Tibetan
རིགས་འགྲེས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཚིག་ལ་འཆོལ་བའི་ཐོབ་པ་ཐུག་མེད་དུ་སྨྲ་བ་ལྟར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་རྣམ་བཞག་སྤངས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པའི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཀུན་བཏགས་དང༌། དེའི་གཞན་དབང་དེའི་ཡོངས་གྲུབ་ཞེས་སོགས་ཐུག་མེད་དུ་སྦྱར་བར་མི་བྱ་བར་སྤྱིར་མཚན་གཞིའི་ཆོས་ཀུན་ལ་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་གྱིས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ་གསུང་བ་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྟོང་གཞི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་ ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་གྱི་སྐབས་སུ་མེད་ཅིང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་དབང་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པས་ན་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དབུ་མ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ། དངོས་ཉིད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་མྱུ་གུ་ལྟར་དུ་གང་རུང་བ་ཞིག་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་འཛིན་ཚུལ་གཅིག་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཡིན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ངེས་དེ། ཆོས་ཡིན་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་ཐལ་བས་སོ། །ལུགས་འདི་ལ་ཆོས་ཡིན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པ་ངེས་པར་ཡོད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ཡང་ལུགས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲིགས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་དང་མེད་ཅེས་གསུངས་པའི་དགོངས་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཚུལ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་
Chinese
应当将类推运用到所有知识上。然而，应当避免像那些在言辞上放纵不羁、无休止地夸夸其谈的人那样，走向极端。例如，不要无休止地将瓶子的遍计所执的遍计所执，以及它的依他起和它的圆成实等概念无限地类推下去，而应当将这三个自性普遍地运用到一切所立宗的法上。这三个自性被安立为空性三相，正如至尊慈氏菩萨在《经庄严论》中所说，遍计所执的法被称为无有空性，因为作为空性之基础的遍计所执的法，在两种真谛的场合下都不存在，并且由于它不是以自己的自性成立的，所以是无有空性。依他起虽然在胜义谛中不存在，但在世俗谛的体性中存在，所以是有有空性。圆成实以自己的体性，自性存在，并且由于它空于遍计所执和依他起二者，所以是自性空性。此外，在中观自性无性论的宗派中，认为就像苗芽一样，任何事物都可以执持一个世俗谛的体性和一个胜义谛空性的体性。如果是这样，那么“凡是法，皆是空性”的周遍关系也不确定，因为如果凡是法就必然是胜义谛，那么就必然会得出荒谬的结论。在这个宗派中，“凡是法，皆是空性”的周遍关系是确定的，因此“一切法皆是空性”的说法在这个宗派中非常恰当。关于空性三相的安立，《五百颂般若经》中说：“善现，什么是色蕴的空性三摩地？”善现回答说：“善现，色蕴中无有实体的空性，以及如是有实体的空性，以及专注于自性空性的心一境性，这就是空性三摩地。菩萨应当像这样完全了知色蕴的空性三摩地。”经部中关于“有”和“无”的说法，圣者无著和世亲论师是这样说的：这是为了引导各种不同的
English
Analogy should be applied to all knowledge. However, one should avoid going to extremes, like those who are unrestrained in their speech and talk endlessly. For example, one should not endlessly extrapolate the imputed imputation of a pot's imputed nature, its dependent nature, and its thoroughly established nature, but rather apply these three characteristics universally to all established dharmas. These three characteristics are established as the three aspects of emptiness. As the venerable Maitreya Bodhisattva said in the Ornament of the Sutras, the imputed dharma is called the emptiness of non-existence, because the imputed dharma, which is the basis of emptiness, does not exist in either of the two truths, and because it is not established by its own nature, it is the emptiness of non-existence. The dependent nature, although it does not exist in the ultimate truth, exists in the nature of the conventional truth, so it is the emptiness of existence. The thoroughly established nature exists by its own nature, and because it is empty of both the imputed and dependent natures, it is the emptiness of self-nature. Furthermore, in the Madhyamaka school that speaks of the absence of self-nature, it is held that, like a sprout, anything can hold a conventional truth nature and an ultimate truth emptiness nature. If this is the case, then the pervasiveness of "whatever is a dharma is emptiness" is also uncertain, because if whatever is a dharma is necessarily the ultimate truth, then it would necessarily lead to an absurd conclusion. In this school, the pervasiveness of "whatever is a dharma is emptiness" is certain, so the statement "all dharmas are emptiness" is very appropriate in this school. Regarding the establishment of the three aspects of emptiness, the Five Hundred Prajnaparamita Sutra says: "Subhuti, what is the emptiness samadhi of form?" Subhuti replied: "Subhuti, the emptiness of form without substance, and the emptiness of form with substance, and the one-pointedness of mind focused on the emptiness of self-nature, this is the emptiness samadhi. The Bodhisattva should thus fully know the emptiness samadhi of form." Regarding the meaning of the statements "exists" and "does not exist" in the sutras, the noble Asanga and the master Vasubandhu said: This is to guide various different
Tibetan
བོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དུ་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བློ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་ངོར་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་དངོས་མེད་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པ་རྟོགས་པ་སླ་ཡང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་ན། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ད་ལྟ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་དབང་མེད་པ་དང༌། འདས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྔར་གྱི་དུས་སྐབས་དེ་དང་དེར་ཡོད་པའི་སྐབས་ཞིག་བྱུང་ཀྱང་ད་ལྟ་ཞིག་ནས་མེད་པས་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ད་ལྟར་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་ཅིང༌། སྡོད་པའི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་རང་གི་དངོས་པོ་ལ་ནམ་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་བློས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གསུམ་ལས་འཕྲོས་ པས་རྟེན་འབྲེལ་བཤད་པ་ལ། མཚམས་སྦྱར་བའི་ཚུལ་གྱི་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རབ་དབྱེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ནི་གང༌། རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། ཀུན་བཏགས་དང༌། གཞན་དབང་གཉིས་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ལ། ཡོངས་གྲུབ་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡོངས་གྲུབ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ལྟར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཞེ་ན། ཡོངས་གྲུབ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དངོས་མ་ཡིན་ཀྱང༌། དོན་དམ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་པ་དང་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བློ་ངོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་དང་པོ་ཡང་ཡོངས་གྲུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ལ། ལམ་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཡོངས་གྲུབ་དེ་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེས་པ་ལྟར་སྣང་བས་ན། དེའི་སྣང་ངོར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་དགོངས་སོ། །རྟེན་འབྲེལ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞན་དབང་དང་གཉིས
Chinese
因为事物对众生来说，显现为何种状态，实际上并非如此，所以才说“无”。因为对于每个无知的众生来说，在迷惑的显现中呈现出那样的状态，所以才想说“有”。此外，理解无事物没有自性很容易，但如果思考事物如何没有自性呢？未来的事物因为现在还没有产生，所以事物没有自主性。过去的事物，就世俗谛而言，虽然在以前的某个时期存在过，但现在已经消失，所以事物本身并不存在。现在的事物，每一刹那都在变化，没有丝毫停留的机会，所以永远不会停留在自己的事物上。而且，事物实际上并不像心所认为的那样存在，所以认为事物没有自性。从三种自性展开，讲述缘起时，分为过渡方式的简略指示和详细阐述缘起的差别两种。第一种是：既然如此，从三种自性来说，什么是缘起？什么不是缘起呢？遍计所执和依他起两种，从表达“是缘起”的语气中，暗示了圆成实不是缘起。如果是这样，那么那些说圆成实是缘起的说法，意义如何联系呢？虽然圆成实不是世俗谛的真实缘起，但考虑到它是胜义谛的缘起，或者从另一个角度来说，那是从瑜伽行者的心识角度来说的。瑜伽行者最初没有证悟圆成实真如，通过修道，证悟了真如，那时圆成实就像以前没有出现过一样，新产生出来，因此，考虑到在那样的显现中，它就像是因和缘的显现聚合。缘起有两种，一种是从所生和能生的角度来说，一种是从所安立和能安立的角度来说。在两种缘起中，第一种是依他起和二
English
Because things appear to sentient beings in a certain way, but in reality they are not like that, that is why it is said to be "non-existent." Because for each ignorant sentient being, it appears in that way in the confused appearance, that is why it is intended to say "existent." Furthermore, it is easy to understand that non-things are without inherent existence, but if one wonders how things are without inherent existence? Future things do not have their own power because they have not yet arisen. Past things, in terms of worldly convention, although there was a time when they existed in the past, they have now disappeared, so things themselves do not exist. Present things are impermanent from moment to moment, and there is no opportunity to stay even for a moment, so they never stay in their own things. Moreover, things do not actually exist as the mind perceives them, so it is believed that things are without inherent existence. Expanding from the three natures, when explaining dependent origination, it is divided into two types: a brief indication of the transitional method and a detailed explanation of the differences of dependent origination. The first is: Since this is the case, from the perspective of the three natures, what is dependent origination? What is not dependent origination? The two, the completely imputed and the other-powered, from the tone of expressing "is dependent origination," implies that the thoroughly established is not dependent origination. If this is the case, then how are the meanings of those statements that say that the thoroughly established is dependent origination related? Although the thoroughly established is not the actual dependent origination of the conventional truth, it is considered to be the dependent origination of the ultimate truth, or from another perspective, that is from the perspective of the mind of the yogi. The yogi initially did not realize the thoroughly established suchness, and through cultivating the path, realized that suchness, at that time, the thoroughly established appears as if it had never appeared before, newly produced, therefore, considering that in such an appearance, it appears as a manifestation of causes and conditions. There are two types of dependent origination, one is from the perspective of what is produced and what produces, and the other is from the perspective of what is established and what establishes. Among the two dependent originations, the first is the other-powered and the two