Tibetan
་དངོས་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ དང་ང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་ཡིན་པ་བཅད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དང་བདེན་མེད་སོགས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་གོ་ན་བདེན་མེད་ཅེས་པ་སྒྲ་སྤྱིའམ་ ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་གང་ལ་ཡང་མ་ལྟོས་པར་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལས། དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་པ་ཡེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་གང་གི་སྟེང་ན་ཡང་དེ་འདྲ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཅི་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་གྱུར་ན། སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་ན་གལ་ཏེ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི། སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྲུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་དེ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྲུལ་དུ་སྣང་ཡང་དེར་མ་གྲུབ་ཕྱིན། དེར་རྟ་གླང་སོགས་གཞན་དུ་ནི་སྣང་ཡང་མི་སྣང་ན། རང་གི་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་ན། གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ག་ལ་གྲུབ་སྟེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་པོ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་མེད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གོ་ཞིང་ངེས་པའི་རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན། མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་ནའང་དེ་བདེན་མེད་དུ་ཞེན་པ་སོགས་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མངོན་གྱུར་པ་མི་འཆར་བས་སོ། །དེ་ཡང་བྱང་སེམས་ དབང་རྣོན་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། བྱང་སེམས་བློ་གྲོས་དམན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་མཚན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་དོན་དུ་མཉམ་གཞག་གི་ཚེ་ན་ཡང་བདེན་མེད་དུ་ཞེན་པའི་མཚན་འཛིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་དང༌། སོགས་སྒྲས་བསྡུས་པ་སྤྲོས་བྲལ་ལོ་སྙམ་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་མཚན་འཛིན་དེ་དག་སོ་སོར་འགོག་དགོས་མོད་ཀྱང༌། ཡུལ་གྱིས་སམ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་དང་སྟོང་པ་ཙམ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཆོས་ཀུན་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་ཁྱབ་པའི་དོན་དམ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བདག་ཉིད་ཟག་མེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་
Chinese
要知道，仅仅是由实物的自性所区分和如我一般成立的空性，就断定了空性本身是实物。如果不像理解无自性和无实等意义那样理解，如果说“无实”这个词是普遍的语音，或者存在以自性成立的事物，那么就必须存在不依赖于任何事物而能独立成立的事物。但是，由于这样的事物根本不可能成立，所以在任何内外之法上都不存在这样的成立，因此称为无自性成立。如果自己的自性存在，就必须与显现相符。例如，如果花纹绳显现为蛇，如果显现为蛇的那种显现以自己的自性存在，那么就必须与显现相符，具有蛇的特征。但是，显现为蛇的那种显现不是以自性成立的。即使显现为蛇，但如果没有在那里成立，那么在那里显现为马、牛等其他事物，但却不显现为蛇。既然如此，更不用说从自己的角度成立了。同样，所有显现和声音的法，如果不是以自己的自性成立，又怎么会以他者的自性成立呢？根本不会成立。此外，依靠一异离等正确理证，如实理解和确定蕴等诸法无有真实的意义，当这种智慧和后得智在自相续中生起时，即使在入定的时候，也不会生起执着于无实等执相的戏论。这主要是针对具有敏锐智慧的菩萨而言的。对于一些智慧较低的菩萨来说，为了断除执相的戏论，即使在入定的时候，也会生起执着于无实的执相戏论，以及用“等”字概括的认为远离戏论等等，认为这是空性等等。虽然必须从有境的角度分别遮止这些执相，但是，从所缘或者自性的角度来说，无实、离戏和空性之间并没有区别。第二，周遍的胜义谛是：心的自性光明，从本初以来就远离戏论的法界，对于清净和不清净的一切法，没有远近之分，周遍的胜义，即是如来藏的自性，无漏无分别的智慧。或者说，胜义谛
English
It is necessary to know that merely the emptiness that is distinguished by the nature of reality and established as I am, cuts off the emptiness itself as being real. If the meaning of selflessness and unreality, etc., is not understood as it is, if the word "unreal" is a general sound, or if there is something established by nature, then there must be something that can be established independently without relying on anything. However, since such an establishment is impossible, there is no such establishment on any internal or external dharma, so it is called not established by nature. If one's own nature exists, it must exist in accordance with appearance. For example, if a patterned rope appears as a snake, if the appearance of the snake exists by its own nature, then it must be in accordance with appearance and have the characteristics of a snake. However, the appearance of the snake is not established by nature. Even if it appears as a snake, if it is not established there, then other things such as horses and cattle appear there, but not as a snake. Since this is the case, there is no need to mention establishment from one's own perspective. Similarly, if all phenomena of appearance and sound are not established in their own nature, how can they be established in the nature of others? They are not established at all. Furthermore, relying on correct reasoning such as oneness and difference, understanding and ascertaining the meaning of the aggregates and other dharmas as being without truth, when this wisdom and subsequent wisdom arise in one's own mindstream, even during meditation, the manifest elaborations of clinging to characteristics, such as clinging to unreality, will not arise. This is mainly for bodhisattvas with sharp minds. For some bodhisattvas with lower intelligence, in order to cut off the elaborations of clinging to characteristics, even during meditation, there will be elaborations of clinging to characteristics that cling to unreality, and what is summarized by the word "etc." is thinking of being free from elaborations, thinking that it is emptiness, etc. Although these clinging to characteristics must be separately prevented from the perspective of the subject, there is no difference between unreality, freedom from elaborations, and emptiness from the perspective of the object or nature. Second, the pervasive ultimate truth is: the nature of mind is clear light, the dharmadhatu that is free from elaborations from the beginning, for all pure and impure dharmas, there is no near or far, the pervasive ultimate, which is the essence of the Sugata, the wisdom of stainless non-conceptualization. Or, the ultimate truth
Tibetan
ཉིད་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་དོན་དམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། དགག་བྱ་དེས་སྟོང་པའི་སྟོང་གཞི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་དོན་དམ་གྱི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ པ་དང༌། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་གཉིས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་བུམ་ལྟ་བུ་ཞིག་བུམ་པའི་ངོར་ཡོད་པ་དང༌། ཀ་བའི་ངོར་མེད་པ་གཉིས་གནས་ལུགས་སོ་སོ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་གཞི་ལ། སྣང་ཙམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞིར་འདོད་པ་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞིར་འདོད་པ་དང༌། སྒྲོ་མ་བཏགས་པའི་ཡུལ་དང༌། བདེན་པ་དབྱེ་གཞིར་འདོད་པ་སོགས་འདོད་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང༌། རང་ལུགས་ལ་སྲིད་ཚད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཙམ་དེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདིར་ཟད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དབྱེ་བའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ནི། སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ལ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བློ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཞན་རིག་གི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་གིས་རང་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ཚུལ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དང༌། རྟོག་གེ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འཁོར་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་མེད་མྱང་འདས་གཉིས་དང༌། དེ་གཉིས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང༌། འཕགས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་སོ་སོར་ཡོད་པའི་ ཕྱིར། བདེན་པ་ལའང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་འདི་ནི་དགོས་པ་དེ་དག་གི་དབང་གིས་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་སྣང་བ་གང་ཡིན་ཀུན་རྫོབ་དང༌། སྟོང་པ་གང་ཡིན་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང༌། སྣང་སྟོང་དེ་གཉིས་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པས། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་ཆ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་རྣམས་དང་འདི་མི་འདྲའོ། །གཞན་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱལ་ཁམས་སོ་སོར་མི་འབྱེད་པར་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས
Chinese
对于您来说，可以区分胜义的世俗和胜义的胜义谛两种。第一种是：法性如来藏，从仅仅是远离能取所取的反体方面来说，是胜义的世俗谛；从彼所破的空性的空基无二智慧自明自显的反体方面来说，是胜义的胜义谛。这二者仅仅是反体上的区分，就本体而言，无有能取所取，以及具有无二智慧，则成为唯一，不会成为二。例如，如同金瓶一样，在瓶子的角度存在，在柱子的角度不存在，二者并非是不同的存在方式。第三，关于区分的基础：有认为显现即是真假二谛的区分基础的，有认为是缘起真假二谛的区分基础的，有认为是未加虚构的对境和真谛的区分基础的等等，有各种各样的观点。然而，就自宗而言，仅仅是存在限度的所知，就是二谛的区分基础。如《父子相会经》中所说：“所应知者亦世俗，胜义谛中此穷尽。”因此。第四，解释区分的必要性：一般来说，将所知分为名识和智慧两种心识，名识以他觉的方式了知世俗诸法，而智慧则以自知的方式了知胜义诸法。像这样区分两种了知方式，以及分别作为分别念者的行境的有漏轮回和作为瑜伽者的行境的无漏涅槃，以及以二者作为行境的凡夫和圣者二者的境界各自存在。 因此，将真谛也分为两种，这是以那些必要性的力量来区分的。其他认为凡是显现都是世俗，凡是空性都是胜义，并且认为显现和空性二者在本体上没有区别，因此，与认为二谛本体相同而反体不同的那些观点不同。另外，如果不像那样区分各自的境界，而仅仅以胜义智慧的角度来考虑，那么就只有唯一的胜义谛，除此之外别无其他。胜义谛中，世俗之法
English
For you, there is a distinction between the conventional truth of the ultimate and the ultimate truth of the ultimate. The first is: the essence of the Dharma-nature Sugata-garbha, from the aspect of merely being free from the duality of grasping and being grasped, is the conventional truth of the ultimate; from the aspect of the emptiness of that which is to be negated, the emptiness-basis, the non-dual wisdom, self-awareness, and self-illumination, is the ultimate truth of the ultimate. These two are only different in aspect, but in terms of essence, the absence of grasping and being grasped, and the presence of non-dual wisdom, become one and not two. For example, like a golden vase, it exists from the perspective of the vase and does not exist from the perspective of the pillar, the two are not different modes of existence. Third, regarding the basis of distinction: some consider appearance alone as the basis for distinguishing the two truths, some consider dependent origination as the basis for distinguishing the two truths, some consider the object without fabrication and the truth as the basis for distinction, and so on, there are various views. However, according to our own system, merely the knowable within the limits of existence is the basis for distinguishing the two truths. As it is said in the Sutra of the Meeting of Father and Son: "What is to be known is also conventional, and in the ultimate truth, this is exhausted." Therefore. Fourth, explaining the necessity of distinction: In general, knowledge is divided into two minds, conceptual consciousness and wisdom, conceptual consciousness understands conventional phenomena in the manner of other-awareness, while wisdom understands ultimate phenomena in the manner of self-awareness. Thus, distinguishing the two modes of understanding, and the existence of the contaminated samsara as the object of conceptualizers and the uncontaminated nirvana as the object of yogis, and the realms of ordinary beings and noble ones who take these two as objects, each exist separately. Therefore, the division of truth into two is due to the power of those necessities. Others consider whatever appears as conventional and whatever is empty as ultimate, and since appearance and emptiness are indistinguishable in essence, this differs from those who consider the two truths as having the same essence but different aspects. Furthermore, if one does not distinguish the respective realms in that way, but only considers it from the perspective of ultimate wisdom, then there is only the single ultimate truth, and nothing else. In the ultimate truth, conventional phenomena