Tibetan
༌། །བསིལ་བ་ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་དང༌། །མཆོག་སྦྱོར་བ་དང་ཡིད་འཛིན་དང༌། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང༌། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། །སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། །ནས་ཤེས་རབ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། ནས་བྱེད་རྣམ་གསུམ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་མཚོན་ན། སྦྱིན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ཉམས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ སྦྱིན་བྱ། ལེན་པ་པོ་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཟིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བས་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ། ཟང་ཟིང་གི་ཆོས་ཀྱི་མི་འཇིགས་པ་སྟེ་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ། བཟོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི། གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་གསུམ། བརྩོན་འགྲུས་ལ། གོ་ཆའི། སྦྱོར་བའི། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་གསུམ། བསམ་གཏན་ལ། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་གསུམ། ཤེས་རབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི། དོན་དམ་ཤེས་པའི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་གསུམ་མོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས། དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་གྱི་ཚོགས་དང༌། ཕྱི་མ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་སོགས་ཆོས་གསུམ་དེ་དག་ཕལ་མོ་ཆེར། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས། །བསོད་ནམས་ཞེས་བྱའི་ཚོགས་ཀྱང་དེ་དག་སྟེ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྐུ་ཡི་རྒྱུད། །ཅེས་གསུངས་ ཞིང༌། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས་ནི། དང་པོ་གཉིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང༌། ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང༌། བར་པ་གསུམ་ཚོགས་གཉིས་ཀས་བསྡུས་པར་གསུངས་ཏེ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀའི་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་དང༌། །གཞན་ཡང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་སྦྱིན་པ་གཞན་གྱི་དོན། །བརྩོན་འགྲུས་བཟོད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཐར་པའི་རྒྱུ། །སྙིང་བརྩེ་བས་ནི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་གྱི་དོན་སྤྱོད་པ་ལ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དགོས་ཏེ། འདིའི་རྒྱས་བཤད་ཕར་ཕྱིན་ལེའུ་ན་ཡོད། དེ་དག་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཕྱིན་དྲུག་གི་དོན་ལ་གཞན་གཞུག་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱང་འཇུག་པ་སྟེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱིན་པ་དང༌། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། དོན་སྤྱོད་པ་དང༌། དོན་མཐུན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བྱིན་མཚུངས་དེ་སྟོན་ལེན་འཇུག་དང༌། །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་པ། །སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང༌། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོགས། ལྔ་པ་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དངོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་དང༌། ལམ་ཞུགས་ཀྱི་སྦྱིན་སོགས་ནི། དེའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་བ་དང༌། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པར་ནི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་དངོས་ཀྱང༌། །གསུམ་དམིགས་ཡོད་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི། །དམིགས་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བསྟན། །ཅེས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལམ་ནའང་ཕར་ཕྱྀན་དྲུག་དངོས་ཡོད་པར་བཤད་ཡོད་ཀྱི། འདིར་རེ་ཞིག །མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་དེ་རྣམས་དངོས་དང༌། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་དེ་རྣམས་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི། ཡན་ལག་བཞི་པོ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དངོས་དང་བཏགས་པ་གང་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་པས། མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། དེ་འོག་ཏུ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། མཐོང་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ས་བདུན་པའི་བར་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ས་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་དང༌། དགུ་པ་གཉིས་ནི་ཞིང་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ས་དང༌། ས་བཅུ་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་དང༌། བཅུ་གཅིག་པ་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སའམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་དོན་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མི་གན
Chinese
获得清凉和忍耐忿怒，为了殊胜结合和意念，以及为了证悟胜义谛而宣说。如是说。第二是，又于彼（经）中说：依赖于前者而生起后者，为了安住于下劣和殊胜，以及为了粗大和微细，如是次第宣说。如是说。第三是，于彼（经）中说：布施能使不顺品衰减，具有无分别智慧，圆满一切希欲，成熟有情的三种行相。乃至智慧能使不顺品衰减，乃至三种行相。如是说。其中，以布施为例，布施能使不顺品悭吝衰减，布施、施者、受者三者不缘的智慧所摄持，布施本身能圆满一切有情的希欲，并依此使有情成熟于菩提，具有四种殊胜功德。其余（五度）也同样类推可知。第四是，布施有财物布施、正法布施、无畏布施这三种。持戒有断除恶行的律仪戒、摄集善法的善法戒、饶益有情的饶益有情戒这三种。忍辱有安忍痛苦、于损害不介意、于正法决定信解这三种。精进有披甲精进、摄善精进、饶益有情精进这三种。静虑有现法乐住静虑、成就功德静虑、饶益有情静虑这三种。智慧有了知世俗的智慧、了知胜义的智慧、了知有情义利的智慧这三种。这六度中，前三种是福德资粮，后三种是智慧资粮，圣者月称如是说。如是说：布施等三种法，多为善逝赞叹在家者，彼等亦是名为福德之资粮，是佛陀色身自性之色身之因。如是说。胜幢慈氏则说：前二者是福德资粮，后者是智慧资粮，中间三者为二资粮所摄。如是说，于《经庄严论》中也说：布施与持戒是福德之资粮，智慧是智慧，其他三种是二者（福德与智慧）的，或者五者都是。
English
It is taught for obtaining coolness and patience with anger, for supreme union and mindfulness, and for understanding the ultimate meaning. Thus it is said. The second is: Again, in that very (sutra) it says: The latter arises dependent on the former, because of dwelling in the inferior and the supreme, and because of the gross and the subtle, these are taught in order. Thus it is said. The third is, in that very (sutra) it says: Generosity diminishes opposing factors, possesses non-conceptual wisdom, completely fulfills all desires, and matures sentient beings in three ways. Up to wisdom diminishes opposing factors, up to three ways of acting. Thus it is said. That is, taking generosity as an example, generosity diminishes the opposing factor of miserliness, is grasped by the wisdom that does not focus on the three—generosity, the giver, and the receiver—and generosity itself completely fulfills the desires of all sentient beings, and based on that, it causes sentient beings to mature into enlightenment, possessing four special qualities. It should be understood that the same applies to the remaining (five perfections). The fourth is that generosity has three aspects: giving material things, giving the Dharma, and giving fearlessness. Ethical discipline has three aspects: the virtue of restraining misdeeds, the virtue of gathering Dharma, and the virtue of benefiting sentient beings. Patience has three aspects: accepting suffering, not minding harm, and having definite conviction in the Dharma. Diligence has three aspects: armor-like diligence, applying diligence, and benefiting sentient beings. Meditation has three aspects: dwelling in bliss in this life, accomplishing qualities, and benefiting sentient beings. Wisdom has three aspects: knowing the conventional, knowing the ultimate, and the wisdom of knowing the benefit of sentient beings. Among these six perfections, the first three are the accumulation of merit, and the latter three are the accumulation of wisdom, as explained by Chandrakirti. As it is said: These three dharmas, such as generosity, are mostly praised by the Sugatas for householders. These are also called the accumulation of merit, the cause of the Buddha's form body, the nature of the body. Thus it is said. Maitreya, the Regent, said that the first two are the accumulation of merit, the latter is the accumulation of wisdom, and the middle three are included in both accumulations. As it is also said in the Ornament of Sutras: Generosity and ethical discipline are the accumulation of merit, wisdom is wisdom, the other three are both, or all five are.
Chinese
亦即智慧之积聚。 又，于《宝鬘论》中云： 戒律布施为利他， 精进忍辱为自性， 禅定智慧解脱因， 以慈爱心成办一切。 如是亦云。 又，菩萨于行持利他之事时，需四种摄事，此之广释于波罗蜜多品中。 彼等非与彼等六波罗蜜多之体性相异，即是财布施与法布施，及于六度之义令他入与自身亦入，次第即是布施与爱语与利行与同事，即是： 施等彼示现，受持令趣入， 爱语与利行，以及同事性， 如是等。 第五、真实与假立之差别， 某些是 真实波罗蜜多唯有佛陀具有，及入道之布施等，是彼之修证故为假立者，于《入中论》中云： 为圆满佛陀之菩提故虽真实， 然有三境彼乃世俗谛， 无有对境彼即是佛陀， 示现胜义波罗蜜多。 说是于各自之异生道中亦有六度真实存在，然此处暂且，就经与论典较多之方面而言，圣者相续之彼等是真实，资粮加行之彼等是假立者，如是应知。 虽是如是，然不具足四支之布施等，于真实波罗蜜多与假立二者中皆不容有。 如是，于加行道中安住于六波罗蜜多之修证，故生起见道，彼之后趣入无过失，即是生起见道之体性。 彼后至七地之间，是令有情完全成熟之地，及八地与九地二者是清净刹土之地，及十地是不住涅槃之地，十一地普光地或佛地是殊胜菩提，即是自身为自利现证法身，及不住
English
That is, the accumulation of wisdom. Also, in the Ratnavali it is said: Discipline and generosity are for the benefit of others, Diligence and patience are for one's own nature, Meditation and wisdom are the cause of liberation, With love, everything is accomplished. It is also said like that. Furthermore, when a Bodhisattva engages in activities for the benefit of others, four objects of collection are needed, the detailed explanation of this is in the chapter on Paramitas. These are not different in substance from those six Paramitas, namely, material generosity and Dharma generosity, and causing others to enter into the meaning of the six perfections and also entering oneself, the order is generosity, loving speech, beneficial action, and acting in accordance with the meaning, that is: Generosity and the like, he shows, Holding and causing to enter, Loving speech and beneficial action, And the nature of acting in accordance with the meaning, Such as and so on. Fifth, the difference between real and imputed, some are Real Paramitas are only possessed by the Buddha, and generosity and the like on the path, are imputed because they are the accomplishment of that, in the Madhyamakavatara it is said: Although real for the sake of the Bodhi of the complete Buddha, But if there are three objects, it is the mundane truth, If there is no object, it is the Buddha himself, Showing the transcendental Paramita. It is said that the six perfections also exist in reality in the paths of individual beings, but here for the time being, in terms of the aspects of Sutras and Shastras being more numerous, those in the continuum of the noble ones are real, and those in the accumulation and application are imputed, as such it should be known. Although it is like that, generosity and the like that do not possess the four limbs are not permissible in either real or imputed Paramitas. Thus, by abiding in the practice of the six Paramitas on the path of application, the path of seeing will arise, and after that one will enter into the faultless, that is, the nature of the arising of the path of seeing. After that, up to the seventh Bhumi, is the Bhumi of completely maturing sentient beings, and the eighth and ninth Bhumis are the Bhumis of purifying the fields, and the tenth Bhumi is the Bhumi of non-abiding Nirvana, the eleventh Bhumi, the Bhumi of Universal Light or the Bhumi of Buddhahood is the supreme Bodhi, that is, oneself manifesting the Dharmakaya for one's own benefit, and not abiding.