Tibetan
ང་བསྡུས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ལ་སྤྱོད་བཞིན་པ་དང༌། སྤྱད་ཟིན་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་གཉིས་ཚེ་དང་པོའི་ཁོངས་ སུ་བསྡུས་པ་དང༌། བར་དོ་དང་ཉིང་མཉམ་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་ལ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མེད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ། བར་དོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་ཏེ་དཀར་དམར་སེམས་གསུམ་འདྲེས་པ་ན། མིང་བཞི་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་ནི་ཡོད་ལ། མིག་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་མ་དོད་པས། མིང་གཟུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ། ཟླ་བ་ལྔ་རྫོགས་ན་སྔར་ཡོད་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་སྟེང་དུ། མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཞི་མངོན་དུ་གྱུར་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཚང་ཞིང༌། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་པས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ། བཙས་པ་ནས་དབང་པོ་དྲུག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པས་རེག་པ་ཡོད་ཀྱང༌། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་མི་ཤེས་པས་རེག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ། སྨྲ་བ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་རགས་པ་ཡོད་ཀྱང༌། འཁྲིག་པ་ལ་སྲེད་པའི་སེམས་མེད་པ་ནི་ཚོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་འཁྲིག་པ་ལ་སྲེད་པའི་སེམས་ཡོད་ཅིང་སྤྱོད་མི་ནུས་པས། སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་ལ་ལེན་པ་ཤེས་ཆུང་བས་སྲིད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ན་འཁྲིགས་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པས་སྲེད་པའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པས་ ལེན་པ་ཤས་ཆེར་ཡོད་ཅིང༌། ནར་མ་ལོན་པས་བསམ་བཞིན་པའི་ལུས་ཤུགས་ཅན་མང་པོ་གསོག་པར་མི་བྱེད་པས་ལེན་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ནར་ལོན་པ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཤུགས་ཆེ་བར་སྤྱོད་པས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ནི་ཚེ་བར་པ་ལ་ཚང་པ་ཡིན༌། བར་དོའི་སྲིད་པ་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྲིད་པ་གཉིས་སྐྱེ་བའི་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ། མའི་མངལ་དུ་གནས་པ་ནས་ཕྱིར་བྱུང་བའི་བར་ནི་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཕུང་པོར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་འཆི་བའི་བར་ནི་རྒ་ཤིའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གཉིས་པོ་དེ་ཚེ་གསུམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་གྱི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འཁོར་ལོ་ཚེ་གསུམ་ལ་བརྩི་བ་ཤས་ཆེ་བ་འཕགས་ཐོགས་མེད་ནི་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལ་རྫོགས་པར་བཞེད་པ་ཤས་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང༌། མ་རིག་པ་ནས་ལེན་པའི་བར་དགུ་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལ་ཚང་བ་དང༌། ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་སྐྱེ་བ་རྗེས་མ་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ནི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ནི་འཕེན་པའི་ཡན་ལག་དང༌། རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་འཕགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། ། སྲེད་ལེན་སྲིད་པ་གསུམ་ནི་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། སྐྱེ་བ་རྒ་ཤི་གཉིས་ནི་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཡན་ལག་བཞིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་དག་ནི་ཀུན་རྗོབ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ལ། རེ་ཞིག་དོན་དམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། གནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་དམ་སྟེ། དཔེར་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག །བདག་དང༌། གཞན་དང་གཉིས་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་མིན་ལས་མི་སྐྱེ་ཡང་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་ཚོགས་པ་དེ་ལས་སྣང་བ་དེ་ཙམ་ཤར་བ་མི་འགོག་པ་ལྟ་བུ་ལྟེ་འདིར་རྒྱས་པར་མ་བརྗོད་དོ། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་བཤད་པ་ལ། དངོས་དང་འཕྲོས་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ངོས་བཟུང་བ་ནི། ཡང་དག་ལྟ་དང་འཚོ་དང་རྩོལ་བ་དང༌། །དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ངག་དང་ལས་མཐའ་དང༌། །ཡང་དག་རྟོག་ཉིད་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད། །འདི་ནི་ཞི་བར་བགྱི་སླད་བསྒོམ་པར་བགྱི། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ངག་དང༌། ལས་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་འཕགས་ལམ་ཡང་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་པས། འཕགས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ སྡུག་བསྔལ་མ་ཞི་བ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གཞུང་འདིར་གོ་རིམ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ལྟ་རྟོག་ངག་ལས་འཚོ་རྩོལ་དྲན་ཏིང་བརྒྱད་ཅེས་སྡོམ་དུ་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས་གོ་རིམ་དེ་ལྟར་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཡིན། ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པ་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་གཞན་ཕན་གྱི་སེམས་ཡིན། ཡང་དག་པའི་ངག་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་ལ་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་སྤངས་པའི་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་
Chinese
总而言之，被烦恼所驱使而造作的行为和已经造作的行为是行支，这两者被归纳于第一世中。在中阴和连接的阶段，虽然有识，但没有色蕴，所以称为识支。中阴的识进入母胎，白、红、心三种混合时，有名四蕴和色蕴，但眼等四处未生起，所以称为名色支。五个月圆满时，在原有的身和意的生处之上，眼生处等四处显现，六处齐全，但不能对色等境产生作用，所以称为六处支。从出生到六根接触外境时，虽有触，但不知苦乐之因，所以称为触的缘起支。从能说话和行走等阶段开始，虽然有知苦乐之因等粗略的受，但没有对性爱的贪欲，所以称为受的缘起支。在十二岁等阶段，虽有对性爱的贪欲，但不能行淫，贪欲较重而取舍较轻，所以是有的缘起支。在十六岁等阶段，开始行淫事，对贪欲之境产生作用，所以取舍较重，但因未成熟，不能积累许多有意的身体力量，所以是取的支分。从成熟到死亡之间，大力造作善恶之业，所以是有的支分。这八支是中世所具备的。中阴的有和连接的有二者归纳于生之中，从住在母胎到出来之间是生的缘起支，从出生到坏灭等死亡之间是老死的缘起支。这两个支分安立于第三世。其中，圣者龙树的追随者大多认为缘起轮是三世，而圣者无著大多认为两世圆满。
English
In summary, actions driven by afflictions and actions that have already been committed are the limb of formation (saṃskāra). These two are categorized within the first life. In the intermediate state (bardo) and the state of connection, although there is consciousness (vijñāna), there is no form aggregate (rūpa-skandha), so it is called the limb of consciousness. When the consciousness of the intermediate state enters the mother's womb and the white, red, and mind mix, there are the four mental aggregates (nāma) and just the form aggregate, but the four sense bases such as the eye have not arisen, so it is called the limb of name and form (nāma-rūpa). When five months are complete, on top of the existing sense bases of body and mind, the four sense bases such as the eye sense base manifest, completing the six sense bases, but one cannot act on objects such as forms, so it is called the limb of the six sense bases (ṣaḍāyatana). From birth to when the six faculties engage with objects, although there is contact (sparśa), one does not know the cause of pleasure and pain, so it is called the limb of dependent origination of contact. From the stage of being able to speak and walk, although there is a coarse feeling (vedanā) of knowing the cause of pleasure and pain, there is no desire for sexual activity, so it is called the limb of dependent origination of feeling. In the stage of twelve years old and so on, although there is desire for sexual activity, one cannot engage in intercourse, so desire is strong and grasping is weak, thus it is the limb of existence (bhava) in dependent origination. In the stage of sixteen years old and so on, one begins to engage in sexual activity, acting on the object of desire, so grasping is strong, but because one is not mature, one cannot accumulate much intentional bodily strength, so it is the limb of grasping (upādāna). From maturity to death, one engages greatly in virtuous and non-virtuous actions, so it is the limb of existence. These eight limbs are complete in the intermediate life. The existence of the intermediate state and the existence of connection are both categorized within birth (jāti), from dwelling in the mother's womb to emerging is the limb of dependent origination of birth, and from birth to decay and death is the limb of dependent origination of aging and death (jarā-maraṇa). These two limbs are applied to the third life. Among them, the followers of the noble Nāgārjuna mostly consider the wheel of dependent origination to be three lives, while the noble Asaṅga mostly considers it to be complete in two lives.
Chinese
又，从无明到取之间的九者，是前世所具备的，后面的三者是与后世相连的。这种方式是，无明和行是能引之支，识等五者是所引之支。 爱、取、有三者是成办之支，生、老死二者是所成之支，总共是四支。这些是世俗谛的缘起，暂且不说胜义谛的缘起，是暂时的胜义谛。例如，行的支分，不是从我、他、二者、二者皆是、二者皆非中产生，但在未经观察分析的情况下，由于无明的缘故，称之为行，从那个集合中仅仅显现出那个现象，这是不可阻挡的，这里不详细阐述。讲述八正道时，分为正说和引申义两部分。第一部分，确定八正道是：正见、正命、正精进，正念、正定、正语、正业，以及正思维，是道的八支。为了寂灭而修习此道。也就是正见，同样地加上正命、正精进、正念、正定、正语、正业，以及正思维。这些既是正道，也是支分，所以是正道的八支。这是为了使未寂灭的烦恼和痛苦寂灭，以及使已寂灭的达到究竟圆满而修习的。本论中按照这个顺序讲述，是由于诗歌格律的缘故，否则可以总结为见、思、语、业、命、勤、念、定八者。经中也是按照这个顺序说的。其中，正见是如实了知实相的无漏智慧。正思维是希望他人也能像自己一样证悟实相的利他之心。正语是如实地用清净的语言文字向他人宣说自己所证悟的实相。正业是身语意三门连微小的恶业也断除的殊胜善行。
English
Furthermore, the nine from ignorance to grasping are complete in the previous life, and the latter three are connected to the subsequent life. This is the way: ignorance and formation are the limbs that propel, and consciousness and the other five are the limbs that are propelled. Craving, grasping, and existence are the limbs of accomplishment, and birth and death are the limbs that are accomplished, totaling four limbs. These are the dependent origination of conventional truth. For the time being, let's not talk about the dependent origination of ultimate truth, which is the temporary ultimate truth. For example, the limb of formation does not arise from self, other, both, neither, or neither, but without investigation or analysis, due to ignorance, it is called formation, and from that collection, only that phenomenon appears, which is unstoppable. This is not elaborated here. When explaining the eightfold noble path, it is divided into two parts: the actual and the implied meaning. The first part is to identify the eightfold noble path: right view, right livelihood, right effort, right mindfulness, right concentration, right speech, right action, and right thought are the eight limbs of the path. This is cultivated for the sake of peace. That is, right view, and similarly adding right livelihood, right effort, right mindfulness, right concentration, right speech, right action, and right thought. These are both the right path and the limbs, so they are the eight limbs of the right path. This is practiced in order to pacify the afflictions and sufferings that have not been pacified, and to bring those that have been pacified to complete perfection. The reason for presenting it in this order in this treatise is due to the rules of poetry, otherwise it can be summarized as view, thought, speech, action, livelihood, effort, mindfulness, and concentration. The sutras also speak of it in this order. Among them, right view is the wisdom without outflows that realizes the meaning of reality without distortion. Right thought is the altruistic mind that wishes others to realize the meaning of reality as one has realized it oneself. Right speech is to explain the reality that one has realized to others with pure language and words. Right action is the special virtuous conduct of abandoning even the slightest non-virtue with body, speech, and mind.