Tibetan
ག་པ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དེ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ཡང་དག་པ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཆོས་ཅན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཅན། གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། སོ་སོ་རང་གིས་རང་ མ་བརྟགས་པའི་ཚེ་ན་ཡོད་ཡོད་འདྲ་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་ཚེ་ན་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་འདྲ་ཞེས་བྱ་ལ་དེ་ལས་ལོག་པ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་དེ་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནོར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་མ་ནོར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གདོད་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་སྣང་ལ་གཞན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་ལ། དེ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་སྤངས་པའམ་དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་བདག་པོར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་དགག་པའི་དོན་དུའམ་དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཚུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་འདྲ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཀུན་གྱི་དོན་དམ་པའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟན་ཅིང་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཅད་དོ་ཞེས་པས་དེ་ལས་ལོག་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྲག་ཆ་ལྟ་བུར་ཡུན་ཐུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་ཆོས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མིག་ཡོར་དང་འདྲ་ལ། དེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རམ་དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དང་ངེས་པ་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དེ་རྟོགས་པས་ན། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱི
Chinese
因为无处不在，所以法无过失，是所立宗。因为不退转而完全成立，因为从初地以上对此彻底证悟，而进入真实无过失之境。真实的边际，是所立宗。因为是如实而完全成立，因为是真实的如实和究竟不颠倒。不可思议的法界，是所立宗。因为完全成立为超离一和多等分别念的境界。不可言说，并且各自自己不观察的时候好像存在，但观察和分析的时候则不存在。一切遍计所执的法，被称为如梦，而与此相违的则被称为真如，因为恒常存在而不坏灭。因为显现为错乱。一切法如幻，而与此相违的则被称为不错误的真如，因为从本以来就没有颠倒。因为显现为他，并且安住于他。一切法如阳焰，抛弃与此相似的法或者与此相违的则被称为非他的真如，因为在一切时中都不会变为他。因为在不是法之自性的事物上显现为有者。如水月，为了遮破它或者与此相违的则被称为一切法的实相，因为究竟的自性被称为法性。因为无意义。如乾闼婆城，佛陀的力等一切清净之法的究竟因，被显示为法界并且是有意义的。以“遮断它”显示了与此相违。一切世俗的法如瀑布般短暂，而与此相违的则是具有法安住之相，因为无论诸佛出世与否，在一切时中都是完全成立和安住的。因为是不确定的自性。如眼翳，为了抛弃它或者与此相违的则被显示为法无过失并且是确定真实的意义，因为从初地以上证悟它，而进入真实圆满菩提无过失之境。
English
Because it abides without a place, the Dharma is without fault, which is the subject. Because it is completely established without regression, since from the first bhumi onwards, one thoroughly realizes this and enters the state of true faultlessness. The limit of truth is the subject. Because it is completely established as suchness, because it is the true suchness and the ultimate non-inversion. The inconceivable realm is the subject. Because it is completely established as transcending the realm of conceptualization such as one and many. It is inexpressible, and when each individual does not examine it, it seems to exist, but when examined and analyzed, it does not exist. All imputed dharmas are called like dreams, and what is contrary to this is called Suchness, because it always exists and does not perish. Because it appears as mistaken. All dharmas are like illusions, and what is contrary to this is called the non-erroneous Suchness, because there is no inversion from the beginning. Because it appears as other and abides as other. All dharmas are like mirages, and abandoning dharmas similar to this or contrary to this is called the non-other Suchness, because it never changes into other at all times. Because it appears as the owner on something that is not the self-nature of the Dharma. Like a moon in water, to negate it or what is contrary to this is called the reality of all dharmas, because the ultimate nature is called Dharmata. Because it is meaningless. Like a Gandharva city, the ultimate cause of all pure dharmas such as the Buddha's powers is shown as the Dharmadhatu and is meaningful. By "cutting it off" it shows what is contrary to this. All conventional dharmas are short-lived like waterfalls, and what is contrary to this is characterized by the abiding of Dharma, because whether Buddhas appear or not, it is completely established and abides at all times. Because it is an uncertain nature. Like an eye disease, to abandon it or what is contrary to this is shown as the faultlessness of Dharma and is of definite and true meaning, because from the first bhumi onwards, one realizes it and enters the state of true and complete enlightenment without fault.
Tibetan
ར་རོ། །གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཕོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡུལ་དང་བློའི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སོ་སོ་རང་གིས་རང་རིག་པ་ཡིན་པས་སྒྲ་དང་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྤངས་པ་ཞེས་པ་ནི། སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལ་བྱེད་དགོས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་དང་ཡིད་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ རྣམས་ཀྱིས་གདོད་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ཕྱི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་པ་སྟོབས་ལྡན་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། འདིའི་ཕྱོགས་སྔ་ནི་མཚན་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་བ་གཏིང་ནས་ཞིག་པའི་བསྙེངས་བྲལ་ཟླ་བ་གྲགས་པ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གིས་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། འཇིག་རྟེན་ན་གང་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི། རང་སྡེ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེར་མ་ཟད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་ན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དེ་གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་མེད་པར་བཞེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། གནས་པའི་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་མེད་དམ། །དམན་པའམ་མཉམ་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་བསྙད་དབང་གིས། །གསུངས་ཀྱིས་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །ཞེས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པར་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་འཇོག་པར་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནང་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འགོག་མི་རིགས་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ མི་གནོད་ན་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་རོལ་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས་ལ་ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རྩོད་པར་གྱིས་དང༌། ཕྱིས་ནས་གང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་བདག་གིས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ལས། འཇི
Chinese
如是。犹如影像一般，由于胜义的识不转变，故是真实的边际。正是那胜义法界，由于没有境和心的转变的缘故。由于超离了分别的境地，故称为不可思议的界，因为是各自自己觉知的缘故，舍弃了一切声音和分别的缘故。此处的舍弃是指，必须理解为超离声音分别的境地。那不可思议的界，由于成为世俗心和意以及行等的行境的法，犹如幻化一般的事物，从本初就是清净的缘故。第四，驳斥认为在成立外境方面，世间理性能量强大。此处的立宗者是，从根本上摧毁了执着相的错觉的无畏月称及其追随者。他们这样说：你不能成立没有外境，因为没有外境会被世俗量所损害。原因在于，世间认为存在的，自宗的宗派论者必须承认，而且也是佛陀所认可的。如《三律仪经》中说：世间与我一同诤论，我却不与世间诤论，因为世间认为存在的，我也认为是存在的。世间认为不存在的，我也认为是不存在的。又如《七十空性论》中说：住灭有无，劣等或平等，或有差别，佛依世间名言说，非是依于真实说。意思是说，安立有无等一切，都是依于世间如何称说的名言而安立的。此外，一切法都说是内心自性的宗派论者们，你们不应该遮止世间所称说的外境，如果世间不损害你，那么就应以世间为依据来遮止此外境，你和世间在此诤论，之后谁的力量强大，我就依止谁，
English
Thus. Like an image, it is the ultimate limit because the ultimate consciousness does not change. It is precisely that ultimate realm of Dharma, because there is no change of object and mind. Because it transcends the realm of conceptualization, it is called the inconceivable realm, because it is self-awareness of each individual, abandoning all sounds and conceptualizations. The abandonment here means that it must be understood as transcending the realm of sound conceptualization. That inconceivable realm, because it becomes the object of practice of conventional mind, intention, and actions, like illusory phenomena, is primordially pure. Fourth, refuting the view that worldly reasoning is powerful in establishing external objects. The proponent here is Chandrakirti, who fearlessly destroyed the illusion of clinging to characteristics from the root, along with his followers. They say: You cannot establish that there is no external object, because the absence of an external object is harmed by conventional valid cognition. The reason is that what the world considers to exist must be acknowledged by the proponents of one's own school, and it is also accepted by the Buddha. As stated in the Sutra on the Three Vows: The world argues with me, but I do not argue with the world, because what the world considers to exist, I also consider to exist. What the world considers not to exist, I also consider not to exist. Also, as stated in the Seventy Stanzas on Emptiness: Existence, cessation, existence or non-existence, inferior, equal, or superior, the Buddha speaks according to worldly conventions, not according to reality. This means that the establishment of existence, non-existence, etc., is all established according to the conventions of how the world speaks of them. Furthermore, those proponents of the doctrine who say that all phenomena are of the nature of the inner mind, you should not deny the external objects that are spoken of in the world. If the world does not harm you, then you should rely on the world itself to deny this external object, and you and the world should argue here, and afterwards, whoever is stronger, I will rely on them.