Tibetan
།དེ་ཡང་སྤྱིར་ཀུན་གཞི་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་ན། དེས་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་ཅེས་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། ཞིབ་མོར་སྐྱེས་བུ་ལྷ་ གསུམ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀུན་གཞི་ལས་ཡོངས་སུ་སྤྲུལ་ཞིང༌། དེའི་མཐུ་ལས་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ བཞིན་ཀུན་གཞི་ལ་དེ་རྣམས་རྣམ་འགྱུར་ཚུལ་གྱི་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་དམིགས་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རང་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་གོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ཀུན་ལ། རྣམ་པ་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱྀས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་འཇུག་པ་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནུས་པ་འམ་ས་བོན་གྱི་ཚུལ་གྱི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་བའི་འཇུག་པ་ལ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞི་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་གི་བདག་པོའི་རྒྱུ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་རང་རང་སོ་སོའི་བདག་པོའི་རྒྱུ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐབས་འདིར་དབང་པོ་ལྔ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མི་འདོད་པས། མིག་གི་དབང་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ནས་ལུས་ཀྱི་དབང་པོར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་བག་ཆགས་རྣམས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡང་གཟུགས་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ནས་རེག་བྱར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གི་བར་གྱི་ཡུལ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི། དབང་ཤེས་ལྔའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དང༌། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་རྐྱེན་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་སུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན། དུས་གསུམ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་རྣམས་ཡིན་ལ། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་རང་རང་གི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། གཞན་རྣམས་ནི་རྟོགས་པར་སླ་ལ། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡུལ་ཀུན་གཞི་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་བྱེད་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བ་དེའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཕལ་ཆེ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་མང་ཡང༌། རང་ལུགས་ནི་སྤྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རང་གི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་འདས་མ་ཐག་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱེད་པར་ཡང་མ་ངེས
Chinese
而且，总的来说，仅仅是阿赖耶识，一切有情众生的处所、身体、受用都由此产生，并且仅仅是它的显现，因此，可以安立为它遍及这一切。详细地说，三族姓尊（སྐྱེས་བུ་ལྷ་གསུམ།）的各种显现都完全从阿赖耶识中化现，并且由于它的力量仅仅是显现，因此，自性阿赖耶识具有这些转变的方式。阿赖耶识的所缘是阿赖耶识自身，以及上面所说的所有果，以不明显的方式作为所缘。进入的方式是，阿赖耶识中，轮回和涅槃的一切法都以能力或种子的方式存在。分类的进入方式如上所述，被认为是种子和异熟两部分。此外，阿赖耶识也是进入的各种识的共同的主因和主缘。不共的是，各自的主因，在这个大乘的场合，不承认五根是微尘的自性，而是眼根所显现的识，乃至身根所显现的识的习气。智慧被认为是烦恼意的主缘。这些识的所缘，从色显现的识，到触显现的识之间的五境，是五根识的所缘缘。意识的所缘缘是过去和未来，因为没有实体，所以实际上没有所缘，因此，显现为三时的识和显现为法处所生的识。烦恼意的主缘是阿赖耶识。 这些识的无间缘是，使各自的境显现并专注的作意。其他的容易理解。烦恼意的无间缘是，使境专注在阿赖耶识上的作意，即烦恼意的眷属所产生的作意。大多数的法相认为，各种识各自的同类第一刹那刚刚过去，就是第二刹那的无间缘。但是，自宗认为，一般来说，一切识，不一定以各自的第一刹那刚刚过去作为无间缘。
English
Moreover, in general, merely the ālaya is the source of all abodes, bodies, and enjoyments of sentient beings, and is merely its appearance. Therefore, it is established that it pervades all of these. In detail, the various appearances of the three lineages of beings (སྐྱེས་བུ་ལྷ་གསུམ།) are completely emanated from the ālaya, and because of its power, they are merely appearances. Therefore, the nature of the ālaya possesses these modes of transformation. The object of the ālaya is the ālaya itself, and all the fruits mentioned above, as objects in an indistinct manner. The way of entering is that in the ālaya, all phenomena of samsara and nirvana exist in the form of potency or seeds. The way of entering by division is considered to be in two parts: seeds and fully ripened results, as mentioned above. Furthermore, the ālaya is also the common lord cause and lord condition of all entering consciousnesses. The uncommon lord cause of each individual is, in this context of the Mahayana, not considered to be the five faculties as being of the nature of subtle particles, but rather the habitual tendencies of the consciousnesses that appear as the eye faculty up to the consciousnesses that appear as the body faculty. Wisdom is considered to be the lord condition of the afflicted mind. The objects of these are the five objects from the consciousness that appears as form to the consciousness that appears as touch, which are the objective conditions of the five sense consciousnesses. The objective condition of the mind consciousness is the past and the future, because they have no substance, so there is actually no object. Therefore, the consciousness that appears as the three times and the consciousness that appears as phenomena born from the source of phenomena. The lord condition of the afflicted mind is the ālaya consciousness. The immediate condition of these is the attention that makes their respective objects manifest and directs them. The others are easy to understand. The immediate condition of the afflicted mind is the attention that directs the object to the ālaya, which is the attention that arises as part of the retinue of the afflicted mind. Most Abhidharma schools consider that the first moment of each consciousness of the same kind that has just passed is the immediate condition of the second moment. However, our own system is that, in general, it is not certain that all consciousnesses have their first moment that has just passed as the immediate condition.
Tibetan
་ལ། འགའ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའང་ཡོད་པས། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ཇ་སྦྱོར་གཅིག་ཙམ་གྱི་ཡུན་ཚོད་དུ་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ཞིག་ལ་མིག་གཏད་དེ། སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་ན། ཕལ་གྱིས་བལྟས་ན་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པས་རྒྱུན་མ་ཆོད་པར་བྱུང་བ་ལས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ་སྔོ་སྣང་དབང་ཤེས་གཅིག་སྐྱེའོ་སྙམ་དུ་འབྱུང་ཡང༌། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་སྔོ་སྣང་དབང་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལས་གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། གཉིས་པ་ལས་གསུམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་སྲིད་ཀྱང༌། ཕལ་ཆེར་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལས་སྔོ་སྣང་དབང་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྐྱེས་དེ་འགག་པར་གྱུར། ཡང་ཀུན་གཞི་ལས་ དང་བཅས་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་ལྡོག་དང་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་རྟོག་པ་སྤངས་ཀྱང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས། དེ་མན་ཆད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་གང་ཡིན་ཡང་རུང༌། རྟོག་མེད་དཔྱོད་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཁམས་གསུམ་གྱི་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ པ་ཡིན་ལ། འོ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡུལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་ཤེས་དང༌། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་མིག་དང་གཟུགས་འདུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དེས་ནི་གཟུགས་དེའི་ངོ་བོ་སྣང་ཙམ་གཅིག་རིག་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལེགས་ཉེས་དང་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མིག་ཤེས་དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་ཀུན་གཞི་གཅིག་པུ་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དང་གཉིས་པ་འཇུག་ཤེས་བདུན་པོ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡི
Chinese
也有一些是这样做的。这样一来，它就成了第二个刹那的意识的因缘。例如，在仅仅一杯茶的时间里，眼睛盯着一朵蓝色的花，仅仅停留在执持蓝色的眼识上。一般人看来，没有其他意识的间隔，似乎是连续不断地产生，因此误认为产生了一个蓝色的显现的眼识。但事实并非如此，其中也有许多蓝色的显现的眼识的刹那。其中也有从第一个刹那产生第二个刹那，从第二个刹那产生第三个刹那等等的情况。但大多数情况下，是从阿赖耶识产生一个蓝色的显现的眼识的刹那，然后它就消失了。又是从阿赖耶识 和具有的那个是非真实的遍计所执。例如，欲界的意识是具有寻思的自性，初禅的近分定和正行也与之相似。初禅的特殊正行虽然断除了寻，但仍然具有伺，因此，低于它的所有意识都可以被认为是虚假的遍计所执。然而，从二禅到有顶之间的因位等持和果位产生的无色禅，无论哪一种，都是无寻无伺的意识。如果认为它们不是非真实的遍计所执，那是不对的。因为心和心所，以及三界所摄的一切，都是非真实的，所以才说它们是遍计所执。 那么，心和心所的差别是什么呢？仅仅了知对境的体性是识，完全了知对境的差别是该识的眷属——心所。例如，当眼和色聚合而产生眼识时，眼识仅仅是了知该色的显现的体性。而色的好坏、大小等差别，是由眼识的眷属——心所来了知的。此外，在八识聚中，只有阿赖耶识是缘的行相识，其余七个转识是具有能受用性质的识。
English
Some do it that way too. In that case, it becomes the cause and condition for the second moment of consciousness. For example, for the duration of just a cup of tea, the eyes are fixed on a blue flower, and only remain on the eye consciousness that holds the blue. To the average person, it seems that there is no interruption of other consciousnesses, so it seems to be continuously produced, and therefore mistakenly thinks that a single blue-appearing eye consciousness is produced. But this is not the case, there are many moments of blue-appearing eye consciousness in it. Among them, there may be cases where the second moment is produced from the first moment, and the third moment is produced from the second moment, and so on. But in most cases, a single moment of blue-appearing eye consciousness is produced from the Alaya consciousness, and then it disappears. Again, from the Alaya consciousness and that which it possesses is the unreal parikalpita. For example, the consciousness of the desire realm is of the nature of thought and examination, and the preliminary stage and the actual state of the first dhyana are similar to it. The special actual state of the first dhyana, although it has abandoned thought, still possesses examination. Therefore, all consciousnesses below it can be considered as false parikalpita. However, from the second dhyana to the peak of existence, the causal samadhi and the formless dhyanas that produce the result, whichever they may be, are consciousnesses without thought and examination. If it is thought that they are not unreal parikalpita, that is not correct. Because all that is included in mind and mental factors, and the three realms, are unreal, it is said that they are parikalpita. So, what is the difference between mind and mental factors? Merely knowing the nature of the object is consciousness, and fully knowing the differences of the object are the mental factors that arise as the retinue of that consciousness. For example, when the eye and form come together and eye consciousness arises, the eye consciousness merely knows the nature of the appearance of that form. The differences of the form, such as good or bad, large or small, are known by the mental factors that arise as the retinue of the eye consciousness. Furthermore, among the eight consciousness aggregates, only the Alaya consciousness is the consciousness of the aspect of condition, and the other seven active consciousnesses are consciousnesses with the nature of enjoyment.