Tibetan
་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟབ་མོའི་དབུ་མའི་ལམ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་ཏེ། ཡོད་མེད་དང་རྟག་ཆད་སོགས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སེལ་བའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སོགས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས། དེ་ཡང་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་མཚན་ཉིད་གཉིས་གཉིས་ཡོད་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། མེའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཚ་ཞིང་བསྲེགས་པ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་དང། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། མེའི་མཚན་ཉིད་དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་བཞག་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་ལ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་མཚོན་བྱ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ནི་མ་ཁྱབ་བོ། །གཞན་ཡང་བ་ལང་དཀར་ཟལ་ལ་ནོག་སོགས་འདུས་པའི་གོང་བུ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བ་ལང་གི་མིང་སྦྱར་བ་ལྟ་བུའི་བརྡའ་དང༌། བུམ་སོགས་ཆོས་གཞན་ལའང་བརྡའ་སྦྱར་ཚུལ་དེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་དགོས་པས། སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད། ཡང་ན་ཕན་འདོགས་བྱེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད། འདུས་བྱས་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། འདུས་བྱས་ཡིན་ན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ནས་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐྱེད་བྱ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད། ཡང་ན་ཕན་འདོག་བྱ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད། དངོས་པོ་ཡིན་ ན་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡིན་ན་མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ནས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གིས་མཚོན་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་མཚོན་ཚུལ་དང༌། མིང་ངམ་བརྡས་རང་རང་གིས་དོན་མཚོན་ཚུལ་སོགས་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར། འདིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཙམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཡོད་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། མཚན་མ་དང༌། ད་ལྟ་བར་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཡོད་པའི་དབྱེ་བར་གསུངས་པས་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང༌། བརྡའ་དང་མཚན་མ་ནི། མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ད་ལྟ་བའི་ཆོས་འདུས་བྱས་ལྟ་བུ་ནི་སྐྱེས་ལ་མ་འགག་པར་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཚན་མ་ཞེས་པ་ནི། མིང་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་འདིའི་དོན་ནི་འདིའོ་ཞེས་དོན་མ་ནོར་བ་དང༌། བརྡའ་ནི་དོན་ལ་བ
Chinese
是为通达行事之方便之随顺智，于自续生起深奥中观道时，需知有无等差别，故应善于断除有无、常断等二边。如是，为知有无之差别，须先知诸法之自相共相等，任何法皆有二相，即自相，如火之自相为热与焚烧；共相，如火之共相为有作用，特别是无常、空性、无我等。前者若为相，则必为所相，后者则不遍。又如以白牛具有角等聚集之总和以外之特征为理由，而施设牛之名称之约定，瓶等其他法亦应如是知晓施设约定之方式。有为法之因与果之相亦须了知，即生起因之相，或饶益因之相，若为有为法，则必为因，因有为法必须具备上述二相之一。生起果之相，或饶益果之相，若为事物，则必为果，因事物必须具备上述二相之一。如是，为了解诸相如何表示各自所表之法，以及名称或约定如何表示各自所表之义等，故此处仅提及彼等之名称。第二，当解说有与无等差别之分类时，分二，首先，有亦有三，即胜义谛、相、及现在有，彼等乃有之分类，故成三种。如法性真如之智慧，是胜义有；约定与相，是仅由名称约定而有；现在有之有为法，是已生而未灭之有。所谓相，是依于名称而知此名称之义为何，且不致混淆；约定则是对义
English
It is the knowledge that conforms to the means of accomplishing things, and when the profound Middle Way path arises in one's own mind, one needs to know the differences between existence and non-existence, etc. Therefore, one must be skilled in eliminating the two extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation, etc. In order to know the difference between existence and non-existence, one must know the characteristics of all phenomena, such as their own and common characteristics. Every phenomenon has two characteristics: its own characteristic, such as the characteristic of fire being hot and burning; and its common characteristic, such as the characteristic of fire being able to perform a function, especially impermanence, emptiness, and selflessness. If the former is a characteristic, then it must be a characterized object, but the latter is not pervasive. Furthermore, like the convention of applying the name "cow" to a white cow based on the reason that it is different from a collection of horns and other aggregates, one should also understand the way of applying conventions to other phenomena such as vases. One must also know the characteristics of cause and effect of conditioned phenomena, that is, the characteristic of a generating cause, or the characteristic of a benefiting cause. If it is a conditioned phenomenon, then it must be a cause, because a conditioned phenomenon must possess one of the above two characteristics. The characteristic of a generated effect, or the characteristic of a benefiting effect. If it is an object, then it must be an effect, because an object must possess one of the above two characteristics. Thus, in order to understand how each characteristic represents its respective characterized phenomena, and how each name or convention represents its respective meaning, etc., only the names of these are mentioned here. Secondly, when explaining the classification of differences such as existence and non-existence, there are two parts. First, there are also three types of existence: ultimate truth, sign, and present existence. These are the classifications of existence, so there are three types. Like the wisdom of suchness of the nature of reality, it exists ultimately; convention and sign exist only as designated by name; and present phenomena, such as conditioned phenomena, exist without ceasing after being born. The so-called sign is based on the name, knowing what the meaning of this name is, and not being confused; convention is about the meaning.
Tibetan
རྟེན་ནས་དོན་འདིའི་མིང་ནི་འདིའོ་ཞེས་མིང་དུ་མ་ནོར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་མིང་ནི་བུམ་པ་དང༌། དོན་ནི་ལྟོ་ལྡིར་བ་སོགས་ལ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་མེད་པ་ལ་དབྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པའམ་ཡང་ན་འཇིམ་པའི་ཚེ་རྫ་བུམ་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སྐྱེས་ནས་འགགས་ཟིན་པའི་འདས་པ་དང༌། ཡང་ན་རྫ་བུམ་ཐོ་བས་བཅོམ་ནས་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། རྟ་ལ་བ་ལང་མེད་པ་ལྟ་ བུའི་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་དང༌། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུའི་གཏན་ནས་མེད་པ་དང༌། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་སྟེ། མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་སོ་སོར་མི་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟག་ཏུ༷་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་འདོད་དོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་སེམས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྒྲིབ་གཉིས་དང་བཅས་པས་མ་རུང་པར་བྱས་པས་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་གི་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་མ་བློ་བུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང་གཞན་ཡང་ཆོས་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་ཅིང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་ལ་བདེན་པ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་སོགས་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བསླད་པ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདུན་པ་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ལས། མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ་བཞག་པ་ནི་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་དུ་གཏོག་པ་གང་ཞིག །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་ལ། འཁོར་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། རྣམ་པར་རྟོག་ལས་གཞན་པ་ཡི། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ཅི་ཡང་མེད།
Chinese
依靠，这件事的名字就是这个，就像名字不会错乱一样。例如，名字是瓶子，意义是肚子胀大等等。第二，不存在可以分为六种：产生的原因存在，但暂时没有产生的未来，或者像泥土存在时没有陶瓶一样；产生后已经停止的过去；或者像陶瓶被锤子砸碎后消失一样；像马没有牛一样的，一个事物缺少另一个事物；像兔子角一样的，完全不存在；所有名言的法在世俗谛中不存在；以及他性在胜义谛中不存在。要知道，不存在的方式也有各自不同的六种形态。有法的心和法性的心的区别是，《经庄严论》中说：法性的心在佛和众生的状态下没有区别，总是自性光明。那么，众生为什么不证悟呢？因为众生相续中的法性心被世俗的心，突发的垢染，包括二障所遮蔽，所以无法证悟。与法性心不同的有法他性心不是自性光明，因为垢染是突发的。因此，心性自性光明只能说是法性。此外，有法的心在胜义谛中不存在，并且缘于世俗的法，要知道，它的自性显现但不真实，类似于幻象等等。同样，要知道法性的心，其自性没有被一切烦恼所染污，并且自性清净，类似于虚空。第七，解释法和法性的体性，分为简略的指示和详细的解释两部分。第一部分是：《法性分别》中说：对法的完全区分，即所安立的是有法，也就是轮回，属于三界，因为它是具有一切烦恼的错乱分别。它是具有一切烦恼的错乱分别，并且周遍于轮回。如论师陈那说：除了分别念之外，没有什么叫做轮回。
English
Relying on this, the name of this thing is this, just like a name will not be confused. For example, the name is a vase, and the meaning is a bloated belly, and so on. Secondly, non-existence can be divided into six types: the cause of production exists, but it has not yet arisen, which is the future, or like when clay exists, there is no pottery vase; the past that has ceased after arising; or like a pottery vase being smashed by a hammer and disappearing; like a horse not having a cow, one thing lacking another; like a rabbit's horn, which never exists; all nominal dharmas do not exist in conventional truth; and other-powered nature does not exist in ultimate truth. It should be known that the ways of non-existence also have six different forms. The difference between the mind of a phenomenon and the mind of suchness is, as stated in the Ornament of the Sutras: The mind of suchness has no difference in the state of Buddhas and sentient beings, and is always naturally luminous. Then, why do sentient beings not realize it? Because the mind of suchness in the continuum of sentient beings is obscured by the conventional mind, sudden defilements, including the two obscurations, it cannot be realized. The other-powered mind of a phenomenon, which is different from the mind of suchness, is not naturally luminous, because the defilements are sudden. Therefore, the mind itself, which is naturally luminous, can only be said to be suchness. Furthermore, the mind of a phenomenon does not exist in ultimate truth, and it focuses on conventional dharmas. It should be known that its nature appears but is not real, similar to illusions, etc. Similarly, it should be known that the mind of suchness, its nature is not defiled by all afflictions, and its nature is pure, similar to space. Seventh, explaining the nature of dharma and suchness, divided into two parts: a brief indication and a detailed explanation. The first part is: As stated in the Discrimination of Suchness: The complete distinction of dharma, that is, what is established is a phenomenon, which is samsara, belonging to the three realms, because it is a confused conceptualization with all afflictions. It is a confused conceptualization with all afflictions, and it pervades samsara. As stated by the teacher Dignāga: Other than conceptualization, there is nothing called samsara.