Chinese
所立之法二者亦非实有，譬如声有法，是无常，以是所作性之故。如是之理，若以彼所立之法，立为因缘所生之故，则前者之因，亦转为后者所立之法也。如是作者与所作，及作等之关系亦非实有。美与不美及中庸等，高与低及中庸等，受乐苦者，知境者，见境者，作者，有情，补特伽罗，士夫等，亦以是唯由分别假立之故，非实有。天与地狱等所往之境，足与手及眼等身体之境，山与森林房舍等器之境，光明与黑暗等所受用之境，此等粗显之境，若以总相分别则无有，然就其所依而言，以是各别之故，故当各别安立。如是年与月与日与劫等亦非实有，唯是分别假立耳。如前后刹那二者相连，如是虽由分别假立，然就意义而言，以是无有相连之故，故非实有。二色法之事物，如是互相连接，如是虽由分别假立，然就意义而言，以是无有相连之故，故非实有。虚空之色，庄严虚空与孔隙虚空等，此等眼所见之境，亦唯是分别假立，非是实有。于意前所现之色声香味及触等，譬如瓶之相，若屡屡作意，则如实见之，如是生起明显之显现等，是于意前所现之色，彼等亦唯是总相假立耳。饥与渴亦依于内生之界之变异而生，于彼彼假立，非是实有。如是饮食与受用动摇等，亦是由分别而总相假立，就实有而言则无有也。此外，童子与青年与老年等，乃是状态之差别。
English
Both the established dharma are not substantially established. For example, the sound has the characteristic of impermanence because it is made. When such a reason is established as the dharma to be proven, stating that it arises from causes and conditions, the former reason also becomes the latter's dharma to be proven. Similarly, the agent and the object, and the relationship of action, etc., are also not substantially established. Beautiful and not beautiful, and neutral, etc., high and low, and neutral, etc., those who experience happiness and suffering, those who know objects, those who see objects, agents, sentient beings, individuals, persons, etc., are also not substantially established because they are merely imputed by thought. The realms to which gods and hells, etc., go, the arrangement of the body such as feet and hands and eyes, etc., the arrangement of containers such as mountains and forests and houses, etc., the arrangement of objects of enjoyment such as light and darkness, etc., these coarse arrangements, although they become non-existent when analyzed as conceptual constructs, they are kept separate because they are different in relation to each other. Similarly, years, months, days, kalpas, etc., are also not substantially established, but are merely imputed by thought. Although the connection between the former and latter moments is imputed by thought, it is not substantially established because there is no connection in reality. Although two material objects are connected to each other in this way by imputation, they are not substantially established because there is no connection in reality. The color of space, the adorned space, the space of holes, etc., these objects that appear to the eye are also merely imputed and not substantially established. The forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects, etc., that appear before the mind, for example, the appearance of a vase, if repeatedly contemplated, a clear appearance arises as if actually seen, etc., are forms that appear before the mind, and these are also merely conceptual constructs. Hunger and thirst also arise depending on the changes in the elements that occur internally, and are imputed to them, but are not substantially established. Similarly, eating, enjoying, moving, etc., are also conceptually constructed by thought, but are not established as substantial. Furthermore, children, youths, and the elderly, etc., are differences in states.
Tibetan
སྣ་ཚོགས་པ་མང་པོ་དག་ལ་དེ་དང་དེར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །གཅིག་དང་གཉིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང༌། ཤར་ཕྱོགས་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་འདས་མ་འོངས་ལ་སོགས་པའི་དུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཏགས་ཡོད་དོ། །དངོས་པོ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འགལ་ཞེས་པ་ཡང་བློས་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་འགལ་བའི་དངོས་པོ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ཡང་བློས་བཏགས་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པ་ཞིག་ནི་དགག་ཀྱང་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནས་ལུགས་ལ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ནི་སྒྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་མི་ཐུབ་ཅིང༌། གནས་ལུགས་ལ་ཡིན་པ་ཞིག་ནི་སྒྲུབ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་བཏགས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ པར་གཞན་དབང་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས་ཤིང༌། དེ་མ་ནུས་པར་ཡོངས་གྲུབ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཏགས་ཡོད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ངོས་ཟིན་པ་གལ་ཆེ་ཞིང༌། དེ་ཡང་དཔེར་བརྗོད་གཅིག་ཙམ་གྱི་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་རིགས་འདྲེ་མི་ནུས་པར་དགོངས་ནས་འདིར་དངོས་བསྟན་ལ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་སྨོས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏགས་གང་ཡིན་པ་དེར་འདུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ལྡོག་པའི་སྟེང་ནས་དངོས་པོར་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་བླཽས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་ཆ་ཙམ་ཞིག་གོ །དེ་ཡང་འདོགས་པའི་གཞི་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་འདོགས་གཞི་ངེས་པ་མེད་པ་དང༌། མདུན་གྱི་བུམ་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་གཞི་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། རྒྱུ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་པ་སོགས་དུ་མ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། འདོགས་པའི་གཞི་ལ་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང༌། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་དང༌། ཆོས་གང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྔར་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་ཕྱིས་ཞིག་སྟེ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་མེད་དང༌། བུམ་པའི་སྤྱི་དང་ཀ་བའི་སྤྱི་སོགས་དངོས་པོའི་དོན་སྤྱི་རྣམས་ནི་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་སོགས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་མེད་དང༌། མི་སྲིད་པ་བུམ་པ་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་དང་སོགས་པས་ཀ་བ་མེད་པའི་དོན་སྤྱི་ སོགས་དངོས་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་བློས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བཏགས་བྱ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་མེད་འགའ་ཞིག་དངོས་པོ་
Chinese
因为对众多事物施加了这样那样的名称，所以它们不是实有的。像一和二这样的数字，以及像东方和西方这样的方向，以及像过去和未来这样的时间等等，也都是假立的。事物二者相互矛盾，这也是由心识假立的，因为矛盾的事物不是实有的。同样，否定和肯定也是由心识假立的，不是实有的，因为对于事物实相成立的东西，否定也是不可能的，对于实相不成立的东西，肯定也是肯定不了的，对于实相成立的东西，肯定也是没有必要的。这样，如果不能确定周遍计所执为无实有，就不能确定依他起，如果不能确定依他起，就没有证得圆成实，因此，认识假立的法非常重要，而且，考虑到不能将一个例子的知识与其他所有事物混淆，所以在这里说了上百个直接指出的例子，但并非所有周遍计所执都包含在其中。因此，所有这些周遍计所执的类别，都不是在各自的相异之处上作为事物而实有成立的，而仅仅是由心识分别念所假立的。而且，如果从施设的基础来区分，则有三种：有方向和时间等施设的基础不确定的，有依靠一个基础的，如前面瓶子的生起等，有依靠多种的，如多种因和多种果等，如果从施设的基础来区分，则有这三种。第三种非事物是虚空，以及有分析的断灭，以及无分析的两种断灭，以及任何未生之法等等，以及先前存在的事物后来坏灭，即变为其他事物的非事物，以及瓶子的总相和柱子的总相等等事物的总相，是依靠瓶子和柱子等事物的非事物，以及不可能存在的瓶子不存在的总相，以及柱子不存在的总相等等，非事物的分类有这三种。所有这些都是由心识分别念所施设的，因此，有些非事物是事物
English
Because various names are applied to many diverse things, they are not substantially established. Numbers such as one and two, directions such as east and west, and times such as past and future are also imputed. The statement that two things contradict each other is also a mental imputation, because contradictory things are not substantially established. Similarly, negation and affirmation are also mental imputations and are not substantially established, because something that is established in the reality of things cannot be negated, and something that is not in reality cannot be affirmed, and something that is in reality does not need to be affirmed. Thus, if one does not ascertain the absence of truth in the totally imputed, one cannot ascertain the other-dependent, and if one cannot do that, there is no realization of the thoroughly established. Therefore, it is important to recognize the imputed phenomena, and considering that one cannot confuse the knowledge of just one example with all other things, more than a hundred directly indicated examples are mentioned here, but not all totally imputed are included in them. Therefore, all these categories of the totally imputed are not established as substantially existent things on their own distinct aspects, but are merely imputed by mental discrimination. Moreover, if one divides the basis of imputation, there are three types: those with an indefinite basis of imputation, such as direction and time; those that rely on a single basis, such as the arising of the vase in front; and those that rely on many, such as various causes and various effects. If one divides the basis of imputation, there are these three types. The third, non-things, are space, analytical cessations, the two non-analytical cessations, any unarisen phenomena, and when something that previously existed is later destroyed, it becomes a non-thing that has transformed into something else. The generalities of things, such as the generality of a vase and the generality of a pillar, are non-things that rely on things such as vases and pillars. The impossible, the generality of the non-existence of a vase, and the generality of the non-existence of a pillar, and so on, are the three types of non-things. All of these are merely imputations by mental discrimination, therefore, some non-things are things.
Tibetan
ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་མེད་དང༌། དངོས་པོའི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་མེད་དང༌། དངོས་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་ནས་བློས་གཞག་པ་སྟེ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་གཞན་འགྱུར་གྱི་དངོས་མེད་ཁོ་ན་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གསུམ་གཟུགས་ཕུང་ལ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཁམས་དང༌། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དང་གསུམ། ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡང་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གསུམ། ཆོས་ཁམས་ལ་ཡང་མཚན་གཞིའི་ཆོས་དང༌། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་དང་གསུམ་མོ། །མཚན་གཞི་ལ་ཡང་ཚོར་ཕུང་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་དང་གསུམ། མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་ཡུལ་ལ་བཏགས་པ་དང༌། དུས་ལ་བཏགས་པ་དང༌། དངོས་ལ་བཏགས་པ་དང་གསུམ་མོ། །དངོས་མེད་ལ་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་འགྱུར་གྱི་དངོས་མེད་དང༌། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་མེད་དང༌། མི་སྲིད་པའི་དངོས་མེད་དང་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་ལ་གཞིའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འཇོག་ཅིང༌། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་མེད་པའི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེའི་ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་རྣམས་ ནི་ཡོད་པའི་ཆོས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བསྟན་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་ཆོས་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་རྣམས་དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་དངོས་སུ་མི་དགོས་ཀྱང༌། ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་ཡང་གཞིའི་ཆོས་ཉེར་གཅིག་པོ་དེ་མ་འདུས་པའི་ལམ་གྱི་རྫས་གཞན་མེད་ཀྱང་དགོས་པའི་དབང་གི་རྣམ་གྲངས་ལོགས་སུ་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལམ་ནི་འདིའི་བགྲོད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཐེག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ལྷའི་ཐེག་པ་དང༌། ཚངས་པའི་ཐེག་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྔར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ལྟ་བ་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལས་འབྲས་ལ་བླང་དོར་ཞིབ་མོར་སྤྱོད་པའོ། །ལྟ་སྤྱོད་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ནི་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་ཡིན་ལ། དེས་བགྲོད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་འདོད་ལྷ་རིགས་དྲུག་དང༌། མི་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །ལྷའི་ཐེག་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐེག་པ་ཀུན
Chinese
依赖于物的非有，以及依赖于事物关系的非有，以及依赖于事物不一致方面而假立的，因为是虚构的非有。非有的后两种分类，也只是包含了事物转变的非有。这样，蕴、界、处三者，色蕴中也有生起之界，以及器世间，和有情众生三者。意处中也有心、意和识三者。法界中也有相基之法，相状之法，和非有之法三者。相基中也有受蕴、想蕴和行蕴三者。相状中也有依于境，依于时，依于事三者。非有中也有事物转变的非有，依赖于事物的非有，和不可能的非有三者。这样，这二十一种就被称为基法，而凡夫俗子们享用着无有之法，即世俗谛。由此推及，那些被抛弃的，则享用着存在之法，即胜义谛，由此证明胜义谛是存在的。这样，这二十一种有法，虽然对于胜义的确定并非直接需要，但为了理解所知总体的相状而宣说。第二，在确定道的分类时，即使没有包含这二十一种基法的其他道的实体，也应根据需要的角度来单独区分类别。其中，道以其行进之义而言，即是乘。其中，如《楞伽经》所说，有天乘、梵乘、声闻乘、缘觉乘和佛乘五种。其中，第一种是，在见地上，相信果报的世间正见，以及在行为上，对于取舍进行细致的行为。具备这两种见行，就是行进的道之乘，由此行进的果报是获得欲界六天和人等圆满的生。这天乘并非是解脱之乘。
English
The non-existent that depends on things, the non-existent that depends on the relationship of things, and the non-existent that is hypothetically established based on the inconsistent aspects of things, because it is a fabricated non-existent. The latter two categories of non-existent also only include the non-existent of the transformation of things. Thus, the three aggregates, realms, and sources, in the form aggregate, there are also the realm of arising, as well as the container world, and sentient beings, the three. In the mind source, there are also mind, intellect, and consciousness, the three. In the dharma realm, there are also the dharma of the basis of characteristics, the dharma of characteristics, and the dharma of non-existence, the three. In the basis of characteristics, there are also the feeling aggregate, the perception aggregate, and the formation aggregate, the three. In the characteristics, there are also those based on objects, based on time, and based on things, the three. In the non-existent, there are also the non-existent of the transformation of things, the non-existent that depends on things, and the impossible non-existent, the three. Thus, these twenty-one are called the basis dharma, and ordinary people enjoy the non-existent dharma, which is the conventional truth. From this, those who are cast off enjoy the existent dharma, which is the ultimate truth, thus proving that the ultimate truth exists. Thus, these twenty-one existent dharmas, although not directly necessary for the determination of the ultimate, are explained in order to understand the characteristics of the totality of knowable things. Second, in determining the classification of the path, even if there is no other entity of the path that does not include these twenty-one basis dharmas, the categories should be separately distinguished according to the needs. Among them, the path, in the sense of its going, is the vehicle. Among them, as stated in the Lankavatara Sutra, there are five vehicles: the vehicle of gods, the vehicle of Brahma, the vehicle of hearers, the vehicle of solitary realizers, and the vehicle of Buddhas. Among them, the first is, in view, the worldly right view of believing in the result, and in conduct, the meticulous conduct of adopting and rejecting the result. Possessing these two views and conduct is the vehicle of the path that leads to progress, and the result of this progress is obtaining the six classes of desire gods and the perfect birth of humans and others. This vehicle of gods is not a vehicle of liberation.