Tibetan
་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་བགྲོད་བྱ་སོ་སོར་ཡོད་ཀྱང༌། མཐར་ཐུག་གི་བགྲོད་བྱ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་རྣམ་མཁྱེན་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབབ་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ཞིག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་ཏུ་ འཇོག་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་སྦྱོར་ལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྦྱོར་བ་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་སོགས་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གཅིག་ཏུ་འདུ་སྟེ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ན་ཆོག་སྟེ། དེ་ནི་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །དེ་གཉིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །དེ་གཉིས་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། ཐབས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ཡི་སྐྱེ་མེད་ཤེས་རབ་པོ། །ཞེས་དང༌། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་དེ་གཉིས་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང༌། །ཕྱོགས་མཐའི་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་གསུམ་དུ་དབྱེར་ཡོད་དེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཐབས་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་ པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སྒོ་དུ་མ་ནས་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མི་འདུ་བ་མིན་ཏེ། སྦྱྀན་སོགས་འགའ་ཞིག་ནི་ཐབས་དངོས་ཡིན་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྒྱུའི་ཚུལ་དུ་འདུ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པའི་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ལམ་གྱི་ངོ་བོའ
Chinese
虽然三乘的道有各自的行法，但最终的行法都是趋向于证得一切相智的智慧，因为一切乘最终都归于证得一切相智，三乘的出离，安住于一乘的果位。第二，确定道的体性：如果一个人相续中生起了大乘的意乐和行为，就被安立为大乘的补特伽罗。大乘的意乐和行为有很多，如菩提心、布施等六度以及四摄等，但总的来说，大乘道的体性可以归结为一，那就是菩提心。大乘道的体性菩提心可以分为两种，即胜义菩提心和世俗菩提心。这二者依次是证悟能取所取二者空性的智慧和大悲心。这二者也被称为方便和智慧。《不退转轮经》中说：“方便是大悲，其无生是智慧。”这二者的结合也被称为菩提心。该经中说：“空性大悲无二别，菩提心是胜义谛。”想要获得无上菩提，这二者是不可或缺的。圣者龙树说：“若欲得无上菩提，其根本是菩提心，如山王般稳固，及遍及一切方的大悲，和不依赖二取的智慧。”如果稍微详细地分，可以分为三种，即在这二者的基础上，通过善巧方便，从布施等多种积累福德资粮的门径中修习。但这也不是不包括方便和智慧二者，因为有些布施等是真实的方便，有些则属于智慧支分的因，如《入行论》中说：“此等一切支分，佛说为慧之义。”如果更详细地分，道的体性……
English
Although the paths of the three vehicles have their respective practices, the ultimate practice is to converge on the wisdom of omniscience, because all vehicles ultimately tend and flow towards omniscience. The departure of the three vehicles abides in the fruit of one vehicle. Second, identifying the nature of the path: A person who has generated the intention and action of the Great Vehicle is established as a person of the Great Vehicle. The intention and action of the Great Vehicle also have many aspects, such as the mind of enlightenment, the practice of generosity, the six perfections, and the four means of gathering disciples, but in summary, the nature of the path of the Great Vehicle can be summarized as one, which is the mind of enlightenment. The nature of the path of the Great Vehicle, the mind of enlightenment, can be divided into two: the ultimate mind of enlightenment and the conventional mind of enlightenment. These two are, respectively, the wisdom that realizes the emptiness of the duality of grasping and being grasped, and great compassion. These two are also called means and wisdom. The Sutra of Inexhaustible Intelligence says, "Means is great compassion, its unborn nature is wisdom." The union of these two is also called the mind of enlightenment. The same sutra says, "Emptiness and compassion are inseparable, the mind of enlightenment is the ultimate truth." If one wishes to attain unsurpassed enlightenment, these two are indispensable. The noble Nagarjuna said, "If you wish to attain unsurpassed enlightenment, its root is the mind of enlightenment, as stable as the king of mountains, and great compassion that pervades all directions, and wisdom that does not rely on the two graspers." If we divide it a little more elaborately, it can be divided into three: on top of these two, through skillful means, we cultivate from various paths of accumulating merit, such as generosity. But this is not to say that it does not include the two, means and wisdom, because some generosity and so on are real means, and some belong to the cause of the branch of wisdom, as it is said in the Bodhicaryavatara, "All these branches, the Buddha said, are for the sake of wisdom." If we divide it more elaborately, the nature of the path...
Tibetan
མ་རྒྱུ་ལ་བཞི་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་བསྐྲུན་པ་ལ་རྒྱུ་ས་བོན་དང༌། ལུས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མ་དང༌། མངལ་གནས་དང༌། བསྐྱེད་བསྲིང་བར་བྱེད་པའི་མ་མ་སྟེ་ཆོས་བཞི་ཚངས་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་ས་བོན་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང༌། སོགས་སྒྲས་བསྡུས་པ། བསྐྱེད་པའི་མ་ལྟ་བུའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་མངལ་གནས་ལྟ་བུའི་བསམ་གཏན་དང༌། བསྐྱེད་བསྲིང་བར་བྱེད་པའི་མ་མ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཐུབ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲས་སུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཐེག་མཆོག་ལ་མོས་ས་བོན་ཤེས་རབ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་བསྐྱེད་མ་དག་བསམ་གཏན་ནི། །བདེ་བའི་མངལ་གནས་སྙིང་རྗེའི་མ་མ་ཅན། །གང་ཡིན་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་རྗེས་སྐྱེས་སྲས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གསུངས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་སྐྱོན་མེད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་བཞི་བཤད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་ཤེས་རབ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་ནི་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་གསུངས་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་བླཽ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་རྒྱུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །ཞེས་སོགས་གོང་དུ་དྲངས་མ་ཐག་པའི་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་ནས་དེ་ལྟར་འདོད་མོད་ཀྱང་དོན་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ཐབས་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དེར་མི་འདུ་བའི་ཆད་པའི་སྐྱོན་དང༌། གཞན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ
Chinese
母体之因有四种，譬如国王之子诞生，需要种子之因，身体生长的母亲，安住的胎，以及养育的乳母，这四种条件必须具足一样。在此，菩萨生为胜者之子，如同种子之因般，需要对大乘佛法生起信乐，以及等等所包括的。如同生长的母亲般，需要证悟无我的智慧。如同增长的胎般，需要禅定。如同养育的乳母般，需要大慈悲。这四种法是能仁圆满正等觉佛陀成为佛子的因。如《宝性论》所说：“信乐胜乘如种子，智慧如母佛所生，禅定安住于乐胎，大悲如母具养育，何者具有彼等者，是为成就佛陀子。”因此， 这四者是菩萨的因，如果认为不是佛陀的因，那么这没有过失，因为菩萨的因也会变成佛陀的因，因为佛陀是从胜者的幼苗菩萨中诞生的。如果说这样宣说菩提之因有四种是不合理的，因为圣者月称说，大悲和无二的智慧，以及菩提心这三者是胜者之子菩萨的因。如《入行论》所说：“悲心以及无二慧，菩提心是佛子因。”如果有人这样认为，那么有些人认为因有三种，是因为错解了圣者龙树的“若欲证无上菩提”等上面所引用的词句，但实际上是不合理的。如果你只是说因的名相，那么以方便善巧积累资粮等等就不会包含在内，有不周遍的过失。如果想要说因的主要部分，那么解脱和一切智智的主要因是证悟真如的智慧，因此只说那个才合理，但是慈悲和菩提心的差别
English
There are four causes for the maternal source. For example, when a king's son is born, he needs the cause of the seed, the mother who nurtures the body, the womb, and the wet nurse who raises him. Just as these four conditions must be complete, here, to be born as the son of the victorious bodhisattva, one needs faith in the Mahayana Dharma, like the cause of a seed, and so on, which are included by the word "etc."; like the mother who gives birth, one needs the wisdom that realizes selflessness; like the womb that grows, one needs meditation; like the wet nurse who raises, one needs great compassion. These four dharmas are the cause of becoming the son of the Tathagata, the perfectly enlightened Buddha. As it says in the Uttaratantra, "Faith in the supreme vehicle is the seed, wisdom is the mother who gives birth to the Buddhas, meditation is the womb of bliss, compassion is the wet nurse. Whoever has these is the son born after accomplishment." Therefore, these four are said to be the cause of bodhisattvas. If you think that they are not the cause of the Buddha, then there is no fault, because the cause of the bodhisattva also becomes the cause of the Buddha, because the Buddha is born from the sprout of the victorious one, the bodhisattva. If it is said that it is unreasonable to explain the four causes of enlightenment in this way, because the noble Chandrakirti said that great compassion, non-dual wisdom, and the three bodhicittas are the cause of the sons of the victorious ones, the bodhisattvas. As it says in the Entering the Middle Way, "Compassionate mind and non-dual wisdom, bodhicitta are the cause of the sons of the victorious ones." If someone thinks like that, then some people think that there are three causes because they misunderstand the words of the noble Nagarjuna, "If you want to attain unsurpassed enlightenment," etc., which were quoted above, but in reality it is not reasonable. If you are only stating the names of the causes, then accumulating merit through skillful means, etc., will not be included there, and there will be the fault of incompleteness. If you want to state the main part of the cause, then the main cause of liberation and omniscience is the wisdom that realizes suchness, so it would be reasonable to only state that, but the distinction between compassion and bodhicitta