Tibetan
། དྲག་པོ་ནག་པོ་རྣམས་གན་རྐྱལ་དུ་བཀྲམ་པ། འདབ་མ་བརྒྱད་ལ། ཤར་དུ་ཚངས་པ། ལྷོ་རུ་བརྒྱ་བྱིན། ནུབ་ཏུ་ཉེ་དབང༌། བྱང་དུ་དྲག་པོ། བྱང་ཤར་དུ་གཤིན་རྗེ་སྔོན་པོ། ཤར་ལྷོར་གནོད་སྦྱིན་སེར་པོ། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་སྲིན་པོ་སྨུག་ནགནུབ་བྱང་དུ་ལྷ་མིན་ཐགས་བཟང་རིས་ལྗང་ཁུ་རྣམས་གན་རྐྱལ་དུ་གནས་པའི། སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ། སྒོ་བཞིར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་གདན་རེ་རེའོ། །འདི་མན་ངག་སྟེ། གཞུང་ནས་གཙོ་བོ་ལ་འདུད་བཞིའི་སྟེང་དུ་ཉི་མའི་གདན་གསུངས་པ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ༌། །དབུས་སུ་རང་སེམས་ཧཱུཾ་དང་ཨོཾ་ནག་པོ། དེའི་འོག་ཏུ་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཨ་ཨཱ། ཨི་ཨཱི། ཨུ་ཨཱུ། རྀ་རཱྀ། ལྀ་ལཱྀ། ཨེ་ཨཻ། ཨོ་ཨཽ། ཨཾ་ཨཿ ཕྲག་གཉིས་ཞུ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། དེའི་སྟེང་དུ་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་ངོ་བོ། ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང༌། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྙ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵ། ཌ་དྷ་ད་དྷ་ལ་ཡ། ཕྲག་གཉིས་ཞུ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཡི་གེ་གཉིས་ཞུགས་ཏེ། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་དང་ཨཾ་ལས་གྲི་གུག་ཨཾ་གིས་མཚན་པར་གྱུར་པ་ནི་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས། ཚུར་འདུས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས། དེ་ལས་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྐུ་མདོག་མཐིང་ནག །ཞལ་བརྒྱད་པ། སྤྱན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཕྱེ་བ། ཕྱག་བཅུ་དྲུག་པ། ཞབས་བཞི་པ། ཞལ་ནས་ཧཱུཾ་སྤྲོ་བ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ཐམས་ཅད་བསྡིགས་པར་མཛད་པ། འཇིགས་པའང་འཇིགས་པ། དྲག་པོ་ཆེན་པོ་རྩ་བའི་ཞལ་ནག་པོ། གཡས་དཀར་བ་གཡོན་དམར་བ་སྟེང་ཞལ་དུ་བའི་མདོག་ཅན། ལྷག་མ་ཞལ་བཞིན་ནག་པ། དབུ་སྐྲ་སེར་པོ་འབར་ཞིངའཁྱིལ་བ། སྤྱི་བོར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། ཐོད་སྐམ་ལྔ་ལྔའི་དབུ་བརྒྱན་ཅན་སྨིན་མ་ཡོན་པོ་དང་བཅས་ཤིང༌། ཁྲོ་གཉེར་ལྡན་པ། མཆེ་བ་གཙིགས་པ། བནྡྷུ་ལྟར་དམར་པའི་སྤྱན་གསུམ་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ཕྱག་བཅུ་དྲུག་གི་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་འཛིན་པས་ཡུམ་ལ་འཁྱུད་ཅིང༌། གཡས་ཀྱི་གཉིས་པ་ན་རལ་གྲི། གསུམ་པ་ན་མདའ། བཞི་པ་ན་འཁོར་ལོ། ལྔ་པ་ན་བཤོར། དྲུག་པ་ན
Chinese
将所有黑色的忿怒尊仰面朝天平放。八瓣莲花上，东方是梵天，南方是帝释天，西方是近执，北方是忿怒尊，东北方是青色阎魔，东南方是黄色财神，西南方是紫黑色罗刹，西北方是绿色的织工丽。他们的心间各有一个月亮坛城，四门处有太阳坛城和各自的本尊座。这是口诀。虽然经文中说主尊的四面之上是太阳座，但也可以照那样做。中央是自心（种子字）吽 （藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和黑色的嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体： ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。其下是三十二相的自性，阿啊，伊伊，乌乌，热热，勒勒，诶哎，哦奥， 昂啊。从双肩融化产生如镜子般的月亮坛城智慧。其上是八十随好。ka kha ga gha nga，ca cha ja jha nya，ṭa ṭha ḍa ḍha ṇa，ta tha da dha na，pa pha ba bha ma，ya ra la wa，sha sha sa ha ksha，ḍa dha da dha la ya。从双肩融化产生如太阳坛城般的平等性智慧。二者之间融入两个字，从吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中生出金刚，以吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字标帜，从昂中生出弯刀，以昂字标帜，各自是妙观察智，由此放光利益众生。收回融入，一切融为一体，是成所作智。由此生出身圆满法界体性智的自性。薄伽梵喜金刚，体性是金刚持，身色深蓝黑色。八面，二十四眼张开，十六臂，四足。口中发出吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）声，威慑所有天人和非天，令人恐惧。大忿怒尊，根本面是黑色，右面白，左面红，顶面是烟色，其余面如根本面一样是黑色。头发黄色，燃烧并盘绕。头顶以各种金刚标帜，戴着五骷髅冠，有弯曲的眉毛， 面露怒容，咬着牙齿，具有如红花般红色的三只眼睛。十六臂的第一双手持金刚和铃，拥抱明妃。右手的第二只手拿着剑，第三只手拿着箭，第四只手拿着轮，第五只手拿着钺斧，第六只手拿着
English
The fierce black ones are spread out face up. On the eight petals: In the east, Brahma; in the south, Indra; in the west, Upendra; in the north, the Fierce One; in the northeast, blue Yama; in the southeast, yellow Yaksha; in the southwest, purplish-black Rakshasa; in the northwest, green Tagzangri, the Asura weaver, all lying face up. In their hearts, each has a lunar mandala. At the four gates, there are solar mandalas, each with a seat for a yidam. This is the instruction. Although the text says that the main deity has a solar seat above the four faces, it can be done that way. In the center is one's own mind, the black Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) and Oṃ (Tibetan: ཨོཾ, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal meaning: Oṃ). Below that is the nature of the thirty-two major marks: A Ā, I Ī, U Ū, Ṛ Ṝ, Ḷ Ḹ, E AI, O AU, Aṃ Aḥ. From the melting of the two shoulders comes the mirror-like wisdom of the lunar mandala. Above that is the nature of the eighty minor marks: Ka Kha Ga Gha Nga, Ca Cha Ja Jha Nya, Ṭa Ṭha Ḍa Ḍha Ṇa, Ta Tha Da Dha Na, Pa Pha Ba Bha Ma, Ya Ra La Wa, Sha Sha Sa Ha Ksha, Ḍa Dha Da Dha La Ya. From the melting of the two shoulders comes the equality wisdom of the solar mandala. Between the two, two letters enter: From Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) arises a vajra marked with Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ), and from Aṃ arises a curved knife marked with Aṃ, each being the discriminating wisdom, from which light radiates to benefit sentient beings. Gathering back and merging into one is the accomplishing wisdom. From that arises the fully perfected body, the nature of the wisdom of the Dharmadhatu. Bhagavan Hevajra, the essence of Vajradhara, with a dark blue-black body. Eight faces, twenty-four eyes opened, sixteen arms, four legs. From his mouth emanates the sound Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ), threatening all gods and asuras, causing terror. The great fierce one, the root face is black, the right face is white, the left face is red, the face above is smoke-colored, the remaining faces are black like the root face. The hair is yellow, blazing and swirling. The crown is marked with various vajras, adorned with a crown of five dry skulls, with curved eyebrows, with a wrathful expression, gnashing teeth, and three eyes as red as bandhu flowers. The first two of the sixteen arms hold a vajra and bell, embracing the consort. The second right hand holds a sword, the third holds an arrow, the fourth holds a wheel, the fifth holds an axe, the sixth holds a
Tibetan
་དབྱུག་པ། བདུན་པ་ན་རྩེ་གསུམ། བརྒྱད་པ་ན་ལྕགས་ཀྱུ། གཡོན་གྱི་གཉིས་པ་ན་པདྨ། གསུམ་པ་ན་གཞུ། བཞི་པ་ན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག །ལྔ་པ་ན་ཐོད་པ། དྲུག་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ། བདུན་པ་ན་སྡིགས་འཛུབ། བརྒྱད་པ་ན་ཞགས་པ་བསྣམས་པ། སྐུ་ལ་རུས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་དང་ལྡན་པ། ཁྲག་འཛག་མི་མགོ་ལྔ་བཅུའི་དོ་ཤལ་ཅན། གཅེར་བུ་ཞབས་མདུན་མ་གཉིས་གཡས་བརྐྱང་གི་སྟབས་དང༌། རྒྱབ་མ་གཉིས་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་སྟབས་ཀྱིས་ཚངས་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། དྲག་པོ་དང༌། ཉེ་དབང་རྣམས་མཉམ་པར་མནན། སྒེག་པ་དཔའ་བ་མི་སྡུག་པ། །རྒོད་དང་དྲག་ཤུལ་འཇིགས་སུ་རུང༌། །སྙིང་རྗེ་རྔམ་དང་ཞི་བ་སྟེ། །གར་དགུ་རོ་དང་ལྡན་པ་ཉིད། །དེ་ལ་འཁྱུད་པའི་བདག་མེད་མ་ནག་པོ་དྲག་མོ་ཆེན་པོ་ལྷ་མོའི་ཆ་བྱད་རྫོགས་པ། ཕྱག་བཞིའི་དངཔོ་གཉིས་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་འཛིན་པ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་མདའ་དང་གཞུ་བསྣམས་པ། གཅེར་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་དང་མགོ་བོ་སྐམ་པོ་ལྔའི་ཕྲེང་བ་ཅན། གཡོན་ བརྐྱང་གི་སྟབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ། ལྷག་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་མཚུངས་པ། གཉིས་ཀའང་མེ་དཔུང་འབར་བའི་དབུས་ན་བཞུགས་ཤིང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པར་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་མཛད་པའོ། །ཡང་ན་ཞབས་མདུན་མ་གར་སྟབས། རྒྱབ་མ་གཡས་བརྐྱང་པའོ། །ཡབ་ཀྱི་གསང་གནས་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལས་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ལྟེ་བ་ལ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ། ཨོཾ་བཛྲ་མཧཱ་དྭེ་ཥ་ཙ་ཏུར་ཨཱ་ནནྟ་དཱ་ཡ་ཀ་ཁ་ཁ་མུ་ཁ་ཨེ་ཀ་ར་སོ་ན་ཐ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཀཱརྻཾ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ། ཡུམ་གྱི་མཁའ་ཨ་ལས་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ལྟེ་བ་ཨཾ་གིས་མཚན་པ། ཨོཾ་པདྨ་སུ་ཁ་དྷ་ར་མཧཱ་རཱ་ག་སུ་ཁ་ད་ད་ཙ་ཏུར་ཨ་ནནྟ་བྷཱ་ག་བི་ཤྭ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཀཱརྻཾ་ཀུ་རུ་ཥྭ་མེ། ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དགའ་བའི་སྒྲས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཡབ་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཞུགས་ནས་ཐུགས་ཀར་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་མེས་ཞུ། རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ཡུམ་གྱི་པདྨར་བབས་པས་ཐིག་ལེ་ཆ་བཅུ་གཉིས་སུ་གྱུར། མཁའ་ནང་ནས་ཕྱིར་སྤྲོས་ཏེ། སོ་སོའི་གདན་ལ་འཁོད་པ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་བཅུ་གཉིས་སུ་གྱུར། དེ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་གཾ་ཙཾ་བཾ་གྷཾ་པཾ་ཤཾ་ལཾ་ཊཾ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ རྣམས་སུ་གྱུར། དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གྲི་གུག་དང་ཅང་ཏེའུ་རལ་གྲི་དང་ཐོད་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེ་རླུང་རས་དང་ཐོད་པ་ལྕགས་ཀྱུ་དང༌། ཞགས་པ་ལྕགས་སྒྲོག་དང་དྲིལ་བུ་རྣམས་ས་བོན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་པ། ཟླ་ཉི་སོ་སོ་དང་གཅིག
Chinese
手杖。第七个拿着三叉戟。第八个拿着铁钩。左边的第二个拿着莲花。第三个拿着弓。第四个拿着卡杖嘎。第五个拿着颅骨。第六个是珍宝。第七个是指责印。第八个拿着绳索。身上具有六种骨饰。戴着五十个滴血人头的项链。赤身裸体，前面的两只脚是右伸展的姿势。后面的两只脚是半跏趺坐的姿势，平等地压着梵天、自在天、大力天和近自在。妩媚、勇猛、丑陋。 粗犷、凶猛、令人畏惧。 慈悲、威严和寂静。 具有九种舞姿和九种味道。 与他相拥的是无我母，黑色，伟大的忿怒母，具备所有女神的特征。四只手中，前两只拿着弯刀和颅骨。后两只拿着箭和弓。赤身裸体，戴着五种手印和五个干骷髅的项链。 以左伸展的姿势跟随。其余的与薄伽梵相同。两者都坐在燃烧的火焰中，光明遍布无垠的虚空。 或者，前面的脚是舞姿，后面的脚是右伸展的。 父的密处，从不可思议的状态中，从吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中生出蓝色五股金刚杵，中心有吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字标记。嗡 班杂 玛哈 德威夏 杂度 阿难达 达亚 嘎 卡 卡 穆卡 诶嘎 惹 索纳 塔 吽 吽 吽 嘎雅 咕噜 梭哈美。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 母的虚空，从阿（藏文：ཨ།，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字中生出红色八瓣莲花，中心有昂（藏文：ཨཾ།，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：昂）字标记。嗡 贝玛 索卡 达拉 玛哈 惹嘎 索卡 达达 杂度 阿难达 巴嘎 贝夏 吽 吽 吽 嘎雅 咕噜 梭哈美。（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 父与母平等结合，以喜悦的声音迎请十方诸佛菩萨，从父的口中进入，在心中留下火焰。从金刚道降到母的莲花中，化为十二滴明点。从虚空中向外散发，各自安坐在莲座上，化为十二个日月交融。在这些之间，化为冈（藏文：གཾ།，梵文天城体：गं，梵文罗马拟音：gaṃ，汉语字面意思：冈）、藏（藏文：ཙཾ།，梵文天城体：चं，梵文罗马拟音：caṃ，汉语字面意思：藏）、邦（藏文：བཾ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：邦）、刚（藏文：གྷཾ།，梵文天城体：घं，梵文罗马拟音：ghaṃ，汉语字面意思：刚）、庞（藏文：པཾ།，梵文天城体：पं，梵文罗马拟音：paṃ，汉语字面意思：庞）、香（藏文：ཤཾ།，梵文天城体：शं，梵文罗马拟音：śaṃ，汉语字面意思：香）、朗（藏文：ལཾ།，梵文天城体：लं，梵文罗马拟音：laṃ，汉语字面意思：朗）、当（藏文：ཊཾ།，梵文天城体：टं，梵文罗马拟音：ṭaṃ，汉语字面意思：当）、杂（藏文：ཛཿ，梵文天城体：जः，梵文罗马拟音：jaḥ，汉语字面意思：杂）、吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）、邦（藏文：བཾ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：邦）、霍（藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：霍）。这些完全转化后，化为弯刀、手鼓、宝剑、颅骨、珍宝、金刚杵、风幡、颅骨、铁钩、绳索、铁链和铃铛，这些都以各自的种子字为标记。日月各自合一。
English
A staff. The seventh holds a trident. The eighth holds an iron hook. The second on the left holds a lotus. The third holds a bow. The fourth holds a khatvanga. The fifth holds a skull. The sixth is a jewel. The seventh is a threatening gesture. The eighth holds a rope. The body is adorned with six bone ornaments. Wearing a necklace of fifty dripping human heads. Naked, the two front feet are in a right-extended posture. The two rear feet are in a half-lotus posture, equally pressing Brahma, Indra, Shiva, and Near-Indra. Charming, brave, and ugly. Rough, fierce, and terrifying. Compassionate, majestic, and peaceful. Possessing nine dances and nine tastes. Embracing him is the selfless mother, black, the great wrathful mother, possessing all the characteristics of a goddess. Of the four hands, the first two hold a curved knife and a skull. The lower two hold an arrow and a bow. Naked, wearing five mudras and a necklace of five dry skulls. Following with a left-extended posture. The rest is the same as the Bhagavan. Both are seated in the midst of blazing flames, and light pervades the boundless sky. Or, the front foot is a dance posture, and the rear foot is right-extended. From the father's secret place, from the inconceivable state, from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) arises a blue five-pronged vajra, marked in the center with the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ). Oṃ Vajra Mahā Dveṣa Catur Ānanta Dāya Ka Kha Kha Mukha Eka Ra Sona Tha Hūṃ Hūṃ Hūṃ Kārya Kuru Svāhā Me. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) From the mother's space, from the syllable A (Tibetan: ཨ།, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) arises a red eight-petaled lotus, marked in the center with the syllable Aṃ (Tibetan: ཨཾ།, Sanskrit Devanagari: अं, Sanskrit Romanization: aṃ, Chinese literal meaning: Aṃ). Oṃ Padma Sukha Dhara Mahā Rāga Sukha Dada Catur Ānanta Bhāga Viśva Hūṃ Hūṃ Hūṃ Kārya Kuru Svāhā Me. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) The father and mother unite equally, and with the sound of joy, invite the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, entering from the father's mouth and leaving a flame in the heart. Descending from the vajra path into the mother's lotus, it transforms into twelve bindus. Emanating outward from the space within, each sits on its own seat, transforming into twelve unions of sun and moon. In between these, they transform into Gaṃ (Tibetan: གཾ།, Sanskrit Devanagari: गं, Sanskrit Romanization: gaṃ, Chinese literal meaning: Gaṃ), Caṃ (Tibetan: ཙཾ།, Sanskrit Devanagari: चं, Sanskrit Romanization: caṃ, Chinese literal meaning: Caṃ), Vaṃ (Tibetan: བཾ།, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, Chinese literal meaning: Vaṃ), Ghaṃ (Tibetan: གྷཾ།, Sanskrit Devanagari: घं, Sanskrit Romanization: ghaṃ, Chinese literal meaning: Ghaṃ), Paṃ (Tibetan: པཾ།, Sanskrit Devanagari: पं, Sanskrit Romanization: paṃ, Chinese literal meaning: Paṃ), Śaṃ (Tibetan: ཤཾ།, Sanskrit Devanagari: शं, Sanskrit Romanization: śaṃ, Chinese literal meaning: Śaṃ), Laṃ (Tibetan: ལཾ།, Sanskrit Devanagari: लं, Sanskrit Romanization: laṃ, Chinese literal meaning: Laṃ), Ṭaṃ (Tibetan: ཊཾ།, Sanskrit Devanagari: टं, Sanskrit Romanization: ṭaṃ, Chinese literal meaning: Ṭaṃ), Jaḥ (Tibetan: ཛཿ, Sanskrit Devanagari: जः, Sanskrit Romanization: jaḥ, Chinese literal meaning: Jaḥ), Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ), Vaṃ (Tibetan: བཾ།, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, Chinese literal meaning: Vaṃ), Hoḥ (Tibetan: ཧོཿ, Sanskrit Devanagari: होः, Sanskrit Romanization: hoḥ, Chinese literal meaning: Hoḥ). After these have completely transformed, they transform into curved knives, hand drums, swords, skulls, jewels, vajras, wind banners, skulls, iron hooks, ropes, iron chains, and bells, all marked with their respective seed syllables. The sun and moon are each united.