Tibetan
་ལྟར་སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ལ་རྣམ་པའི་ལྡོག་ཆ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ཀྱང༌། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་སྲིད་ཞི་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཁོ་ནར་ཟད་ལ། དེ་ ལ་ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ནི་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང༌། གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཁོ་རང་གི་རང་ངོ་ནས་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་རྣམས་འཆར་བ་མིན་ཡང༌། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་གསེར་ལྟ་བུ་དེ་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་མཐུ་ལས། དེའི་གཡའ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་སེམས་རྒྱུད་དམ་རྣམ་ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་དང༌། དེ་ལ་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་མཐུ་ལས་འབྲས་བུ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མིག་ལ་རབ་རིབ་སྲབ་འཐུག་གི་དབང་ལས། སྐྲ་ཤད་སོགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་མང་ཉུང་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་ལ་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་འཐུག་ལ་ཇེ་ཆེར་སོང་ཚེ་ན། འཁྲུལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་མང་བ་དང༌། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་ལས་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱང་སྲབ་ལ་ཇེ་ཉུང་དང་ཇེ་ཆུང་དུ་གྱུར་པ་ན། འཁྲུལ་བའི་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་འགྱུར་བར་ཇེ་བརྟན་ཏེ་ཇེ་ཉུང་དུ་སོང་ནས་མཐར་གཏན་མེད་དུ་འགྲོ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱཻས་བུ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ཀུན་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་འགལ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་ཡོད་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་ལ། གཅིག་དང་དུ་མ་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྱུར་ཚད་ཤེས་རྟོག་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ བཞག་པས་ཐུན་མོང་ཙམ་དུ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་དོ། །འདིའི་ཐུན་མོང་ཞེས་པ་ནི་རང་སྟོང་པ་རྣམས་དང་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་མིག་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ནི་འདོད་པས་སོ། །སྟོང་གཞི་དོན་དམ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་དེ་ཉིད་ཟ་ ཆ་ནས་མི་འཇོག་པར་ཡོངས་གཅོད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་ཆ་ནས་གཙོ་བོར་འཇོག་པ་ནི་འདིའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ལྷག་མ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ལ། སྟོང་ཉིད་རེ་རེ་བསྒོམས་པའི་དགོས་པའང་རེ་རེ་ཡོད་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་དག་གིས་ཤེས་ནུས་སོ། །དེ་དག་གི་ཕྱི་མ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོ
Chinese
如是，心性所有的一切形态，虽有无边形态的差别，然就其本质而言，不过是遍布轮涅的法界而已。于此法界，世俗戏论之法，从原始以来即未曾存在。虽非从原始的实相本身显现错乱之相，然由心之自性光明的心性如金子般，具有其自身所具之威力，以其如金锈般的形态，心续或明识自知自明，并由各种习气所染污之威力，而生起错乱之果的各种显现。譬如，因眼睛有浓淡之翳障，而显现或多或少的毛发等影像。同样，若自心之错乱习气增厚，则错乱之果亦会变得繁多。之后，由瑜伽士修习道之故，错乱之习气亦会变得稀薄、减少、变小。如此，错乱之果不会变得繁多，而是变得稳定、减少，最终完全消失，此乃显而易见之事，譬如佛陀之子。因此，一切世俗戏论之法，皆被证实与胜义谛相违。若世俗存在，则必须存在为一或多，然非一非多之事物，不能成为明识分别之境，因为凡是世俗之事物，皆是明识分别之境。胜义法界则远离一与多等一切戏论，故仅以假立的方式，被认为是共同的胜义谛。此处的“共同”是指与自空者们而言，因为彼等亦认为胜义谛仅是眼等所空之物。然不将空性之基，即胜义无漏之圆满智慧视为无分，而是主要安立为断除一切障碍之圆满智慧，此乃此派不共之宗义。不仅如此，对于有为法空性等其余八种空性，修习每一种空性皆有其各自之必要，此乃可由上述所说而得知。彼等之后者，无事物之空性，及物
English
Likewise, the very nature of mind, in all its forms, though possessing endless aspects of differentiation, in essence, is none other than the all-pervasive dharmadhatu encompassing samsara and nirvana. Within this dharmadhatu, the phenomena of mundane elaboration have never existed from the very beginning. Although deluded appearances do not arise from the original state itself, due to the power inherent in the luminous nature of mind, akin to gold, the mindstream, or consciousness, is self-aware and self-illuminating, like the rust of gold. Through the power of being tainted by various habitual tendencies, diverse appearances of deluded results arise. For example, depending on the thickness of the haze in the eye, images of hairs and the like appear in varying quantities. Similarly, when the habitual tendencies of delusion in one's own mind become thicker and more intense, the fruits of delusion also become more diverse and numerous. Then, through the yogi's practice of the path, the habitual tendencies of delusion become thinner, less, and smaller. As a result, the fruits of delusion do not become diverse but become more stable, decreasing and eventually disappearing altogether, which is clearly seen, like the sons of the Buddha. Therefore, all phenomena of mundane elaboration are proven to contradict the ultimate truth. If the mundane exists, it must exist as either one or many. However, something that is neither one nor many cannot be an object of consciousness and conceptualization, because whatever is mundane is solely an object of consciousness and conceptualization. The ultimate dharmadhatu is free from all elaborations such as one and many, and thus is considered the ultimate truth only by way of imputation as a commonality. This "commonality" refers to those who assert self-emptiness, because they also consider the ultimate truth to be merely empty of things like the eye. However, not establishing the basis of emptiness, the ultimate stainless wisdom possessing all aspects, as a mere absence, but primarily establishing it as the complete wisdom that eliminates all obstacles, is the uncommon tenet of this school. Moreover, for the remaining eight emptinesses, such as the emptiness of compounded phenomena, each emptiness has its own specific purpose for contemplation, which can be understood from what has been said above. The latter of these, the emptiness of non-things, and things
Tibetan
ས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ནི་བཅུ་བཞི་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་སུ་མ་གཏོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་གཉིས་སྟོང་ཉིད་ཀུན་གྱིས་བསྡུད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྟོང་ཉིད་ལྷག་མ་བཞི་བཤད་པ་ནི། བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་དང༌། དེ་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྣན་པས་སྟོང་པ་ཉི་ཤུར་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ལས་དུས་དང་སྟཻ་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ནི་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང༌། ལྷག་མ་རང་གིས་སྟོང་ བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང༌། དེ་དག་གི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེར་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། མ་ནོར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡོངས་གྲུབ་དགུར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་དོན་བཤད་པ་ལ། དོན་དངོས་དང༌། ཞར་བྱུང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དགུ་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་དག་གིས་མཚོན་པའི་དོན་ལས་ལོག་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་དོན་དངོས་ནི། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་འཇིག་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་སྟེ། རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ གནས་ཤིང་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་ནོར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མིན་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ནོར་བ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། འགྱུར་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཅན། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གནས་པ་ཉིད་ཆོས་ཅན། དུས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཀུན་ཏུ་འཇི
Chinese
无自性的自性空和空性二者，对于全部十四种空性都无差别地适用，因为除了这二者之外，没有任何其他的空性，并且这二者是所有空性的总括。第二，宣说剩余的四种空性：在那十六种空性的基础上，加上不可得空性和无事物空性这二者，然后再加上自相空性和他相空性，就有了二十种空性。其中，时间和处所不可得空性和无事物空性这二者是依他起空，其余的认为是自空。第二，广说，分为名称的类别和宣说它们的意义。第一是：在《般若经》中说：如是性，无颠倒如是性，非异如是性，法性，法界，法住性，法无过失性，真实边际，不可思议界，这九者是圆成实。第二，宣说它们的意义，分为真实的意义，附带地确定九种幻化的比喻，以及显示从它们所代表的意义中返回的方式这三者。第一，真实的意义是：如是性，是法，完全成立为不可破坏，因为恒常安住于如是性且不坏灭；无颠倒如是性，是法，完全成立为不是颠倒，因为没有错乱和颠倒；非异如是性，是法，完全成立为不变异，因为自己的体性不会变为其他；法性，是法，完全成立为自己的体性，因为一切法的共同特征是空性的体性；法界，是法，完全成立为完全清净的一切法的因，因为是十力等一切佛法的界和因；法住性，是法，完全成立为一切时
English
The self-nature emptiness of no self and emptiness are both applicable to all fourteen emptinesses without distinction, because there is no other emptiness except these two, and these two are the summary of all emptinesses. Second, explaining the remaining four emptinesses: On top of those sixteen, adding the emptiness of non-apprehension and the emptiness of non-entity, and then adding the emptiness of self-character and the emptiness of other-character, there are twenty emptinesses. Among them, the emptiness of non-apprehension of time and place and the emptiness of non-entity are empty by imputation, and the rest are considered empty by themselves. Second, the detailed explanation is divided into the categories of names and the explanation of their meanings. The first is: In the Prajnaparamita Sutra, it says: Suchness, non-erroneous suchness, non-other suchness, dharma-nature, dharma-realm, dharma-abiding nature, dharma-flawless nature, ultimate reality, inconceivable realm, these nine are said to be the perfectly established. Second, explaining their meanings is divided into three parts: the actual meaning, incidentally identifying the nine examples of illusion, and showing how to return from the meaning represented by them. First, the actual meaning is: Suchness is a phenomenon, completely established as indestructible, because it always abides in suchness and does not perish; non-erroneous suchness is a phenomenon, completely established as not inverted, because there is no error or inversion; non-other suchness is a phenomenon, completely established as immutable, because its own nature does not change into another; dharma-nature is a phenomenon, completely established as its own nature, because the common characteristic of all dharmas is the nature of emptiness; dharma-realm is a phenomenon, completely established as the cause of all completely purified dharmas, because it is the realm and cause of all Buddha-dharmas such as the ten powers; dharma-abiding nature is a phenomenon, completely established at all times,