Tibetan
དག་གིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བྱ་བས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཅག་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་རེ་བསྒོམས་པས་དོན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་སངས་རྒྱས་ཉིད་བཞུགས་པའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཡང་དཔལ་དང་ལོངས་སྤྱཽད་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རང་གི་པང་ན་གནས་པ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཁྱིམ་པ་དག་ཀྱང༌། འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱཽད་བཞིན་པར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་ཏེ། འཕགས་ པའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསགས་པ་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཡིན་ལ། སྐལ་བ་ཆུང་བ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལྟར་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཅེ་ན། གང་དག་ཆོས་མངོན་བགྱིས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། །གནམ་ལས་བབས་པ་མ་ལགས་ལོ་ཏོག་བཞིན། །ས་རུམ་ནས་འཐོན་མ་ལགས་དེ་དག་སྔོན། །ཉོན་མོངས་རག་ལས་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ནར་བས། །གང་དག་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ལ་འདོད་ཡོན་དང་བཅས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། སྔོན་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རང་གྲུབ་ཏུ་བསོད་ནམས་ཆེས་ཆེ་བ་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཞིག་རྒྱུ་མེད་པར་གནམ་བབས་སུ་བྱུང་བ་དང༌། ས་འོག་ནས་མྱུ་གུ་ཐོན་པ་བཞིན་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་གང་ཟག་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཐོག་མར་ཉོན་མོངས་ལ་རག་ལས་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ། དབང་པོ་རྟུལ་བའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་བ་ཞིག་ཀ་ཡིན་ཀྱང༌། དགེ་བའི་ལམ་ལ་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས་རྒྱུད་སྨིན་ནས་ཕྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོར་གྱུར་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡིན་པས་སྒྱིད་ལུག་པར་མི་བྱའོ། །ད་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་དོན་བསྡུས་པ་ནི། བསྙེངས་དང་བྲལ་བ་མང་དུས་གསོལ་ཅི་འཚལ། ཕན་པའི་གདམས་ངག་དོན་པོ་འདི་ལགས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་ དུལ་མཛོད་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས་པར་གསུངས། །བསྙེངས་པ་ནི་འཇིགས་པའི་དོན་ཡིན་པས། རྒྱལ་པོ་ནི་སའི་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པས་ཚེ་འདིར་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྡིག་པ་སྤངས་ཤིང་དགེ་བ་ལ་སྤྱད་པས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བས། བསྙེངས་དང་བྲལ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་བོས་ནས། སྔར་རྗེས་དྲན་དྲུག་ནས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་བསྟན་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་པས། ཁྱེད་ལ་ད་ནི་མང་པོ་གསོལ་བར་བགྱི་མི་དགོས་ཤིང་ཅི་འཚལ་ཏེ་མི་འཚལ་ལོ། །མདོར་བསྡུ་ན། གང་ཞིག་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ན་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གཙོ་བོ་ནི། སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བ་འདི་ལགས་པས། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་ཐུགས་ཐུལ་བར་མཛོད་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཐུལ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས་པར་གསུངས་ཏེ། སེམས་དུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སེམས་དུལ་བ་ལ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་བསྒྲུབ་དགོས་ན། དེ་ལྟར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ལ་ དེ་སྐད་གདམས་པ་གང་ལགས་ཏེ། །བས་པར་དགེ་སློང་གིས་ཀྱང་བགྱི་བར་དཀའ། །འདི་ལ་གང་ཞིག་སྤྱཽད་པའི་ངོ་བོ་དེའི། །ཡོན་ཏན་བསྟེན་པས་སྐུ་ཚེ་དོན་ཡོད་མཛོད༌། །གོང་དུ་བསྟན་པ་མཐའ་དག་ནི་བསལ་ཏེ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བགྱི་བར་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་ལམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་བློ་དང་འཚམས་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཆོས་སྐོར་རེ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་སུ་བསླབས་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་སྐུ་ཚེ་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་མཛོད་ཅིག །ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཕྱོགས་མཚོན་ཙམ་བསྟན་པ་ལ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ལས་དང་པོ་པའི་ས་བཤད་པ། མོས་པས་སྤྱཽད་པའི་ས་བཤད་པ། འཕགས་པའི་ས་བཤད་པ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ནི། ཀུན་གྱི་དགེ་བ་ཀུན་ལ་ཡི་རངས་ཞིང༌། །ཉིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་རྣམ་གསུམ་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་བགྱི་སླད་ཡོངས་བསྔོས་ནས། །དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ། ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང༌། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་གཞུང་ ཚིག་གི་དངོས་སུ་བསྟན་ཀྱང་ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་ཡིན་པས། དོན་ཐོབ་ཀྱིས་ཁ་བསྐང་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་སྐབས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་ཅེས་སོགས་གོང་དུ་བསྟན་པ་སྐབས་འདིར་ཡང་དགོས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་བགྱི་སླད་ཅེས་པའི་ཟུར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་པ་བསྟན་པས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ
Chinese
是依靠一心一意地禅修才能获得的。如果认为因为被王国的事务分散精力等等，我们这些在家之人稍微禅修一下是不会领悟真谛的，那是不对的。以前，当佛陀亲自住世的时候，国王具形心和，屋主给孤独等等，也是财富和享受的兴盛圆满如在自己怀中一样享用的在家之人，在享用欲乐的同时，生起了正确的见解智慧，超越了烦恼的河流，获得了圣者的道。还有，以前发生的事情，是积累了广大的福德资粮，根器敏锐。如果说我们这些福薄之人是不能那样成办的，那么，那些显现正法的人们，也不是像谷物一样从天而降的，也不是像从地里长出来的一样。那些人以前也是依赖烦恼的众生。那些以在家之身，拥有欲乐而现证法性之义的人们，也不是从一开始就自然而然地拥有极大的福德，根器敏锐，无缘无故地像从天而降，或者像从地下长出苗芽一样出现的。以前的那些人，最初也是依赖烦恼，即被烦恼所控制，根器迟钝的普通凡夫俗子，通过逐渐习惯于善道，使相续成熟，后来才变得根器敏锐，从而见到真谛的，所以不要灰心丧气。现在，对以上所说的一切的总义进行归纳：无畏者，请您在众人面前祈请什么呢？这是有益的教言要点：请您调伏您的心，世尊说：心是佛法的根本。怯懦是恐惧的意思。国王是土地的统治者，因此今生无所畏惧，断恶行善，来世也无有痛苦的恐惧。所以，称国王为无畏者，从之前的六随念到八正道等等的开示，仅仅是这些就能说明意义。现在对您
English
It is obtained by meditating with one-pointedness. If you think that because we householders are distracted by the affairs of the kingdom, etc., we will not realize the truth by meditating a little, that is not correct. In the past, when the Buddha himself was alive, King Rupahrdaya and the householder Anathapindika, etc., were also householders who enjoyed the prosperity of wealth and enjoyment as if it were in their own laps. While enjoying sensual pleasures, they developed the wisdom of right view, crossed the river of afflictions, and attained the path of the noble ones. Also, those events in the past were due to the accumulation of vast amounts of merit and sharp faculties. If you say that we, who have little merit, cannot accomplish it in that way, then those who manifest the Dharma are not like grain falling from the sky, nor are they like sprouts emerging from the ground. Those people were previously dependent on afflictions. Those who, as householders, with sensual pleasures, directly realized the meaning of the Dharma nature, did not from the beginning naturally possess great merit and sharp faculties, appearing without cause as if falling from the sky or like sprouts emerging from the ground. Those people in the past were initially dependent on afflictions, that is, controlled by afflictions, ordinary individuals with dull faculties. By gradually becoming accustomed to the path of virtue, they matured their minds and later became sharp-witted, thus seeing the truth, so do not be discouraged. Now, to summarize the general meaning of all that has been said above: Fearless one, what do you ask for in front of the crowd? This is a beneficial instruction: Please tame your mind, the Blessed One said: The mind is the root of the Dharma. Cowardice means fear. The king is the ruler of the land, so he is fearless in this life, and by abandoning evil and practicing virtue, he is also free from the fear of suffering in the next life. Therefore, calling the king fearless, the teachings from the six recollections to the eightfold noble path, etc., are enough to explain the meaning. Now to you
Chinese
不必供奉许多食物，也不必需要什么。总而言之，凡是依赖于相续，能成为利益和安乐之因的教诲，其意义的精要主要在于调伏自相续的烦恼。因此，国王您要调伏自己的内心。世尊曾说，调伏内心是所有佛法的根本。他说：“调伏内心是善妙的。”以及“完全调伏自己的内心，这就是佛陀的教法。”如果调伏内心需要修持以上所说的无量法门，如果认为无法做到，那么您又有什么样的教诲呢？即使是出家比丘也很难做到。对于此，凡是修持的自性，依靠其功德，让一生变得有意义。以上所说的一切，如果全部舍弃，完全圆满，在凡夫的阶段，即使是比丘们也很难做到，因为这是圣道者的行境。因此，随自己的心意，想要修持的法类等等，无论是什么，尽力学习，功德之聚将会增长，一生也会变得有意义，就这样去做吧。对于大乘不共的道果，略作指示。在道和果二者中，首先，有初业者的地、信解行地、圣者地等。首先是： 赞叹一切众生的善根，自身善妙修持的三种善业，为了获得佛果而完全回向。这也是初业者的阶段。大乘善知识的依止，以及发起菩提心的意念，虽然在经文中没有直接显示，但却是隐含的。因此，需要以意义来补充。依止善知识，在共同乘的阶段，依止善知识，行持梵行等，以上所说的在此也同样需要。为了获得佛果，从侧面显示了需要发起菩提心。因此，依止善知识和菩提
English
There is no need to offer many foods, nor is there a need for anything. In short, whatever instructions rely on the continuum and become the cause of benefit and happiness, the essence of their meaning lies mainly in subduing the afflictions of one's own continuum. Therefore, King, you must subdue your own mind. The Blessed One said that subduing the mind is the root of all Dharmas. He said, "Subduing the mind is good." and "Completely subduing one's own mind, this is the teaching of the Buddha." If subduing the mind requires practicing the infinite aspects of Dharma mentioned above, if one thinks it is impossible to do so, then what kind of instruction do you have? Even a monastic bhikkhu finds it difficult to do. For this, whatever is the nature of practice, by relying on its merits, make one's life meaningful. If all of the above is abandoned and completely perfected, even bhikkhus find it difficult to do in the stage of ordinary beings, because it is the realm of the noble ones. Therefore, according to one's own mind, whatever Dharma classes etc. one wants to practice, learn as much as possible, the accumulation of merits will increase, and one's life will become meaningful, do so. A brief indication of the uncommon path and fruit of the Mahayana. Among the two, path and fruit, first, there are the grounds of the first practitioner, the ground of faith practice, and the ground of the noble ones. The first is: Praising the virtues of all beings, the three kinds of virtuous deeds that one has practiced well, dedicating them entirely for the sake of attaining Buddhahood. This is also the stage of the first practitioner. Relying on the Mahayana virtuous friend and generating the mind of Bodhicitta, although not directly shown in the text, are implied. Therefore, it needs to be supplemented with meaning. Relying on a virtuous friend, in the context of the common vehicle, relying on a virtuous friend, practicing celibacy, etc., what was said above is also needed here. For the sake of attaining Buddhahood, it indirectly shows the need to generate the mind of Bodhicitta. Therefore, relying on a virtuous friend and Bodhi