Tibetan
། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་པར་གྱུར་ན་འཇིག་ལྟ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ལོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་འཇིག་ལྟ་དེ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པས། དགེ་བ་ཟག་བཅས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཚོགས་དྲུག་གི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་འཇིག་ལྟ་ནི། དགེ་བ་ཟག་བཅས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མིན་ནོ། །ཉོན་ཡིད་མེད་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་འགོག་སྙོམས་གཉིས་ལའང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་བྱེད་ལ། འགོག་སྙོམས་ནི་རྣམ་ཤེས་བདུན་འགོག་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་ཉོན་ཡིད་དང་ལྡན་ཞིང་ཚོགས་དྲུག་སྤངས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་ཡང་ཉོན་ཡིད་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །གཞན་ཡང་ཉོན་ཡིད་མེད་ན་བདག་འཛིན་རྒྱུད་བརྟན་པོར་འཇུག་པ་ཡང་མི་འཐད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཚོགས་དྲུག་གི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བའི་འཇིག་ལྟ་ནི་ཡང་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་འཇིག་ལྟ་ནི་ཇི་སྲིད་འཕགས་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །གཉིས་པ་ལུང་གིས་ གྱི་ཚོགས་དྲུག་ལ་མི་བརྟེན་པ་དང༌། ངོ་བོ་མ་འདྲེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་གྱི་དགེ་མི་དགེ་བའི་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་དགོས་པས། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་འཇིག་ལྟ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མ་རིག་པ་ནི་དེ་འདྲ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་ལུང་རིགས་དུ་མས་ ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གནས་ཐབས་ལ་དེའི་མིང་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་འདྲ་རགས་པ་ནི་ནང་དང་མི་གསལ་བའི་ས་བོན་ཡིན་ཞིང༌། རྒྱུའི་ས་བོན་དང་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བརྗོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་སམ་འཕྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཡིད་རྟོགས་བཅས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཕྲོས་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་ས་བོན་ཡིན། དེ་ཡང་ད་ལྟ་ཡིད་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པས། དེའི་མཐུ་ལས་ཕྱིས་ཀྱང་ཡིད་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་རྟོག་པ་ སྣ་ཚོགས་འཆར་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཡིད་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ལ། དེའི་བག་ཆགས་ཡིན་པས་ན་དེར་བཞག་གོ །འཇིག་ལྟའི་བག་ཆགས་སམ་བདག་ལྟའི་བག་ཆགས
Chinese
如果染污意不存在，那么与坏聚见相应的有漏善就不可能存在了。原因是，作为染污意之所缘的坏聚见是遮障无记，因此与有漏善相应。而作为六识之所缘的坏聚见，则不与有漏善相应。如果染污意不存在，那么无想定和灭尽定二者之间就没有差别了，因为区分二者的关键在于，灭尽定是止灭七识，而无想定只是具有染污意而舍弃了六识而已。因此，经中说圣者不会生于无想有情中，也是因为具有染污意的缘故。此外，如果染污意不存在，那么我执相续稳固地生起也是不合理的。原因是，作为六识之所缘的坏聚见会屡屡中断，而作为染污意之所缘的坏聚见，在未获得圣道之前是不会中断的。第二，以教证来说明。 不依赖于六识，并且体性不混杂的无记，是未产生善与非善体性的东西，因此，作为染污意之所缘的坏聚见和相应的无明就是如此。这样一来，众多教理证明了阿赖耶识的存在。 只是在世俗的安立方式上以它的名称来表示，而习气等粗大的东西是内在且不明显的种子，并且被称为因的种子和生起者，这些也都是名称的异名。所谓“现行习气”或“散布习气”，是指与意识一同散布于各种境上的分别念的种子。也就是说，现在意识散布于各种境上的分别念的习气安立在阿赖耶识上，因此，凭借它的力量，之后意识的分别念也会在境上散布各种分别念。之所以称其为“现行习气”的原因是，意识的现行是分别念，并且是它的习气，因此如此安立。坏聚见的习气或我见的习气
English
If the afflicted mind does not exist, then the contaminated virtue associated with the view of the perishable aggregate cannot exist. The reason is that the view of the perishable aggregate, which is the object of the afflicted mind, is an obscuration that is unstated, so it is associated with contaminated virtue. However, the view of the perishable aggregate, which is the object of the six consciousnesses, is not associated with contaminated virtue. If the afflicted mind does not exist, then there would be no difference between the unconscious absorption and the cessation absorption, because the key to distinguishing between the two is that the cessation absorption is the cessation of the seven consciousnesses, while the unconscious absorption only has the afflicted mind and abandons the six consciousnesses. Therefore, it is said in the scriptures that noble ones are not born in the unconscious realm, also because of the reason of having an afflicted mind. Furthermore, if the afflicted mind does not exist, then it would be unreasonable for the self-grasping continuum to arise firmly. The reason is that the view of the perishable aggregate, which arises as the object of the six consciousnesses, is repeatedly interrupted, while the view of the perishable aggregate, which is the object of the afflicted mind, is not interrupted until the noble path is attained. Second, explain with scriptural evidence. The unstated, which does not rely on the six consciousnesses and whose nature is not mixed, is something that has not produced the nature of good and non-good, so the view of the perishable aggregate and the corresponding ignorance, which are the object of the afflicted mind, are like this. In this way, many scriptural reasons prove the existence of the Alaya consciousness. It is only used to indicate the way of establishment in the conventional sense, and the coarse things such as habits are internal and unclear seeds, and the so-called seed of cause and producer are also different names of the name. The so-called "manifest habit" or "scattered habit" refers to the seed of discrimination that is scattered on various objects together with consciousness. That is to say, the habit of discrimination that is now scattered on various objects of consciousness is established on the Alaya consciousness, so by virtue of its power, the discrimination of consciousness will also scatter various discriminations on the object later. The reason why it is called "manifest habit" is that the manifestation of consciousness is discrimination, and it is its habit, so it is established in this way. The habit of the view of the perishable aggregate or the habit of the view of self
Tibetan
་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་བགོས་པས་ཀུན་གཞི་ལ་དེའི་ས་བོན་འཇོག་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་མཐུ་ལས་ཕྱིའི་བདག་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ལས་སམ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ད་ལྟ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་ལས་དགེ་སྡིག་སྣ་ཚོགས་པ་བྱས་ཤིང༌། ལས་དེའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པས། ཕྱིས་མ་འོངས་པ་ན་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་དང་འབྱོར་བ་དང༌། རྒུད་པ་དང༌། བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་འཆར་བར་འགྱུར་བའི་ས་བོན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་ཚུལ་ཡང་དེ་རྣམསཀྱི་རིགས་འགྲེས་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །ཡང་ན་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་འཁོར་བའི་ས་བོན་དང༌། རྣམ་བྱང་ལམ་གྱི་ས་བོན་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཞེས་བཤད་པ་ལའང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་གཉིས་སུ་འདུས་ལ། རྒྱུ་མཐུན་ནི་བག་ཆགས་འགའ་ཞིག་འཇོག་བྱེད་དང་རིགས་འདྲ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སྟེ། དགེ་ལས་དགེ་བ་དང༌། འཁོར་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་བསྡུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་གཉིས་དང། ཐེག་ཆེན་གྱི་འཕགས་ལམ་ནམ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་འཁོར་བ་དེ་སྤངས་ དེའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་དང་མི་ལྡན་པས། ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ། འཁོར་བ་ཕྲ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང༌། ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཆི་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བ་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་སྤངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་ཡང་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པ་འཇུག་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་བཞག་པ་ལས་འཁོར་བ་འབྱུང་བ་དང༌། རྣམ་བྱང་གིས་ས་བོན་བཞག་པ་ལས་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟ་བའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས། ཁ་ནང་ཁོ་ནར་ཕྱོགས་པའི་ཤེས་པ་གསལ་ཞིང་རིག་པ་གང་ཟག་དེའི་རང་གི་གནས་དོན་ལུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་གོ
Chinese
所说的意思是，由执我的分别念所划分，因此将它的种子安放在阿赖耶识上，凭借它的力量，生起外境执我的显现。所说的业或有支的习气是，现在以身语意三门造作各种善恶业，将业的习气安放在阿赖耶识上，因此，未来自己会生老病死，以及兴盛和衰败，安乐和痛苦等等的显现的种子。放置烦恼和善等各种习气的方式，也能通过类推来了解。或者，如果将所有习气简要归纳，可以归纳为遍染轮回的种子和净道之种子两种。所说的二取习气，也是所取和能取二者的种子。或者，所有习气可以归纳为等流习气和异熟习气两种。等流是安放某些习气，以及产生同类事物的能力，即善业产生善， 轮回完全被烦恼所包含。这是指小乘的两位阿罗汉，以及大乘获得圣道时，舍弃了轮回。 那时，因为不具有三界轮回的习气，所以阿赖耶识的体性是转依，但本体不是转依。细微的轮回是菩萨们的无明习气的地基，以及无漏的业，以及意生身，以及不可思议的死亡和转生等等，舍弃了由清净所包含的细微轮回，成佛时，转依为如镜般的智慧。因此，阿赖耶识的本体也是转依，所以必须了解轮回存在的道理。因为在阿赖耶识上安放遍染的习气，所以产生轮回，以及安放清净的种子，所以会获得涅槃。因此，是轮回和涅槃二者的基础。它的本体不是向外看的意识，而是仅仅向内的明澈觉性和智慧，是遍布那个人自己的处所，即三身的一切事物。
English
What is said means that it is divided by the conceptual thought of self-grasping, so its seed is placed on the alaya consciousness, and by its power, the appearance of external self-grasping arises. What is said about the habit of karma or the limb of existence is that now various good and bad karmas are created by the three doors of body, speech, and mind, and the habit of that karma is placed on the alaya consciousness. Therefore, in the future, oneself will be born, die, prosper, and decline, and the seeds of the appearances of happiness and suffering, etc. The way to place various habits such as afflictions and virtues can also be understood by analogy. Or, if all habits are briefly summarized, they can be summarized into two types: the seed of completely defiled samsara and the seed of the pure path. The so-called habit of the two graspers is also the seed of the grasped and the grasper. Or, all habits can be summarized into two types: the habit of similar cause and the habit of different maturation. The similar flow is the ability to place some habits and generate similar things, that is, good deeds generate good, Samsara is completely contained by afflictions. This refers to the two Arhats of the Hinayana, and when the Mahayana attains the noble path, they abandon samsara. At that time, because they do not have the habit of the three realms of samsara, the nature of the alaya consciousness is transformation, but the essence is not transformation. Subtle samsara is the basis of the ignorance habits of the Bodhisattvas, as well as the uncontaminated karma, as well as the mind-made body, as well as the inconceivable death and rebirth, etc. Having abandoned the subtle samsara contained by purity, when becoming a Buddha, it is transformed into mirror-like wisdom. Therefore, the essence of the alaya consciousness is also transformed, so the reason for the existence of samsara must be understood. Because the completely defiled habit is placed on the alaya consciousness, samsara arises, and because the pure seed is placed, nirvana will be attained. Therefore, it is the basis of both samsara and nirvana. Its essence is not the consciousness that looks outward, but the clear awareness and wisdom that only faces inward, which is the object that pervades that person's own place, that is, all things of the three bodies.