Tibetan
ན་པའི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ནི་རྩ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་དང༌། ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་དང༌། ཁམས་སོ་བདུན་དང༌། རླུང་སོ་བདུན་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བགྲོད་བྱེད་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལམ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་རགས་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ཅིང༌། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་དཀྲི་བར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་དང༌། གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་མཆེད་པ་ན་ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་དང༌། གསལ་སྣང་རྒྱ་ཆེར་མཆེད་ཅིང་ཡི་དམ་གྱི་ཞལ་ལྟ་བར་ནུས་པ་དང༌། ལས་ཚོགས་ཐོགས་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་ཏུ་རུང་བ་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་ པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་པའི་སྟེང་དུ། རྩ་ཨ་ཝ་དྷུ་ཏིར་རླུང་སེམས་ཐིམ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཞུ་བདེའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་འཇོག་པ་ཡིན། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་སྐུ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་དང༌། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྣམ་རྟོག་མངོན་འགྱུར་བ་གཏན་ནས་འགག་པ་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་དང༌། རྟེན་དེ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་བ་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པར་རྩོལ་བ་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་རིམ་མ་བསྒོམས་པར་རྫོགས་རིམ་བསྒོམས་པས་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཐིམ་པས་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ཐོབ་པ་དེས་ཚོགས་ལམ་ལས་མ་འདས་ལ། དེར་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་བོགས་དབྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་ནི་དམིགས་གསལ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཕགས་ལམ་ནི་ས་བཅུ་གཉིས་སམ་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་ཡང་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་ཐུན་མོང་གི་བརྡ་ཆད་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དང༌། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བརྡ་ཆད་གནས་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱུད་ལས་ གནས་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས། །དེ་བཞིན་ཉེ་གནས་དྲི་མ་མེད། །ཞིང་ནི་འོད་བྱེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཉེ་བའི་ཞིང་ནི་འོད་འཕྲོ་བ། །ཙྪནྡོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། །ཉེ་བའི་ཙྪནྡོ་སྦྱངས་དཀའ་བ། །འདུ་བ་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། །ཉེ་བའི་འདུ་བ་མི་གཡོ་བ། །དུར་ཁྲོད་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དེ། །ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། ཞེས་དང༌། མངོན་བརྗོད་བླ་མ་ལས། དཔེ་མེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །རྡོ་རྗེ་ས་ནི་བཅུ་གསུམ་པ། ཞེས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་མིང་ཡང་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ཡང་གོང་གི་འཕྲོས་དང་སྦྱར་ན། འཐུང་སྤྱོད་དཔེ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཉེ་བའི་འཐུང་སྤྱོད་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །བཅུ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས། །ཞེས་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་འཕྲོས་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཐོག་མ་དང་གནས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་མཐོང་ལམ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་དང་བཅུ་གསུམ་པའི་ཕྱེད་འོག་མ་ནི་སྒོམ་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ས་དེ་རྣམས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ནི། རྩ་དང་ཁམས་དང་རླུང་རྣམས་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་དང་ཉེ་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དག་ས་བདུན་དུ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་དང༌། དེ་ནས་བཅུ་གཉིས་པའི་བར་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཁོ་ནའམ་ཉེ་རྒྱུའི་བགྲོད་པའང་ཡོད་ལ། བཅུ་གསུམ་པའི་ཕྱེད་འོག་མ་ནི་ཉེ་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་ཛ་ལན་དྷ་ར་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཆེན་བཞི་ བགྲོད་པ་དང༌། དེ་དག་ན་གནས་པའི་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པས་ནང་དུ་མི་ཕྱེད་མ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང༌། ཁམས་དང་རླུང་རྣམས་དབུ་མར་ཐིམ་པས་ས་དང་པོའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཅིང༌། གཞན་ལའང་རིགས་འགྲེའོ། །དེ་ལྟར་ས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་གཉིས་སུ་ཡུལ་ཆེན་དང༌། རྩ་དང་ཁམས་དང་རླུང་གི་འཕོ་བ་བཞི་བཞི་དང༌། དེ་ནས་བཅུའི་བར་ལྷག་མ་བརྒྱད་ལ་གཉིས་གཉིས་དང༌། བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་བཞི་བཞི་དང༌། བཅུ་གསུམ་པའི་ཕྱེད་འོག་མ་ལ་སྦས་པའི་རྩ་ལྔ་དང༌། བདུད་བྲལ་བའི་ཁམས་དང་རླུང་རྣམས་དབུ་མར་ཐིམ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་མཚུངས་ཤིང༌། བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་ས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་ཡར་འཕེལ་གྱི་སྟེང་དུ། ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ཕྱེད་འོག་མ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུ་
Chinese
那波的北方三十七是脉三十七，文字三十七，界三十七，风三十七融入中脉所生的智慧。第二，行道之自性，有异生之道和圣者之道两种。第一，粗略的坛城稍微获得光明，其他乘不能扰乱之时，是资粮道小；光明稍微增长时，是资粮道中；光明广大增长，能够见到本尊之面容，事业无碍成就，能够成就共同的大成就之时，是资粮道大。如是修习生起次第圆满的功德之上，因脉阿瓦都提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）风心融入之缘故，获得具有融乐自性的乐空智慧小、中、大三种之时，是加行道暖小、中、大三种。之后，名为智慧身，是远离分别念的身，坛城之轮持续不断显现之时，是加行道顶；八十自性之分别念现行完全止息之时，是加行道忍；于彼所依生起见道智慧之加行，努力修习乐空智慧之时，是加行道胜法大。又，先前未修习生起次第，修习圆满次第，风心融入中脉，获得乐空智慧小、中、大三种，未超出资粮道，于彼以生起次第增上的缘故，宣说生起加行道暖之智慧，是特别的。第二，圣道是以十二地或十二地半所摄，彼亦以通达共同的术语极喜地等之名，以及瑜伽母续不共的术语处等之名所说，如云：经中说，处是极喜地，如是近处是离垢地，田是明作要知道，近田是发光，意乐是现前，近意乐是难调伏，集合长久。
English
The thirty-seven northern aspects of Nāropā are the thirty-seven channels, the thirty-seven letters, the thirty-seven elements, and the thirty-seven winds that dissolve into the central channel, from which wisdom arises. Secondly, the nature of the path to be traversed has two aspects: the path of ordinary beings and the path of noble ones. Firstly, when a coarse mandala is slightly illuminated and cannot be disturbed by other vehicles, it is the small accumulation path; when the illumination slightly increases, it is the medium accumulation path; when the illumination greatly increases and one is able to see the face of the yidam, and activities are accomplished without hindrance, and one is able to accomplish great common siddhis, it is the great accumulation path. Thus, on top of the qualities of perfecting the generation stage, when one obtains the small, medium, and large bliss-emptiness wisdoms, which are of the nature of melting bliss, due to the wind-mind dissolving into the channel Avadhuti (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), one establishes the joining path as the small, medium, and large heat. Then, when the body called wisdom body, which is a body free from conceptualization, and the wheel of the mandala appears continuously, it is the peak of the joining path; when the manifestation of the eighty natural conceptualizations completely ceases, it is the patience of the joining path; when one strives to cultivate the bliss-emptiness wisdom, which is the joining that gives rise to the wisdom of the seeing path in that basis, it is the great supreme dharma of the joining path. Moreover, if one cultivates the completion stage without first cultivating the generation stage, and the wind-mind dissolves into the central channel, and one obtains the small, medium, and large bliss-emptiness wisdoms, it does not transcend the accumulation path. It is said that the wisdom of the heat of the joining path arises there due to the enhancement of the generation stage, which is special. Secondly, the noble path is summarized by twelve or twelve and a half bhumis, and it is taught by names such as the common terminology of the general vehicle, such as the Joyful One, and by names such as the uncommon terminology of the yogini tantras, such as the Abode. As it is said in the tantra: The Abode is the Joyful Ground. Likewise, the Near Abode is the Stainless. The Field is the Illuminating One, know that. The Near Field is the Radiating Light. Chanda is Manifest. The Near Chanda is Difficult to Tame. The Assembly is Long.
Chinese
已经过去，近处的集会不动摇，尸林善妙的智慧，近处的尸林是法的云。以及，《名句汇集上师篇》中说：“无与伦比且具智慧，金刚地乃第十三。”也说了剩余三者的名称。而且，如果与前文联系起来，则是：饮用受用无与伦比智慧大，近处的饮用受用具智慧，十三金刚持地。这是从上师们的言谈中出现的。这样，极喜地之初和处所之首是见道，剩余的十一地和第十三地的下半部分是修道。这样获得这些地的原因是，脉、界、气融入中脉中产生，而且这也依赖于行持和近取因。在不清净的七地中，只有胜方行持，从那之后到十二地，只有胜方或者也有近取因的行进，第十三地的下半部分则必定依赖于近取因。也就是，在外境中行走于扎兰达拉等四大圣地，并且在那些地方居住的勇士瑜伽母们的特殊集会中行持普贤行，由此内在的四部不分母等，以及界和气融入中脉，从而产生第一地的证悟，其他的也依此类推。这样，在第一地和第二地中，有圣地，以及脉、界、气的四种四种转变，从那之后到第十地，剩余的八地有二种二种，第十一地和第十二地有四种四种，第十三地的下半部分有隐藏的五脉，以及脱离魔扰的界和气必须融入中脉。这样，这些地的功德大部分与共同的大乘相同，第十一地和第十二地是在十地的功德增长之上，证得所谓的获得法身刹土的自在，更加证得通达如所有性的法类的智慧。第十三地的下半部分是获得自性身刹土的自在，具有证得如所有性和尽所有性法类的一切实相的无量智慧。十地
English
has passed away, the near assembly does not waver, the wisdom of the charnel ground is excellent, the near charnel ground is the cloud of Dharma. And, in the "Collection of Names: Chapter on the Guru," it says, "Incomparable and endowed with wisdom, the Vajra Ground is the thirteenth." It also speaks of the names of the remaining three. Moreover, if connected with the previous passage, it is: Drinking and enjoying are incomparable, great wisdom, near drinking and enjoying are endowed with wisdom, the thirteenth is the ground of the Vajra Holder. This arises from the speech of the previous gurus. Thus, the beginning of the Extremely Joyful Ground and the first place is the Path of Seeing, and the remaining eleven grounds and the lower half of the thirteenth are the Path of Meditation. The cause for attaining these grounds is that the channels, elements, and winds dissolve into the central channel, and this also depends on conduct and the proximate cause. In the impure seven grounds, there is only the conduct of overcoming all directions, and from then until the twelfth ground, there is only overcoming all directions or there is also the progression of the proximate cause, and the lower half of the thirteenth ground necessarily depends only on the proximate cause. That is, externally, traveling to the four great sacred places such as Jalandhara, and practicing the conduct of Samantabhadra in the special gatherings of the heroes and yoginis residing in those places, thereby the inner fourfold indivisible mother, etc., and the elements and winds dissolve into the central channel, thereby the realization of the first ground arises, and the others are explained accordingly. Thus, in the first and second grounds, there are sacred places, and four each of the transformations of channels, elements, and winds, from then until the tenth ground, the remaining eight grounds have two each, the eleventh and twelfth grounds have four each, and the lower half of the thirteenth ground has the five hidden channels, and the elements and winds free from demonic disturbances must dissolve into the central channel. Thus, most of the qualities of these grounds are the same as the common Mahayana, and the eleventh and twelfth grounds are on top of the increasing qualities of the ten grounds, attaining the freedom of the so-called attainment of the Dharmakaya realm, and further realizing the wisdom of understanding the Dharma categories of suchness. The lower half of the thirteenth ground is the attainment of the freedom of the Svabhavikakaya realm, possessing immeasurable wisdom that realizes all the realities of the Dharma categories of suchness and allness. The ten grounds