Tibetan
། རང་འབྲས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མ་རུངས་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལོག་པར་ལྟ་བའི་རྣམ་སྨིན་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་དེའི་འབྲས་བུ་རྔོ་མི་ཐོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་སོ། །ད་ནི་གཉིས་པ་འཕགས་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་ལ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཐོང་ལམ་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། འབྲས་བུ་མྱང་འདས་རྒྱུ་སྒོམ་ལམ་དང་བཅས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཐོང་ལམ་དངོས་བཤད་པ་དང༌། འཕྲོས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དོན་ཚན་བཞི་ལས། དང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤོང་བར་གདམས་པ་ནི། མི་ནི་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མི་བདེ་ཞིང༌། །མི་རྟག་བདག་མེད་མི་གཙང་རིག་པར་བགྱི། །དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་བཞག་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིར་ལྟ་བ་ཕུང་ཁྲོལ་བ། །འདིར་སྤྱི་དོན་དུ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འཛིན་པ། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འཛིན་པ། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམས་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་བཞིའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ནི། ཆོས་མངོན་པ་ལས། ལུས་ཚོར་སེམས་དང་ཆོས་རྣམས་ལ། །མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་ཡོངས་བརྟགས་པས། །ཞེས་པ་ལུས་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གང་ཅི་ཡང་རུང་བའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སེམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པར་ཤེས་པ་སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག །ཤེས་བྱ་ལ་སྲིད་ཚད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་རྣམས་ཏེ། དེ་སོ་སོ་ལ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ། སྟོང་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིའི་སྤང་གཉེན་སྦྱོར་ཚུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་དང་པོ་ནི། ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གིས་སྤོང་བ་དང༌། གཉིས་པ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང༌། གསུམ་པ་སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང༌། བཞི་པ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་པོ་འདི། ལས་དང་པོ་པ་ཚོགས་ལམ་གྱི་དུས་ནས་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ཡང༌། མཐོང་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་ནི། མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་ས་བོན་
Chinese
自身果报成熟的果实不会变成不悦意的痛苦，因为从善因只会产生安乐的果实。虽然如此，由于颠倒见解的成熟具有力量，因此指的是微小善行的果实无法发挥作用。现在是第二，宣说具有果实的圣道，分为广说和摄义两部分。第一部分是： 广说具有后述意义的见道，以及宣说具有涅槃果的修道。第一部分是：宣说真实的见道，以及广说后述意义。第一部分有四个要点，第一是劝诫断除四颠倒：人不会真正不乐，将无常、无我、不净视为理所当然。没有忆念正念的人们，四颠倒见是烦恼的根源。这里稍微说一下总义，将不净执为清净，将痛苦执为安乐，将无常执为恒常，将无我执为有我，这些是四种颠倒见。其对治四念住是，在《法句经》中说：于身受心法，以二相而善观。意思是，了知身体是不净的自性，是身念住，了知任何感受都是痛苦，是受念住，了知以心为主的一切有为法都是坏灭且无常的，是心念住，了知所知境中一切存在的法都是无我的，是法念住。各自也了知作者等，是空性、空性之自性的特征。在此，断除和对治的结合方式是，第一个颠倒见，以身念住来断除，第二个以受念住，第三个以心念住，第四个以法念住来断除。这四念住，虽然从最初的资粮道时就应该修习，但在此见道时特别提及，是指现量见到的角度而言，即获得具有四念住特征的智慧，以及四颠倒见的种子。
English
The fruit of one's own karmic ripening will not become unpleasant suffering, because only the fruit of happiness arises from virtuous causes. Even so, because the ripening of inverted views has power, it refers to the fact that the fruit of that small virtue cannot take effect. Now, secondly, in showing the noble path with its fruit, there are two parts: an extensive explanation and a summary of the meaning. The first part is: An extensive explanation of the path of seeing with its subsequent meaning, and an explanation of the fruit of nirvana with the path of meditation as its cause. The first part is: explaining the actual path of seeing, and extensively explaining the subsequent meaning. The first part has four points, the first is the advice to abandon the four inversions: People are not truly unhappy, and take impermanence, selflessness, and impurity for granted. Those who do not keep mindfulness close, the four inverted views are the root of affliction. Here, to say a little about the general meaning, to grasp impurity as purity, to grasp suffering as happiness, to grasp impermanence as permanence, to grasp selflessness as self, these are the four inverted views. Their antidote, the four mindfulnesses, are: In the Dharma Abhidhamma it says: On body, feeling, mind, and dharmas, contemplate well in two aspects. This means, knowing the body to be of the nature of impurity is body mindfulness, knowing all feelings whatsoever to be suffering is feeling mindfulness, knowing all conditioned phenomena, with mind as the main thing, to be decaying and impermanent is mind mindfulness, knowing all phenomena of existence in the knowable to be selfless is dharma mindfulness. Each of these also knows the agent, etc., to be of the nature of emptiness and emptiness itself. Here, the way to combine abandonment and antidote is that the first inverted view is abandoned by body mindfulness, the second by feeling mindfulness, the third by mind mindfulness, and the fourth by dharma mindfulness. These four mindfulnesses, although they should be cultivated from the time of the first path of accumulation, are specifically mentioned here at the time of the path of seeing, which is done from the point of view of direct seeing, that is, obtaining the wisdom that has the characteristics of the four mindfulnesses, and the seeds of the four inversions.