Tibetan
སྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་སོ་སོའི་གང་ཟག་གི་བདག་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་རྣམས་མཆོག་གི་བདག་དེས་དབང་བསྒྱུར་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་དབང་ཕྱུག་འདོད་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་བྱུང་བས་དེ་ཀ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །སྙམ་པའི་འདོད་པ་དེ་རང་དབང་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རང་དབང་ཡོད་ན་བསྐྱེད་པའི་འདོད་པ་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདོད་པ་ཡོད་ཕྱིན་རང་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་འདོད་པ་དང༌། བདག་ལེན་པ་སྟེ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་འདོད་པ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རང་དབང་ཅན་མ་ ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་དབང་ཅན་ཡིན་ན། དེ་དང་དེ་ལྷན་དུ་འབྱུང་དགོས་པ་ལས། དེ་ལྟར་མི་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་རྩོལ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱྀར་རོ། །དེས་ན་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་ནི་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པར་དུས་ཀྱི་འཁྲིད་པས་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། རང་དབང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཆུའི་ཐིག་པ་དུ་མར་རང་རང་སོ་སོའི་ཐད་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་སྐམ་པར་གྱུར་ན། ཆུ་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྲིལ་བའི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལུས་སེམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལ། གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི། དགག་བྱ་བྱེད་པ་པོའི་བདག་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཡང་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདེ་སྡུག་སྦྱིན་པ་པོ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མཆོག་གི་བདག་ཡིན་ལ། དེས་བདེ་སྡུག་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་སོ་སོ་ལ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་རེ་རེ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་བདག་རང་དབང་ཅན་རྟག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་ལ། །དེ་ལྟར་མེད་པས་དེས་བདེ་སྡུག་གང་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ན། ཁམས་ མ་རིག་པ་ལས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ནི་གང་ཡང་མི་ཤེས་པའི་སེམས་ ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་མི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས། དེས་བདག་ཡོད་པར་མི་འཛིན་ཀྱང༌། བདག་མེད་པར་མ་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། མ་རིག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རང་གིས་ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ན། དེ་ལ་ང་བདག་ཡོད་པར་འཁྲུལ་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་གང་ཟག་ཞིག་ལ། སྲོག་ཆགས་གཞན་དང་གཞན་དག་བསྟན་ཏེ་འདི་གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཇི་ཙམ་སྨྲས་ཀྱང༌། གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་སྙམ་པའི་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ལ། སྔར་གླང་པོ་ཆེ་མ་མཐོང་ཞིང་མ་ཤེས་པ་ཞིག་ལ། གང་ཟག་གཞན་དང་གཞན་དག་གིས་གླང་པོ་ཆེ་མ་ཡིན་པའི་སྲོག་ཆགས་གཞན་ཞིག་བསྟན་ནས་འདི་གླང་པོ་ཆེའོ་ཞེས་བརྗོད་ནས། དེ་གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་སྙམ་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ཡང་འབྱུང་བས་ན། དེ་རྣམས་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤུགས་དྲག་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་སྲིད་འཕེན་ནུས་ཀྱི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་ ངའི་ལོངས་སྤྱོད་ཞེས་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཡང་འབྱུང་བ་དང༌། གཞན་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་བུ་དབང་ཕྱུག་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་སྤོས་ནས་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དེའི་ངོ་བོ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་རྟག་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་པུ་ཡིན་པ། རང་དབང་ཅན་ཡིན་པར་འཛིན་ཅིང་དེའི་རང་བཞིན་ནི། གཙང་བ་ཡིན་པ། བཟང་བ་ཡིན་པ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། ཁྱད་པར་གསུམ་པོ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ་རང་བཞིན་གསུམ་ནི་ངར་འཛིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ལ། བདག་ནི་གཞན་གང་ལས་ཀྱང་གཙང་བར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་སྟེ། ལུས་ནི་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་ཤ་ཁྲག་གི་ཕུང་པོ་དང༌། སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པས་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་མི་གཙང་བ་ཁོ་ནའོ། །བཟང་པོར་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་རྣམས་ལས་རང་ཉིད་བཟང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་ལྟ་བ་དང༌། མ་འདྲེས་པའི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། རང་གི་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་གང་དང་ཡང་མ་འདྲེས་པར་ལྟའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ལ། གང་ཟག་བློ་དམན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་བསྟན་དགོས་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་བློ་དམན་པ་ནི་ལོག་ལྟ་ཅན་དང་ཐེ་ཚོམ་ཅན་ཏེ། ལོག་ལྟ་ཅན་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེའི་ངོར་རིགས་པས་ཡོངས་སུ་བཀག་ནས། ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་ཅན་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་པའི་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་དག་ཡིན་ལ། དེའི་ངོར་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པས། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་བློ་གྲོས་མཆོག་ལ་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། དེ་ལ་ཡང་རིགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་ན་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་འདི་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་མེད་པར་ངེས་པའི་རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་དེ་ཆོས་ཉིད་དངོས་མ་ཡིན་ཡང༌། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ པ་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་གསུམ་ཀ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ནི་རྒྱས་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོས་སྟོང་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་པར་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་གཏོང་བ་ནི་འབྲིང་པོ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ནི་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞིང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བཙན་ཐབས་སུ་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་དེ་རྣམས་ཐོག་མར་བསྟན་རྗེས་སུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བཤད་ན་ཆེས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིགས་པ་དངོས་བཤད་པ་ལ་རྩ་བའི་གཞུང་འགོད་པ་དང༌། དེའི་དོན་སླར་ཡང་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མདོའི་ཚིག་འགོད་པ་དང༌། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱི་གཞུང་འགོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དཔལ་གྱི་མགུར་ནས་དམ་བཅའ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་ཞིང་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱང་ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་གཏན་ནས་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་དམ་བཅའ་དང་པོ་དང༌། ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་ཚུགས་ཐུབ་པ་ཞིག་ལ། ཕུང་པོ་རྣམས་གྲོགས་སམ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ ངན་པར་གནས་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་
Chinese
他们说，被创造的每个众生的补特伽罗之我，常一自在者，都是由至上我来支配的。此外，自在者需要依赖欲望，因此它就变得不是自在者了。想要创造这个和那个，这样的欲望是从不自在中产生的。如果自在，就不需要创造的欲望了。因此，一旦有了欲望，就会想要舍弃自身的痛苦，并且想要获得快乐，因此就变得不是自在者了。如果是自在者，就必须同时发生，但由于不这样发生，所以需要依赖想要的努力。因此，作为造物主的自在天，由于受到时间的引导，刹那刹那都在变化，因此是被他者支配的，不是自在的。例如，当许多水滴在各自的地方完全干涸时，这些水就不会汇聚成河流。同样，造物主也是由许多身心聚集而成，并且也是刹那刹那都在变化，具有坏灭的自性。如上所述，所要破斥的造物主的我，常一自在的体性是永远不存在的。归纳这些意义是：其他外道们说，给予众生安乐和痛苦的常一自在的造物主是至上我，并且说，作为至上我给予安乐和痛苦的对象，每个众生都有一个常一自在的补特伽罗之我。像这样，作为造物主的我，是自在常一的，这样的我是不存在的。因为这样不存在，所以至上我给予安乐和痛苦的对象，常一自在的补特伽罗之我也不存在。因为现量了知这样不存在，所以从界无明中产生了对坏聚见的我执。因为无明是不了解任何事物的、心极度愚昧、不清晰的自性，所以它虽然不执着于有我，但由于不了解无我的愚昧，依赖于无明以及与无明相应的
English
They say that the self of the individual of each created being, the permanent, single, and independent one, is controlled by the supreme self. Furthermore, since the powerful one has to rely on desire, it becomes not independent. The desire to create this and that arises from non-independence. If it were independent, there would be no need for the desire to create. Therefore, once there is desire, there will also be the desire to abandon one's own suffering and the desire to obtain happiness, thus it becomes not independent. If it were independent, it would have to happen simultaneously, but since it does not happen that way, it relies on the effort of wanting. Therefore, the creator, the powerful one, is impermanent from moment to moment, and is transformed by the guidance of time into being controlled by others, so it is not independent. For example, when many drops of water are completely dried up in their respective places, those waters will not gather into a stream of a river. Similarly, the creator is also a collection of many bodies and minds, and is also impermanent from moment to moment, having the nature of disintegration. As stated above, the characteristic of the self of the creator to be refuted, the permanent, single, and independent one, never exists. The summary of these meanings is: Other non-Buddhists say that the permanent, single, and independent creator who gives happiness and suffering to sentient beings is the supreme self, and they say that as the object to whom the supreme self gives happiness and suffering, each sentient being has a permanent, single, and independent self of the individual. Like this, the self as the creator is independent and permanent, such a self does not exist. Because it does not exist like this, the object to whom it gives happiness and suffering, the permanent, single, and independent self of the individual also does not exist. Because it is directly realized that it does not exist like this, the clinging to the self of the view of the aggregates arises from the realm of ignorance. Because ignorance is the nature of not knowing anything, the mind is extremely deluded and unclear, so although it does not cling to the existence of a self, due to the delusion of not understanding the absence of self, relying on ignorance and being accompanied by ignorance
Chinese
心识完全观察自己的蕴聚时，就会错误地认为其中有我，产生执着“我”的俱生我见。例如，对于完全了解大象特征的人，无论指示其他什么动物说“这是大象”，都不可能产生误认为是大象的错觉。但是，对于以前没有见过也不了解大象的人，其他人指示一个不是大象的动物，说“这是大象”，就会产生认为那是大象的错觉。同样，从俱生我见中会产生烦恼贪欲和嗔恨。因为依赖于执着“我”的缘故，就会产生贪恋自我的贪欲，并且也会产生将自我执着为与他者不同的想法，因此会对那些他者产生嗔恨。之所以说“强烈产生”，原因在于，伴随着俱生我见的贪欲和嗔恨等，能够完全发起能投生来世的业。
English
When the mind thoroughly examines its own aggregates, it mistakenly believes that there is a self in them, and the innate view of the aggregates arises, clinging to "I." For example, for someone who fully understands the characteristics of an elephant, no matter what other animal is pointed out and said, "This is an elephant," it is impossible to have the illusion of mistaking it for an elephant. However, for someone who has never seen or understood an elephant before, if others point out an animal that is not an elephant and say, "This is an elephant," the illusion of thinking it is an elephant will arise. Similarly, from the view of the aggregates, afflictions such as desire and hatred arise. Because of relying on clinging to "I," desire arises from attachment to the self, and the idea of clinging to the self as different from others also arises, so hatred arises towards those others. The reason for saying "arises strongly" is that desire and hatred, etc., accompanied by the view of the aggregates, can completely initiate actions that can project rebirth.
Chinese
因此，需要展示理路。心智低劣者是邪见者和怀疑者。邪见者是那些认为人我存在于无我之中的人。通过理路完全驳斥他们，能够消除错误的观念。怀疑者是那些犹豫不决，心存二念，认为人我存在还是不存在的人。通过向他们展示驳斥人我的理路，能够生起对人我不存在的定解。对于心智卓越者，虽然不一定需要完全展示论证无我的理路，但如果事先运用理路，则会更加殊胜。这些论证人我不存在的理路也与法性相符。虽然依赖于论证无我的理由而确信无我的理智后得是并非真正的法性，但它仅仅是随顺于法性之境。因此，在人我无我的前行中，首先讲述无常、痛苦、空性三者是广说。作者将空性归入人我无我之中，不单独展示，只讲述无常和痛苦是中说。只讲述无常是略说。虽然也有强行解释人我无我的情况，但如果在首先展示这些前行之后再讲述人我无我，则会非常好。第二，在讲述真实理路时，分为安立根本论典和再次解释其意义两个部分。第一部分又分为安立经部之词和安立至尊慈氏之论典两个部分。首先是，世尊从吉祥赞中以四种立宗的方式展示人我无我。也就是说，众生执著于五蕴，认为五蕴是“我”并加以虚构，但对于五蕴的集合来说，根本没有人我，这是第一个立宗。五蕴也不存在于人我之中，也就是说，对于一个独立存在的人我来说，五蕴也不是以朋友或眷属的方式围绕着它而存在。 处于恶劣状态的取蕴五者也不是人我，因为
English
Therefore, it is necessary to demonstrate reasoning. Those of inferior intellect are those with wrong views and those with doubt. Those with wrong views are those who conceive that the self of a person exists in what is without self. By completely refuting them with reasoning, it is possible to eliminate wrong conceptions. Those with doubt are those who hesitate, having two minds, wondering whether the self of a person exists or not. By showing them the reasoning that refutes the self of a person, it is possible to generate a definite understanding that the self of a person does not exist. For those of superior intellect, although it is not necessary to completely demonstrate the reasoning that proves no-self, it is even more excellent if reasoning is applied beforehand. These reasonings that prove the non-existence of the self of a person are also in accordance with the nature of reality. Although the subsequent intellect that ascertains no-self based on the reason that proves no-self is not the actual nature of reality, it is merely following the object of the nature of reality. Therefore, in the preliminary to the no-self of a person, first explaining impermanence, suffering, and emptiness is the extensive explanation. The author includes emptiness within the no-self of a person, not showing it separately, and only explaining impermanence and suffering is the intermediate explanation. Only explaining impermanence is the concise explanation. Although there are also cases of forcibly explaining the no-self of a person, it is very good if the no-self of a person is explained after first showing these preliminaries. Second, in explaining the actual reasoning, it is divided into establishing the root text and explaining its meaning again. The first part is divided into establishing the words of the sutras and establishing the treatises of the venerable Maitreya. First, the Blessed One, from the Glorious Praise, shows the no-self of a person in the manner of four pledges. That is, sentient beings fixate on the five aggregates, considering them to be "I" and fabricating them, but for the collection of the aggregates, there is absolutely no self of a person, this is the first pledge. The aggregates also do not exist in the self of a person, that is, for a self of a person that exists independently, the aggregates are not surrounding it in the manner of friends or retinue. The five aggregates of clinging, which are in a bad state, are also not the self of a person, because