Tibetan
་བསྣུན་པའི་ཚེ། དང་པོ་སྒྲ་ཆུང་ངུ་ནས་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་ཞིང༌། ཆེན་པོ་ནས་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ པར་གྲུབ་སྟེ། སྣང་མཁན་གྱི་གང་ཟག་དེའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་ནི་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ། གསལ་སྣང་གི་ཚུལ་དུ་ཤར་བའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། འགྲོ་བ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ངོར་ཤར་བའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །དྲི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི། མར་མེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེས་དྲིས་པ། མར་མེ་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་སྣུམ་ཟད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་བོ། །ཡང་གཞོན་པ་རྟ་མི་འགྲོ་ལ། ཞོན་པ་པོ་མི་འགྲོ་བ་དེ་འདྲ་སྲིད་དམ་མི་སྲིད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། མི་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་ན། དབང་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྣམས་སོང་ནས་དེའི་འཕྲོས་དོན་འཆད་པ་ལ། དོན་ཚན་ལྔ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་དངོས་མེད་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། སྤྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་རྟག་པ་ཡིན་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་མང་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ངེས་དོན་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར། དེ་འདུས་བྱས་དང་མི་རྟག་པར་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་ཡུལ་དུས་གང་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་ མེད་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་མི་འཐད་དེ། མ་ཡིན་ཞེས་དམ་འཆའ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དང་རིགས་སྤྱི་སོགས་རྟག་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་བཤད་མོད། དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ལས་ལོག་པ་ཙམ་ལ། རྟག་པ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་བཞག་པ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དེ་རྣམས་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་དངོས་མེད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་བཤད་པ་དང༌། ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་འདི་རྣམས་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་ཀུན་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་དང་བསྟུན་ནས། རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། སྤྱི་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་དང་རྩོད་པའི་སྐབས་སུ་དེ་རྣ
Chinese
当撞击时，首先声音从小变大，然后从大变小，这是显而易见的。因此，法处所生的色是刹那性的，因为它们随应于显现者的心。其中，法处所生的色，是指对于那些已获得心的自在的瑜伽士们，以明相的方式显现的各种色、声、香、味、触的显现。即使没有获得明相，对于普通人来说，在意识中显现的色等现象也是如此。所谓提问的原因是：如果有人问，灯火是刹那性的还是非刹那性的？如果回答说，灯火是刹那性的，理由是灯火刹那刹那地耗尽灯油。那么，一切有为法也与此相同，因此可以证明是刹那性的。又如果有人问，年轻人骑马不走，骑马的人也不走，这种情况可能吗？如果回答说不可能。那么，所对境也就可以证明是刹那性的，因为知识是刹那性的所依。以上是关于以无常来成立的理路，接下来解释其剩余的意义。其中有五个要点，首先是成立无实有为无常。一般来说，有很多人承认虚空等是常法，并且是无为法。但是，在此处宣讲大乘经部了义时，必须宣讲它们是有为法和无常。也就是说，任何在任何处时都不存在的法，认为无实有是常法是不合理的，这是立宗。如果有人认为，那么法称和陈那等人的虚空和总类等不是被说成是常法吗？虽然是这样说的，但那只是从无常的反面来说的，说成是常法，所以只是安立了常法的名言而已。而且，那些都仅仅是空无所有的无实有，为了区分是变化的实有，所以才说成是常法。而且，因为世间普遍认为这些是常法，所以为了顺应世间的说法，才说成是常法。总类是在与外道辩论的时候，那些
English
When striking, the sound initially goes from small to large, and then from large to small, which is clearly evident. Therefore, the form born from the dharma-sphere is momentary, because it follows the mind of the one who perceives it. Among these, the form born from the dharma-sphere refers to the various appearances of form, sound, smell, taste, and touch that appear as clear appearances to yogis who have gained mastery over their minds. Even if one has not attained clear appearance, the appearances of form and so on that appear in the minds of ordinary beings are also the same. The reason for asking is: if someone asks whether a flame is momentary or not, and if the answer is that the flame is momentary because it consumes oil moment by moment, then all conditioned phenomena are the same, and therefore can be proven to be momentary. Also, if someone asks whether it is possible for a young man to not move while riding a horse, and for the rider to not move, and if the answer is that it is not possible, then the objects of the senses can also be proven to be momentary, because consciousness is the basis for the momentary. The above are the reasons for establishing impermanence. Next, the remaining meaning is explained. There are five points, the first of which is to establish that non-existent things are impermanent. Generally, many people acknowledge that space and so on are permanent and unconditioned. However, in this context of explaining the definitive meaning of the Mahayana sutras, it is necessary to explain that they are conditioned and impermanent. That is to say, it is unreasonable to assert that any dharma that does not exist in any place or time, that non-existent things are permanent. This is the proposition. If someone thinks, then weren't the space and universals of Dharmakirti and Dignāga said to be permanent? Although they were said to be so, that was only from the opposite of impermanence, and they were said to be permanent, so only the term 'permanent' was established. Moreover, those are merely empty non-existent things, and in order to distinguish them from changing existent things, they were said to be permanent. Also, because it is commonly believed in the world that these are permanent, they were said to be permanent in accordance with worldly conventions. Universals are those that are used in debates with non-Buddhists.
Tibetan
མས་ལ་རྟག་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་འདོགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་དེ་རྣམས་རྟག་པ་མཚན་ཉིད་པར་བཞེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་དང་རིགས་སྤྱི་སོགས་དངོས་མེད་དེ་རྣམས་བརྟགས་ཡོད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བློས་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་རྫས་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་རྣམས་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཅི་སྟེ་མིན་སྙམ་ན། དེས་ན་དངོས་མེད་འདི་རྣམས་ལ། ཁྱད་གཞི་མ་གྲུབ་པས་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་འགྱུར་མེད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་རང་གི་ངོ་བོ་ཁྱད་གཞིར་གྲུབ་པ་ཞིག་མི་འགྱུར་ཞིང་རྟག་ན་འགྱུར་ མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ལ་ཅི་མེད་ཅིང་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཀྱང་ཅི་ཡང་མེད་པ་ གནས་པའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་དག་གསར་དུ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན། ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉིན་ཕྱེད་ཙམ་གྱི་དུས་སུ་འཕགས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་སྟེ། མཐོང་ལམ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་བཟོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། སྡུག་བསྔལ་ མཐོང་སྤངས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཐོབ་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ནི་ཉི་མ་སྔ་ཕྱེད་ཡན་ཆད་དུ་མེད་པ་ལ། ཉིན་ཕྱེད་ནས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་ཡང་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་སྐྱེས་པ་ལ་མཐར་མི་འགག་པ་མེད་པས་ན། དེ་ནི་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ལ། དེ་གྲུབ་པ་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་ཡང་གྲུབ་བོ། །འགོག་པ་དེ་གཉིས་དང་པོར་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ནས། མཐར་འགག་པ་ཡིན་ཞེས་འཇོག་དགོས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐར་འགག་པའི་རྒྱུ་མཚན་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་ནས་བཟུང༌། བསྐལ་པ་སོགས་ལོན་པའི་བར་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར། ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉིན་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཐོབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤངས་ཡོངས་སུ་འགག་པའི་སོར་སོར་བརྟགས་འགོག་དེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་ཆུ་ཚོད་དང༌། ཞག་དང་ལོ་ཟླ་སོགས་རིམ་པས་ལོན་པ་ལས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་འགོག་པ་དེ་ཐོབ་པ་པོའི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དུས་ཀྱི་རིམ་པས་འཁྲིད་པས་མཐར་འགོག་པ་དེ་ཉིད་བློ་ངོར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་ཞིང་འགག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འགོག་པ་དེ་
Chinese
只是为了方便，才称呼它们为常。但总的来说，它们并不被认为是具有常的性质。因为虚空和类等无实法只是被假立的。仅仅是心识假立而已，实际上没有一个是真实存在的。如果认为这些东西永远不变，为什么不是常呢？因此，对于这些无实法来说，由于没有成立自性，所以虽然不变，但并不是不变的。如果某个法，其自性成立为自性，不变化且为常，那么变化 具有性质的法界，因为其中什么都没有。虽然其中没有生灭，但也没有任何东西 存在这样的说法。有择灭和非有择灭这两种灭，也是由因缘所造作而成的。因为这些是新产生的法。例如，在十五日中午左右的时候，获得了圣道的智慧。当见道苦法忍的智慧在相续中产生的时候，就获得了断除苦 所断的一切的择灭。这在上午之前是没有的，是从中午才新产生的。非有择灭也是由于因缘不具足的力量而新产生的。这样一来，最初产生的东西最终没有不灭的，因此，它成立为生灭法。它成立的时候，也就成立为有为法了。仅仅是从这两种灭最初产生的理由来推测，就认为最终会灭也是不够的。因为最终会灭的理由，从择灭的第一个刹那，到第二个刹那开始，直到经历劫等等都有。如上所述，十五日中午所获得的断除苦所断的一切的择灭，从刹那、小时、日、年月等依次经历，直到劫，也是因为灭与获得者的相续相关联。因此，由于时间的推移，最终灭本身在意识中完全变化和灭尽。还有，这个灭
English
They are merely labeled as permanent for convenience. But in general, they are not considered to possess the characteristic of permanence. Because phenomena such as space and universals are merely imputed. They are only imputed by mind, and in reality, none of them truly exist. If one thinks that these things never change, why are they not permanent? Therefore, for these unreal phenomena, although they do not change because their own-being is not established, they are not unchanging. If a phenomenon, whose own-being is established as its own nature, does not change and is permanent, then change The nature of the Dharmadhatu, because there is nothing in it. Although there is no arising or ceasing in it, there is also no such thing as existing. Both analytical cessation and non-analytical cessation are also produced by causes and conditions. Because these are newly produced phenomena. For example, around noon on the fifteenth day, one attains the wisdom of the noble path. When the wisdom of the Dharma-acceptance of suffering in the path of seeing arises in the continuum, one obtains the analytical cessation of completely abandoning the suffering that is to be abandoned by the path of seeing. This did not exist before noon, and it is newly produced from noon onwards. Non-analytical cessation is also newly produced by the power of incomplete conditions. In this way, since there is nothing that does not cease in the end for what is initially produced, it is established as a phenomenon of arising and ceasing. When it is established, it is also established as a conditioned phenomenon. It is not enough to merely infer from the reason that these two cessations are initially produced, and then conclude that they will eventually cease. Because the reason for eventual cessation exists from the first moment of analytical cessation, from the second moment onwards, until the passage of eons, etc. As mentioned above, the analytical cessation of completely abandoning the suffering to be abandoned by the path of seeing, which is obtained at noon on the fifteenth day, gradually passes through moments, hours, days, months, etc., until the eon, also because the cessation is related to the continuum of the one who obtained it. Therefore, due to the passage of time, the cessation itself eventually completely changes and ceases in consciousness. Also, this cessation