Tibetan
་གཉིས་ནི་ལྷག་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འབྱུང་ངོ༌། །གང་གི་ ཕྱིར་ཤེས་རབ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་མཛོད་ལས། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་མེད་པར་ཉོན་མོངས་རྣམས། །གང་ཕྱིར་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཐབས་མེད་ལ། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཕྱིར་ལུང་ལས་ལམ་འདི་ནི། །མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ལུང་མང་ངོ༌། །འོ་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་མི་འགལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པས་དབྱེ་གཞི་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང་གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དག་གིས་ཤེས་ནུས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སྒྲིབ་པས་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་དྲི་མ་དགུ་ནི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་ས་བོན་དང༌། གཏི་མུག་གི་ས་བོན་ནམ་བག་ལ་ཉལ་ཏེ་རེ་རེ་བགྲངས་པས་གསུམ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དྲག་པོ་དང༌། ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང༌། སློབ་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་སྤང་གི་དྲི་མ་དང༌། འཕགས་པ་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་དྲི་མ་དང༌། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་མ་དག་ས་བདུན་ལ་བརྟེན་པའི་ སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལུགས་ དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པའི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་བླངས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བསྒྲུབ་ནུས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་གི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་དངོས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་དག་ས་བདུན་ལ་བརྟེན་པའི་ སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་ནི་དག་ས་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའི་དྲི་མ་ནི་སྒོམ་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ས་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རིག་
Chinese
二者是产生过失的因由。为什么说智慧是根本因呢？世亲论师的《俱舍论》中说：若无善巧分别诸法者，彼即不能寂灭诸烦恼。又如《入行论》中说：因此经说此道外，无有能生菩提者。等等经文甚多。如果有人认为这与圣者龙树所说的无上菩提之因有三相违背，其实并不相违背。所谓菩提心，是指分类的基础；所谓不依赖慈悲和二者之上的智慧，是指世俗和胜义菩提心的分类，这些可以通过以上所说的内容来理解。第三，遮蔽如来藏的、作为道之所断的九种垢染是：贪欲的种子，嗔恨的种子，愚痴的种子或习气，分别计算是三种；贪欲，嗔恨，愚痴三种现行的猛烈生起；声闻缘觉阿罗汉相续中存在的无明习气地；有学异生相续中存在的大乘见道所断的垢染；圣有学相续中存在的修道所断的垢染；从第一地到第七地之间的不顺品，即依于不清净七地的 离戏之相，以及大悲心离戏之相，还有十二缘起之理 就是这些。此外，以无明习气地和无漏业所遮蔽的意之自性身，不需要依赖利益有情就能毫不费力地任运成就，这是唯有佛才具有的特点，因此说是被如来智慧所摧毁。要知道，这不是指在获得一切智的第一个刹那，将其作为无间道而直接断除的意思。依于不清净七地的 所断之对治，是清净地的相续中现证空性的智慧。依于清净三地的垢染，是修道金刚喻定，即清净地的相续中现证空性
English
The two are the cause of faults that arise. Why is wisdom the main cause? In Vasubandhu's Treasury of Knowledge, it says: "Without skillful discrimination of all dharmas, one cannot pacify all afflictions." Also, in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, it says: "Therefore, the scriptures say that apart from this path, there is no other way to generate enlightenment." There are many such scriptures. If one thinks that this contradicts the three causes of unsurpassed enlightenment spoken of by the noble Nagarjuna, it is not contradictory. The term "bodhicitta" refers to the basis of classification; the wisdom that does not rely on compassion and the two refers to the classification of conventional and ultimate bodhicitta, which can be understood through the above-mentioned content. Third, the nine stains that obscure the tathagatagarbha and are to be abandoned on the path are: the seed of desire, the seed of hatred, and the seed of ignorance or habitual tendencies, which are three when counted individually; the strong arising of the three manifest afflictions of desire, hatred, and ignorance; the ground of ignorance habitual tendencies present in the continuum of the shravaka and pratyekabuddha arhats; the stains of the Mahayana path of seeing to be abandoned present in the continuum of ordinary beings who are still learning; the stains of the path of meditation to be abandoned present in the continuum of noble beings who are still learning; the unfavorable conditions from the first to the seventh bhumis, that is, the appearance of non-elaboration based on the seven impure bhumis, and the appearance of non-elaboration of great compassion, as well as the system of the twelve links of dependent origination. Furthermore, the mind-made body of self-nature, obscured by the ground of ignorance habitual tendencies and uncontaminated karma, can effortlessly and spontaneously accomplish the benefit of sentient beings without relying on it. This is a unique characteristic of the Buddha alone, and therefore it is said to be destroyed by the wisdom of the Tathagata. It should be understood that this does not mean directly abandoning it as the uninterrupted path in the first moment of obtaining omniscience. The antidote to be abandoned based on the seven impure bhumis is the wisdom that directly realizes emptiness in the continuum of the pure bhumis. The stains based on the three pure bhumis are the vajra-like samadhi of the path of meditation, that is, the direct realization of emptiness in the continuum of the pure bhumis.
Tibetan
པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲི་མ་དགུ་པོ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོའི་ལམ་རྣམས་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ངེས་འབྱུང་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང༌། ཞི་གནས་དང་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཆགས་སོགས་བཞིའི་གཉེན་པོ་དང༌། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། བར་བ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་དང༌། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་སྦྱར་ཤེས་པ་བྱའོ། །རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་དང༌། འདིར་བཤད་པའི་གཉེན་པོའི་ངོས་འཛིན་རྣམས་ཅུང་ཟད་མི་མཐུན་ཀྱང་དོན་གཅིག་ཏུ་འབབས་པས་ཚ་གྲང་ལྟར་འགལ་བར་འཛིན་པར་མི་བྱའོ། །ལྔ་པ་གློ་བུར་དྲི་མ་རྣམས་དག་པའི་ཐབས་མོས་པ་སོགས་བཞི་བཤད་པ་ལ་སྤྱིའི་དོན་དང་གཞུང་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་སྤྱིའི་དོན་ལ། དྲི་མ་རྣམས་དག་པའི་གཞི་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དགུ་བསྟན་པ་དང༌། དཔེ་དེ་དག་གིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་དང༌། ཕྱེ་བ་དེ་དག་གིས་དོན་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གདོད་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡིན་ཏེ། རི་ཆོས་ངེས་དོན་རྒྱ་མཚོ་ལས། དེ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དོན་དམ་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཆ་མེད་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་དང་གནས་སུ་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་དག་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པའི་གཞི་དང༌། དབེན་པའི་གཞི་དང༌། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དག་པའི་གཞིར་ཡང་གསུངས་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་གངྒཱ་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་འདས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་དུ་ལྡན་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དགུ་ནི། མཚན་དཔེའི་བརྒྱན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རོ་བཅུད་དང་ལྡན་པའི་སྦྲང་རྩི་དང༌། འབྲས་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་དང༌། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་གསེར་སྒྲོམ་དང༌། ཟད་མི་ཤེས་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་དང༌། འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ལྗོན་ཤིང་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་གཟུགས་དང༌། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། གསེར་བཟང་པོའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་དཔེ་དེ་དག་གིས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང
Chinese
应当以智慧摧毁。因此，对于这九种垢染，必须生起勤奋，修习对治道。出离心、大悲心、缘起、寂止这四者，依次是对治贪执等四者的对治，现量证悟无我的智慧，是中间三种的对治，现量证悟空性的智慧，是最后两种的对治，如前所说，应当知晓如何结合。虽然《宝性论》的解释和此处所说的对治的认识稍微有些不同，但最终归于同一意义，不应视为如冷热般相违。第五，宣说清净暂时性垢染的四种方法，即信解等，分为共同意义和正文意义。首先，在共同意义中，包括确定清净垢染的基础，显示能诠释如来藏的九个比喻，将这些比喻分为所诠释的三种法，以及分别解释这些分类的意义。首先是，从最初开始，一切戏论
English
It should be destroyed by wisdom. Therefore, for these nine stains, one must generate diligence to practice the antidotal paths. Renunciation, great compassion, dependent origination, and tranquility are, in order, the antidotes to the four, such as attachment. The wisdom of directly realizing selflessness is the antidote to the middle three, and the wisdom of directly realizing emptiness is the antidote to the last two, as mentioned above, one should know how to combine them. Although the explanation of the Uttaratantra and the identification of the antidotes mentioned here are slightly different, they ultimately converge on the same meaning, and should not be regarded as contradictory like hot and cold. Fifth, the four methods of purifying adventitious stains, such as faith, etc., are explained, divided into general meaning and textual meaning. First, in the general meaning, it includes identifying the basis for purifying stains, showing the nine similes that represent the Tathagatagarbha, dividing these similes into the three dharmas to be represented, and explaining the meanings of these divisions separately. The first is that, from the very beginning, all elaborations
Tibetan
་པོའི་རང་བཞིན་ནི་གསུམ་སྟེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་དང༌། གཞན་ དུ་མི་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་རིགས་ཏེ་གསུམ་མོ། །བཞི་པ་དབྱེ་བ་དེ་དག་གི་དོན་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་སྐུའི་དཔེ་དོན་བསྟན་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་དོན་བསྟན་པ། རིགས་ཀྱི་དཔེ་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་དོན་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུའི་དབྱེ་བ་བཤད་པ། དེ་དག་དཔེ་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ཆོས་སྐུ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང༌། གཞན་འཕགས་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་པ་ལུང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི་བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་ཆོས་སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་བཏགས་པའོ། །བསྟན་པ་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། ཟབ་མོའི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟོན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང༌། ཕུང་ཁམས་སོགས་ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སོ། །ཆོས་སྐུ་ལ་དངོས་བཏགས་ཕྱེ་ན་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་དང་བསྟན་པ་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཏེ། གསུམ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་དཔེ་དང་སྦྱར་བ་ནི། ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་རྟོགས་པ་ཆོས་སྐུ་ནི་པདྨའི་ནང་ན་གནས་པའི་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཟབ་དོན་ སྟོན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་སྟོན་པ་ནི་སྦྲང་རྩི་རྣམས་མངར་བའི་རོ་གཅིག་པ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་པའི་བསམ་པ་དང་བསྟུན་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཤུན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྦུབ་ན་ཉེ་བར་སྤྱད་བྱའི་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་གནས་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་དོན་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་ཉོན་སོགས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་མི་གཙང་བའི་ནང་ན་གནས་པའི་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་སོགས་གཞ
Chinese
的自性有三种，即自生智慧法身，以及 不变的真如，和成就佛陀的种姓，此为三者。第四，分别解说这些分类的意义，有三点：显示法身的譬喻意义，显示真如的譬喻意义，以及解说种姓的譬喻意义。第一，法身的譬喻意义有二：解说法身的分类，以及将这些与譬喻结合。第一，如果分类法身，则有二：本体自性清净且光明，是诸佛各自自证智慧的行境，这是证悟法身；另一种是圣者和凡夫心中显现的语音总相，即名词、词语、文字的集合，是教法，即教法身。第一种是法身自性，第二种是假立。如果分类教法身，则有二：宣说甚深究竟真实的经部，以及宣说蕴、界等世俗各种状态的不了义经部。如果区分法身的真实与假立，则有一个证悟法身和两个教法身，共有三个。第二，将这些与譬喻结合：本体自性清净，具足一切功德的证悟法身，譬如莲花中安住的具足妙相的佛身，显示了法性相同；宣说甚深意义的了义经部，以诸法在真如中一味一体的方式宣说，譬如蜂蜜皆为甘甜一味，显示了法性相同；宣说世俗各种状态的不了义经部，为了证悟如来藏，顺应各种所化众生的意乐而宣说，譬如各种外壳中安住的可食果实之精华，显示了法性相同。第二，真如的譬喻意义：心的自性虽然与烦恼等相关联，但其自性本体是自性清净且光明的，不会转变成其他形态，因此称为真如。譬如安住于不净之中的黄金的颜色等。
English
The nature of that is threefold: the self-arisen wisdom dharmakāya, the unchanging suchness, and the lineage for attaining Buddhahood, these are the three. Fourth, explaining the meaning of these divisions separately, there are three points: showing the metaphorical meaning of the dharmakāya, showing the metaphorical meaning of suchness, and explaining the metaphorical meaning of the lineage. First, the metaphorical meaning of the dharmakāya has two aspects: explaining the divisions of the dharmakāya, and combining these with metaphors. First, if we divide the dharmakāya, there are two: the essence, naturally pure and luminous, which is the object of the self-cognizant wisdom of the Buddhas, this is the realization dharmakāya; and the collections of names, words, and letters that appear in the minds of noble ones and ordinary beings as general sounds, which are the teachings, the teaching dharmakāya. The first is the defining characteristic of the dharmakāya, and the second is the imputed one. If we divide the teaching dharmakāya, there are two: the definitive sūtras that teach the profound ultimate truth, and the provisional sūtras that teach the various aspects of conventional reality, such as the aggregates and elements. If we separate the real and imputed dharmakāya, there is one realization dharmakāya and two teaching dharmakāyas, making three in total. Second, combining these with metaphors: the realization dharmakāya, whose essence is naturally pure and adorned with all qualities, is shown to be similar in nature to the body of the Buddha adorned with marks and signs, residing within a lotus; the definitive sūtras that teach the profound meaning, teaching that all phenomena are of one taste in suchness, are shown to be similar to the one sweet taste of honey; and the provisional sūtras that teach the various aspects of conventional reality, spoken in accordance with the minds of various beings to be tamed in order to realize the tathāgatagarbha, are shown to be similar in nature to the essence of edible fruit residing within various husks. Second, the metaphorical meaning of suchness: although the nature of the mind is associated with afflictions and so on, its own essence is naturally pure and luminous, and it does not change into other forms, therefore it is called suchness. It is like the color of gold residing within impurity.