Tibetan
ཀྱི་སྡོམ་པར་ཡིན་པར་འདོད། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བསྲུང་བའི་དུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལས་མང་བ་དང་ཉུང་བར་མི་རུང་བས་བསྲུང་ཀྱང་ལེགས་སྤྱད་དགེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྡོམ་པར་མི་འདོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ། ལེན་ཚུལ་དངོས་དང༌། ལེན་པའི་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་གཉིས་སོ། །ལེན་ཚུལ་དངོས་ནི། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ལས། དམའ་བར་འདུག་སྨྲས་འདས་པ་ཡིས། །མི་རྒྱན་ནམ་ནི་ནངས་བར་དུ། །བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་ཚང་བར་ནི། །ནངས་བར་གཞན་ལ་ནོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་ཚུལ་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག །སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡོམ་པ་འབོགས་ཆོག་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་བཟླས་ཤིང༌། རྒྱན་གསར་བས་མི་རྒྱན་པ་དང༌། སང་ནམ་མ་ལངས་བར་དུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཆ་ཚང་བར་བསྲུང་བའི་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དེ། ནངས་པར་སྔ་དྲོ་ནམ་ལངས་མ་ཐག་གཞན་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་བླང་བར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ལེན་པར་འདོད། ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་དང་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་ལས་ལེན་དགོས་མོད། དེ་ནས་རང་གི་བླངས་པས་ཀྱང་ཐོབ་པར་འདོད། ལེན་པའི་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ཐེག་དམན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ལ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཁས་ལེན་ལན་ གསུམ་བྱས་པས་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད། ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཁས་ལེན་གྱིས་ཐོབ་པར་འདོད། བསྙེན་གནས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་གནས་དགོས་པ་ལས། རྩ་བ་བཞི་སྤངས་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་གནས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ལས། རྩ་བ་བཞི་སོ་སོར། གཞི་བསམ་པ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་བཞི་ཚང་ན་སྡོམ་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལ་རྟེན་དང་ཡུལ་གཉིས། བསམ་པ་ཀུན་སློང་དང༌། འདུ་ཤེས་གཉིས། སྦྱོར་བ་དང༌། མཐར་ཐུག་ལ་ནང་ཚན་གྱིས་དབྱེ་བ་ངེས་བཟུང་མེད་པ་ལས། ཐམས་ཅད་ལ་རྟེན་སྡོམ་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པ་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །ཡུལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་མི་དང་མིར་ཆགས་པའི་འགྲོ་བ་གཞན། མ་བྱིན་པ་ལེན་པར་མིའི་འགྲོ་བས་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་རིན་ཐང་ཚང་བའི་དངོས་པོ་མ་ཤ་ཀ་ལྔའམ་ཀར་ཤ་པ་ཎའི་བཞི་ཆ་སྟེ་དངུལ་ཞོ་ཕྱེད་ཙམ་གྱི་ཚད་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མི་གཙང་བར་སྤྱོད་པ་ལ་སྐྱེ་གནས་ཁ་བཤང་ལམ་སྟེ་ཉམས་པ་མེད་པའི་སྒོ་གསུམ་བརྟེན་པ། རྫུན་ནི་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཡིན་པ་ལ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ནས་ཡིན་པར་སྨྲ་བའི་ངག་ཚིག་སྟེ་ཡུལ་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་ལ་སྨྲས་པ། བསམ་པའི་ཀུན་སློང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གསོད་སེམས་སྐྱེས་པ། མ་བྱིན་ལེན་ལ་ གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱཽད་བདག་གིར་ལེན་འདོད་པ། མི་གཙང་བ་སྤྱཽད་པ་ལ་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བརྟེན་པར་འདོད་པ། རྫུན་ལ་མིའི་ཆོས་བླ་མར་སྨྲ་བ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བའི་བརྫུན། སྨྲ་བར་འདོད་པ། འདུ་ཤེས་ནྀ་སྲོག་གཅོད་པར་ལྷ་བྱིན་གསོད་རྒྱུར་མཆོད་སྦྱིན་བསད་པ་ལྟ་བུ་ནོར་བ་མ་ཡིན་པའི་དེ་ལ་དེར་ཤེས་ཀྱི་བློ་མ་འཁྲུལ་བ། མ་བྱིན་ལེན་ལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལེན་རྒྱུར་རང་གི་དངོས་པོ་དང་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་དང༌། རིན་ཐང་མ་ཚང་བ་ལེན་རྒྱུར་ཚང་བ་དང༌། ནོར་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའི་དེ་ལ་དེར་ཤེས་གྱི་བློ་མ་འཁྲུལ་བ། མི་གཙང་བ་སྤྱཽད་པ་ལ། འཁྲིག་པ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་གཙོར་བྱ་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ལ་རག་མ་ལུས་བར་བཤད། རྫུན་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པོ་ཞེས་སྨྲ་རྒྱུ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་པར་ཚིག་ནོར་བ་ལྟ་བུ་མིན་པའི་དེར་ཤེས་ཀྱི་བློ་མ་འཁྲུལ་བ། སྦྱོར་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་རང་གི་དངོས་སུ་སྲོག་གཅོད་པའི་ལས་ལ་སྦྱར་བ་དང༌། གཞན་བྱེད་དུ་བཅུག་པ། འཆི་བའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས། རང་ཉིད་འཆིར་བཅུག་པ་མཚོན་དང་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པས་གསོད་པ། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་གཞན་གྱི་ནོར་མཐུས་ཕྲོགས་པ་དང༌། འཇབ་བུས་བརྐུ་བ་དང༌། གཞན་འཕྲོག་པ་དག་བརྐུར་འཇུག་པ་རིགས་སྔགས་ཀྱིས་འདྲེན་པ། མི་གཙང་བར་སྤྱཽད་པ་ལ་ཉམས་པ་མེད་པའི་སྒོ་གསུམ་གང་རུང་གི་ནང་ དུ་བརྟེན་པའི་འཁྲིག་པར་སྤྱོད་པ། རྫུན་མི་ཆོས་བླ་མར་སྨྲ་བ་དངོས་སུ་མིའི་འགྲོ་བས་ཐོས་པར་སྨྲ་བ། མཐར་ཐུག་སྲོག་འགགས་པ་དང༌། སྲོག་མ་འགགས་བར་དུ་གསོད་སེམས་རྒྱུན་མ་ལོག་པ། མ་བྱིན་ལེན་ལ་ཐོབ་སེམས་སྐྱེས་པ། མི་གཙང་བར་སྦྱོད་པ་ལ། ཁམས་འཕོས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། རྫུན་ལ་མིའི་འགྲོ་བས་གོ་བ་རྣམས་ནི་མཐར་ཐུག་སྟེ། གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་དེ་རྣམས་ཚང་ན་དགེ་སློང་གི་ཕམ་པ་དང་འདྲ་བའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བས་རྩ་བ་བཞི་རེ་རེ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཀྱང་སྡོམ་པ་འཇིག་པ་ཡིན༌། ཡན་ལག་དེ་རྣམས་མ་ཚང་བ་སེལ་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་སྦོམ་པོའི་ཉེས་བྱས་ཙམ་ཡིན་པས་སྡོམ་པ་ཉམས་སྨད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་བཞིའི་ནང་ནས་ཀུན་སློང་མ་ཚང་ན་བསམ་པ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པས་ཉེས་པ་ཡང་བ་ཡིན། འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཙམ་མིན་ཀྱང་གཞ
Chinese
认为是戒律。毗婆沙宗认为，斋戒的戒律守护时间不能多于或少于一天一夜，即使守护也只是善行功德，不认为是戒律。如何受持呢？有两种方式：受持的实际方式和受持仪轨的差别。受持的实际方式是，如《俱舍论》所说：“处于卑位说已逝，不以人饰或至明，斋戒支分皆圆满，至明向他应领受。” 这说明受持戒律的方式是坐在低矮的座位上。像阿阇梨说可以传授戒律一样念诵，不以新装饰品装饰，直到明天黎明之前，都要完整守护八支分的斋戒戒律。明天早上天亮时，要向其他阿阇梨处领受。毗婆沙宗认为，必须始终从他人处领受。声闻经部宗和大乘宗认为，最初必须从阿阇梨处领受，之后自己领受也可以获得。受持仪轨的差别在于，小乘声闻宗认为，以皈依为先导，承诺三次即可获得斋戒的戒律。大乘宗则认为，以皈依为先导，与发菩提心相关的承诺即可获得。斋戒必须安住于具足八支分的学处，安住于断除四根本罪的学处是戒律的支分。四根本罪各自，具备基础、意乐、加行、究竟四支则戒律毁坏。基础有依处和对境两种。意乐有动机和认识两种。加行和究竟没有内在的区分。总而言之，依处是知道已经获得且未失坏的戒律并自然安住。对境，杀生是对人和转生为人的其他众生。不与取是对人所拥有的，价值完整的物品，如五摩沙迦或四分之一喀尔沙巴那，即大约半个银肖的价值。行不净是对生处、口、大小便道，即依靠没有损坏的三门。妄语是对认为是人的殊胜法，改变认识后说是真实的语言，对境是人。
English
It is considered a precept. The Vaibhashika school believes that the time for observing the precepts of fasting should not be more or less than one day and one night. Even if observed, it is only a virtuous act and is not considered a precept. How to receive it? There are two ways: the actual way of receiving and the difference in the ritual of receiving. The actual way of receiving is as stated in the Abhidharmakosha: "Sit in a low position and say 'passed away'. Do not adorn with human ornaments until dawn. The precepts of fasting with complete limbs should be received from others until dawn." This explains that the way to receive the precepts is to sit on a low seat. Recite as the Acharya says that the precepts can be conferred, do not adorn with new ornaments, and until dawn tomorrow, fully observe the eight-limbed precepts of fasting. Tomorrow morning, at dawn, one should receive them from another Acharya. The Vaibhashika school believes that one must always receive them from others. The Sravaka Sutra school and the Mahayana school believe that one must first receive them from the Acharya, but then one can also obtain them by receiving them oneself. The difference in the ritual of receiving is that the Hinayana Sravaka school believes that by taking refuge as a preliminary and making a commitment three times, one obtains the precepts of fasting. The Mahayana school believes that by taking refuge as a preliminary and making a commitment related to generating Bodhicitta, one obtains them. One must abide in the precepts of fasting with eight limbs. Abiding in the precepts of abandoning the four root downfalls is a limb of morality. For each of the four root downfalls, if the four limbs of basis, intention, action, and completion are complete, the precepts are destroyed. The basis has two aspects: the support and the object. Intention has two aspects: motivation and recognition. Action and completion do not have inherent distinctions. In general, the support is knowing that one has obtained and not lost the precepts and abiding naturally. The object, killing, is other beings who are humans or born as humans. Taking what is not given is taking possession of valuable objects owned by humans, such as five masha or a quarter of a karshapana, which is about half a silver sho. Engaging in impure conduct is relying on the birth place, mouth, and excretory paths, that is, the three doors that are not damaged. Lying is speech that claims to be true after changing the recognition of what is the supreme Dharma of humans, the object is humans.
Chinese
卓瓦说道：意乐方面，对于杀生，从内心深处生起杀害之心；对于不予取，想要将他人的受用据为己有；对于行不净行，想要依赖交合之法；对于妄语，以人法为殊胜而说，是颠倒认识的妄语，想要说。认识方面，对于杀生，例如为了让天神欢喜而宰杀祭品，对于不是错误的，不迷惑于此的智慧。对于不予取，对于取他人之物，将自己的物品和认识混淆；对于取价值不完整的，认为是完整的；对于不是错误的，不迷惑于此的智慧。对于行不净行，如经中所说，对于交合，没有以认识为主的说法，因此说是否颠倒认识完全取决于此。对于妄语，例如说已经获得了入流果，但实际上说的是获得了阿罗汉果，对于不是词语错误的，不迷惑于此的智慧。加行方面，对于杀生，亲自参与杀生的行为，或者让别人去做，赞美死亡，然后让自己死去，用武器、咒语和药物等杀害。对于不予取，用武力抢夺他人的财物，偷偷地偷窃，抢夺他人财物后让别人去偷，用咒语引诱。对于行不净行，在没有衰退的三门中的任何一门中，依赖于此而行交合。对于妄语，以人法为殊胜而说，实际上是说人所听到的。究竟方面，生命断绝，或者在生命未断绝之前，杀害之心没有停止。对于不予取，生起获取之心。对于行不净行，体验到精液流动的快乐。对于妄语，人所理解的都是究竟。如果基础、意乐、加行、究竟这四者都齐全，就会犯下如同比丘的堕罪一样的罪行，即使仅仅是四根本罪中的任何一个，也会导致戒律的破灭。如果这些支分不齐全，那么所犯下的罪过仅仅是粗罪，只会导致戒律的衰损，而不会导致戒律的破灭。在基础、意乐、加行、究竟这四者中，如果意乐不齐全，那么意乐就不是烦恼性的，因此罪过较轻。即使仅仅是认识颠倒，
English
Troba said: In terms of intention, for killing, from the depths of one's heart, the thought of killing arises; for taking what is not given, wanting to take the possessions of others as one's own; for engaging in impure conduct, wanting to rely on the Dharma of intercourse; for lying, speaking of human qualities as supreme, it is a lie that reverses understanding, wanting to speak. In terms of recognition, for killing, such as slaughtering offerings to please the gods, for what is not mistaken, the wisdom that is not confused about this. For taking what is not given, for taking the property of others, confusing one's own property and recognition; for taking what is not complete in value, thinking it is complete; for what is not mistaken, the wisdom that is not confused about this. For engaging in impure conduct, as it is said in the scriptures, for intercourse, there is no saying that recognition is primary, therefore it is said that whether or not recognition is reversed depends entirely on this. For lying, such as saying that one has attained the fruit of entering the stream, but actually saying that one has attained the fruit of an Arhat, for what is not a mistake in words, the wisdom that is not confused about this. In terms of action, for killing, personally engaging in the act of killing, or causing others to do it, praising death, and then causing oneself to die, killing with weapons, mantras, and medicines, etc. For taking what is not given, forcibly seizing the wealth of others, secretly stealing, causing others to steal after robbing others of their wealth, enticing with mantras. For engaging in impure conduct, in any of the three gates that have not declined, relying on this and engaging in intercourse. For lying, speaking of human qualities as supreme, actually speaking of what people have heard. In terms of the ultimate, life is cut off, or before life is cut off, the thought of killing has not ceased. For taking what is not given, the thought of obtaining arises. For engaging in impure conduct, experiencing the pleasure of semen emission. For lying, what people understand is the ultimate. If the basis, intention, action, and ultimate are all complete, one will commit a sin similar to the defeat of a Bhikshu, and even if only one of the four root sins is violated, the vows will be destroyed. If these branches are not complete, then the sins committed are only gross sins, which will only lead to the degradation of the vows, but will not lead to the destruction of the vows. Among the four: basis, intention, action, and ultimate, if the intention is not complete, then the intention is not afflicted, therefore the sin is lighter. Even if it is only a reversal of recognition,