Tibetan
་ལ་ཡང་ངེས་པར་འབྲེལ་དགོས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ནི་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ཡིན་ལ། དེས་བགྲོད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཚངས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི་འདིར་གཟུགས་ཁམས་གནས་ རིགས་བཅུ་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཚངས་པ་ཞེས་པའི་སྐད་དོད་ལ། པྲཧྨ་ཞེས་བྱ་གཙང་བའམ་དག་པ་ལ་འཇོག་པས། བསམ་གཏན་དང་པོ་གཙང་ཞིང་དག་ན་གོང་མ་གསུམ་རིམ་གྱིས་ཇེ་གཙང་དང་ཇེ་དག་ཏུ་འགྲཽ་བ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚངས་པ་ཞེས་འཇོག་གོ །དེ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་གསུམ་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེས་ན་འདིར་ནི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་དང༌། རྒྱལ་བའི་གནས་སུ་བགྲོད་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་ལྷའི་ཐེག་པ་དང༌། ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ཞེས་པ་དེས་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཙམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཐུན་མོང་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བར་འཇོག་སྟེ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀར་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉན་རང་གི་ལམ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་དམན་པར་འཇོག་གོ །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནི་རྒྱལ་བ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་སུ་དེ་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །མངོན་པ་ལས་ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས་སོགས་དངོས་མེད་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཤད་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་འདུས་མ་བྱས་སམ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་འདུས་མ་བྱས་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འདུས་བྱས་དང༌། ཞིག་དགོས་ཀྱི་མེད་པ་ལ་ནི་དེའི་རྣམ་གཞག་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་དངོས་མེད་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བློའི་ངོར་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ན་འདུས་མ་བྱས་དངོས་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་དངོས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དོན་དམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་སུ་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་ཆོས་དབྱིངས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་རྣམ་བཞག་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བས་མེད་པ་ལ་ཅི་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་ཅེས་པའོ། །འཁྲུལ་ངོས་བཏགས་ཆ་ཞིག་ཐོབ་ཀྱང་དགོས་པ
Chinese
也一定需要关联。禅定和四无色等三摩地是通往梵天的途径。通过它所获得的果实不仅仅是初禅的梵天，而是指色界十七种存在方式。梵天一词的梵语是“Prahma”，意为纯洁或清净。如果初禅是纯洁清净的，那么上面的三禅会逐渐变得更加纯洁清净，因此这十七种都称为梵天。这样，这两种是世间的，而声闻、缘觉和大乘这三种是出世间的。因此，这里有三种道路的划分：共同的道路、不共同的道路和通往胜者之地的道路。第一种如上所述，天道的和梵天道，因为它们只能获得世间的显赫地位，所以是世间道。它也被称为共同的道路，因为它既有外道的修持，也有内道的修持。不共同的道路是声闻和缘觉的道路。由于这两种道路不能获得佛果，所以被认为是小乘。大乘道是引导众生到达胜者导师佛陀果位的道路。在《俱舍论》中，将虚空和灭尽等非实有无为法描述为名相上的无为法或假立的，而不是真正的无为法。其原因在于，对于没有被创造和毁灭必要的事物，就不会有这样的分类。因为非实有是不存在的，并且在意识中依赖于事物，所以它不是真实的无为法。因此，真实的无为法只有法界胜义谛。世尊在甚深经部中说：“获得无为法！”这些都是指胜义法界，而不是其他。因为虚空和灭尽等非实有不存在，所以不会有获得或未获得的分类。对于不存在的事物，又如何能获得呢？这是不可能获得的。即使获得了虚假的假象，也没有必要。
English
It is also necessary to have a definite connection. Samadhi such as dhyana and the four formless realms are the means of traversing to Brahma. The result of traversing through it is not only the Brahma of the first dhyana, but here it refers to all seventeen types of existence in the form realm. The Sanskrit word for Brahma is "Prahma," which means pure or clean. If the first dhyana is pure and clean, then the three higher dhyanas gradually become more pure and clean, so all seventeen are called Brahma. Thus, these two are worldly, while the three of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Mahayana are transcendental. Therefore, here there are three divisions of paths: the common path, the uncommon path, and the path that leads to the state of the Victorious One. The first, as mentioned above, is the path of the gods and the path of Brahma, because they only attain manifest high status in the world, so they are worldly paths. It is also called the common path because it has the practices of both externalists and internalists. The uncommon paths are the paths of Shravakas and Pratyekabuddhas. Since the fruits of these two do not attain Buddhahood, they are considered Hinayana. The path of Mahayana is the path that leads beings to the state of the Victorious Teacher, the Buddha. In the Abhidharma, the non-substantial unconditioned phenomena such as space and cessation are described as nominal unconditioned phenomena or mere designations, but not as pure unconditioned phenomena. The reason for this is that for things that do not need to be created and destroyed, there is no such classification. Because non-substantiality is non-existent and relies on objects in the mind, it is not a real unconditioned phenomenon. Therefore, the real unconditioned phenomenon is only the Dharmadhatu ultimate truth. The Blessed One said in the profound Sutras, "Attain the unconditioned!" These all refer to the ultimate Dharmadhatu, and not to others. Because non-substantial things such as space and cessation do not exist, there is no classification of attainment or non-attainment. For something that does not exist, how can it be attained? It is impossible to attain. Even if a false appearance is attained, it is not necessary.