Tibetan
ང་མིན་པས། དེ་ཉིད་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚུལ་འོག་བདེན་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །མིང་ནི་ཐ་སྙད་བརྗོད་པ་བྱུང་བའི་གཞིའམ་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཕྱི་མ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་པ་ཡང་ད་ལྟ་སྤྱི་ལ་གྲགས་པའི་མ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཁྱབ་ཆེས་པ་དང༌། མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་གཞི་དེའི་སྟེང་དུ་ཁྱད་ ཆོས་དེ་ལྡན་པ་ཙམ་ལ་མཚན་ཉིད་ཅེས་བཞག་གོ །ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ནི་འཛིན་ཆ་མི་ཐེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམས་དང༌། མིང་ནི་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་དཔྱད་པ་ནི། སྤྱིར་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་བདེན་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་མ་བཞག་པའི་བདེན་བཞི་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཀུན་ལ་གྲགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་སྒྲ་དང་རྟོག་པས་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་བཞག་ཏུ་ཡོད་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ལ་གཉིས་པ་ནི་སྒྲ་རྟོག་གི་ཐ་སྙད་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཆར་གྱི་ཆ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། མིང་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཁོ་ནས་བསྡུས་པས་མིང་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང༌། སྡུག་བདེན་ཡིན་ན་མིང་ཡིན་པས་ནི་མ་ཁྱབ་བོ། །འགོག་བདེན་མ་གཏོགས་པའི་བདེན་པ་གཞན་གསུམ་ཆར་གྱི་འཛིན་ཆ་རྣམས་རྣམ་རྟོག་ལ་ཡོད་པས་དེ་ཡང་བདེན་པ་གཞན་གསུམ་པོ་དེའི་རྫས་ལ་རྟོག་པས་ཁྱབ་ཀྱང་སྤྱིར་བདེན་པ་གསུམ་ལ་རྟོག་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ་དེ་གསུམ་གྱི་གཟུང་བའི་ཆ་རྣམས་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་མ་བཞག་པའི་བདེན་བཞི་ཆོས་ཉིད་བདེ
Chinese
如果不是我，那真如是不可用其他方式表达的。真如和四法也是同样，无法用真如之外的其他方式表达。这些道理将在讲述二谛时阐述。分别念的行境的体性是因，因为因是分别念的对境，而分别念是行境的能行者。名是产生言语表达的基础或处所的体性。以因作为对境的体性就是分别念。后者，即真如，是两个正确知识的境和有境的体性，因为正确知识的行境是真如，而以真如为对境的有境是正确知识的体性。这里所说的“体性”，并不是指现在普遍认为的，与不周遍、太周遍、不可能这三种过失相分离的、对事物的本质进行判断的体性，而是指在某个特定事物上具备某种特定属性，仅此而已，就称之为体性。这五法如何以三种体性来概括呢？大多数不包括执著部分的因，以及名，都是遍计所执。分别念和正确知识二者具有依他起的体性。真如是不变的圆成实。对于四圣谛的分析：总的来说，四圣谛分为安立的四圣谛和不安立的四圣谛两种。第一种是各乘都熟知的，因为它是可以通过语言和概念进行安立的，所以这样称呼。第二种是无法通过语言和概念进行安立的，是胜义法性四圣谛的显现。因此，因具有安立的四圣谛的所有部分。名被包含在苦圣谛中，因此，如果是名，那一定是苦圣谛，这是周遍的。但如果是苦圣谛，那不一定是名，因为不周遍。除了灭圣谛之外，其他三个圣谛的所有执著部分都存在于分别念中，因此，分别念周遍于其他三个圣谛的本体，但总体上，分别念并不周遍于这三个圣谛，因为这三个圣谛的所取部分不是分别念。不安立的四圣谛是法性真
English
If not me, then Suchness is inexpressible in any other way. Suchness and the four dharmas are also the same, and cannot be expressed in any way other than Suchness. These reasons will be explained when discussing the two truths. The characteristic of the object of conceptualization is the cause, because the cause is the object of conceptualization, and conceptualization is the agent that acts on that object. Name is the characteristic of the basis or place where verbal expression arises. The characteristic of taking the cause as an object is conceptualization. The latter, Suchness, is the characteristic of the object and subject of two correct knowledges, because the object of correct knowledge is Suchness, and the subject that takes Suchness as its object is the characteristic of correct knowledge. The "characteristic" mentioned here does not refer to the characteristic of judging the essence of things, which is now commonly known as being separated from the three faults of non-pervasiveness, over-pervasiveness, and impossibility, but rather refers to the fact that a certain characteristic is possessed on a certain specific thing, and that is all, it is called a characteristic. How are these five dharmas summarized by the three characteristics? Most of the causes that do not include the grasping part, and name, are completely imputed. Conceptualization and correct knowledge both have the characteristic of other-dependence. Suchness is the unchanging perfect reality. Analysis of the four noble truths: In general, the four noble truths are divided into the four noble truths that are established and the four noble truths that are not established. The first is well known to all vehicles, because it can be established through language and concepts, so it is called that. The second is the appearance of the four noble truths of ultimate reality, which cannot be established through language and concepts. Therefore, the cause has all parts of the four noble truths that are established. Name is included in the truth of suffering, so if it is a name, it must be the truth of suffering, which is pervasive. But if it is the truth of suffering, it is not necessarily a name, because it is not pervasive. Except for the truth of cessation, all the grasping parts of the other three truths exist in conceptualization, therefore, conceptualization pervades the essence of the other three truths, but in general, conceptualization does not pervade these three truths, because the apprehended parts of these three are not conceptualization. The four noble truths that are not established are the truth of dharma.
Tibetan
ན་བཞིའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ འགོག་བདེན་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་སོ། །རྣམ་པར་བཞག་མ་བཞག་གི་བདེན་བཞི་ཀུན་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་ཉིད་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་ལ་རྟོག་བྱ་དང་ཐོབ་བྱར་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་བཞག་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་དེ་སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རྐྱེན་རབ་སྐྱེ་སྟེ་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་དང༌། འགོག་པ་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་ངེས་འབྱུང་སྟེ་འགོག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། ལམ་སྒྲུབ་པ་རིག་པ་ངེས་འབྱིན་སྟེ་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་བདེན་གཉིས་ལ་དཔྱད་པ་ནི། ཆོས་ལྔ་ལས་མིང་རྒྱུ་གཉིས་བཟུང་བ་དང་རྣམ་རྟོག་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་འཛིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། གསུམ་པ་རྣམ་རྟོག་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ཡོད་པ་དང༌། ཕྱི་མ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་དངོས་དང༌། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་དོ། །དྲུག་པ་སྐབས་སུ་བབས་པའི་ཆོས་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། འདི་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་པ་དོན་ཆོས་གོ་བར་བྱེད་པའི་གཞི་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ལྔ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་དངོས་པོའི་དོན་ཡོད་པ་ཙམ་མོ། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་གཉིས་ལས། མཚན་གཞིའི་ཆོས་དང་རྟེན་བརྟེན་པ་གཉིས་ལས། རྟེན་གྱི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཡང་ལྔ་པོ་འདིར་འདུས་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ལྔ་ཐ་སྙད་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ བཏགས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་གསུམ་བཤད་པ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོན་བསྡུས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་མཚན་གཞིའི་ཆོས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བུམ་པ་དང༌། གཞན་དབང་གི་བུམ་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་བུམ་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ནང་སེལ་བུམ་པའི་ཀུན་བཏགས་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་གསུམ་འཇུག་པ་ཡོད་སྲིད་ཀྱང༌། ཐུག་མེད་དུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་བཞག་དེ་ལྟར་མི་བྱ་ལ། འཕགས་པ་བརྒྱ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ་ཞེས་གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་པ་ལྟར་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་འཇུག་པའི་དོན་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་བློ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཏགས་པ
Chinese
四相显现的 灭谛被真如所包含。对所有已安立和未安立的四谛，都以正确的智慧为对境，因此，它以法性真谛的相状为可思和可得的对境。已安立的四谛中，无常、痛苦、空和无我，是苦谛的四相；因、集、缘、生，是集谛的相；灭、寂、妙、离，是灭谛的四相；道、行、理、出，是道谛的四相，总共十六相都是所缘境。第五，观察二谛：五法中，取名和义二者，以及分别念和正确智慧二者，真如是胜义谛。前二者仅是世俗谛，第三个分别念存在于世俗谛中，而后面的真如和正确智慧二者，次第是真实的胜义谛和名言的胜义谛。第六，解释当下所讲的法：此处所说的“法”，是指理解意义之法的所依。同样，也可以说是五事，即仅仅是事物之义。在体相和所依二者中，在所依的法和能依的所依二者中，作为所依的一切所知都包含于此五者中，因此，五法之名是胜者（佛陀）所安立的。第二，解释三种自性，分三部分：总说、广说、义摄。首先是总说：一般而言，对于任何一个所依之法，如瓶子，都可安立遍计所执的瓶子、依他起的瓶子和圆成实的瓶子这三种自性。即使在内遣瓶子的遍计所执上，也可能存在三种自性，但不应如此进行无止境的安立。如《圣百颂》等中，有“遍计所执之色、分别念之色和法性之色”等对色的分类的说法，但并非如此，而仅仅是说明三种自性存在于色之上而已。其中，遍计所执的自性是意的言说，由分别念的智慧所安立
English
The cessation truth, which appears in four aspects, is encompassed by Suchness. All four truths, whether established or not, are objects of correct wisdom. Therefore, it takes the form of the truth of Dharma-nature as an object to be contemplated and attained. Among the four established truths, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness are the four aspects of the truth of suffering. Cause, origin, condition, and arising are the aspects of the truth of origin. Cessation, peace, excellence, and definite emergence are the four aspects of the truth of cessation. Path, practice, reason, and deliverance are the four aspects of the truth of the path. All sixteen of these are objects of cognition. Fifth, examining the two truths: From the five dharmas, taking the two of name and meaning, and the two of conceptualization and correct wisdom, Suchness is the ultimate truth. The first two exist only as conventional truths, the third, conceptualization, exists as a conventional truth, and the latter two, Suchness and correct wisdom, are considered to be the actual ultimate truth and the nominal ultimate truth, respectively. Sixth, explaining the term dharma in the present context: The "dharma" mentioned here refers to the basis for understanding the meaning of dharma. Similarly, it can also be called the five things, which simply means the existence of things. Between the characteristic and the basis, and between the dharma of the basis and the dependent and the dependence, all knowable objects of dependence are included in these five. Therefore, the name "five dharmas" was given by the Victorious One (Buddha). Second, explaining the three natures, in three parts: summary, detailed explanation, and concluding summary. First is the summary: In general, for any basis of dharma, such as a pot, the three natures can be applied: the pot of complete imputation, the pot of other-dependence, and the pot of perfect consummation. Even on the completely imputed pot that excludes the inner, there may be three natures, but such endless establishment should not be done. As in the "Hundred Verses for Noble Ones" and others, there are statements such as "form of complete imputation, form of conceptualization, and form of Dharma-nature" as classifications of form, but it is not so; it merely means that the three natures exist on form. Among them, the nature of complete imputation is the expression of mind, established by the wisdom of conceptualization.