Tibetan
ང་ཕྱུག་དང༌། འདོད་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན། དེ་ལ་གཅིག་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་ཡུལ་འདོད་པར་གཅིག་པ་ཡིན་ནམ། འདོད་པ་དེ་གཅིག་ཡུལ་དབང་ཕྱུག་དང་གཅིག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་དུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པ་དུ་མར་གྱུར་པ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། འདོད་པ་དེ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་དང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་འདོད་ན། དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་རིམ་པས་འབྱུང་བ་འདོད་པས་རིམ་པར་བསྐྱེད་པ་ལ། བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ཟེར་བ་ཉམས་ཏེ། འདོད་པ་རྟག་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་རིམ་པ་ཡང་མེད་ཅིང༌། དེས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པས་འབྱུང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དབང་ཕྱུག་དང་འདོད་པ་གཉིས་ཐ་དད་ཡིན་ལ་འོན་ཀྱང་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་གི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དེ་མི་འཇུག་གོ་སྙམ་ན། དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པར་ཐལ་དེ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་དང་དེའི་འདོད་པ་སོགས་གཞན་མང་པོ་ཡང་ཡོད་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་མཚུངས་པས། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ཁོ་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམ་པར་ཉམས་སོ། །ཡང་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པ་མི་འགལ་ཏེ། རྟག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ ན་རྒྱུ་བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་དེས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདོད་པ་རིམ་པས་འབྱུང་བ་འགལ་ཞིང༌། དེ་འགལ་བས་ན་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པས་འབྱུང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་དེ་དང་འདོད་པ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ཅིང༌། འདོད་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམས་ལ་ཡང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་འབྲེལ་བ་གཉིས་དང་བྲལ་ན་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ལ་བྱ་བ་དེ་རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་འདོར་བས་སོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དེ་མཆོག་གི་བདག་ཡིན་ཞིང༌། དེས་བ
Chinese
如果说，自在和欲乐二者体性并非不同，而是一体的话。 那么，应当询问，这一体的方式是怎样的呢？是自在与欲乐在境上是一体呢？还是欲乐与境自在是一体呢？如果按照第一种说法，那么造作者自在将会成为多个，因为与多个欲乐成为一体的缘故。如果按照第二种说法，那么欲乐也将会成为常法，因为与常法的造作者成为一体的缘故。如果也承认这一点，那么由于你们承认各种事物是次第产生的，并说依靠次第产生，那么所说的依赖而生就会崩溃，因为如果欲乐是常法，那么它就没有次第，并且它所产生的诸事物也与次第产生相违。还有，如果自在和欲乐二者是不同的，但是，由于作为因的自在产生了作为果的欲乐，并且它产生了这些各种各样的世界，那么，如果认为不会有如上所说的过失，那么，自在将会成为无常，因为它具有因果的自性。此外，如果产生这些各种各样的事物，有因自在和它的欲乐等其他很多因素，那么就与缘起性相同了。因此，说常法的造作者独自产生一切世界，这种说法完全崩溃了。还有，如果说自在不是无常，但是作为因果并不相违，因为是常法的因果的缘故，如果这样说，那么，原因在于常法的造作者产生了果欲乐。欲乐与次第产生相违，由于它相违，因此内外的事物也与次第产生相违。对此没有过失，如果认为，即使造作者是常法，但是它与欲乐二者没有关联，并且欲乐与这些各种各样的事物也没有关联，那么，如果这样与二种关联相分离，那么自在就不会成为造作者，因为对于任何事物，它都与那些事物没有关联的缘故。因此，造作者的主体完全放弃了造作这些各种各样世界的事业。因此，外道徒们认为，造作者的补特伽罗，常一自在者是至上的主宰，并且他
English
If it is said that the nature of Īśvara and desire are not different, but are one. Then, it should be asked, what is the way of this oneness? Is Īśvara and desire one in terms of object? Or is desire one with the object Īśvara? According to the first statement, the creator Īśvara will become multiple, because it is one with multiple desires. According to the second statement, desire will also become permanent, because it is one with the permanent creator. If this is also admitted, then since you admit that various things arise in sequence, and say that they arise depending on the sequence, then the saying that they arise dependently will collapse, because if desire is permanent, then it has no sequence, and the things it produces also contradict arising in sequence. Also, if Īśvara and desire are different, but, since Īśvara as the cause produces desire as the effect, and it produces these various worlds, then, if it is thought that the above-mentioned fault will not occur, then Īśvara will become impermanent, because it has the nature of cause and effect. Furthermore, if there are many other factors such as the cause Īśvara and its desire to produce these various things, then it is the same as dependent origination. Therefore, the statement that the permanent creator alone produces all the worlds completely collapses. Also, if it is said that Īśvara is not impermanent, but being a cause and effect is not contradictory, because it is the cause and effect of permanence, if you say so, then, the reason is that the permanent creator produces the effect desire. Desire contradicts sequential arising, and since it contradicts, the internal and external things also contradict sequential arising. There is no fault in this, if it is thought that even if the creator is permanent, it and desire have no connection, and desire and these various things also have no connection, then, if it is separated from the two connections, then Īśvara will not become the creator, because it has no connection with those things. Therefore, the subject of the creator completely abandons the work of creating these various worlds. Therefore, the non-Buddhists think that the person of the creator, the permanent, single, independent one, is the supreme lord, and he