Tibetan
ང༌། དེ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་མི་གནས་པར་མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སེམས་རྒྱུད་དྲི་མར་བྱེད་ནུས་ པ་ཡང༌། མི་རྟག་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་དྲི་མར་མ་བྱས་པ་ལས་དུས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་ཁྲིད་དེ་སེམས་རྒྱུ་དྲི་མས་གསར་དུ་གོས་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སེམས་ལ་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་བགོ་བ་དང༌། བག་ཆགས་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བག་ཆགས་བཞག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་མགོ་མ་བརྩམ་པ་ལས། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་ཞིག་ནས་དེ་ནས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བག་ཆགས་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡོངས་སུ་ཞིག་སྟེ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་མཐར་འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བྱེད་པ་པོས་སྟོང་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། སྤྱིར་བྱེད་པ་པོ་འདོད་པ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལ་རྒྱུར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞིང༌། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་ཉོན་མོངས་དང༌། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་རྟག་པ་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་འཛིན་པ་ལྟ་བུ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུར་འཛིན་པ་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང༌། བྱེད་པ་པོ་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་བུ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ སེར་སྐྱས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ནི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་མི་འདོད་ཀྱང༌། གཙོ་བོའི་མིང་གིས་བསྟན་པ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་བེམ་པོར་རྟག་པ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དང༌། ཡང་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བ་དང༌། དུས་དང་ཡི་གེ་སོགས་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་རྣམས་ ཀྱང༌། བྱེད་པ་པོ་ཁས་ལེན་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་མུ་སྟེགས་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་རྟག་པ་ཡིན་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་པོ་ཞིག་གིས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་སོགས་ཐམས་ཅད་དེས་བྱས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བྱེད་པ་པོ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ཅིང་གནས་པའི་རང་དབང་མེད་པས་ན། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་རྟ
Chinese
而且，它也不是恒常不变的，最终会毁灭。此外，能够使心续染污，也是由无常的力量产生的。从先前未被染污的状态，随着时间一刹那一刹那地流逝，心续被新的染污所覆盖。烦恼生起，行蕴将习气完全赋予心，而习气也只是最初一刹那留下习气而已，尚未开始成熟。它也刹那间完全消逝，然后一刹那一刹那地完全执持习气成熟的阶段。习气成熟的刹那完全消逝，由此果显现。而它也不是恒常不变的，果最终也会毁灭，因此感到恐惧和痛苦。因此，一切痛苦都是由无常的理由产生的。第三，成立作者空性。一般来说，认为有作者的人，是将不相符的因执为因。这是颠倒执着的烦恼之识，是一切过患之门。此外，如同认为从常法中产生幼芽一样，将非因执为因是颠倒的意识。然而，如同承认作者一样，是一切过患产生的门，就像这样。 胜论派完全阐述的数论外道，虽然不承认作者的补特伽罗，但以“主”之名阐述，认为微尘、黑暗、力量三者平等结合的物质是常法，是世间一切的作者。还有一些人认为地、水、火、风等四大种，以及时间和文字等是作者。 这些人虽然承认作者，但不承认作者的补特伽罗。然而，其他大多数外道都认为作者的补特伽罗名为自在天，是常法，是能够主宰一切事物者，认为器世间和众生的苦乐等一切都是由他所造。如此一来，这样的作者刹那刹那都在坏灭，没有自主安住的能力。因此，由于是有痛苦者，所以如同上述所认为的常
English
Moreover, it is not permanent either, and will eventually perish. Furthermore, the ability to defile the mindstream also arises from the power of impermanence. From a state of not being defiled before, as time passes moment by moment, the mindstream is newly covered with defilements. Afflictions arise, and actions completely impart habits to the mind. And the habit is only the first moment of leaving a habit, and has not yet begun to mature. It also completely disappears in an instant, and then moment by moment completely holds the stage of habit maturation. The moment of habit maturation completely disappears, and from this the result manifests. And it is not permanent either, and the result will eventually perish, thus causing fear and suffering. Therefore, all suffering arises from the reason of impermanence. Third, establishing the emptiness of the agent. In general, those who believe in an agent hold a non-corresponding cause as a cause. This is the afflicted consciousness of inverted clinging, and is the door to all faults. Furthermore, like believing that a sprout arises from permanence, holding a non-cause as a cause is an inverted consciousness. However, like admitting an agent, it is the door to the arising of all faults, just like that. The Samkhya heretics, completely explained by Kapila, although they do not admit the person of the agent, but explain it in the name of "chief," believing that matter, darkness, and power, which are equally combined, are permanent and are the agents of all the world. And some believe that the elements, time, letters, etc. are the agents. Although these people admit the agent, they do not admit the person of the agent. However, most other heretics believe that the person of the agent is called Ishvara, is permanent, and is the one who can control all things, believing that the vessel world and the happiness and suffering of sentient beings are all created by him. In this way, such an agent is perishing moment by moment and has no ability to abide independently. Therefore, because he is a sufferer, he is permanent as believed above.
Tibetan
ག་པ་དང་དབང་བསྒྱུར་ཡིན་པ་ལས་ཉམས་ཏེ། མི་རྟག་པ་དང་རང་དབང་མེད་པ་ཡིན་པས་ཁྱེད་མི་འདོད་པ་དེ་ཐོག་ཏུ་བབས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། འབྲས་བུ་དབང་ཕྱུག་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དབང་ཕྱུག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་རང་དབང་མེད་པར་ཞིག་པའི་ཕྱྀར་རྟག་པ་མ་ཡིན་ལ་རང་དབང་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱོད་དག་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་བྱེད་པ་པོ་གཏན་ནས་མི་འདོད་དམ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུ་མི་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། རང་གཅིག་པུའི་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པར་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་གྲོགས་གཞན་མང་པོ་དང་བཅས་པའི་བྱེད་པ་པོ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་ལས་སུ་བྱ་བ་བུམ་པ་ལ་རྒྱུ་སྲད་བུ་དང༌། འཁོར་ལོ་དང༌། འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་མི་རྟག་ པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་ལེན་ནོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་ཁྱེད་རྣམས་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ཡིན་ལ། དབང་བསྒྱུར་ཡིན་པས། གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ཀྱང༌། ཅི་སྟེ་དེ་འདྲ་སྲིད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེས་ནི་གང་ཡང་རུང་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཡང་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་ན། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ཡིན་ན། དེས་བྱས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རིམ་པས་འབྱུང་བ་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་དེས་བྱས་པའི་སོས་ཀའི་མེ་ཏོག་གི་དུས་དང༌། དབྱར་ཆར་གྱི་དུས་དང་སྟོན་ལ་འབྲས་བུའི་དུས་རྣམས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་འགལ་ཏེ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ན་དེས་བྱས་པའི་སོས་ཀའི་དུས་ཀྱི་མེ་ཏོག་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་དགོས་པ་དང༌། དེ་རྣམས་དུས་གཅིག་ཆར་དུ་རྒྱུན་དུ་མི་འཆད་པར་འབྱུང་དགོས་པར་ཐལ་བ་ལས། དེ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ཡིན་ཡང༌། དེའི་འདོད་པས་རིམ་པར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གོང་དུ་སྨོས་པའི་དུས་སྐབས་དེ་དང་དེར། དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །སྙམ་པའི་འདོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་པས་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ་ཟེར་ན། བྱེད་པ་པོ་དེ་གཅིག་པུ་ཡིན་པར་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང༌། དེས་བསྐྱེད་པའི་འདོད་པ་གཉིས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ། དབ
Chinese
从权力和统治中衰退，因为是无常和不自主的，难道你所不希望的那种情况没有降临吗？也就是，以自在天第一刹那作为因，结果生出自在天第二刹那的时候，自在天第一刹那因为无自主而坏灭，所以不是常法，也是无自主的。那么，你等完全不承认能作所作事业三者的作者吗？并非不承认那样，然而，那是无常的，不是独自自主的，而是想要具有众多其他因缘助伴的作者。例如，作者陶匠，对于所作的瓶子，以线、轮子、泥土等作为成就瓶子的因，像这样承认作为各种因缘助伴的无常自性的作者。因此，你们外道所希望的那种作者是常法，并且是统治者，是唯一的，那样的事物通常在所知中是不可能存在的，即使假设存在，它也不能对任何事物起作用，更不用说对整个世界行使统治的职能了。而且，如果作者是常法，那么由它所造的内外事物依次产生是相违的。例如，常法的作者所造的春季花朵的季节、夏季雨季和秋季果实的季节依次出现是矛盾的。如果自在天是常法，那么它所造的春季的花朵就必须永远存在，并且它们必须同时持续不断地出现，因为那样与现量相违。对此没有过失，即使自在天是常法，也是由它的意愿依次产生，例如，在前面所说的那个时候，产生那个事物。如果说依赖于想要产生那个事物的意愿而依次产生，那么与作者是唯一相矛盾，因为产生了作者和它所产生的意愿二者。对此也没有过失，因为自在
English
Declining from power and dominion, because it is impermanent and unfree, hasn't the very thing you don't want befallen you? That is, taking the first moment of Īśvara as the cause, when the second moment of Īśvara arises as the result, the first moment of Īśvara is not permanent because it is destroyed without autonomy, and it is also without autonomy. So, do you not at all accept the agent of the three acts of doing, object, and action? It is not that we do not accept such a thing, but rather, it is impermanent and not solely autonomous, but we want an agent who has many other causal companions. For example, the agent potter, for the pot to be made, with thread, wheel, clay, etc. as the cause of accomplishing the pot, like that, we accept such an impermanent natured agent who is a companion of various causes and conditions. Therefore, the kind of agent that you non-Buddhists desire is permanent and has dominion, and is the only one, such a thing is generally impossible in knowables, but even if we assume that such a thing exists, it cannot act on any object, let alone exercise dominion over the entire world. Moreover, if the agent is permanent, then the sequential arising of these internal and external objects made by it is contradictory. For example, the sequential arising of the spring flower season, the summer rainy season, and the autumn fruit season made by the permanent agent is contradictory. If Īśvara is permanent, then the spring flower made by it must always remain, and they must all arise simultaneously and continuously, because that contradicts direct perception. There is no fault in this, even if Īśvara is permanent, it is produced sequentially by its will, for example, at that time mentioned earlier, that object is produced. If you say that it arises sequentially depending on the desire to produce that thing, then it contradicts that the agent is the only one, because the agent and the desire produced by it have arisen. There is also no fault in this, because Īśvara