Tibetan
ན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པས་གཏན་ནས་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་དང༌། ཡང་འགའ་ཞིག་སྤྲོས་བྲལ་མེད་དགག་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་མིང་གིས་བསྟན་པར་འདོད་པ་དང༌། ལ་ལ་དག་སྙིང་པོ་བདེན་མེད་དུ་འདོད་པ་སོགས་ནི་ཆེས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་ཏེ། ཅི་ཆོས་ཉིད་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པ་སྙིང་ ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་བསྐུར་པ་མི་འདེབས་ཟེར་བ་དང་ནང་འགལ་བར་འགྱུར་བས་ཚིག་དེ་ཡང་གཞན་བསླུ་བའི་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་གྱི་ཤེས་བྱ་རིག་བྱ་མཐོང་བྱ་མེད་ཀྱང་སྣང་ཙམ་དུ་ཡོད་ཟེར་ན་ཤེས་རིག་རྟོགས་མཐོང་མེད་པར་འགལ་ཏེ། སྣང་ཙམ་གྱི་དུས་ན་ཤེས་པ་དང་རིག་པ་དང་རྟོགས་པ་དང་མཐོང་བ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བརྟགས་ཅིང་དཔྱད་པའི་ཚེ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་མེད་ལ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པས་ཚེ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཆོས་ཉིད་ཡོད་ཅེས་ཟེར་ན། ཆོས་ཉིད་དེའང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་བ་རྣམས་ལ་སྣང་བར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་དེ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་སྣང་ངོ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དབྱིངས་དེ་བདེན་ པར་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། བདེན་པར་མེད་ཅིང་བརྫུན་པའི་ཆོས་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་མ་རིག་པའི་བསླད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ཞིག་དགོས་པ་ལས། ཆོས་དབྱིངས་དེ་བདེན་པར་ཡང་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྣང་ཡང་མི་སྣང་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་མི་འཐད་པས་མེད་པར་ཁས་བླངས་པར་སོང་བས་གོང་གི་གནོད་བྱེད་རྣམས་འཇུག་གོ །ཡང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་བདེན་པར་ནི་མེད་ལ། བདེན་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཞིག་ཡོད་ཟེར་ན་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བསླུ་ཆོས་ཀུན་རྫཽབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་འཇིག་རྟེན་སྣང་ངོར་ཆོས་ཉིད་འདི་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ངོར་སྣང་ཞིང་བདེན་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་བདེན་པ་གཉིས་ལ་བདེན་ལུགས་གཉིས་དང་སྣང་ལུགས་གཉིས་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་གཞིར་མི་རུང་བ་དང༌། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ངོར་སྣང་ཞིང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱབ་གཞིར་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་མང་པོ་ལས། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ནི་དོན་དམ་དབྱིངས་ཉིད་ཡིན་དེ་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དོན་དམ་དབྱིངས་ཏེ་ཀུན་གཞི་ཡིན་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་དོན་དམ་པ་ བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབྱིངས་ཉིད་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་སོ། །རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །ཞེས་སོགས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །རྣམ་ཤེས་བདུན་དང་ལྡན་པར་ཡང༌། །ཞེས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སྙིང་པོར་གསུངས་པའི་དགོངས་གཞི་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་སོར་མོའི་རྩཻ་མོ་གཏད་དེ་ཡ་གི་ན་ཟླ་བའོ་ཞེས་མཚོན་པར་བྱས་པ་ན་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ཟླ་བ་ཡིན་པར་བཟུང་ན་ཆེས་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གོས་དམར་པོ་གྱོན་པའི་མི་ཞིག་ལ་བརྡའ་སྦྱར་ཏེ་མི་དམར་པོ་དེ་འདིར་ཤོག་ཅེས་མི་དེ་གོས་དམར་པོས་མཚོན་པར་བྱས་པས་ན། ཕྱིའི་གོས་དམར་པོ་དེ་མི་ཡིན་པར་བཟུང་ན་ཆེས་འཁྲུལ་བ་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ནི་ཕྱིའི་ཤུན་པ་གོས་དམར་དང་མཚུངས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ནི་ནང་གི་སྐྱེས་བུ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་སུ་བཟུང་ན་ཆེས་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བས་བློ་གྲོས་ཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་འདིའི་དོན་མི་ཤེས་ཞེས་མདོ་ནས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དོན་དམ་དབྱིངས་དེ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གཞི་ཡིན་ཚུལ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་དམིགས་ཏེ་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གཞི་ཡིན་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བའི་གཞི་ཡིན་ཚུལ་ནི་དོན་དམ་དབྱིངས་ཏེ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་དཔེར་ན་གསེར་ཡོད་ན་གཡའ་ཡང་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱེས་བུའི་ལུས་ཀྱིས་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་ལུས་ཡོད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་ལུས་དེའི་གྲིབ་མ་འབྱུང་བ་ལྟར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ཡང་དབྱིངས་དེ་ཡོད་པའི་མཐུ་ལས་ཤར་རོ། །དེ་ཡང་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་མྱུ་གུ་དང་དེ་ལས་སྟོན་ཐོག་གི་བར་དུ་ཡང་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚུལ་གཅིག་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་འབྲས་བུ
Chinese
那诺。此外，如来说藏如果是所知境就不可能存在，所以说完全没有；又有些人认为，以离戏无遮诠释如来藏；有些人认为，藏性并非真实，这些都是非常错误的。为什么呢？如果法性是永不改变、恒常、坚固、真实的藏， 那么说只是在世俗显现上安立，而不施加否定，这与上述说法自相矛盾，所以这种说法也只是欺骗他人的话而已。如果不是这样，说虽然没有所知、能知、所见，但只是显现存在，这与知、智、证、见相矛盾，因为仅仅是显现的时候，就会产生知、智、证、见。此外，如果在观察和分析的时候，连一丝一毫的“存在”之法都无法成立，所以胜义中没有法性；如果不观察不分析的时候，仅仅是显现上存在法性，那么这种法性也应该显现给世间的普通人。因为这种法性仅仅存在于不观察不分析的显现上。如果法界是真实 成立的，那么就会显现给圣者的等持智慧；如果不是真实的，而是虚假的法，那么就应该显现给具有无明染污的普通人。如果法界既不是真实的，也不显现给人们，那么连存在的名称都不合理，因此就变成了承认不存在，所以上述的损害都会成立。又因为连一丝一毫的真实成立之法都没有，所以法性并非真实存在；如果说存在一个非真实的法性，那么胜义法性就变成了有法，因为它是虚假的世俗法，因为它不是真实的。因此，在世间显现中，这种法性不存在，而在智慧的显现中显现并且是真实的。一般来说，就像所说的那样，对于两种真谛，有真实的两种方式和显现的两种方式等等。世俗谛仅仅存在于世俗中，不能作为胜义中存在与否的依据；胜义法性显现于智慧的显现中，并且在胜义中存在，不能作为世俗中存在与否的依据。此外，许多经
English
Namo. Furthermore, it is completely wrong to say that the Tathagatagarbha does not exist at all because it cannot be a knowable object; and some think that the Tathagatagarbha is explained by the negation of elaboration; and some think that the essence is not true. Why? If the Dharmata is unchanging, constant, stable, and real, then the essence It is contradictory to say that it is only established on the basis of how it appears in conventional reality, and that no negation is applied. Therefore, that statement is just a statement to deceive others. If it is not like that, it contradicts the absence of knowing, knowing, seeing, and seeing, even if there is no knowing, knowing, seeing, and seeing, but only appearing. Therefore, knowing, knowing, realizing, and seeing occur at the time of appearing. Furthermore, if even a particle of the Dharma called "existence" cannot be established when examining and analyzing, then there is no Dharmata in the ultimate sense; if there is no examination or analysis, then it is said that Dharmata exists only in appearance. That Dharmata should also appear to ordinary people in the world. Because that Dharmata exists only in the appearance of not being examined or analyzed. If that Dharmadhatu is true If it is established, then it will appear to the wisdom of the noble Samadhi; if it is not true, but a false Dharma, then it should appear to ordinary people with the defilement of ignorance. If that Dharmadhatu is neither true nor appears to people, then even the name of existence is unreasonable, so it becomes an admission of non-existence, so the above-mentioned harms will apply. Also, because there is not even a particle of truly established Dharma, Dharmata is not truly existent; if it is said that there is a non-true Dharmata, then the ultimate Dharmata becomes a subject, because it is a false conventional Dharma, because it is not true. Therefore, in the appearance of the world, this Dharmata does not exist, but in the appearance of wisdom it appears and is true. In general, as it is said, for the two truths, there are two ways of truth and two ways of appearance, etc. Conventional truth exists only in conventional reality, and cannot be the basis for whether or not it exists in the ultimate sense; ultimate Dharmata appears in the appearance of wisdom, and exists in the ultimate sense, and cannot be the basis for whether or not it exists in conventional reality. In addition, many sutras
Chinese
哦，如果有人问，所说的阿赖耶识是什么呢？那就是胜义法界，因为它包含了阿赖耶识的意义。也就是胜义法界是阿赖耶，因为它是轮回和涅槃一切的基础，是智慧，因为它是胜义谛。因此，圣者们认为法界本身就是阿赖耶识。《宝积经》中说：“诸土种种是阿赖耶。”等等。又说：“如来藏具有七种识。”那么，将阿赖耶识说成是如来藏的意图是什么呢？这就像一个人指着指尖说：“看，那是月亮。”如果认为指尖就是月亮，那就大错特错了。又如用穿红衣服的人来指代某人，说：“那个穿红衣服的人到这里来。”如果认为外面的红衣服就是那个人，那就大错特错了。同样，阿赖耶识也仅仅是与如来藏相似而已。识就像外面的外壳红衣服，而智慧就像里面的那个人。如果认为阿赖耶识就是智慧，那就大错特错了，所以经中说，智慧浅薄的人不明白这个道理。那么，如果胜义法界是轮回和涅槃一切的基础，那么它如何成为涅槃的基础呢？法界本身的自性就是胜义涅槃，依靠对它的专注，通过修持道，才能获得寂静涅槃。所以，它成为涅槃的基础就是这样。成为轮回的基础，虽然胜义法界不是轮回的直接原因，但就像有金子就会有杂质一样，虽然人的身体不是直接产生影子，但由于身体的存在，通过缘起，就会产生身体的影子一样，无始无终的轮回也是依靠法界的力量而显现的。也就是说，从种子完全转化到幼苗，再从幼苗到庄稼，种子完全转化后产生果实的方式是一种。
English
Oh, if someone asks, what is this Alaya-wisdom that is spoken of? It is the ultimate realm of reality, because it contains the meaning of Alaya-wisdom. That is, the ultimate realm of reality is the Alaya, because it is the basis of all of samsara and nirvana, and it is wisdom because it is the ultimate truth. Therefore, the holy ones consider the realm of reality itself to be Alaya-wisdom. The Sutra of Dense Array says, "The various lands are all Alaya." and so on. It also says, "The Tathagatagarbha possesses seven consciousnesses." So, what is the intention of saying that Alaya-consciousness is the Tathagatagarbha? This is like a person pointing to the tip of their finger and saying, "Look, that is the moon." If you think that the fingertip is the moon, then you are very wrong. Also, like using a person wearing red clothes to refer to someone, saying, "That person in red clothes come here." If you think that the outer red clothes are the person, then you are very wrong. Similarly, Alaya-consciousness is only similar to the Tathagatagarbha. Consciousness is like the outer shell of red clothes, and wisdom is like the person inside. If you think that Alaya-consciousness is wisdom, then you are very wrong, so the sutra says that those with shallow wisdom do not understand this meaning. So, if the ultimate realm of reality is the basis of all of samsara and nirvana, then how does it become the basis of nirvana? The very nature of the realm of reality is ultimate nirvana, and by relying on focusing on it, through practicing the path, one can attain peaceful nirvana. So, that is how it becomes the basis of nirvana. As for becoming the basis of samsara, although the ultimate realm of reality is not the direct cause of samsara, just as where there is gold there will be impurities, and although a person's body does not directly produce a shadow, but because of the existence of the body, through dependent origination, the shadow of the body will arise, so too, beginningless and endless samsara also arises from the power of the realm of reality. That is, from the complete transformation of the seed to the sprout, and from the sprout to the harvest, the way the seed completely transforms and produces fruit is one way.