Tibetan
ཞིར་ཡོད་ཀྱང༌། དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ལས་འགགས། ལས་འགགས་པས་སྡུག་བསྔལ་འགགས་ཏེ། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་མཐའ་དང༌། བདེ་བ་དམ་པ་འགོགས་པའི་དབྱིངས་ཡིན་པ། དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ པ་ནི་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ། ལམ་དང་རིག་པ་སྒྲུབ་པ་ངེས་འབྱིན་བཞིར་ཡོད་ཀྱང༌། དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས། ལམ་བདེན་གྱི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། འགོག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཤེས་བྱེད་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལམ་ལྔའི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། སོ་སྐྱེས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་པ་དང༌། འཕགས་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཚོགས་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཚོགས་ལམ་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཤེས་རབ་ལ་ལྷག་པར་གནས་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་རིགས་གཟུགས་ཐོས་དང་ལྡན་རྣམས་ཀྱང༌། །ཤེས་རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་བྲལ་བ་བཀུར་མ་ལགས། །དེ་ལྟས་གང་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་གཉིས་ལྡན། །དེ་ནི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་བྲལ་ཡང་མཆོད། །སྐྱེས་བུ་གང་དག་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མཛེས་པ་དང་ནད་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་བཟང་བ། རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཙུག་ལག་ལ་ཐོས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ ཀྱང། གནས་ལུགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཐར་བའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ཅིང༌། བླང་དོར་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་བ་ན། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བཀུར་སྟིའི་གནས་མ་ཡིན་ཅིང༌། ཡང་རིགས་གཟུགས་ཐོས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་བྲལ་ཡང་གནས་ལུགས་དང་ཐར་བའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་གཉིས་གང་ལ་ལྡན་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་གནས་དམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་དེ་ལ་ཡང༌། ཐོས་བྱུང་བསམ་བྱུང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལས། ཚོགས་ལམ་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཐོས་བྱུང་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་གཉི
Chinese
虽则各异，然于一义合。烦恼既断则业止，业既止则痛苦止，如是业、烦恼、痛苦三者止息之觉性，即是自明自知，乃一切痛苦止尽之边际，亦是寂灭殊胜安乐之界。如是生起定解，即是作意于灭谛之行相。于道谛之行相，虽有道、如理作意、修行、出离四者，然于一义合。道谛之体性，即是无漏之智慧、禅定、戒律等，此乃具有断除烦恼之能力，能获得灭之处所。如是生起定解，即是作意于道谛之行相。广说五道之差别，有凡夫道之次第及圣道果位之显示二者。初者有资粮道相关之法及加行道相关之法。初者，于资粮道中，需特住于戒律及智慧之显示： 种姓形貌及多闻，离慧律仪不敬重， 何人具此二功德， 纵离余德亦应供。 无论何人，若为国王种姓，如娑罗树王；或为婆罗门种姓，如娑罗树王般，成为种姓中之殊胜者，且具足美貌、无病等妙好之形貌，于十八明等名言之论典，听闻极广者， 然若不具足行持实相，及了知解脱道之智慧，且不具足安住于取舍清净之戒律，则不为天人世间所敬重。 又若具足种姓、形貌、多闻之功德，则更不待言。 纵然不具足其他功德，然若具足了知实相及解脱道之智慧，及圆满具足戒律之功德，则为世间之供养及敬重之殊胜对境。 又智慧有听闻生慧、思惟生慧、修习生慧三种。此处资粮道之时，则为听闻生慧及思惟生慧二者。
English
Although different, they converge on one meaning. When afflictions are abandoned, karma ceases. When karma ceases, suffering ceases. The awareness that arises from the cessation of karma, afflictions, and suffering is self-aware and self-illuminating. It is the ultimate end of all suffering and the realm of supreme bliss and cessation. Generating certainty in this way is contemplating the aspect of cessation. In the aspect of the truth of the path, although there are four: path, proper consideration, practice, and renunciation, they converge on one meaning. The essence of the truth of the path is the wisdom, samadhi, and discipline that are free from defilements. This has the power to abandon afflictions and enables one to attain the state of cessation. Generating certainty in this way is contemplating the aspect of the truth of the path. Explaining the divisions of the five paths in detail, there are two: showing the stages of the path of ordinary beings and showing the noble path together with its result. The first has the teachings related to the path of accumulation and the teachings related to the path of preparation. First, in the path of accumulation, it is shown that one must especially abide in discipline and wisdom: Those with good birth, form, and learning, If without wisdom and discipline are not revered. Therefore, whoever possesses these two qualities, Even if lacking other qualities, is worthy of offerings. Whoever is of royal lineage, like a great sala tree, or of Brahmin lineage, like a great sala tree, becoming excellent in lineage, possessing a beautiful form with beauty and health, and having thoroughly studied the treatises of terminology such as the eighteen sciences, If they do not have the wisdom to practice reality and know the path to liberation, and do not have the discipline to abide in pure acceptance and rejection, then they are not worthy of reverence by the world with gods. Moreover, if one possesses the qualities of good birth, form, and learning, then what need is there to say? Even if lacking other qualities, whoever possesses the wisdom to know reality and the path to liberation, and the qualities of perfect discipline, is a supreme object of offerings and reverence in the world. Moreover, wisdom has three types: wisdom arising from hearing, wisdom arising from thinking, and wisdom arising from meditation. In this case of the path of accumulation, there are the two: wisdom arising from hearing and wisdom arising from thinking.