Tibetan
་ལྟར་ནུར་ནུར་པོ་དང༌། མེར་མེར་པོ་དང༌། གོར་གོར་པོ་དང༌། འཁྲང་གྱུར་དང༌། རྐང་ལག་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། མངལ་གྱི་གནས་སྐབས་ལྔ་ནི་མིང་གཟུགས་ཡན་ལག་གོ །ཡན་ལག་ལྔ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི། དེའི་རྗེས་སུ་དབང་པོ་དྲུག་ཡོངས་སུ་དོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་དྲུག་པ་རེག་པ་ནི། མངལ་ནས་ཕྱིར་བཙས་ཏེ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་རེག་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དང་ཕྲད་པ་ལས་ཡུལ་དེས་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཆ་ཞིག་བྱུང་བ་དེའོ། །ཡན་ལག་བདུན་པ་ཚོར་བ་ནི། ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་འབྱུང་བའི་རྗེས་སུ། ཚོར་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན། མིག་གི་དབང་པོ་ དང༌། ཡུལ་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པ་ལས། ཡུལ་ཡིད་འོང་དེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་རེག་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་དེ་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། བར་མ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རེག་ཚོར་འབྱུང་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་དབང་ཤེས་གཞན་རྣམས་ལ་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་ལ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས། ཡིད་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྲེད་པ་ནི། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ལ་སྲེད་ཅིང་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བདེ་བ་ལ་མི་འབྲལ་བ་སྲེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་འབྲལ་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ལ་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཡང་ན་སྲེད་པ་ལ་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང༌། སྲིད་པའི་སྲེད་པ་དང༌། འཇིག་པའི་སྲེད་པ་དང་གསུམ་ལས། ཆོས་མངོན་པར་ལས་ནི་དང་པོ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་དང༌། གཉིས་པ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་དང༌། གསུམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་འདོར་བར་འདོད་པ་ལ་སྲེད་པ་རྣམས་ཡིན་ཞེས་བཤད་ལ། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ནི། དང་པོ་གཉིས་མཚུངས་པ་ལ། གསུམ་པ་ནི་ཉེར་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་སྲེད་པ་ལ་བཤད་པས་འདི་འཐད་ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ངོ༌། །འདོད་པའི་ཁམས་ལ་ནི། གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གསུམ་ཆར་ལ་སྲེད་པ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དགེ་བར་སྐྱེ་བའང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྲེད་པ་ནི་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་གནས་ལུས་གཉིས་ལ་སྲེད་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་དགེ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཡན་ལག་དགུ་པ་ལེན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྲེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ལེན་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ཡུལ་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ལ་སྲེད་ཅིང་ཞེན་པར་གྱུར་པས་ན། དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་བྱ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅན་དེ་ལ་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལེན་པ་དེ་ལ་ཡང༌། འདོད་པའི་ལེན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། ལྟ་བའི་ལེན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལེན་པ་དང་བཞིར་གསུངས་སོ། །ཡན་ལག་བཅུ་པ་སྲིད་པ་ནི། ཡང་སྲིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་པའི་ལས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་སོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་པ་སྐྱེ་བ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་མངོན་འགྱུར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བཞིན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པ་ནི། རྒ་ཤིའི་ཡན་ལག་ཡིན། ནུར་ནུར་བོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་བཟུང༌། རིམ་པས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་རྒྱུན་འགྱུར་བ་ནི། རྒས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ རྒ་ཤི་ཞེས་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པ་ཡང༌། མ་རྒས་པ་ལ་འཆི་བ་ཡང་ཡོད་པས་ན་དེ་ལྟར་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས།ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་གཉིས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ལ། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པའི་གསུངས་དབུས་མཐའི་གཞུང་བཀོད་དེ་བཤད་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་གཞུང་ཚིག་བཀོད་དེ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་དོན་ཚན་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། དོན་ཚན་དང་པོ་དབྱེ་བ་བཅུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ལུས་ཅན་སེམས་ཅན་རྣམས་མ་རིག་པས་ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་རྗེས་ཐོབ་དག་པ་བ་རྣམས་ཀྱང༌། དེའི་ཁོངས་སུ་ནི་བསྡུ་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་མ་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་མཐུན་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ དང༌། མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རིག
Chinese
就像是软软的，热热的，圆圆的，凝固的，手脚各自分化等等。胎儿的五个阶段是名色支。第五支六处是，在那之后六根完全长成。第六支触是，从胎中出生后，境、根和识三者聚合而产生触。而这触是，识与境相遇，从境产生了知觉的部分。第七支受是，在境、根、识三者聚合产生触之后，产生受。例如，眼根，以及悦意的境色，和眼识三者聚合，悦意的境，被眼识完全辨别，产生触，在那之后，因为认识了那个境，而体验到快乐的感受。对于不悦意的和中等的，也应了知痛苦和舍的触受产生的方式。同样地，其他的根识也应类推。这六者以乐、苦、舍三种分类，称为十八意近行。第八支爱是，对乐、苦、舍三种感受产生贪恋和执着。也就是对乐不愿分离的爱，对苦想要分离的爱，以及对舍不愿分离的爱。或者，爱有欲爱、有爱和无有爱三种。在《法蕴论》中说，第一种是欲界的，第二种是上二界的，第三种是对抛弃蕴的希求之爱。但法称论师说，前两种相同，第三种是对受用完全执取的爱，因此这个说法被认为是合理的。在欲界中，住处、身体、受用三者都有贪爱，并且由此会产生不善。上二界没有受用的事物，因此没有对受用的贪爱。然而，只有对住处和身体的贪爱，即使如此，也依
English
It is like being soft, warm, round, solidified, and having the hands and feet differentiated. The five stages of the fetus are the limb of name and form. The fifth limb, the six sense sources, is when the six senses are fully developed after that. The sixth limb, contact, is when one is born from the womb and contact arises from the combination of object, sense faculty, and consciousness. And that contact is the part that arises when consciousness meets with an object and the object becomes known. The seventh limb, feeling, is when feeling arises after contact arises from the combination of object, sense faculty, and consciousness. For example, the eye sense faculty, and the pleasing object of form, and the eye consciousness combine, and the pleasing object is fully discerned by the eye consciousness, and contact arises, and after that, because one knows that object, the feeling of happiness is experienced. One should also understand how painful and neutral contact feelings arise based on unpleasant and intermediate objects. Similarly, other sense consciousnesses should be inferred. These six are classified into three types: pleasure, pain, and equanimity, and are called the eighteen mental activities. The eighth limb, craving, is attachment and clinging to the three feelings of pleasure, pain, and equanimity. That is, craving not to be separated from pleasure, craving to be separated from pain, and craving not to be separated from equanimity. Alternatively, there are three types of craving: desire craving, existence craving, and non-existence craving. In the Dharma Skandha Sutra, it is said that the first is of the desire realm, the second is of the two upper realms, and the third is the craving for wanting to abandon the aggregates. But Dharmakirti says that the first two are the same, and the third is the craving for fully grasping enjoyment, so this statement is considered reasonable. In the desire realm, there is craving for all three: dwelling, body, and enjoyment, and from this, unwholesome things arise. The two upper realms do not have objects of enjoyment, so there is no craving for enjoyment. However, there is only craving for dwelling and body, and even so, it depends on
Chinese
因此，不会产生非善业。第九支是取：这样，依赖于贪爱，就产生取。例如，对于饮食受用等可意的对境生起贪爱和执着，因此希望它一再发生，并且以各种方法努力成办它的能力，就叫做取。取又分为：欲取、戒禁取、见取、我语取四种。第十支是有：具有能使后有显现成就的业力。第十一支是生：如果从生的支分显现的角度来说，正在入胎就是生，入胎完毕就是老死的支分。从婴儿等状态开始，逐渐刹那刹那相续变化就是老。这里将老死归为一支，是因为未老也会有死亡，所以这样说。这样，要知道所有这十二支的习气安放在阿赖耶识上，未显现和种子完全成熟，就会产生十二支显现这两种情况。第二，关于论的意义，分为讲解弥勒菩萨的《中边分别论》和讲解世亲菩萨的论句两种。第一种又分为三个要点，第一个要点是从十一种分类的角度来阐述：有情众生因为无明遮蔽了如实的智慧，所以总是痛苦和烦恼。而如实的智慧就是菩萨圣者们的等持智慧，他们的后得清净者也包含在其中。除此之外，闻思修三者的无谬智慧，也因为与如实的智慧相顺，所以要知道只是与如实的智慧相顺而已。行支是：在阿赖耶识上，福德和非福德，以及不动行的种类。
English
Therefore, non-virtuous actions do not arise. The ninth limb is grasping: Thus, dependent on craving, grasping arises. For example, craving and attachment arise towards desirable objects such as food, drink, and enjoyment, therefore, the desire for it to occur again and again, and the ability to strive to accomplish it in various ways, is called grasping. Grasping is also divided into four types: desire grasping, ethical discipline and asceticism grasping, view grasping, and self-assertion grasping. The tenth limb is existence: possessing the karmic power to manifest and accomplish future existence. The eleventh limb is birth: If viewed from the perspective of the manifestation of the limb of birth, entering the womb is birth, and having entered the womb is the limb of aging and death. From the state of infancy, gradually changing moment by moment is aging. Here, aging and death are classified as one limb because death can occur even without aging, so it is said that way. Thus, it should be known that all the imprints of these twelve limbs are placed on the Alaya consciousness, and when they are not manifest and the seeds are fully ripened, the two situations of the manifestation of the twelve limbs will arise. Secondly, regarding the meaning of the treatise, it is divided into two types: explaining Maitreya Bodhisattva's "Distinguishing the Middle from the Extremes" and explaining the verses of Vasubandhu's treatise. The first type is further divided into three main points, the first of which is to explain from the perspective of eleven classifications: sentient beings are always suffering and afflicted because ignorance obscures the wisdom of reality. And the wisdom of reality is the equipoise wisdom of the noble Bodhisattvas, and their subsequent attainment of purity is also included within it. Apart from that, the non-erroneous wisdom of hearing, thinking, and meditating is also in accordance with the wisdom of reality, so it should be known that it is only in accordance with the wisdom of reality. The limb of action is: on the Alaya consciousness, the types of merit and non-merit, as well as unwavering action.