Tibetan
་གཞན་སྐྱེས་ནས་དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་བསགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་རྣམས་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་སྟེ། མེད་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་བདག་ལ་རྨོངས་པ་དེའི་གྲོགས་སུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་མཐུ་ལས་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་མི་དགེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། བདག་ལེགས་པར་འདོད་པས་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། རང་ཉིད་ཚེ་རབས་གཞན་དང་གཞན་དག་ཏུ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་འདོད་པས། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེད་དེ། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་སོགས་དགེ་བའི་འདུ་བྱེད་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་རྩ་བ་གསུམ་གྱི་ཀུན་ནས་སློང་བ་ཡིན་ཡང༌། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་མ་རིག་པས་བྱས་པའོ། །དེས་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་ཕྱིར་ལས་དེ་ལ། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལས་དང༌། དེས་ཀུན་ནས་སློང་པའི་བདག་བདེ་ལེགས་སུ་འདོད་པ་དང༌། རྩ་བ་གསུམ་པོ་ཡང་མ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱའོ། །འགའ་ཞིག་མ་རིག་པ་ངོས་འཛིན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་མཛད་པ་ནི། རྣམ་པ་ གསལ་བའི་ཕྱོགས་ནི་སྨོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་མ་རིག་པའི་མཚན་གཞིར་ངོས་འཛིན་ན་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུའི་རྣམ་བཞག་གསུངས་པ་གྲངས་མ་ཚངས་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་ལྟ་དང་མ་རིག་པ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་གི་གྲངས་ཀྱང་མ་ཚང་བ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དེ་ཉིད། མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང༌། དེ་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གསལ་ཕྱོགས་ནས་སྨོས་པའོ། །ཡན་ལག་གཉིས་པ་འདུ་བྱེད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་གསུམ་ཡིན་ཞིང༌། དང་པོ་ནི་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་རྣམས་དང༌།གཉིས་པ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། གསུམ་པ་ནི། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་ལ་མི་གཡོ་བར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་དུ་གཡོ་བ་མེད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལས་དེ་ཉིད་མཉམ་གཞག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཞིང༌། དེས་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་འཕངས་པ་ན། སྲིད་པ་བར་མ་སོགས་སུ་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་པ་དང༌
Chinese
也不是由其他产生，并由此引发而积累的，因为善法完全是不具贪欲、不具嗔恨、不具愚痴的，必须从这三种“无”中产生。如此一来，在意识的范围中产生的对自我的愚昧，其助伴是对自我的执着。凭借着它的力量，会产生希望自己幸福的想法，但仅仅是这样，还不能算是不善。由于希望自己幸福的想法所引发，为了让自己在生生世世中幸福快乐，从而产生三种善的根本，并由此引发，从而行持守护戒律等善行。如此说来，这样的业，虽然是当时由三根本引发的，但根本原因的动机却是无明。由于它的加持，这个业，是与无明相应的业，以及由此引发的希望自己幸福，这三根本也被称为无明的支分。有些人认为无明的定义是坏聚见，这只是从显现的方面来说的。如果将它定义为无明的本体，那么世尊所说的十种烦恼的分类就会不完整，因为坏聚见和无明是相同的。同样，六根本烦恼的数量也会不完整，陷入过失。如此说来，坏聚见本身与无明相关联，并且它非常明显，所以只是从明显的方面来说的。第二个支分是行，分为福业、非福业和不动业三种。第一种是欲界的善业，第二种是欲界的不善业，第三种是成就上二界的业。之所以称其为不动，是因为业的异熟果不会转移到其他地方，所以才这样称呼。这个业本身就是等持的禅定，当它投生到上二界时，由于因缘的力量，会投生到同类的中阴等处。
English
It is not generated from others, nor accumulated by being instigated by them. Virtues are entirely without attachment, without hatred, and without ignorance, because they must arise from these three absences. Thus, the ignorance towards the self that arises within the realm of consciousness has an attachment to the self as its companion. Through its power, a desire for one's own well-being arises, but this alone is not considered unwholesome. Driven by the desire for one's own well-being, with the intention of being happy and joyful in future lives, one generates the three roots of virtue, and motivated by this, one engages in virtuous actions such as upholding moral discipline. Therefore, such actions, although instigated by the three roots at the time, are motivated by ignorance at the causal stage. Due to its blessing, this action is an action associated with ignorance, and the desire for one's own well-being that it instigates, as well as the three roots, are also called limbs of ignorance. Some identify ignorance as the view of the aggregates as a real self, but this is merely mentioning the aspect of clarity. If it were identified as the basis of ignorance itself, then the classification of the ten afflictions taught by the Bhagavan would be incomplete, because the view of the aggregates as a real self and ignorance are the same. Similarly, the number of the six root afflictions would also be incomplete, leading to the fault of being excessive. Thus, the view of the aggregates as a real self is related to ignorance, and because it is very clear, it is mentioned from the aspect of clarity. The second limb, formation, is threefold: meritorious action, non-meritorious action, and unwavering action. The first is the virtuous actions of the desire realm, the second is the non-virtuous actions of the desire realm, and the third is the action that accomplishes the two upper realms. The reason for designating it as unwavering is that the ripening of the action does not move elsewhere, hence it is called that. This action itself is meditative concentration, and when it is cast into the two upper realms, due to the power of conditions, it goes to intermediate existences and so on, to beings of the same kind.
Tibetan
། རིགས་མི་མཐུན་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་བར་འཕངས་པ་བཞིན་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ལ་ནི། བར་མ་དོར་རྐྱེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། རིགས་མཐུན་དང་ རིགས་མི་མཐུན་གྱིས་འགྲོ་བ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ། ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་བཞག་པས། རྣམ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །ཡན་ལག་བཞི་པ་མིང་གཟུགས་ནི་མིང་ཞེས་པ། མིང་བཞིའི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚོར་བ་སོགས་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་བཞིའོ། །དེ་རྣམས་མིང་བཞིའི་ཕུང་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་གཟུགས་ཕུང་ནི་དབང་ཤེས་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པས་ན། མིང་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་མི་དགོས་ལ། ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་བཞི་ནི། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས། མིང་ལ་བརྟཻན་ནས་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གང་ཟག་ཞིག་གིས་རྒྱུད་ལ་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཤར་བ་དེ། གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་རྟོགས་པར། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ཞེས་པའི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་ཉིད་མངོན་གྱུར་དུ་བྱུང་བ་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་ཏེ་ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཞུགས་པ་ཁུ་ཁྲག་གཉིས་འདུས་ཀྱི་ཚོགས་པ་སྟེ། དབང་པོ་དྲུག་ཚང་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ འབྲས་གཟུགས་ཡིན་པས་ན། དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་བོ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་འགྲོ་ལྔའི་ནང་ཚན་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་དོ། །མིང་གཟུགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཡིད་ཤེས་འབྱུང་བ་ལ། སྔོན་དུ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དགོས་ཤིང༌། དེའི་སྔོན་དུ་དབང་ཤེས་ལྔ་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དྲུག་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་པར་དབང་ཤེས་ལྔ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ
Chinese
不再转生到不同种姓等等，而是像被抛弃一样，不被鬼神吞噬，直接转生。如果是被福德和非福德的业力所抛弃，那么在中阴界会被因缘完全改变，转生到同类或不同类的其他众生之中。第三支是识，在阿赖耶识之上，完全安放了业的习气，那个识本身就是完全转变的部分。那又分为因时的识和果时的识两种。第四支名色，名是指四蕴，也就是受等后四蕴。之所以将它们安立为名四蕴，是因为色蕴是五根识的行境，是显现的，所以不需要依靠名来认识。而后四蕴存在于他人的相续中，所以必须依靠名来认识。例如，某人在相续中生起了苦乐舍的感受，他人无法直接了知，必须依靠“生起了这样的苦乐舍感受”的语言才能了知。因此，名色的这一支显现出来，就是阿赖耶识在母胎中结生，进入父母精血的中间，是精血二者聚合的团块，虽然六根不齐全，但却是色声香味触聚合的自性，是由地水火风组成的果色，所以是色蕴。受、想、行三蕴是阿赖耶识之轮的遍行五者之中的那一部分，识蕴就是阿赖耶识本身。在这些名色的阶段中，没有意识。意识产生，首先需要意根，而意根之前必须先生起五根识，因为就像所说的那样：“六者才灭立即生，任何识即名为意。”就像这样，因为六处没有生起，所以五根识也不会生起。
English
Not being reborn into different castes, etc., but like being abandoned, not being devoured by demons, but being directly reborn. If one is abandoned by the karma of merit and non-merit, then in the intermediate state, one will be completely transformed by conditions and reborn into other beings of the same or different kinds. The third limb is consciousness. On top of the Alaya consciousness, the habits of karma are completely placed, and that consciousness itself is the part that is completely transformed. That is also divided into the consciousness of the causal time and the consciousness of the resultant time. The fourth limb, name and form, name refers to the four aggregates, which are the latter four aggregates such as feeling. The reason why they are established as the four aggregates of name is that the aggregate of form is the object of the five sense consciousnesses, and it is manifest, so there is no need to rely on name to know it. The latter four aggregates exist in the continuum of others, so they must be known by relying on name. For example, if a person has a feeling of pleasure, pain, or indifference in his continuum, others cannot directly know it, but must rely on the language of "such a feeling of pleasure, pain, or indifference has arisen" to know it. Therefore, this limb of name and form manifests when the Alaya consciousness takes rebirth in the womb, enters the middle of the parents' sperm and blood, and is the mass of the union of the two, although the six senses are not complete, it is the nature of the aggregation of form, sound, smell, taste, and touch, and is the resultant form composed of the elements, so it is the aggregate of form. The three aggregates of feeling, perception, and volition are that part of the five omnipresent ones that are the wheel of the Alaya consciousness, and the aggregate of consciousness is the Alaya consciousness itself. In these stages of name and form, there is no mental consciousness. For mental consciousness to arise, one must first have the mental faculty, and before that, the five sense consciousnesses must arise first, because as it is said, "The sixth that has just ceased, whatever consciousness is called mind." Like this, because the six sense bases have not arisen, the five sense consciousnesses will not arise.