Tibetan
སྟེ། མཚན་ཉིད་དང༌། རྣམ་གྲངས་དང༌། རྣམ་གྲངས་དེ་དག་གི་དོན་བཤད་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་གནས་ལུགས་ལ་གཏན་ནས་མེད་པའི་གཞྀའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་གཞིའི་དངོས་པོའམ་ངོ་བོ་ནི་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །མདོར་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་པའང་མིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་གི་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ངོ་བོ་གཅིག་པའང་མིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ནི་ཡོད་ལ། ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་དང་ཀུན་བཏགས་གཉིས་ ནི་མེད་པ་ཡིན་པས། ཡོད་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམས་ནི་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་དེ་དག་གི་དོན་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མིན་པའི་བདག་ཉི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་དེ་དག་འགག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་ལ་དམིགས་ཏེ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་བཞི་བཤད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ལྷག་མ་གཉིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་བཞི་ནི། ཟ་བ་པོ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་ མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་ནང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བཟའ་བར་བྱ་བའི་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ
Chinese
即，体性，名相，解释这些名相的意义，广说空性的差别，以及宣说修习之理。第一，所取和能取二者的事物，在实相上完全不存在的基之法性，如是性就是事物不存在的基的事物或自性，是胜义空性的体性。简言之，事物不存在的自性就是空性。而且，遍计所执和依他起的体性不是存在，胜义圆成实的体性也不是不存在。因此，这两者体性不是他体，因为法性圆成实只是通过遍计所执和依他起的无有来区分的缘故；体性也不是一体，因为法性是存在的，而法性的有法依他起和遍计所执二者是不存在的，所以不是有无体性一体的体性。第二，名称的名相是：空性的名称的名相简而言之就是这些，即，如是性，真实边际，无相，胜义，法界等是意义相同名称不同的名相。第三，依次解释这些名相的意义是：能取所取二空之智慧法性，称为如是性，因为是不变为异的自性之故。彼法性称为真实边际，因为是实相不颠倒之故。彼法性，称为无相，因为是息灭戏论之相的自性之故。彼法性，称为胜义，因为是圣者各自自证智慧的行境之故。彼法性，称为法界，因为是（大乘）圣者之诸法的原因之故。立宗成立，因为缘于您而生起一切圣者之法的缘故。第四，广说空性的差别是：总的来说宣说十四空性，以及特别宣说剩余的二空性。第一，十四空性是：能食者眼等内部的生处空是内空性，所食之色声等外部的生处之空
English
That is, the nature, names, explanation of the meaning of these names, detailed explanation of the differences of emptiness, and explanation of the method of practice. First, the nature of the base of reality, which is the absence of the objects of the grasped and the grasper, is suchness, which is the object or essence of the base of non-existence, which is the nature of ultimate emptiness. In short, the nature of non-existence is emptiness. Moreover, the nature of the imputed and the dependent is not existence, and the nature of the ultimate perfect is not non-existence. Therefore, these two are not different in nature, because the nature of perfection is only distinguished by the absence of the imputed and the dependent; the nature is also not one, because the nature is existent, and the two phenomena of the dependent and the imputed are non-existent, so it is not the nature of one nature of existence and non-existence. Second, the names of the names are: the names of emptiness are briefly these, namely, suchness, true limit, signless, ultimate, dharma realm, etc. are names with the same meaning and different names. Third, the meaning of these names is explained in order: the wisdom of the emptiness of the grasped and the grasper is called suchness, because it is the nature of not changing into otherness. That dharma is called the true limit, because it is the reality that is not inverted. That dharma, called signless, because it is the nature of the cessation of the signs of elaboration. That dharma, called ultimate, because it is the object of the wisdom of the self-awareness of the noble ones. That dharma, called the dharma realm, because it is the cause of the dharmas of the noble ones of the Great Vehicle. The proposition is established, because all the dharmas of the noble ones arise because of you. Fourth, the difference of emptiness is explained in detail: in general, fourteen emptinesses are explained, and in particular, the remaining two emptinesses are explained. First, the fourteen emptinesses are: the emptiness of the internal sources of the eater's eyes, etc. is the emptiness of the interior, and the emptiness of the external sources of the eaten form, sound, etc.
Tibetan
་ནི་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱྀ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ལུས་སམ་ཁོག་པའི་སྟོང་པ་ནི་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དབང་རྟེན་ཁོག་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ནང་དང་དབང་པོས་མ་བསྡུས་པས་ཕྱི་སྟེ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའོ། །གནས་ཀྱི་གཞི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱ་ཆེན་པོས་སྟོང་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དེ་ལྟར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་གང་གིས་སྟོང་པར་མཐོང་ཞིང་ཤེས་པ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་དེའི་སྟོང་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདིས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་མཐོང་པའི་ཤེས་པ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་རང་སྟོང་དུ་བསྟན་པ་ནི་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དགོས་པ་གང་གིས་ཕྱིར་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ལམ་གྱི་དགེ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རྟག་ཏུ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞན་ཕན་མཐའ་ཡས་པའི་སྟོང་པ་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འཁོར་བ་བླཽས་བཏང་བར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། བློས་མི་བཏང་བར་བྱ་བའི་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ནི་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང། ནམ་ཡང་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་དུས་སུ་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ནི་དོར་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ཀྱང་དྲི་མ་གློ་བུར་བས་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། རིགས་རང་བཞིན་གྱི་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དག་པར་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང༌། དཔེ་བྱད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་སྟོང་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་གདོད་ནས་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དྲི་མ་གློ་བུར་བས་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དག་བྱའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོ
Chinese
是外空性，内外之生处，彼二者之所依，身体或腹部的空是内外空性。诸根所依的腹部等，是以心所摄持故为内，未为诸根所摄故为外，即内外二者。处所之器世间以广大而空是广大空性，如是内之生处等，亦以何而见为空、知为空，彼之空性即是空性之空性。如是，如何以见真实之识的空是真实空性，此亦显示见真实之识是空性，然未显示真实自空。诸菩萨以何必要之故而修空性，从而成办道耶？道的善，有为之空是有为空性，涅槃之善，无为之空是无为空性，为恒常利益之故，菩萨成办，利他无边之空是超越边际之空性，为不舍弃轮回之故，菩萨成办，不舍弃之轮回是无始无终之空，是无始无终空性，为任何时候善皆不穷尽之故，菩萨成办，于无余涅槃之时，善不穷尽之空是无舍弃之空性，自性之界亦为客尘所清净之故，菩萨成办，界自性之清净，为客尘所清净之空是自性空性，为获得佛之相好之故，菩萨成办，相好是自之相，彼之空是自相空性，为力与无畏等本来清净之佛法诸法，为客尘所清净之故，菩萨成办，当清净之佛法彼等以空。
English
is the emptiness of the external. The emptiness of the body or abdomen, which is the basis of the two internal and external sources of birth, is the emptiness of the internal and external. The abdomen, which is the basis of the senses, is internal because it is grasped by the mind, and external because it is not gathered by the senses, that is, both internal and external. The emptiness of the vast container world of the dwelling place is the emptiness of the great. Likewise, the emptiness of the internal sources of birth, etc., is the emptiness of emptiness, which is seen and known as empty. Likewise, the emptiness of the consciousness that sees the ultimate reality is the emptiness of the ultimate reality. This also shows that the consciousness that sees the ultimate reality is empty, but it does not show that the ultimate reality is empty in itself. For what purpose do Bodhisattvas meditate on emptiness and accomplish the path? The virtue of the path, the emptiness of the conditioned is the emptiness of the conditioned. The virtue of Nirvana, the emptiness of the unconditioned is the emptiness of the unconditioned. For the sake of constant benefit, Bodhisattvas accomplish the emptiness of infinite other-benefit, which is the emptiness beyond limits. For the sake of not abandoning Samsara, Bodhisattvas accomplish the emptiness of Samsara, which is not abandoned, which is the emptiness without beginning or end, which is the emptiness without beginning or end. Because goodness is never exhausted, Bodhisattvas accomplish the emptiness of goodness that is not exhausted at the time of Nirvana without remainder, which is the emptiness without abandonment. Because the nature of reality is also purified by adventitious defilements, Bodhisattvas accomplish the purity of the nature of reality, the emptiness that is purified by adventitious defilements is the emptiness of nature. In order to obtain the marks and signs of the Buddha, Bodhisattvas accomplish the marks and signs, which are the marks of oneself. The emptiness of that is the emptiness of one's own marks. For the sake of purifying the Buddha's teachings, such as strength and fearlessness, which are pure from the beginning, by adventitious defilements, Bodhisattvas accomplish the Buddha's teachings that are to be purified by emptiness.