Tibetan
་པ་ཡིན་ལ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པའི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ། ཡོངས་གྲུབ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཡོད་པ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོངས་གྲུབ་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མ་ཞི་བར་བཞུགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཞི་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། སྒྲིབ་པས་ཞི་མ་ཞི་ནི་ཡོངས་གྲུབ་རང་ངོས་ནས་འཇོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་པས། ཡོངས་གྲུབ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རྟག་ཏུ་སྒྲིབ་གཉིས་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱིར་མ་ཞི་བ་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡོངས་གྲུབ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀྱང་མ་ཡིན་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པའི་མཚན་ ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་དབུས་མཐར་གསུངས་པ་ནི། ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་པོའི་མིང་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྣང་བ་ལོག་པ་དང༌། གཞན་དབང་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ནི་གཟུང་བ་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དོན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཀུན་བཏགས་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ལྟ་ཞོག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ཡང་མེད་པས་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྟག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པར་མེད་པར་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་ཡོངས་གྲུབ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དང༌། དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པ་དེ་ནི་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་རིམ་པ་གཉིས་པ་ནི། ནཱ་གརྫུ་ན་སྟེ་བོད་སྐད་དུ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྟེ་དེས་མཛད་པའི་ས་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང༌། དེའི་ལས་དང་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཀུན་བཏགས་གསལ་བར་གསུངས་པ་དང༌། འདི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དོན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་ སྐད་དོད་ལ་ཧེ་རུ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་ནི་ནང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཀྱང་ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་གྲུབ་ནི
Chinese
是，無有能取所取之基為何者，即是圓成實自性存在，故二者成為平等性。二是，圓成實於有情眾生未寂靜而住，於成佛之士則顯現為寂靜，故以障蔽而寂靜與不寂靜，並非由圓成實自體而安立，僅是士夫以差別而分開而已，故圓成實自性是恆常寂靜二障之體性，故而不寂靜與寂靜成為平等性。三是，圓成實自體非為分別，亦非分別之行境，故為無分別，彼等是圓成實之體性。 此外，於《中邊分別論》中所說者，遍計所執與依他起和圓成實，是三種體性之名明顯開示，其中遍計所執如外境顯現一般，是虛妄顯現，依他起是不真實之分別，三界之心與心所，圓成實是能取所取二者皆無，是應當特別分辨之真如。為了彼等意義之故，而宣說三種體性。此外，於三種無自性中，遍計所執莫說勝義諦，於世俗諦亦無，故於二諦之情況下恆常皆無，依他起是雖有世俗諦，然於勝義諦中則無，並非安住之實性，圓成實是自體存在，其中無有能取所取，彼即是實性。彼等是三種自性之意。二、教證次第：龍樹（梵文：Nāgārjuna）菩薩，藏語稱之為「ཀླུ་སྒྲུབ་」，他所著的《稻稈經釋》中說：「外境之義，以及彼之作用與事業之因，是遍計所執之自性。」如此清楚地說明了遍計所執。此處的「རྒྱུ་」指的是原因之義。這兩者的梵文是「ཧེ་རུ་」。同樣地，依他起是內在的阿賴耶識，以及由此產生的五根識，還有意根也間接地包括在內。圓成實是
English
It is, whatever is the basis without the duality of grasper and grasped, is the very nature of the pariniṣpanna, therefore, the two become equality. Secondly, the pariniṣpanna abides without being pacified for sentient beings, and for the enlightened beings, it manifests as pacified, therefore, whether it is pacified or not by obscurations is not established from the pariniṣpanna itself, but is merely separated by the difference of individuals, therefore, the very nature of the pariniṣpanna is always characterized by the pacification of the two obscurations, therefore, the non-pacified and the pacified become equality. Thirdly, the very nature of the pariniṣpanna is not conceptualization, nor is it the object of conceptualization, therefore, it is non-conceptualization, these are the characteristics of being the pariniṣpanna. Furthermore, what is said in the Madhyāntavibhāga is that parikalpita, paratantra, and pariniṣpanna are the names of the three natures clearly shown, among which the parikalpita is like the appearance of external objects, which is a false appearance, the paratantra is the unreal conceptualization, the minds and mental factors of the three realms, the pariniṣpanna is the suchness that should be distinguished by the absence of both grasper and grasped. For the sake of those meanings, the three natures are explained. Furthermore, among the three types of no-self-nature, the parikalpita, not to mention the ultimate truth, is also absent in the conventional truth, therefore, it is always absent in the situation of the two truths, the paratantra is that although there is conventional truth, it is absent in the ultimate truth and is not the very nature of abiding, and the pariniṣpanna is that its own nature exists, in which there is no grasper and grasped, that is the very nature. These are the meanings of the three natures. Secondly, the order of scriptures: Nāgārjuna, in Tibetan called "ཀླུ་སྒྲུབ་", said in his commentary on the Śālistamba Sūtra: "The meaning of external objects, and the cause of their function and activity, is the nature of the parikalpita." Thus, the parikalpita is clearly explained. Here, "རྒྱུ་" refers to the meaning of cause. The Sanskrit of both of these is "हेरु". Similarly, the paratantra is the internal ālaya-vijñāna, and the five sense consciousnesses arising from it, and the mind are also indirectly included. The pariniṣpanna is