获得果。但胜义谛而言，因为法界本来就具有力等无漏之法，并且从未被生灭等突发性的垢染所染污，所以远离能获得和所获得。第二，广说中，将抉择中观的自性，以及基、道、果都归纳于安住方式的中观之中。其剩余的意义，以暂时简略的方式宣说二谛的体性，即世俗的一切有法，显现于名识，并且以声音和分别的自性而著称，所以是显现和声名，因为在安住方式上没有成立，所以是世俗和名识的对境。胜义谛是法界的智慧，远离了相和分别等戏论之相。这也不是通过修道而新产生的远离戏论，而是因为从基位开始戏论就已寂灭，所以是涅槃。
English
And, such a way of realizing the conventional as adventitious is called the path. The way of realization is: at the time of the accumulation path, relying on hearing and thinking, one knows that the nature of reality exists in all forms, and that the phenomena of samsara are adventitious; at the time of the path of joining, one realizes it by obtaining various clear appearances of that nature of reality through the wisdom arising from meditation; at the time of the seeing path, one realizes it by directly seeing that nature of reality; and at the time of the path of meditation, one realizes it by familiarizing oneself with its lineage. The result is: when each is purified from defilements, that is, in general, when adventitious defilements are purified, it is established as obtaining the result. If its meaning is explained in detail, since the nature of reality has never been stained by adventitious defilements, the nature of reality is naturally pure. For example, although the orb of the sun is not stained by clouds, when the space directly above it is obscured by clouds, it is established that the sun is obscured by clouds. Although the naturally clear light of the mind is not stained by adventitious defilements, when sentient beings are obscured by adventitious defilements, it is nominally designated that the dharmadhatu is obscured by defilements. Therefore, when sentient beings each cultivate the path and their adventitious defilements are purified, it is nominally established as obtaining the result. But in the ultimate truth, because the dharmadhatu inherently possesses uncontaminated qualities such as power, and has never been stained by adventitious defilements such as arising and ceasing, it is free from what is to be obtained and the obtainer. Second, in the detailed explanation, the nature of Madhyamaka is determined, and the basis, path, and result are all summarized within the Madhyamaka of the way of abiding. The remaining meaning, briefly explaining the nature of the two truths, is that all conventional phenomena of existence appear to consciousness and are known as the nature of sound and conceptualization, so they are appearance and name. Because they are not established in the way of abiding, they are conventional and the object of consciousness. The wisdom of the ultimate dharmadhatu is devoid of the characteristics of elaboration, such as signs and conceptualization. This is not devoid of elaboration by newly arising through cultivating the path, but because elaboration has been pacified from the beginning, it is nirvana.