Tibetan
སྦངས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་དུ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིར་བསྟན་པའོ། །གཞུང་དོན་ནི། མིའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་མཚོན་པའི་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བློས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཡང་དག་པར་ཟག་བཅས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བདེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། གང་ཅི་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་རྣམས་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་བཞིར་ལྟ་བས་རྒྱུད་དཀྲུག་པ་ འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕུང་ཁྲོལ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་བདག །གཟུགས་དང་ལྡན་མིན་གཟུགས་ལ་བདག་གནས་མིན། །བདག་ལ་གཟུགས་མི་གནས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ཡང་སྟོང་རྟོགས་མཛོད། །གཟུགས་ནི་ངའམ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་བདག་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་དང་བདག་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དང་དེའི་ནོར་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བར་མི་གནས་པའོ། །གཟུགས་ལ་བདག་བརྟེན་ཅིང་གནས་པ་མི་བརྟེན་ལ་གནས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཅིང༌། བདག་ལ་གཟུགས་ས་ལ་འཁྲི་ཤིང་བརྟེན་པ་ལྟར་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ་བདག་ལས་གཟུགས་སྐྱེས་པ་འདྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་སྦྱར་ཞིང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་ངོ་བོ་མི་གནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་མེད། བདག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་པ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་མཛོད་ཅིག །སྐབས་འདིར་སྤྱྀ་དོན་གྱི་མཐའ་གཅོད་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། སྤང་བྱ་བདག་འཛིན་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། སྤོང་བྱེད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ། ཁྱད་པར། དབྱེ་བ་རྣམས་ ལས། དང་པོ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་དམིགས་ནས་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ནི། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བདག་སྟེ། བདག་གིས་སྔོན་འདི་བྱས་སོ། །མ་འོངས་པ་ན་འདི་བྱེད་དོ་ཞེས་རྟག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། བདག་གཅིག་པུ་གལ་ཆེའོ། །བདག་གཅིག་པུ་འཇིགས་པ་ལས་ཐར་ཏེ། ཞེས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་བདག་གཅིག་པུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། བློས་བཏགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བདག་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ནི་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པའོ། །དབྱེ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པར་འཛིན་པ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་བར་ལྔ་ནི་བདག་འཛིན་དངོས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཁྱད་པར་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཟུགས་བདག་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ། གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ། བདག་ལ་གཟུགས་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་བདག་གིར་འཛིན་པ་སྟེ། བསྡོམས་པས་འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུའོ། །གཉིས་པ་སྤཽང་བྱེད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཡེ་ནས་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དངོས་གནས་ལ་བདག་མེད་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་ ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་ཤེས་པ་དང༌། སྣང་བ་དང༌། འཛིན་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བློ་ཁོ་ནས། ཤེས་པ་དང༌། སྣང་བ་དང༌། འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བདག་ངེས་པར་ཡོད་ན་བདག་འཛིན་གྱི་བློའི་ལུགས་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དགོས་པ་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི། མི་རྟག་པ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པས། ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན་བདག་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་དགོས་པ་ལ། ངར་འཛིན་གྱི་བློས་བདག་རྟག་པར་འཛིན་པ་དང་མི་མཐུན་པས་ཕུང་པོ་བདག་མ་ཡིན་ཞིང༌། བདག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་པ་དང༌། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་བདག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཞིག་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཛིན་སྟངས་ལ་འདུག་པ་མངོན་སུམ་མྱོང་བས་གྲུབ་པས། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཀྱང་ངེས་པར་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་རེ་རེ་ནས་ཐམས་ཅད་བདག་ཡིན་ན་བདག་དུ་མར་གྱུར། ཕུང་པོ་གཅིག་ བདག་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་མིན་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ་རིག་པ་འདི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་དུ་རིགས་བསྒྲེ་བར་བྱ་ལ། ཕུང་པོ་སྤྱི་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་རེ་སོ་སོ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་མ་ཡིན་ན། བདག་དངོས་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང༌། དངོས་མེད་ཡིན་ན་དངོས་མེད་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། རྣམ་
Chinese
遣除：是在见道中，故于此时宣说。正文意义是：以人世间所代表的一切轮回，虽然凡夫俗子们不能以智慧了悟，但实际上，一切有漏轮回的法都是不安乐且痛苦的，一切和合事物都是无常的，任何事物都是无我的，五蕴应知应觉其自性是不清净的。其原因在于，不具备正念的人们，以四种颠倒之见扰乱自心，成为产生各种轮回痛苦的巨大根源。经中说“色不是我”，即我，不是与色相同，不是拥有色，我不在色中，色不在我中，同样，其余四蕴也应证悟为空性。经中说“色不是我或我所”，即色与我并非本体相同，色与我不相拥有，不像人和他的财产一样互不相干。我也不像寄居者一样依赖并存在于色中，色也不像藤蔓依附于土地一样存在于我中，即色不是从我而生，同样，对于受、想、行也应如此类推。识不住于我的本体，识不与我相关联，识中无我，我中无识，应证悟五蕴皆空，无我。此处略述总义之结论：即分为所断之我执的认定，与能断之证悟无我的智慧之阐述二者。首先，关于前者，又分本体、差别、分类等。首先，本体是：缘取五取蕴而执著我为自我的心识。第二，差别是：将我执著为常、一、自在之自性。例如，执著“我过去做了这些事，未来将做那些事”等常相；执著“唯我独尊，唯我能从恐惧中解脱”等不与他者混杂的唯一自性；以及执著于虚构之物。
English
Elimination: It is in the path of seeing, therefore it is taught here. The meaning of the text is: All cycles represented by the human world, although ordinary people cannot realize with wisdom, but in fact, all contaminated cyclic dharmas are uneasy and painful, all compound things are impermanent, everything is selfless, and the five aggregates should know and realize that their nature is impure. The reason is that people who do not have mindfulness disturb their minds with four inverted views and become a huge source of various cyclic sufferings. The sutra says, "Form is not me," that is, I am not the same as form, do not possess form, I am not in form, and form is not in me. Similarly, the other four aggregates should also be realized as emptiness. The sutra says, "Form is not me or mine," that is, form and I are not the same entity, and form and I do not possess each other, just like people and their property are not related to each other. I do not depend on and exist in form like a resident, nor does form exist in me like a vine clinging to the land, that is, form is not born from me. Similarly, the same should be applied to feeling, thought, and volition. Consciousness does not reside in my body, consciousness is not related to me, there is no me in consciousness, and there is no consciousness in me. You should realize that the five aggregates are empty and selfless. Here is a brief conclusion of the general meaning: It is divided into the identification of the self-grasping to be abandoned and the explanation of the wisdom of realizing selflessness that can be abandoned. First, regarding the former, it is divided into entity, difference, classification, etc. First, the entity is: the consciousness that takes the five aggregates as objects and clings to me as self. Second, the difference is: clinging to the self as the nature of permanence, oneness, and independence. For example, clinging to the constant appearance of "I did these things in the past, and I will do those things in the future"; clinging to the unique nature of "Only I am the most important, and only I can be liberated from fear" that is not mixed with others; and clinging to fabricated things.
Chinese
执著于有自性的我的状态，就是执著于有自主性。分类是：从执著色蕴为我，到执著识蕴为我，这五种是真实的执我。同样地，结合五蕴的差别，色与我具有等五种，色中有我等五种，我中有色等五种，这十五种是执我所有，总共二十种坏聚见。第二，破除执著的证悟无我的智慧是：对于事物实相原本无我的状态，认识到无我。事物实相中无我的道理是怎样的呢？《中观根本慧论》中说：如果 蕴是我，则会成为有生有灭的事物。如果（我）与诸蕴不同，则会失去蕴的体性。这句话的意思是，眼等识，以及善、不善、无记的分别念等心所的集合，不会认知为我，不会显现，也不会执著，只有执著我的心，才会认知，才会显现，才会执著。如果我确实存在，就必须与执我的心的逻辑相符。但是，近取五蕴是不常住的，具有生灭的性质。如果蕴是我，那么我就必须具有生灭的性质。这与执我的心执著我为常住的观点不符，因此蕴不是我。我不是与蕴不同的东西，蕴不是痛苦的，如果蕴是痛苦的，那么我就是痛苦的。眼睛看到事物时，说我看到了事物，如果执著于蕴，那么执著我的方式就存在，这可以通过现量体验来证明。因此，与蕴不同的东西也一定不是我。此外，如果每个蕴都是我，那么我就会变成多个。如果一个蕴是我，而其他蕴不是我的区分也是不合理的，这种理证应该推广到微尘的层面。总的来说，蕴的总体也不是我，因为无法成立与每个个体不同的总体。如果不是蕴，那么我就会变成无实体的，如果是无实体的，那么无实体就没有作者和各种
English
Grasping at the state of a self that is self-sufficient is grasping at something independent. The divisions are: from grasping at the form aggregate as self, to grasping at the consciousness aggregate as self, these five are the actual self-grasping. Similarly, applying the distinctions of the five aggregates, the five such as form possessing self, the five such as self existing in form, the five such as self existing in form, these fifteen are grasping at self as belonging to self, totaling twenty views of the perishable. Secondly, the wisdom that realizes selflessness, which dispels clinging, is: understanding that things are selfless as they are inherently selfless. How is it that things are truly selfless? The Root Wisdom of the Middle Way says: If the aggregates were the self, they would be subject to arising and ceasing. If (the self) were other than the aggregates, it would lack the characteristics of the aggregates. The meaning of this is that the collections of consciousnesses such as the eye, and mental factors such as virtuous, non-virtuous, and neutral thoughts, do not know as self, do not appear, and do not grasp. Only the mind that views as self knows, appears, and grasps. If the self certainly exists, it must exist in accordance with the logic of the mind that grasps at self. However, the five aggregates of appropriation are impermanent and have the nature of arising and ceasing. If the aggregates were the self, then the self would have to have the nature of arising and ceasing. This is inconsistent with the view of the mind that grasps at self as permanent, therefore the aggregates are not the self. The self is not something different from the aggregates, and the aggregates are not suffering. If the aggregates were suffering, then I would be suffering. When the eye sees a form, saying I see a form, if one focuses on the aggregates, then the way of grasping at self exists, which can be proven by direct experience. Therefore, something that is different from the aggregates is certainly not the self. Furthermore, if each aggregate were the self, then the self would become multiple. The distinction that one aggregate is the self and the others are not is also unreasonable, and this reasoning should be extended to the level of atoms. In general, the totality of the aggregates is also not the self, because a totality that is different from each individual cannot be established. If it is not the aggregates, then the self would become non-existent, and if it is non-existent, then the non-existent would not have an agent and various