Tibetan
་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ལ་དུས་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པའང་སྲིད་དོ། །བཞི་པ་སྒོམ་ལམ་ས་བཅུ་བཤད་པ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། སྒོམ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན། ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་གནས་ལུགས་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་བ་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་དང༌། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་དོན་གཅིག །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ནི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མཉམ་རྗེས་གཉིས་སམ། ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་སྟེ་དགུའོ། །གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་དེ་ནས་བྱང་སེམས་འདི་ནི་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོའི་ལྷག་མ་རྣམས་སུ་སྒོམ་པའི་ རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དག་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རབ་ཏུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ནི་རང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་པ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེ་ཐོབ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །སྒོམ་ལམ་གྱི་སྐབས་རྣམས་སུ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྒོམ་པར་བྱ་བས། དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་བདེན་བཞྀའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་ཟིན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་སོ། །རྣམ་པ་ནི་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །བརྒྱད་པོ་དེ་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། མཐོང་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོག་པའི་དོན་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཀུན་སློང༌། ཡིན་པས་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་ནི། དྲི་བ་དང་ལུང་སྟོན་པ་དང་འབེལ་གཏམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པས་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་སྤྱོད་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཤེས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནང་བ་བཞིན་ འཚོལ་ཞིང་ལོག་ཚོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་གཞན་རྣམས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་རིམ་གྱི་སྤོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི། ཞི་གནས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་བརྗེད་པའི་སྒོ་ནས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤང་ནས་མངོན་ཤེས་སོགས་སྒྲིབ་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལྟར་བརྒྱད་ཀ་འཚོགས་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། ཆ་ཤས་སོ་སོ་ལ་དེའི་ཡན་ལག་གོ །མཐོང་ལམ་རྗེས་ཐོབ་དང་བཅས་པས་ས་དང་པོའི་ཕྱེད་ལ་སྦྱོར་ཞིང༌། ས་དང་པོའི་ཕྱེད་ཕྱི་མ་ནི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་ལ་དགུ་ལས། དང་པོ་ས་འཕོ་ཚུལ་ནི། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ཆ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱེད་ནུས་པ་མིན་པར་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ས་དང་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་སྤངས་པ་ནི་ས་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀུན་ལ་གཅིག་ཆར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། ཐོས་པའི་དོན་ཀུན་འཛིན་ནུས་པ་ནི་ས་གསུམ་པ་ཡིན་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ རྣམས་ལ་དབང་ཐོབ་ནས་ལན་མང་དུ་གནས་པར་བྱེད་ནུས་ཤིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྲེད་པ་དང་ལུང་གི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ལོག་པ་ནི་ས་བཞི་པ་དང༌། དེ་ནས་བདེན་པ་བཞིའི་དོན་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ཐོབ་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་མིན་པ་ས་ལྔ་པ་དང༌། དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱལ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འཇུག་ལྡོག་གི་རིམ་པ་དང༌། དེའི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཤིན་ཏུ་སྒོམ་པས་འགོག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་ལས་འཁོར་བས་མི་སྐྱོ་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་ས་དྲུག་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་ས་བདུན་པ་ལ་ནི་བསྒྲིམས་པའི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་ཀྱང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དང༌། ས་དང་པོ་དྲུག་ལ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འདོད་ཀྱང་འབྱུང་བའི་སྐབས་ཡོད་ལ། ས་འདིར་ནི་དེ་ལྟར་བུ་འབྱུང་བ་མེད་པས་འདོད་པ་བསྐྱེད་ན་མ་གཏོགས་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འབད་རྩོལ་མེད་པའི་མཚན་མ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ ཐོབ་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དང༌། དེ་ནས་སོ་སོར
Chinese
因为不可思议的缘故，见道之后的后得也有可能长时间存在。第四，宣说修道十地，包括：体性、分类、修道的自性、功德等。第一，对于四谛的实相已经证悟，并且使之纯熟，成为趋入解脱之门的善法，是修道的体性。大乘的后得是现观，和大乘修道意义相同。第二，
English
Because of the inconceivable nature, the post-attainment of the path of seeing may also last for a long time. Fourth, explaining the ten grounds of the path of cultivation, including: nature, classification, the nature of the path of cultivation, and merits. First, the virtue that has already realized the reality of the four truths and makes it familiar, becoming the gateway to liberation, is the nature of the path of cultivation. The post-attainment of the Mahayana is direct perception, which has the same meaning as the Mahayana path of cultivation. Second, classification: From the perspective of the entity, it is divided into two types: equipoise and post-attainment, or into three types: small, medium, and large, a total of nine types. Third, the nature of the path of cultivation, as stated in the Ornament of the Sutras: After the path of seeing, the bodhisattva cultivates the remaining parts of the first ground of the path of seeing. Because of cultivating these two forms, he can extremely subdue the Dharma of the Buddha and the minds of sentient beings. How is it done? The wisdom of equipoise without discrimination can subdue the Dharma of the Buddha. Others abide in reality, the post-attainment of the transcendent is pure, and worldly people can make sentient beings fully mature. During the path of cultivation, the eightfold noble path should be cultivated, and their object is the Dharma nature of the four truths that has already been realized. The form is to gradually make it familiar. Among the eight, right view is: To hold firmly and without doubt to the suchness experienced in the path of seeing is the branch of complete severance. Right thought is: The meaning of thinking as it is, the motivation expressed in language, therefore it is the branch that makes others understand. Right speech is: To determine through questioning, prophecy, and dialogue, thereby believing that the view is completely pure. Right action is: The wisdom of the precepts that shows the perfection of conduct is completely pure. Right livelihood is: To seek clothing and other things according to the Dharma and to abandon all wrong livelihoods, thereby knowing that life is completely pure. These three are the branches that make others believe. Right effort is: To gradually eliminate the remaining obstacles to be abandoned through cultivation. Right mindfulness is: By not forgetting the reasons for calm abiding and so on, to prevent agitation and
Chinese
不夹杂，以及真正的等持是舍弃入定的障碍，以及现量等障碍。这三者是清净障碍的支分。这样八者聚集是修道的体性，各个部分是它的支分。见道后得以及与初地的一半结合，初地后一半要知道是修道。第四，宣说功德有九种，第一，地转的方式是：即使获得了现量证悟无我的智慧，对于堕落的细微分别念，也不能有意识地安住，只要存在这种情况，就仍然是初地。舍弃它就是二地。之后，只要能够同时入于所有世间的等持，并且能够忆持所听闻的一切意义，就被认为是三地。之后，获得菩提分法 的自在，能够多次安住，并且断除了对于入定和经文之法的贪执，就是四地。之后，依靠修习四谛的意义，获得了对心的自在，对于轮回和涅槃不偏向任何一方，也不是显现，就是五地。之后，同样地，与声闻不同的世俗谛，以及胜义谛的缘起流转次第，以及它的实相之法，通过极度修习，获得对止息法界的入定，不再厌倦轮回，并且显现于法界，就是六地。除此之外，七地即使带着精勤的努力，也能获得恒常安住于无相等持的自在。前六地虽然不希望生起有相的分别念，但有时也会出现。而在此地，不会出现这种情况，除非想要生起，否则就能安住于无相之中。之后，由于无勤任运地安住于无相，证悟和智慧不会中断，因此不会退转，并且获得对不生之法的大忍 就是八地。之后，各自
English
Without intermingling, and true samadhi is abandoning the obscurations of absorption, as well as the obscurations of manifestation and so on. These three are the limbs of purifying obscurations. Thus, the gathering of all eight is the nature of the path of meditation, and each part is its limb. The post-attainment of the path of seeing, together with the first half of the first ground, and the latter half of the first ground should be known as the path of meditation. Fourth, there are nine ways to explain the qualities. First, the way of transferring the ground is: even if one obtains the wisdom of directly realizing selflessness, one cannot consciously abide in the subtle aspects of falling conceptualizations. As long as this situation exists, it is still the first ground. Abandoning it is the second ground. After that, as long as one can simultaneously enter into all worldly samadhis and can retain all the meanings of what is heard, it is considered the third ground. After that, obtaining mastery over the dharmas of the aspects of enlightenment, being able to abide in them many times, and abandoning attachment to entering into samadhi and attachment to the dharmas of the scriptures, is the fourth ground. After that, relying on meditating on the meaning of the four truths, one obtains mastery over the mind, so that one does not lean towards either samsara or nirvana, nor does one manifest, is the fifth ground. After that, similarly, the conventional truth, which is different from the solitary realizers, and the order of dependent origination of the ultimate truth, and its nature of reality, through extreme practice, one obtains absorption in the cessation of the realm of dharma, no longer weary of samsara, and manifesting in the realm of dharma, is the sixth ground. Apart from that, the seventh ground, even with diligent effort, can obtain the freedom to constantly abide in signless samadhi. In the first six grounds, although one does not want to generate conceptualizations with signs, they may sometimes arise. But in this ground, this situation does not occur, unless one wants to generate it, one can abide in signlessness. After that, because of effortlessly and spontaneously abiding in signlessness, realization and wisdom are not interrupted, therefore one does not regress, and one obtains great forbearance towards the unborn dharma, is the eighth ground. After that, individually