Chinese
甚深之阿赖耶识，我已为诸圣菩萨宣说。（这是）主要为菩萨的所化众生宣说的。不主要为声闻众生宣说的原因是，他们只追求自身解脱，不主要行利他之事。因此，对于智慧极愚笨的一些孩童来说，阿赖耶识是周遍一切所知，并且如河流般永不间断地流淌。阿赖耶识从无始时就存在，并且是舍身、受生、安住三者的作者，他们可能会误认为这是人我。 因此，考虑到这样做不合适，所以没有为不具备大乘根器且注定是声闻种姓的人宣说此法。也就是说，对于声闻的所化众生等，只需要宣说人无我的法，如果宣说这个，他们会以此为误解的根源，从而产生人我执。阿赖耶识和七转识相互成为因果，依靠二取而留下习气，如前所述，这会导致轮回。其依据是“如来藏是……”等等。此处的如来藏，是指以这个名称来表示阿赖耶识。例如，当一个人将衣服的线头扔到其他东西上时，人们会说这个人扔了线头。同样，阿赖耶识与如来藏相似于人，阿赖耶识与外面的衣服相似。实际上，当阿赖耶识和七转识一起运作时，也表示加入了如来藏。因此，具有七种转识的阿赖耶识，以相互成为因果的方式，完全留下了能取和所取的习气，从而持续不断地进入轮回。 使地基变得浑浊的是以烦恼意为主的七种识。因此，具有六识的染污意总是不断地种下习气，烦恼意
English
I have explained the profound Ālayavijñāna to the noble Bodhisattvas. This was mainly spoken for the disciples who are Bodhisattvas. The reason why it is not mainly spoken for the Śrāvakas is that they only seek their own liberation and do not mainly practice benefiting others. Therefore, for some children with very dull wisdom, the Ālayavijñāna is all-pervasive of all knowable things and flows like a river without ever ceasing. The Ālayavijñāna has existed since beginningless time and is the agent of abandoning the body, taking rebirth, and abiding in the three states. They might mistakenly think that this is a personal self. Therefore, considering that it is not appropriate to do so, this Dharma was not taught to those who do not have the capacity for the Mahāyāna and are destined to be Śrāvakas. That is to say, for the disciples of the Śrāvakas, etc., it is only necessary to teach the Dharma of the absence of a personal self. If this is taught, they will use it as a basis for misunderstanding, thereby giving rise to the clinging to a personal self. The Ālayavijñāna and the seven evolving consciousnesses become causes and effects to each other, and by relying on the two graspings, habits are left behind. As mentioned above, this leads to Saṃsāra. The basis for this is "The Tathāgatagarbha is..." etc. The Tathāgatagarbha in this case refers to the Ālayavijñāna being indicated by that name. For example, when a person throws a thread from a garment onto something else, people say that the person threw the thread. Similarly, the Ālayavijñāna is similar to a person in the Tathāgatagarbha, and the Ālayavijñāna is similar to the outer garment. In reality, when the Ālayavijñāna and the seven evolving consciousnesses operate together, it also indicates joining the Tathāgatagarbha. Therefore, the Ālayavijñāna, which possesses the seven evolving consciousnesses, completely leaves behind the habits of the grasper and the grasped in a way that they become causes and effects to each other, thereby continuously entering Saṃsāra. What makes the ground turbid are the seven consciousnesses, mainly the afflicted mind. Therefore, the afflicted mind with the six consciousnesses always constantly plants habits, and the afflicted mind
Tibetan
་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འཇུག་ཤེས་རྣམས་ལས་བྱུང་བའི་བག་ཆགས་ནི་རྙོག་པ་ ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་ལྟར་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བའི་ཀུན་གཞི་སྐར་མ་དང་འདྲ་བའི་འཇུག་ཤེས་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་ཏེ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ལས་ལ་གནས་ཞེས་པས་སོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་དོན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་བས་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་དཔེར་ན་མིག་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ནི་གཟུགས་སྔོན་པོ་ལ་གཏད་པ་ནི་མིག་ཤེས་ཉིད་སྔོན་པོའི་རྣམ་ མྱུ་གུ་ད་ལྟ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་རིགས་རྒྱུན་དེ་དང་དེར་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་ད་ལྟ་བ་འདས་པའི་མྱུ་གུའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞེས་མི་བྱའོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ས་བོན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དེ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་ན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་ བསྟན་ཏེ། ཉན་ཐོས་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཀུན་ལ་གྲགས་པའི་མདོ་སྡེ་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་བརྒྱའི་བར་སྔོན་ཡོད་ཀྱང་ཕྱིས་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པ་བཅུའི་བར་ཙམ་ཡོད་པ་ལས་དེའི་བཞི་ཚན་གྱི་སྐབས་ལས། སྐྱེས་བུ་ཀུན་གཞི་ལ་དགའ་བ། ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ། མངོན་པར་དགའ་བ། ཡང་དག་པར་དགའ་བ། དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་ན་རྣ་བ་གཏོད་ཅིང་སེམས་འཇོག་ལ། ཆོས་སྒྲུབ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ན་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་དེ་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་ཀུན་གཞིའི་མིང་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཀྱང༌། ཉན་ཐོས་སྡེ་བ་རྣམས་ནི་ཀུན་གཞི་མི་འདོད་པས་མདོ་སྡེ་དེའི་དགོངས་པ་ཡང་སྐྱོགས་ནས་འཆད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲས་པའི་བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྒྱུན་ཙམ་ལ་དེར་འདོད་པ་དང༌། བཙུན་པ་དབྱིགས་བཤེས་ནི་འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་འདོད། མདོ་སྡེ་པའི་བཙུན་པ་མིའུ་གུང་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ལ་འདོད། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུང་ལས་ཀུན་གཞི་ལས་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ སེམས་འགྲེལ་གྱི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་བདེ་སྟོང་ཡིན་པས། དངོས་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བག་ཆགས་འཇོག་པའི་གནས་ཡོད་པར་གྲུབ་པས། ཀུན་གཞི་འདི་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་གནས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་འཐད་པའི་གནས་ཅུང་ཟད་ཙམ་མེད་དོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པར་འདོད་པ་ལ།
Chinese
主要成为入门识蕴所生的习气，如污垢存在于虚空中，如月亮般的阿赖耶识，如星星般的入门识蕴及其随行心所，如虚空般安住于业，如是说。外境的色声香味触等，实际上并不成立，仅仅是阿赖耶识习气的显现。如经部师所认为的，例如眼识的行相所对境是蓝色，眼识本身就是蓝色的行相。 即使苗芽是现在的因，但由于不是同类的延续。所以，不能说现在的苗芽是过去苗芽的功德。因此，阿赖耶识等色声等的习气以种子的方式存在，当它成熟时，色声等。 显示说：十八部声闻部都出名的经典，之前有一部演变至一百部，后来只有一部演变至十部左右，其中的四句偈颂中说：士夫喜欢阿赖耶识，对阿赖耶识非常欢喜，极度欢喜，完全欢喜。因为舍弃了它，如果宣说佛法，就会倾听并用心；修持佛法，如来出现在世间，也会出现不可思议稀有的佛法。虽然是以阿赖耶识的名字来显示，但声闻部不承认阿赖耶识，所以也曲解了该经典的意旨。分别说部的比丘妙音，认为只是五蕴的延续；比丘胜友认为是坏聚见；经部的比丘弥乌贡认为是受蕴；大众部经典的教证中说，阿赖耶识是根本的识。而且阿赖耶识本身就是一切识。 以心论的教证来成立，同样，阿赖耶识的自性也是乐空。 真实宣说的两种，第一种是：由于成立了习气安放之处存在，所以成立了阿赖耶识存在。如果认为有阿赖耶识之外的习气安放之处，则没有任何道理。对于不承认阿赖耶识的。
English
The habits arising from the entering consciousnesses that are the main ones are like impurities residing in the sky. The ālaya-vijñāna, which is like the moon, and the entering consciousnesses, which are like stars, together with their accompanying mental factors, abide in karma like the sky. It is said that these external forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, and so on, are not established in reality, but are merely appearances of the habits of the ālaya-vijñāna. As the Sutra school believes, for example, the object of the appearance of eye consciousness is blue, and the eye consciousness itself is the appearance of blue. Even though the sprout is the cause of the present, it is not a continuation of the same kind. Therefore, one cannot say that the present sprout is the merit of the past sprout. Therefore, the habits of forms, sounds, etc., such as the ālaya-vijñāna, exist in the form of seeds, and when they ripen, forms, sounds, etc. It is shown that the eighteen schools of the Śrāvakayāna are all famous sutras. Previously, one sutra evolved into one hundred sutras, but later there were only about ten sutras evolved from one. In the context of its four-line verse, it says: "A person likes the ālaya-vijñāna, is very happy with the ālaya-vijñāna, is extremely happy, and is completely happy. Because of abandoning it, if the Dharma is preached, they will listen and pay attention; practicing the Dharma, when the Tathāgata appears in the world, an inconceivable and wonderful Dharma will also appear." Although it is shown by the name of the ālaya-vijñāna, the Śrāvakayāna schools do not accept the ālaya-vijñāna, so they also distort the meaning of that sutra. The Bhikṣu Myo-gyang of the Vaibhāṣika school believes that it is only the continuation of the five aggregates; Bhikṣu Sheng-you believes that it is the view of the assembly of fears; Bhikṣu Miu-gong of the Sutra school believes that it is the aggregate of feelings; in the scriptures of the Mahāsāṃghika school, it is said that the ālaya-vijñāna is the root consciousness. Moreover, the ālaya-vijñāna itself is all consciousnesses. It is established by the scriptural authority of the Mind Commentary. Similarly, the nature of the ālaya-vijñāna is also bliss and emptiness. There are two kinds of actual teachings. The first is: Because it is established that there is a place for habits to be placed, it is established that the ālaya-vijñāna exists. If one believes that there is a place for habits to be placed other than the ālaya-vijñāna, then there is no reason at all. For those who do not accept the ālaya-vijñāna.
Tibetan
རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་དུ་མ་ཡོད་ལ། ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་ལ་རིགས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་པས། དེ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བར་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ས་བོན་གྱི་གནས་ཀུན་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྟེ་ས་བོན་གྱི་གནས་མེད་པར་ཆགས་སོགས་ བེམས་པོར་ཤེས་པའི་ས་བོན་འདེབས་པར་འདོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་འདྲ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་ལ་ཅི་སྟེ་སྲིད་ན་ཡང་ཁྱཽད་ཀྱི་ལུགས་ལ་གཟུགས་མེད་ཁམས་ན་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་རྟེན་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དབང་པོ་གཟུགས་བཅས་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་གནས་སུ་མེད་པར་ཁྱོད་འདོད་པ་གང་ཞིག ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞིར་མི་རུང་བ་གོང་དུ་བཀག་གྲུབ་ཟིན་ཏོ། །ཀུན་གཞི་མེད་ན་མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་ཞུགས་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་མེར་མེར་པོའི་གནས་སྐབས་ འགོག་པ་གཉིས་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས་དམིགས་པ་ཞིག་ཡིན་པ་ལས་མེར་མེར་པོའི་དུས་ཀྱིས་ཤེས་པས་ནི་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཚང་ལ། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ་དུས་དེར་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡང་མ་ཚང་སྟེ། ཀུན་གཞི་ཡོད་ན་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བ་འཐད་ཀྱང་ཁྱེད་ཀུན་གཞི་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་མ་ཚང་ལ། དེ་མེད་པས་ཉོན་ཡིད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་རྐྱེན་ཡང་མ་ཚང་ངོ༌། །དེ་བྱེ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ཆད་དང་མཚམས་སྦྱོར་འདོད་ཆགས་བྲལ། །ཉམས་དང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་རྣམས། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནར་འདོད། །ཅེས་པ་ལྟར་མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཡིད་ཤེས་ལ་འདོད་དོ། །བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ནད་དང་གདོན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ དྲན་མེད་དུ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྟེ། སྙོམས་འཇུག་གཉིས་དང༌། གཉིད་འཐུག་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ཀུན་གཞི་ཉིད་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་དེར་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི་མེད་དེ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་མེད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འགྱུ་བ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར།
Chinese
有诸多理证的妨害，而对于阿赖耶识的存在，有无数的理证可以成立。应当阐述那些理证。第二，对于各个有情来说，贪欲等烦恼不可能产生，因为作为种子之处的阿赖耶识不存在。如果认为在没有种子之处，可以播下贪欲等无情之物的知觉种子，那就太过分了。那样的知觉在所知中是不可能的，如果可能的话，按照你的观点，在无色界中也不可能存在熏染习气的所依。因为你认为有色根不在无色界中。前六识不能作为熏染习气的基础，这在前面已经驳斥成立了。如果不存在阿赖耶识，那么就不能成立胎生有情在母胎中结生。识完全进入父母的精血中，在一个月的时间里处于凝滑位的状态，阻碍二者和虚空等作为对境，因为凝滑位时的意识无法缘取它们。意意识的定义也不完整。第二点成立，因为那时意意识产生的因缘也不完整。如果存在阿赖耶识，那么以它作为因缘，意意识的产生是合理的，但因为你不承认阿赖耶识，所以因缘不完整。因为没有它，所以染污意也不存在，因此增上缘也不完整。对此，分别说部等宗派说：断灭和结生，离贪，衰败和死亡，以及转生，都认为是意意识。因此，他们也认为在胎中结生时的意识是意意识。昏厥等状态中，意识会不存在，因为由于疾病和魔障等原因，会昏厥不省人事。以及灭尽定和无想定，这两种定，还有深度睡眠的状态中，有意识还是没有意识？如果有意识，那就成立了阿赖耶识的存在，因为在那种状态下，五根识是不存在的，因为没有见闻等，这是现量成立的。意意识也不存在，因为没有任何分别念的活动。
English
There are many logical obstacles, and there are countless logical proofs for the existence of the ālaya-vijñāna. Those should be explained. Secondly, it is impossible for afflictions such as desire to arise in individual beings, because the ālaya-vijñāna, which is the place of seeds, does not exist. If you think that without the place of seeds, you can sow the seeds of perception of inanimate objects such as desire, then it would be too much. Such perception is impossible in knowable objects, and if it is possible, according to your view, it is impossible to have a basis for imprinting habits in the formless realm. Because you think that the sense faculties with form are not in the formless realm. The six aggregates cannot be the basis for imprinting habits, which has already been refuted above. If there is no ālaya-vijñāna, then it is not reasonable for a womb-born being to be conceived in the womb. Consciousness completely enters the sperm and blood of the parents, and for a month it is in the state of a slimy substance, preventing the two and space, etc. from being objects, because the consciousness at the time of the slimy substance cannot perceive them. The definition of mental consciousness is also incomplete. The second point is established, because at that time the causes and conditions for the arising of mental consciousness are also incomplete. If there is ālaya-vijñāna, then it is reasonable for mental consciousness to arise with it as the cause and condition, but because you do not admit ālaya-vijñāna, the causes and conditions are incomplete. Because it does not exist, there is no afflicted mind, so the dominant condition is also incomplete. In this regard, the Vaibhāṣika and other schools say: Cessation and rebirth, freedom from desire, decay and death, and transmigration are all considered to be mental consciousness. Therefore, they also consider the consciousness at the time of conception in the womb to be mental consciousness. In states such as fainting, consciousness will not exist, because due to causes such as illness and demonic influences, one will faint and become unconscious. And the cessation meditation and the non-conceptual meditation, these two meditations, and in the state of deep sleep, is there consciousness or not? If there is consciousness, then the existence of ālaya-vijñāna is established, because in that state, the five sense consciousnesses do not exist, because there is no seeing or hearing, etc., which is established by direct perception. Mental consciousness also does not exist, because there is no movement of any conceptual thought.