Tibetan
ང་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ཟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་པོ་བཞི་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ལས་བརྩམ་པ་དང༌། དེ་ནས་གང་ཟག་གིས་མཐོང་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གཉིས་ནི་ཡུལ་ཅན་ལས་བརྩམས་ཏེ་ལྔ་པ་དྲུག་པའོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སོགས་ལས་ བརྩམས་པ་ནི་བདུན་པ་ནས་བཅུ་བཞི་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་གདོད་ནས་མེད་ཅིང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འདིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། གང་ཟག་དང་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོའམ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ནི་སྔ་མ་དེ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་དུ་བཤད་དོ། །གཞན་ཡིན་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་རང་སྟོང་དང་ཕྱི་མ་གཞན་སྟོང་ཡིན་ལ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །ལྔ་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་བཤད་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ན་ཡང་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཉེན་པོའི་ལམ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་མེད་པར་གྱུར་ན་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། གལ་ཏེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་མ་གྱུར་ན་ཐར་བ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་བས། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ལ། ཆོས་ཅན་གློ་བུར་གྱྀ་དྲི་མ་རྣམས་སྦྱངས་པའི་ཆེད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དེའི་འཕྲོས་དོན་བཤད་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། དོན་དམ་བདེན་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དབུས་མཐའ་ ལས་བཤད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་སྟོང་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སོགས་བཤད་པ་དང༌། དོན་དམ་བདེན་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ་དང༌། ཕྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་པ་སྟོབས་ལྡན་དུ་འདོད་པ་དགག་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་དགག་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་པའི་མཐའ་གཉིས་སེལ་ཚུལ་དང༌། ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་དང༌། དབུས་མཐའ་ལས་གསུངས་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་དོན་དམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ནི། དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་ཅན་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་བསླུ་བ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བྱ་བརྫུན་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མི་འཐད་པ་གང་ཞིག །ཁྱོད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་རང་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་བདེན་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་མིན་ན་ཡང་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་བདེན་པས་ན་བདེན་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་བྲལ་ཏེ་དོན་ལ་མི་གནས་པའི་ཚིག་མང་དུ་སྨྲ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་ ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ཞེས་བདེན་རྫུན་ཡིན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་མེད་དེ། གཉིས་ཀ་བདེན་མེད་དང་རྫུན་པར་མཉམ་པས་སོ། །གཞི་གང་ཞིག་བདེན་པ་མིན་པར་གྲུབ་ན་བརྫུན་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་དོན་དང༌། བརྫུན་པ་མིན་པར་གྲུབ་ན་བདེན་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་ པ་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པའི་སྒྲ་དོན་གཞན་མེད་པས། བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་མཐུན་དཔེ་ལ་བུམ་པ་འཇོག་པ་བཞིན་དུ། འདིར་བདེན་པ་ཡང་ཡིན་བརྫུན་པ་ཡང་ཡིན་པའི་མཐུན་དཔེའི་མཚན་གཞི་ཞིག་ཀྱང་འཇོག་རྒྱུ་མེད་དེ། དཻ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་དངོས་འགལ་ལ་ནི་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་གྱི་ཕུང་སུམ་པ་ཞིག་ནམ་ཡང་ཡོད་པ་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལ་གཉིས་ཡིན་གྱི་ཕུང་སུམ་པ་ཡིན་ན། རྟག་མི་རྟག་དང་སྤང་གཉེན་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཕལ་ཆེར་ལ་ཡང་གཉིས་ཀ་ཡིན་མིན་གྱི་ཕུང་སུམ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་སོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་ཡང་ཡིན་རྫུན་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕུང་སུམ་པ་ཞིག་ཡོད་ན། བདེན་མིན་ཏེ་བརྫུན་པ་མཐོང་བའི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་བརྫུན་པ་ཟད་པའི་མཐའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུ་ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ལ་གཉིས་ཡིན་གྱི་ཕུང་སུམ་ཡོད་པ་བཞིན་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཡིན་གྱི་ཕུང་སུམ་ཡོད་དགོས་པས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ལས། གང་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་སྤྲུལ་པ། དེ་ན་མེད་པ་ཁོ་ན་སྣང༌། མེད་པ་སྟོན་པར་ནུས་པས་ན། དེ་ནི་མ་རིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བརྫུན་པའི་ཆོས་སྣང་ན། སྣང
Chinese
第五是诸法皆空性及十四空性。其中，能食者等最初四者是从所知事物开始的，然后，有情所见和如何见二者是从有境开始的，是第五和第六。然后，为了什么菩萨要修持等是从第七到第十四。第二是：属于有情和法的诸事物，在本性的实相中，从一开始就不存在且未成立，因此以各自的自性为空且无事物，此处无事物空性，以及，有情和法那些事物的无事物之基础的法性，以如是性而有事物或自性，是无事物之自性空性，因此这被解释为空性不同于前者。不同的方式是，前者是自空，后者是他空，这些差别将在下面解释。第五，解释修持的方式是：法性如是性，虽然自性清净，但为了遣除暂时的垢染，努力修持道是合理的。如果未修持对治道，烦恼也会消失，那么一切有情将毫不费力地解脱。如果修持对治，但烦恼未变成完全清净，那么为获得解脱而努力将变得毫无意义。因此，为了使法性自性清净且光明显现，为了净化有境暂时的垢染，应当努力修持空性。第三，解释其剩余意义有八：成立胜义谛实有，以及，解释从中边分别论所说的空性之空的差别等，解释胜义谛的名称的种类，以及，驳斥在成立外境时认为世间理性能量强大，以及，驳斥认为分别念是智慧，说明依靠二谛而遣除二边的方式，以及，解释有境和法性的特征的差别，以及，解释从中边分别论所说的二谛的意义。第一，成立胜义谛实有：胜义法界，有境是真谛，因为自己的自性存在于实相中。
English
Fifth is all dharmas being emptiness and the fourteen emptinesses. Among them, the first four, such as the eater, start from the object of knowledge, and then, what sentient beings see and how they see are based on the object-possessor, which are the fifth and sixth. Then, why Bodhisattvas practice, etc., are from the seventh to the fourteenth. Second is: all things belonging to sentient beings and dharmas, in the nature of reality, have not existed and have not been established from the beginning, so they are empty of their own nature and without things, here is the emptiness of no-thingness, and, the nature of the basis of no-thingness of those things of sentient beings and dharmas, with suchness having things or self-nature, is the emptiness of the nature of no-thingness, so this is explained as emptiness different from the former. The different ways are that the former is self-emptiness and the latter is other-emptiness, and these differences will be explained below. Fifth, explaining the way of practice is: the nature of dharma, suchness, although naturally pure, it is reasonable to strive to cultivate the path in order to eliminate temporary defilements. If the antidote path is not cultivated, afflictions will also disappear, then all sentient beings will be liberated effortlessly. If the antidote is cultivated, but the afflictions do not become completely pure, then striving to obtain liberation will become meaningless. Therefore, in order to make the nature of dharma naturally pure and manifest light, in order to purify the temporary defilements of the object-possessor, one should strive to cultivate emptiness. Third, explaining its remaining meaning has eight: establishing the ultimate truth as truly existent, and, explaining the differences of emptiness of emptiness, etc., from the emptinesses said in the Discrimination of Middle and Extremes, explaining the types of names of the ultimate truth, and, refuting the view that worldly reasoning is powerful in establishing external objects, and, refuting the view that discrimination is wisdom, explaining the way to eliminate the two extremes depending on the two truths, and, explaining the difference between the characteristics of the object-possessor and the nature of dharma, and, explaining the meaning of the two truths said in the Discrimination of Middle and Extremes. First, establishing the ultimate truth as truly existent: the ultimate dharma realm, the object-possessor is the true truth, because its own nature exists in reality.
Chinese
为了成立的缘故，并且是不欺骗的，因为不是虚假的。那个法，你不是虚假的，因为是圣者的等持智慧所见的缘故。周遍是有的，圣者的等持智慧所见是虚假的法是不合理的。因为你是将究竟实相作为对境的圣者相续的智慧的缘故。自空宗的中观师们，虽然不承认胜义谛是真实成立的，但是在圣者的等持智慧面前是真实的，所以是真实的。这样说没有意义，说了许多不符合实际的言辞，不承认法界是真实成立的。对此，法 是，而世俗是虚假的，这样区分真假有什么意义呢？因为二者在无真和虚假上是相同的。如果任何一个基被证实不是真实的，那么就被证实是虚假的，这是虚假的含义；如果被证实不是虚假的，那么就被证实是真实的，这是真实的含义。除此之外，没有真和假的词义。就像以瓶子作为有为法和无常法二者都是的共同例子一样，在这里也没有可以作为既是真实的又是虚假的共同例子的基础，因为二者是互相相违的。因此，对于互相相违的事物来说，永远不可能存在既是二者都是又是二者都不是的第三种情况。如果对于那二者来说存在既是二者都是的第三种情况，那么对于常与无常、应舍与应取等大多数二法来说，也会存在既是二者都是又不是二者都不是的第三种情况，这样就太过分了。对此，如果存在既是真实的又是虚假的第三种情况，那么，不是见到虚假的颠倒识，或者像是虚假灭尽的边际佛陀的智慧，也会变成不是胜义谛，因为就像境上存在既是二者都是的第三种情况一样，有境的智慧上也必须存在真假二者都是的第三种情况。这是不能接受的，因为《八千颂精简本》中说：因为无明的幻化，在那里仅仅显现不存在的，因为能够显示不存在的，所以称为无明。这样，如果显现虚假的法，显
English
For the sake of establishment, and it is not deceptive, because it is not false. That dharma, you are not false, because you are seen by the wisdom of the noble equipoise. The pervasion exists, it is not reasonable that what is seen by the wisdom of the noble equipoise is a false dharma. Because you are the wisdom of the noble continuum that takes the ultimate reality as its object. The Madhyamikas who hold self-emptiness, although they do not acknowledge that the ultimate truth is truly established, it is true in the face of the wisdom of the noble equipoise, so it is true. Saying this is meaningless, and they speak many words that do not accord with reality, and they do not accept that the dharmadhatu is truly established. To this, dharma is, and conventional is false, what is the point of distinguishing between true and false? Because both are the same in being without truth and being false. If any basis is proven to be not true, then it is proven to be false, which is the meaning of false; if it is proven to be not false, then it is proven to be true, which is the meaning of true. Apart from that, there is no meaning of the words true and false. Just as a pot is taken as a common example of both being produced and being impermanent, here too there is no basis for a common example that is both true and false, because the two are mutually contradictory. Therefore, for things that are mutually contradictory, it is never possible to have a third category that is both and neither. If there is a third category that is both for those two, then for most dualities such as permanent and impermanent, what should be abandoned and what should be adopted, there would also be a third category that is both and neither, which would be too extreme. To this, if there is a third category that is both true and false, then the inverted consciousness that sees what is not true, or the wisdom of the Buddha, the limit of the exhaustion of falsehood, would also become not the ultimate truth, because just as there is a third category that is both on the object, there must also be a third category that is both true and false on the consciousness that possesses the object. This cannot be accepted, because the Condensed Meaning of the Eight Thousand Stanzas says: Because of the emanation of ignorance, only what does not exist appears there. Because it is able to show what does not exist, it is called ignorance. Thus, if a false dharma appears, appea