Tibetan
ནི་གང་ཟག་གི་བདག་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ བདག་ནི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་ལ། ཕུང་པོ་མི་རྟག་དུ་མ་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་སྣང་དུ་རུང་བ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བཟུང་བྱ་གང་ཟག་གི་བདག་དངོས་གནས་ལ་མེད་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དེ་ནི་ནོར་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་ཐར་བ་ཐོབ་པ་ཡང༌། ནོར་བ་དེ་ཟད་པ་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ལས་གཞན་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་བདེན་གྲུབ་ཞིག་གིས་ལམ་རྫས་ཡོད་བདེན་གྲུབ་ཞིག་སྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་རྫས་ཡོད་བདེན་གྲུབ་ཞིག་སྤངས་ཏེ། ཐར་བ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནོར་ཙམ་ཞེས་གསུངས་པས། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་འཁྲུལ་བའི་གཞི་ཅན་ལོག་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཟད་པ་ཙམ་ལ་ཐར་བ་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞུང་འདིར་ཡང༌། དེ་ཕྱིར་ནོར་བ་ཟད་ཙམ་ཐར་བ་ཡིན། །ཞེས་བཅོས་ན་གོ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་བ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་འདྲ་འདྲེས་ཙམ་དུ་བརྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འཁྲུལ་བ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པས་ན། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཁྲུལ་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་སྨོས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཞིང་ས་ཅན་ཡིན་པས། དངོས་པོ་གང་དང་ཕྲད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ནི་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ནམ་དུ་ཡང་ཆད་པ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱུང་བས་ན། ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་ལ། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཙམ་ལས་ང་དང་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཕུང་པོ་རྒྱུན་ཙམ་ཞིག་ཏུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཅི་སྙམ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་རྒྱུའི་ས་བོན་མེད་པ་དང་དེ་རྟོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དོན་སྔར་མངོན་གསུམ་དུ་རྟོགས་མྱོང་བའམ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཀྱང་བདག་མེད་པ་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་གསལ་སྣང་གི་ཚུལ་གྱི་སྐྱེས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། བག་ཆགས་དེའི་མཐུ་ལས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། རྒྱུ་དེ་དག་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གོམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པའི་བག་ཆགས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཡོད་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་དེས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ ཀྱི་ཀྱང༌། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་དུ་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་དུ་རིག་པ་ཡིན་གྱི། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་དུ་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་གྱིས་སྡིག་པའི་ལས་ཞིག་བྱས་ན། དེའི་འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་ཕྱི་མ་ཞིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་སོགས་ཡོད་ཀྱང༌། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་ལས་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་པོའི་གང་ཟག་རྫས་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཞིག་དཀར་པོ་དང་འགྲོགས་པ་ལ། ཆུ་ཁ་དོག་དཀར་པོར་འགྱུར་བ་དང་དམར་པོ་འགྲོག་ནས་དམར་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང༌། དཀར་དམར་དེ་དག་གི་དབུས་ན་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཙམ་ལས་གཞན་དཀར་དམར་དུ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལོག་པ་ཞིག་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རེ་ཤིག་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་སྨོས་པར་མཛད་ནས་དེ་ཉིད་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། ཆོས་ཞེས་པ་སྒྲ་དོན་བཅུ་ལ་འཇུག་ཀྱང༌། འདིར་དངོས་པོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོའི་རྒྱུན་འདི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་ང་བདག་ སོགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས། དེ་ཡན་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་ཚེ་ན། ཆོས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཞོར་བྱུང་དུ་བྱེད་པ་པོའི་བདག་འགོག་པ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང༌། རྒྱུན་རིམ་པས་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན
Chinese
是因为人我和法我的体性不同。也就是， 我被认为是常、一、自主的，而五蕴是无常、众多、他性的。除了这两者之外，也不可能有其他的东西，如果那样存在，也不会被观察到，因为它应该可以被感知到。因此，虽然所执著的人我实际上并不存在，但执著于它的存在，这就是错误的产生。因此，通过完全证悟人我无我而获得解脱，也只是安立为那个错误的止息而已，而不是由其他实有、真实成立的人，通过修持实有、真实成立的道，从而断除实有、真实成立的人我，而获得解脱。因此，说“仅仅是错误”，意思是，人我是具有迷惑性的颠倒显现，而仅仅是它的止息就被称为解脱。因此，在这部论典中也应该这样修改：因此，仅仅是错误的止息就是解脱。这样就容易理解了。此外，异生凡夫们也不是依赖于迷惑与不迷惑的混合，而是仅仅依赖于迷惑，因此，才说孩童异生凡夫们是依赖于迷惑的众生。而他们的近取五蕴是痛苦的持续， 因为那是痛苦的田地，无论与什么事物相遇，都会变成纯粹的痛苦。而且，那是从无始轮回以来，永远不会断绝地持续产生的，因此，对于五蕴的相续，才说痛苦自性持续不断，除此之外，并没有我和我所。仅仅依赖于迷惑的异生凡夫们，怎么会不将痛苦自性的五蕴相续仅仅视为相续呢？如果这样想，那是因为孩童们不证悟人我无我的原因有两种：一是没有能够证悟它的因的种子，二是由于串习颠倒之心的力量，遮蔽了对它的证悟。第一种是没有曾经现量证悟过人我无我的意义，或者即使不是那样，也没有以明晰显现的方式对无我产生定解。
English
It is because the nature of the self of person and the self of phenomena are different. That is, the self is considered to be permanent, one, and independent, while the five aggregates are impermanent, numerous, and dependent on others. There cannot be anything other than these two, and if there were, it would not be observed, because it should be perceptible. Therefore, although the self of person that is clung to does not actually exist, clinging to its existence is the arising of error. Therefore, obtaining liberation by completely realizing the absence of self of person is also established as merely the cessation of that error, and not by a person who is real and truly established, relying on the practice of a path that is real and truly established, thereby abandoning a self of person that is real and truly established, and obtaining liberation. Therefore, saying "merely an error" means that the self of person is a deceptive and inverted appearance, and merely its cessation is called liberation. Therefore, in this treatise as well, it should be amended as follows: Therefore, merely the cessation of error is liberation. This would be easier to understand. Furthermore, ordinary beings do not rely on a mixture of delusion and non-delusion, but rely solely on delusion. Therefore, it is said that childish ordinary beings are beings who rely solely on delusion. And their five aggregates of appropriation are a continuous stream of suffering, because it is a field of suffering, and whatever it encounters, it turns into pure suffering. Moreover, it has arisen continuously from beginningless samsara without ever ceasing. Therefore, regarding the continuum of the five aggregates, it is said that the nature of suffering is continuous, and there is no I or mine other than that. How is it that ordinary beings who rely solely on delusion do not realize the continuum of the aggregates, which are of the nature of suffering, as merely a continuum? If you think so, it is because there are two reasons why children do not realize the absence of self of person: one is that there is no seed of the cause that would enable them to realize it, and the other is due to the power of familiarizing themselves with inverted minds, which obscures their realization of it. The first is that they have never directly realized the meaning of the absence of self of person, or even if that is not the case, they have not generated a definite understanding of selflessness in the form of a clear appearance.
Chinese
如果（过去）是已经串习过的人，凭借那个习气的力量，就会证悟人无我。但是对于各个不同的孩童来说，就没有那些原因了。第二，从无始轮回以来，执著人我的分别念已经串习成性，具有强大而极其稳固的习气。由于存在这两种原因，所以不能以人无我来解释。即使如此，各个不同的孩童们，也只是将行蕴视为痛苦。而且，他们也只是将苦苦和变苦视为痛苦，而不是将行苦视为痛苦。孩童们的五蕴相续会产生各种各样的痛苦。如果在前世，五蕴相续造作了恶业，那么其果报就会在之后的某个阶段体验到痛苦等等。但是，除了那些蕴的相续之外，并不存在实有的作者和受苦者。例如，一条河流的相续与白色混合，水就会变成白色；与红色混合，水就会变成红色。但是，在这些白色和红色之中，除了河流的相续之外，并没有其他使之变成白色和红色的事物。因此，暂时在未经观察和分析的情况下，将这五蕴的相续称为“法的自性”，并认为它是存在的。之所以将它称为“法的自性”，是因为“法”这个词有十种含义，但在这里，是按照事物具有“法”这个词的含义来解释的。仅仅存在这五蕴的相续，除此之外，并不存在我、自我等等。以上就是通过这种方式来揭示人无我。在进行观察和分析时，法，也就是五蕴的自性，也是不存在的。这也揭示了法无我。顺便提及的是，对作者的自我的驳斥是：依赖于各种各样的因缘，这些内外的事物就会产生，并且显而易见地看到相续依次进行。
English
If (in the past) one has already become accustomed, by the power of that habit, one will realize the selflessness of persons. But for each different child, there are no such causes. Second, from beginningless samsara, the conceptualization of grasping at the self of persons has become habitual, possessing a powerful and extremely stable habit. Because these two causes exist, one cannot explain it with the selflessness of persons. Even so, the various different children only regard the aggregates of formation as suffering. Moreover, they only regard the suffering of suffering and the suffering of change as suffering, but not the suffering of formation. The five aggregates continuum of children will generate various kinds of suffering. If in a previous life, the five aggregates continuum committed evil deeds, then its result will be to experience suffering in a later stage, and so on. However, apart from those aggregates continuum, there is no inherently existent agent and sufferer. For example, a river's continuum mixes with white, and the water becomes white; mixes with red, and it becomes red. But in these white and red, apart from the river's continuum, there is no other thing that makes it white and red. Therefore, temporarily, without investigation and analysis, the continuum of these five aggregates is called the "nature of dharma," and it is considered to exist. The reason why it is called the "nature of dharma" is because the word "dharma" has ten meanings, but here, it is explained according to the meaning of things having the word "dharma." Only this continuum of the five aggregates exists, and apart from that, there is no I, self, etc. The above is how the selflessness of persons is revealed in this way. When observing and analyzing, dharma, that is, the nature of the five aggregates, also does not exist. This also reveals the selflessness of phenomena. Incidentally, the refutation of the self of the agent is: relying on various kinds of causes and conditions, these internal and external things will arise, and it is obvious to see the continuum proceeding in sequence.