Tibetan
་བ་ཅན་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ སྟོང་ཉིད་དངོས་ནི་མིན་ལ་ བླཽ་ཀུན་རྫོབ་པའི་གནས་ལུགས་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བ་དང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་ཞིང་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་མཐོང་ན། ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས་མཐོང་བར་འདོད་དགོས་པས། དེས་ན་རིག་བྱ་ཡུལ་དང༌། རིག་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་སྟེ། ཁྱོད་རྒྱལ་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་མེད་པར་སོ་སོར་རང་གིས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་བདེན་གཉིས་གསལ་བའི་ཉི་མ་ལས། དོན་དམ་བདེན་པ་གང་ཡིན། མཐར་ཐུག་གི་རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞིང༌། མཐར་ཐུག་གི་རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ལ། [གདོད་མ་གཞིའི་གནས་ལུགས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཞག་ཀྱང༌། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པ་སོ་སོར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་པ་ཡིན་པས་གནད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་ཟེར་བ་དེ་ངེས་དོན་གྱི་གཞུང་ལུགས་འཆད་པ་ཀུན་ཀྱི་སྤྱི་སྐད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་དང་སྔོ་འཛིན་མིག་ཤེས་ལྟ་བུའི་གཞན་རིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་འཇལ་བ་ན་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས་འཛིན་དགོས་པས་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དོན་དམ་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འཇལ་བ་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། དེའི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་འཛིན་དགོས་པ་སོགས་མི་འཐད་དོ། །ཡང་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་འདོད་ལ་ཡུལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་འདོད་པས། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་དགོས་པས། དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློར་འགྱུར་བར་ཐལ། གནས་ལུགས་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བར་འཁྲུལ་སྣང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་སྣང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་མཐོང་བའི་བློ་ཡིན་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འགྱུར། །དོན་ཡོདམ་ཡིན་སེམས་ཉིད་དེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བདེན་པ་མཐོང་བ་བཟློག་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཇི་ལྟ་བཞིན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་སྤྲོས་མེད་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དོན་དམ་དབྱིངས་དེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོག་མ་མེད་ པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འོང་བས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་དང༌། དེས་མཚོན་པའི་དད་པ་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་དང༌། ཕུང་ཁམས་སོགས་གཞིའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྩ་བའམ་གཞི་བརྟན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེན་པར་མེད་ན། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཀྱང་བྱར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཞིའམ་རྩ་བ་སྟོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་མེད་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རླུང་སོགས་འབྱུང་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པའི་མཐུ་ལས། དེའི་གཡའ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཆགས་པའི་གློ་བུར་དྲི་མ་ལས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སྣང་བ་འཆར་བ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་ནི་དད་སོགས་དགེ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དད་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམ་འཆར་བ་དང། དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཉི་མ་ལས་ཉི་འོད་འབྱུང་བ་ལྟར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་འབྲས་བུ་ཆོས་རྣམས་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ
Chinese
具有者即是颠倒。 空性真实并非是， 仅仅是意识世俗的处所，因为心的自性是光明，本体是空性的缘故。 也就是自性光明，因为光明和觉性是心的特征的缘故。 本体是空性，因为世俗的诸法各自的本体自性即是空性的缘故。 此外，以智慧见真实胜义法界是不合理的，如果见的话，必须认为智慧显现为法界之相而见到，这样一来，能知所知有差别就太过分了，所以是不合理的，如果这样想。 对此没有过失，即真实胜义法界，是法性。 成立为真实，因为你是圆满正等觉佛陀的智慧所知和所证的缘故。 成为彼，你是佛陀的智慧现量见到和体验的对境的缘故，因为没有法性的相在智慧上显现，而是各自以自证智的行境的缘故。 如是说，全知大士在开显二谛的太阳中说：何为胜义谛？ 是究竟的觉性和智慧，何为究竟的觉性和智慧？ 是胜义谛和，如是性。 [原始基位的处所，善逝藏性，法界与智慧双运，虽然以现观的次第安立为境与有境。 因此，胜义谛是各自自证智慧的行境，所以关键也在于此，因为这样说了，特别是说界智无别，这也是讲述究竟意义的论典的一切共同语言。 因此，像蓝色和取蓝的眼识一样的他证的识，在衡量对境时，必须显现为对境的相而执取，所以能知和所知的差别是合理的。 圣者的等持智慧衡量对境真实 法界时，是自己认识自己，因此，对于它，能知和所知的差别，以及显现它的相而执取等等是不合理的。 或者，你认为胜义谛是
English
That which possesses is inverted. Emptiness is not the reality, It is merely the locus of conventional consciousness, because the nature of mind is luminosity and its essence is emptiness. That is, its nature is luminosity, because luminosity and awareness are the characteristics of mind. Its essence is emptiness, because all conventional phenomena are empty of their own essence and nature. Furthermore, it is unreasonable to see the ultimate reality of the dharmadhatu with wisdom, for if it were seen, it would have to be assumed that wisdom sees it by appearing as the aspect of that dharmadhatu. Therefore, it would be too extreme to have a distinction between the object of knowledge and the subject of knowledge, which is unreasonable. If you think so, there is no fault in that, for the ultimate reality of the dharmadhatu is a dharma. It is established as true, because you are the object of knowledge and realization of the wisdom of the fully enlightened Buddha. It follows that you are the object of the wisdom of the Buddha, which is directly seen and experienced, because there is no appearance of the nature of reality in wisdom, but each is the object of the wisdom of self-awareness. As it is said, the Omniscient Great One said in the sun that illuminates the two truths: What is the ultimate truth? It is the ultimate awareness and wisdom, and what is the ultimate awareness and wisdom? It is the ultimate truth and, suchness. [The original ground of being, the essence of the Sugata, the union of the dharmadhatu and wisdom, although established as object and subject in the order of realization. Therefore, the ultimate truth is the object of the wisdom of self-awareness, so the key is also in this, because it is said that, especially the saying that the realm and wisdom are inseparable, is also the common language of all the treatises that explain the ultimate meaning. Therefore, when the consciousnesses that have become other-awareness, such as the blue and the blue-grasping eye consciousness, measure the object, they must appear as the aspect of the object and grasp it, so the distinction between the knowable and the knowing is reasonable. When the noble meditative wisdom measures the object of ultimate reality the dharmadhatu, it is oneself knowing oneself. Therefore, for it, the distinction between the knowable and the knowing, and the need to appear its aspect and grasp it, etc., are unreasonable. Or, you think that the ultimate truth is
Chinese
您不希望在智慧的境地中，您也不希望没有境地的智慧。因此，世俗的法都必须变成圣者智慧的境地。如果这样，那么对您来说，佛陀的智慧就变成了颠倒的智慧。因为在没有见到实相胜义谛之前，所见到的都是错觉世俗的法。如果见到的是错觉世俗的法，那么一定是颠倒的智慧。《楞伽经》中说：“习气扰乱的心，显现为实有，非实有是心性，见外境为颠倒。”因为这个原因。根本上不能承认，因为《宝性论》中说：“凡夫颠倒，颠倒见真谛，如来如实，不颠倒无戏论。”因为这个原因。再次，从显示胜义界是诸法之根本的角度来成立实有，即心的自性光明，无漏的智慧从无始以来相续不断，因此，无间断的法界是诸佛之法，以及由此所代表的信心等道之法，以及蕴界等基之法的一切根本或稳固的基础，因此是真实成立的。如果胜义法界不是真实存在的，那么基、道、果的分类也将变得毫无意义，因为它们的基础或根本已经丧失。例如，如果没有虚空，那么依赖于它的风等元素也不会存在。正如所说：“无始时之界，是诸法之所依，有此故一切众生，得涅槃。”因为这个原因。此外，法界以其一切种类的力量，从其如垢般的自性中，生起三界轮回的显现。由于它是信心等善法的体现，因此生起信心等道之法。同样，由于它是身和智慧等的体现，因此就像太阳产生阳光一样，生起身和智慧等果法。
English
You do not wish to be in the realm of wisdom, nor do you wish for wisdom without a realm. Therefore, all conventional dharmas must become the realm of noble wisdom. If that is the case, then for you, the wisdom of the Buddha becomes inverted wisdom. Because before seeing the ultimate truth of reality, what is seen are all illusory conventional dharmas. If what is seen are all illusory conventional dharmas, then it must be inverted wisdom. The Laṅkāvatāra Sūtra says, "The mind disturbed by habit, appears as real, non-real is the nature of mind, seeing external objects is inverted." Because of this reason. It cannot be admitted fundamentally, because the Uttaratantra says, "Ordinary beings are inverted, inverted seeing the truth, the Tathāgata is as it is, non-inverted without elaboration." Because of this reason. Again, establishing true existence from the perspective of showing that the ultimate realm is the root of all dharmas, that is, the self-nature of mind is luminous, the uncontaminated wisdom continues uninterruptedly from beginningless time, therefore, the uninterrupted dharmadhātu is all the dharmas of the Buddhas, and the dharmas of the path such as faith represented by it, and all the roots or stable foundations of the base dharmas such as the aggregates and elements, therefore it is truly established. If the ultimate dharmadhātu is not truly existent, then the classifications of base, path, and fruit will also become meaningless, because their foundation or root has been lost. For example, if there is no space, then the elements such as wind that depend on it will not exist. As it is said, "The realm of beginningless time, is the abode of all dharmas, because of this all beings, attain nirvāṇa." Because of this reason. Furthermore, the dharmadhātu, with the power of all its kinds, from its self-nature like dirt, arises the appearance of the three realms of saṃsāra. Because it is the embodiment of good dharmas such as faith, therefore the dharmas of the path such as faith arise. Similarly, because it is the embodiment of body and wisdom, therefore just as the sun produces sunlight, the fruit dharmas such as body and wisdom arise.