Tibetan
་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་དེ་རྣམས་ཆོས་དབྱིངས་རྟག་པའི་དོན་ནོ། ཁྱབ་པའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རེག་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་མེད་པར་དགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་དེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་དྲི་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ཡང་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཆོས་ཀུན་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་དཔེ་དང་བཅས་པར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དཔེར་མཚོན་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དམན་པའི་མི་གཙང་བའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ཡང་ཁྱབ་ཀྱང་དེའི་ཉེས་པས་ནམ་མཁའ་མ་དག་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་བར་མར་གྱུར་པ་རི་ཁང་ཁྱིམ་སོགས་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལ་མ་གོས་ ཤིང༌། ནམ་མཁའ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཆོག་རི་རབ་ལྷུན་པོ་དང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟང་སོགས་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་དེས་ཁྱབ་ཀྱང༌། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་མ་གོས་ཤིང༌། ནམ་མཁའི་དངོས་པོ་མཆོག་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་བྱས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་སོགས་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པ་དང་བཅས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་སོགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དམན་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང༌། དེའི་ཉེས་པས་ཆོས་དབྱིངས་མ་དག་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དེས་ཁྱབ་ཀྱང༌། ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་སུ་མ་བྱས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སོགས་མཐར་ཐུག་གིས་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དེས་ཁྱབ་ཀྱང༌། ཆོས་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་སྣང་གཟུགས་སྐུ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་དོན་ནོ། །རིག་པའི་དོན་ནི། འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་རིག་ཅིང་ཡོངས་དཔྱོད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཙམ་གྱི་དངོས་མེད་མེད་དགག་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་ལ་བོད་ཀྱི་ཕྱོགས་འདིར་གཙོ་ཆེ་བ་གསུམ་དུ་བྱུང་སྟེ། རྔོག་ལོ་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་རྒྱུད་བླ་མ་འདི་བཀའ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དགོངས་འགྲེལ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ལ་མཛད་དོ། །དེས་ན་བར་པ་ལས་ཐ་མ་ཟབ་པར་མ་སོང་སྟེ། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་མེད་དགག་ཙམ་ཞིག་སྟོན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོས་ནི། སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་དེའི་དགོངས་གཞི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ལ་མཛད་པར་གསལ་ཀྱང་སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེར་རང་ལུགས་གསལ་བོར་མ་གཞག་གོ །བུ་སྟོན་ཆེན་པོ་ནི་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་མཛད་དོ། །རང་ལུགས་ལ་སྙིང་པོའི་ངོས་འཛིན་ནི། རིགས་ཁམས་སྦྲང་རྩི་དང་འདྲ་བ་འདི་གཟིགས་ནས་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ལུས་ཅན་ལ་ཡོད་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྦྲང་མའི་རྩི་དང་འདྲ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་གི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་དེ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སྙིང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་རིག་པའི་དོན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་སྟོན་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། ཆོས་དབྱིངས་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་ཕྱིར་ན་དཔེར་ན་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། ཉི་མ་མེད་པར་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་ཅིང༌། འོད་ཟེར་མེད་པའི་ཉི་མ་ཡང་མི་སྲིད་པས། ཉི་མ་དང་འོད་ རང་བཞིན་མྱང་འདས་ཡིན་པར་གསལ་བར་སྟོན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་པ་ཆོས་སྐུ་ཉིད་རང་བཞིན་མྱང་འདས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་མྱང་འདས་གོ་ཆོད་པོ་ཡིན་གྱི་གླཽ་བུར་དྲི་སྤངས་ཀྱི་མྱང་འདས་ན་མྱང་འདས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་གྱི་མྱང་འདས་དོན་དམ་པར་མེད་ན། དེ་སྤངས་པའི་མྱང་འདས་ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་སྟེ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྐབས་ཆོས་དབྱིངས་དང་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་པས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་ཡང་སེམས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་མ་བྱས་ཤིང་མ་བཅོས་པ་འདི་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་དབྱེར་མེད་པར་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་གཱའི་ཀླུང་གི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ལས་འདས་པ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམས་དང་གཞི་གདོད་མ་ནས་ལྡན་པས་
Chinese
因为是具有证悟究竟本性的缘故。这些是法界恒常的意义。周遍的意义是，例如，如同无有认为要周遍一切事物的分别念的自性，仅仅是阻碍具有障碍的触碰，具有非实在的否定之相的无事物的天空。如同随顺内外一切事物，即周遍一切一样，心的自性光明，从原始以来就远离戏论，因此无垢的界，也行于清净与不清净的一切法，即无有差别地周遍。对此也以譬喻详细解说，譬如，非实在的天空，即使周遍于形相低劣的不净的尸体之类的东西，也不会因其过失而使天空变得不净。天空周遍于形相中等的山、房屋、住宅等，但那些不会沾染天空的体性，也不是天空的自性。天空也周遍于形相殊胜的须弥山和殊胜的楼阁等，但天空的体性不会被那些沾染，也不是天空的殊胜事物成为那些的自性。同样，法的共同体性，即真如，也周遍于具有贪欲等突发过失的有情，地狱无间等低劣的轮回，但不会因其过失而使法界变得不净。法界也周遍于神通和神变等功德的集合，但法界自身的体性不会变成神通和神变等。法界也周遍于色身等究竟的果，但法界自身的体性不是他显现的色身等的体性，这即是法界周遍于轮回涅槃一切的意义。智慧的意义是，周遍于轮回涅槃一切的如来藏，是智慧且能完全辨别的吗？或者仅仅是远离戏论的非实在的无遮止呢？一般来说，对于如来藏的认识，在藏地这一方主要出现三种观点。俄·洛钦波（Rngog Lo chen po）的观点是，论典衰
English
Because it is the ultimate realization of the nature of having. These are the meanings of the Dharma realm being constant. The meaning of pervasiveness is, for example, like the nature of not having the discriminating thought of thinking that it should pervade all things, merely obstructing the touch of having obstacles, the non-existent sky with the characteristic of negating non-existence. Just as it follows all internal and external things, that is, pervades everything, the nature of mind is clear light, and from the beginning it is free from elaboration, so the stainless realm also goes to all pure and impure dharmas, that is, it pervades without distinction. This is also explained in detail with examples, for example, the non-existent sky, even if it pervades something like an impure corpse that is inferior in form, it does not make the sky impure because of its faults. The sky pervades mountains, houses, residences, etc., which have intermediate forms, but those do not contaminate the nature of the sky, nor are they the nature of the sky. The sky also pervades the supreme Mount Sumeru and the supreme pavilions, etc., but the nature of the sky is not contaminated by those, nor does the supreme object of the sky become the nature of those. Similarly, the general characteristic of Dharma, that is, Suchness, also pervades sentient beings with sudden faults such as attachment, and the inferior transmigrations such as the hell of Avici, but it does not make the Dharma realm impure because of its faults. The Dharma realm also pervades the collection of qualities such as clairvoyance and magical powers, but the nature of the Dharma realm itself does not become clairvoyance and magical powers, etc. The Dharma realm also pervades the ultimate fruits such as the Rupakaya, but the nature of the Dharma realm itself is not the nature of the other-appearing Rupakaya, etc. This is the meaning of the Dharma realm pervading all of samsara and nirvana. The meaning of wisdom is, is the Tathagatagarbha that pervades all of samsara and nirvana wise and fully discerning? Or is it merely a non-existent non-cessation that is free from elaboration? In general, there have been three main views on the recognition of the Tathagatagarbha in this part of Tibet. The view of Ngog Lotsawa Chenpo is that the treatises decline.
Chinese
据说，这部《宝性论》是对最后法轮的解释，因此非常深刻。 因此，对如来藏的认识在于对空性的无遮止。这样一来，后者并没有比前者更深刻，因为仅仅指出无遮止这一主要意义并没有什么区别。萨迦班智达大师说，对心性的认识的基础是空性，因此很明显，他仅仅将其视为离戏空性，但在《三律仪论》中，他并没有明确地确立自己的观点。布顿大师则认为对心性的认识在于阿赖耶识。按照自宗的观点，对心性的认识是：“看到这种如蜂蜜般的种姓”等等，并且如经中所说：“有情众生所具有的无漏智慧就像蜂蜡一样”。因此，圣者们各自所证悟的，即对能取所取二者为空性的心，其自性光明，既是如来，也是心性，故应如是说。这是理性的意义。法界显示为一切相，因为法界是佛的法身，是如来，是圣谛，法界是胜义涅槃。因此，例如太阳和光芒是不可分割的，没有太阳就不会有光芒，没有光芒也不会有太阳，太阳和光芒 清楚地表明自性是涅槃。自性的究竟断证就是法身本身，是自性涅槃，这才是真正的涅槃，而偶然去除污垢的涅槃只是名义上的涅槃。如果偶然的涅槃在胜义上不存在，那么去除它的涅槃又从何而来呢？它不会产生。在这种情况下，法界和功德是不可分割的，因此会转变为一切相。此外，这个未经造作和改造的心之自性光明，是所有佛法无差别融入之处，因为它从根本上就具备了恒河沙数、十方三世一切佛的力量等功德。
English
It is said that this Treatise on the Lineage of the Precious One is an explanation of the final turning of the wheel of Dharma, and is therefore very profound. Thus, the recognition of the Tathagatagarbha lies in the non-cessation of emptiness. In this way, the latter is not more profound than the former, because there is no difference in merely pointing out the main meaning of non-cessation. The great Sakya Pandita said that the basis for the recognition of the mind is emptiness, so it is clear that he only regards it as emptiness free from elaboration, but in the Treatise on the Three Vows, he did not clearly establish his own view. Buton the Great considers the recognition of the mind to be in the alaya-consciousness. According to one's own view, the recognition of the mind is: "Seeing this lineage like honey," etc., and as it is said in the scriptures: "The uncontaminated wisdom possessed by sentient beings is like beeswax." Therefore, what the noble ones have realized individually, that is, the mind that is empty of both the apprehended and the apprehender, whose nature is luminosity, is both the Tathagata and the mind, so it should be said. This is the meaning of reason. The Dharmadhatu is shown as all aspects, because the Dharmadhatu is the Dharmakaya of the Buddha, is the Tathagata, is the Noble Truth, and the Dharmadhatu is the ultimate Nirvana. Therefore, for example, the sun and the rays are inseparable, there can be no rays without the sun, and there can be no sun without the rays, the sun and the rays clearly show that nature is Nirvana. The ultimate realization of self-nature is the Dharmakaya itself, which is self-nature Nirvana, which is the real Nirvana, and the Nirvana that accidentally removes defilements is only a nominal Nirvana. If accidental Nirvana does not exist in the ultimate sense, then where does the Nirvana that removes it come from? It will not arise. In this case, the Dharmadhatu and the qualities are inseparable, so it will transform into all aspects. Furthermore, this uncreated and unmodified self-luminous nature of mind is where all the Buddha's teachings merge without difference, because it is fundamentally endowed with the power and other qualities of all the Buddhas of the ten directions and three times, beyond the number of the sands of the Ganges.