Tibetan
་དུ། །གུས་པས་རྟག་ཏུ་བག་དང་བཅས་པར་མཛད། །གང་ཞིག་སྔོན་ཆད་བག་མེད་གྱུར་པ་ལས། །ཕྱི་ནས་བག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་ཡང༌། །ཟླ་བ་སྤྲིན་བྲལ་ལྷ་བུར་རྣམ་མཛེས་ཏེ། །དགའ་བོ་སོར་འཕྲེང་མཐོང་ལྡན་བདེ་བྱེད་བཞིན། །བག་ཡོད་པ་ནི་བདུད་རྩིའམ་འཆི་མེད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་ནན་ཏན་སྙིང་པོར་བག་ཡོད་པ་སྤྱད་པས་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐར་པ་འཆི་བ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱེད་པས། འཆི་མེད་ཀྱི་གོང་འཕང་བག་ཡོད་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བག་ཡོད་པར་འཆི་མེད་ཀྱི་གནས་ཞེས་བྱ། ཇི་སྲིད་བག་མེད་པ་ཡོད་ཀྱི་བར་དེ་སྲིད་དུ་ཐར་པ་འཆི་མེད་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུང་ཞིང༌། བག་མེད་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེ་ཤིའི་འཕྲེང་བ་འབྱུང་བས་བག་མེད་པ་ནི་འཆི་བའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་བཀའ་བསྩལ་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལས། བག་ཡོད་འཆི་མེད་གནས་ཡིན་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་འཆི་བའི་གནས། །བག་ཡོད་འཆི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འཆི། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་ དེ་རིགས་པས། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་བག་དང་བཅས། །བག་ཡོད་པ་ལ་རབ་དགའ་བ། །འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དགའ་བ་ཡིན། །ཅེས་ལུང་གིས་བསྟན་པ་ལྟར་བླང་དོར་ཤེས་ནས་བག་ཡོད་པར་སྤྱད་པས་དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ཉིད་དགེ་བའི་ཆོས་སྤཻལ་བའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་བརྙས་པ་དང་རིས་སུ་བོར་བ་མ་ཡིན་པ་ཆེ་ཐང་དུ་མཆོག་དང་གཙོ་བོ་འཛིན་པའི་དཔེ་གསུངས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དང་བཅས་པར་གུས་པ་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་ཆོས་ལ་བག་དང་བཅས་པ་སྟེ་བག་ཡོད་པར་མཛོད་ཅིག །འོ་ན་སྔོན་དུ་བག་མེད་པར་སྤྱད་པའི་ཉེས་ཟིན་པས་ད་ནི་བག་ཡོད་ལ་གནས་ཀྱང་མི་ཕན་ནོ་ཞེ་ན་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་བཟུང་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་བག་ཡོད་ཁོ་ནར་གནས་ན་ཆེས་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང། དེ་ལྟར་མིན་པ་གང་ཞིག་སྔོན་ཆད་བག་མེད་པ་སྤྱད་པ་གྱུར་པ་ཡིན་ཀྱང༌། ཕྱི་ནས་བག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཡང་ནམ་བག་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནས་གཟུང། རང་ཉིད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང༌། སྤྱཽད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་སྨོན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་བསྔགས་པར་བྱེད་པའི་མཛེས་པ་སྟེ། ཟླ་བ་ཐོག་མར་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ཀྱང༌། སླར་ཡང་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་དུས་དེ་ཉིད་ནས་ཉམས་པ་མེད་པར་གསལ་བ་དང་འོད་ཟེར་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པས་རྣམ་པར་མཛེས་པ་བཞིན་ནོ། །མཚན་གཞི་སྔོན་བག་མེད་པར་སྤྱ
Chinese
。恭敬恒常以谨慎而行事。若有先前放逸者，之后谨慎而行，如月离云，如莲花般美妙，如悦意指鬘、见有、安乐行。谨慎是甘露或不死之处，于法精进，以谨慎为心要，心从烦恼中解脱，获得解脱不死之果位，因不死之果位从谨慎中产生，故谨慎是不死之处。如若有放逸之时，彼时不得解脱不死之果位，放逸生烦恼，烦恼生生死之轮转，故放逸是死亡之处，如是乃是薄伽梵能仁王所宣说。经部中云：谨慎是不死之处，放逸是死亡之处，谨慎者不趋向死亡，放逸者恒常趋向死亡。彼之差别以理智，智者皆以谨慎行，于谨慎者极欢喜，圣者之行境是欢喜。如是如经中所说，知取舍后以谨慎而行，一切善法皆得广大增长。是故国王您为了自己增长善法，对于佛与圣者们，不轻蔑、不舍弃，于广大处视为殊胜与主要，如所说之典范，以正法及恭敬，恒常于法谨慎，即以谨慎而行事。若先前已造作放逸之过失，如今安住于谨慎亦无益处耶？若从一开始便安住于完全的谨慎，则极为稀有，然而并非如此，若有先前造作放逸者，之后谨慎而行，则从谨慎之时起，对自己有利益和安乐，行为不为他人所羡慕，且受赞叹之美妙，如月亮最初被云遮蔽，之后云散之时，便无有衰损，光明照耀，极为美妙。譬如先前放逸而行
English
. Always act with reverence and caution. If someone was previously negligent, but later becomes cautious, like the moon freed from clouds, beautifully adorned like a lotus, like Delightful Garland, Seeing Existence, and Blissful Conduct. Caution is the nectar or the place of immortality. By diligently practicing caution as the essence of Dharma, the mind is liberated from afflictions, attaining the state of liberation and immortality. Since the state of immortality arises from caution, caution is called the place of immortality. As long as there is negligence, one will not attain the state of liberation and immortality. Negligence gives rise to afflictions, and afflictions give rise to the cycle of birth and death. Therefore, negligence is the place of death, as declared by the Bhagavan, the King of Sages. The Sutra says: Caution is the place of immortality, negligence is the place of death. The cautious do not go to death, the negligent always die. The difference between them is understood through reason. The wise always act with caution, greatly rejoicing in caution, the realm of the noble ones is joy. As stated in the scriptures, knowing what to accept and reject, practicing caution will greatly increase all virtuous Dharmas. Therefore, O King, for the sake of increasing your own virtuous Dharma, do not despise or abandon the Buddhas and noble ones, but regard them as supreme and foremost in greatness, as exemplified in the teachings. With the sacred Dharma and reverence, always be cautious in the Dharma, that is, act with caution. If one has already committed the fault of acting negligently in the past, is it useless to abide in caution now? If one abides in complete caution from the very beginning, it is most wonderful. However, if someone has previously acted negligently, but later becomes cautious, then from the time of caution, benefit and happiness will arise for oneself, and one's conduct will not be envied by others, but will be praised for its beauty. Just as the moon is initially obscured by clouds, but when the clouds disperse, it shines brightly without diminishing, radiating light and being extremely beautiful. For example, previously acting negligently