Tibetan
ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་གསུམ་ལས་དེ་གསུམ་པོ་ཡང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་རིགས་ཅན་གསུམ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང༌། གསུངས་པ་ལྟར་དེ་དག་གིས་གཙོ་བོར་དེ་དང་དེ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཀུན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྤྲུལ་ཞིང༌། དེའི་མཐུ་ལས་སྣང་བ་ལ་དེར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྒོ་སྐལ་དུ་བསྟན་གྱིས། རིགས་ཅན་གཞན་གཉིས་ལ་བསྟན་པ་མེད་ཅིང༌། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གཉིས་ཆར་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཅིང་བསྟན་པ་ལྟར་གཉིས་ཆར་གྱི་སྒོམ་པ་ཡིན་ ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལུགས་འབྱུང་དང༌། ལུགས་བཟློག་གི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་རྒྱས་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་རྒྱལ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་རང་བྱན་ཆུད་པའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་སྒོམ་ཞིང་རྟོག་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ། སྐབས་འདིར་འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པའི་དོན་ཡིན་པས། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་བཞག་ཅིང༌། ཀུན་གཞི་ཉིད་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཡང་ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུ་ལས། སྣང་བ་དང་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པར་བྱེད་པས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར། འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྡུག་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ ལས། དང་པོ་ནི། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ་ཟག་བཅས
Chinese
这三种，即实践性的缘起等三种，世尊也依次为三种根器的所化众生宣说。正如所说，他们也主要证悟了那个。自性分别的缘起是：内外诸法都从阿赖耶识中显现，凭借它的力量而安立显现。这是世尊为进入大乘的菩萨们所开示的教诲，没有为其他两种根器宣说。因此，只有菩萨和佛才能证悟，声闻和缘觉连少许也不合理。第二种是十二缘起支。世尊为声闻和缘觉两种根器都宣说了它，并且如所宣说，两者都是修习者。然而，缘觉们详细地证悟了顺生和逆生的缘起，而声闻们不像缘觉那样，通过自己精通的途径来深刻地证悟缘起。第三种实践性的缘起是声闻们主要修习和证悟的。所谓自性分别的缘起，分别的意思，在这里是增长和扩大的意思。因此，色、声、香、味、触等各种显现，以及心和心所的不真实的遍计所执，在阿赖耶上留下习气，并且使阿赖耶本身增长和扩大。而且，阿赖耶凭借习气的力量，使各种显现和分别念增长和扩大，因此这两者互为因果，意义一致，所以称为自性。可爱和不可爱也是分别，分别的意思如上所述，是增长和扩大的意思。可爱是悦意的，不可爱是不悦意的。这也有两种：从一切烦恼的角度出发，以及从清净的角度出发。第一种是：与无明相应的有漏善。
English
These three, namely the practical dependent origination and so on, were also taught by the Blessed One to the three types of disciples in order. As it was said, they also mainly realized that and that. The dependent origination of distinguishing self-nature is: all external and internal phenomena arise from the alaya-consciousness, and appearances are established there by its power. This is what the Blessed One taught as an instruction for bodhisattvas who have entered the Mahayana, and it was not taught to the other two types of beings. Therefore, only bodhisattvas and Buddhas can realize it, but it is not reasonable for shravakas and pratyekabuddhas to realize even a little bit. The second is the twelve links of dependent origination. The Blessed One taught it to both types of beings, shravakas and pratyekabuddhas, and as it was taught, both are practitioners. However, pratyekabuddhas realize the dependent origination of arising and ceasing in detail, while shravakas do not realize dependent origination so deeply through their own mastery as pratyekabuddhas do. The third, the practical dependent origination, is mainly practiced and realized by shravakas. The meaning of the dependent origination of distinguishing self-nature is that distinguishing means, in this context, growth and expansion. Therefore, various appearances such as form, sound, smell, taste, and touch, and untrue conceptualizations of mind and mental factors, leave imprints on the alaya-consciousness, and make the alaya-consciousness itself grow and expand. Moreover, the alaya-consciousness, by the power of imprints, makes various appearances and conceptualizations grow and expand, so these two are mutually cause and effect, and their meaning is consistent, so it is called self-nature. Distinguishing between the beautiful and the ugly also means distinguishing, as mentioned above, growth and expansion. Beautiful is pleasing, and ugly is displeasing. There are also two types: from the perspective of all afflictions, and from the perspective of purification. The first is: meritorious virtue with outflows corresponding to ignorance.
Tibetan
་ཀྱིས་མཐུ་ལས། མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལས་མི་དགེ་བའི་མཐུ་ལས། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ནི། མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལས་དགེ་སྡུག་གི་མཐུ་ལས། རིགས་དྲུག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་མཐུ་ལས་ཐར་བར་ཐོབ་པ་ནི། སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱའོ། །ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་པ་ཡང༌། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་པོ་ཚོར་བ་དང༌། ཉེ་བར་དཔྱོད་པ་རེག་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་གང་ལ་ལྡན་པ་ལ། ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན། ཡུལ་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དང༌། མིག་གི་དབང་བོ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང༌། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང༌། ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་པར་འདོད་པའི་ཡིད་བྱེད་ནི། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ་རྐྱེན་བཞི་ཚངས་པའི་སྟོབས་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དེས་ཡུལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་ནི་རེག་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མྱོང་བ་ནི། ཚོར་བ་བདེ་བ་སྟེ། འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་དང༌། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ་དང་འབྲལ་བར་མི་འདོད་པར་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྐྱེན་བཞི་ལས་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་སེམས་ཉིད་རྙོགས་ཤིང་མ་དག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡུལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་སྒོ་དང༌། ཡུལ་བར་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་སྐྱེ་བའི་སྒོ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་འགྲེས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་ནི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དང༌། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་རྣམས་ལས་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དང༌། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་ཚུལ་ནི། རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྐད་ཅིག་དང་པོའི་རྣམ
Chinese
以…的力量，于高处产生是辨别痛苦的缘起，以及与无明相应的业不善的力量，于三恶道中产生，是辨别不悦意的缘起。第二，以与无明相应的业善恶的力量，于六道中产生是不悦意的辨别，以及以无漏善的力量获得解脱，是辨别痛苦的缘起。也叫做近取之缘起，是六识聚生灭的方式，而那也是，亲近受用者是感觉，亲近观察是接触，像那样任何事物所具有的，叫做亲近受用。那也譬如，可意的对境是所缘的因，眼根是自主的因，眼识第一刹那的因缘，以及想要趋向对境的作意是，彼无间缘，即四缘具足的力量而产生眼识，眼识完全观察对境的形色是接触，以及以识来体验对境可意的形态是，感觉安乐，是生起贪欲之门， 以及不愿与可意的对境分离而思念，如是四缘生起眼识之时，它的周围所产生的心理活动接触，感觉和思念等，使主要的心性变得混浊不清净。那依于不可意的对境而生起嗔恨之门，以及依于中间的对境而生起愚痴之门等，也应类推而知。总的来说，从第一刹那的识，以及它的周围所产生的心理活动第一刹那等产生第二刹那的识，以及它的周围所产生的心理活动第二刹那等，产生的规律是，第一刹那的识作为第二刹那识的近取因，第一刹那所产生的心理活动作为第二刹那识的俱有缘，第一刹那的识
English
Through the power of..., being born in the higher realms is the dependent arising of distinguishing suffering, and through the power of non-virtuous actions associated with ignorance, being born in the three lower realms is called the dependent arising of distinguishing unpleasantness. Secondly, through the power of virtuous and non-virtuous actions associated with ignorance, being born in the six realms is the distinguishing of unpleasantness, and obtaining liberation through the power of uncontaminated virtue is called the dependent arising of distinguishing suffering. It is also called the dependent arising of appropriation, which is the way the six aggregates of consciousness arise and cease, and that is also, the one who closely experiences is feeling, and the one who closely examines is contact, and whatever object possesses such qualities is called appropriation. For example, an attractive object is the objective condition, the eye faculty is the dominant condition, the causal condition is the first moment of eye consciousness, and the attention that desires to turn towards the object is the immediately preceding condition. Thus, from the power of the four complete conditions, eye consciousness arises, and the complete examination of the object's form by eye consciousness is contact, and the experience of the attractive aspect of the object by consciousness is the feeling of pleasure, which is the gateway to the arising of desire, and the thought of not wanting to be separated from the attractive object. Thus, when eye consciousness arises from the four conditions, the mental events that arise around it, such as contact, feeling, and thought, cause the primary nature of the mind to become confused and impure. That is the gateway to the arising of hatred based on an unpleasant object, and the gateway to the arising of delusion based on a neutral object, and so forth, should also be understood by analogy. In general, from the first moment of consciousness and the first moment of mental events that arise around it, the second moment of consciousness and the second moment of mental events that arise around it arise. The way they arise is that the first moment of consciousness acts as the immediately preceding cause of the second moment of consciousness, and the mental events that arise in the first moment act as the accompanying condition of the second moment of consciousness. The first moment of consciousness