Tibetan
ས་གསུངས་པས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྣམས་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་གང་གསུང་པ་དེ་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་མན་ངག་དང་ལྡན་པས་བློ་ལྡན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ བསྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་མཚམས་སྦྱར་བའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པ་དངོས་ནི། དེ་སྐད་དུ་ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ལ་འདི་དག་གོ །ཞེས་ལྟ་བ་དང༌། རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚན་མར་བྱེད་ཅིང་ངོ་བོ་ལ་རང་སར་འཚོལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ཞིབ་ཏུ་འཚོལ་བ་ཡིན་ནོ། ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་ཡང༌། མཧཱ་ས་ཏྭ་ཀ་མ་ཤི་ལའི་སྒོམ་རིམ་དུ། གང་གི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་དམིགས་པ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་མང་དུ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱས་པར་དམིགས་པ་ཞེས་པ། ཇི་སྙེད་པ་རྣམ་འབྱེད་དང༌། དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་པ། ཇི་ལྟ་བ་རབ་ཏུ་ རྣམ་འབྱེད་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཡིན་ལ། ད་ནི་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། ས་ལས་མྱུ་གུ་དང་འཇའ་ཚོན་ལྟར་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་འབྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདེན་པའི་སྟོང་པའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ངང་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རབ་བརྟེན་ནས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱེད། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་སུ། །སྣང་བ་ལས་ནི་འདའ་བར་བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རབ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པ་ནས་བརྩམ་སྟེ། སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་ནི། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ཞེས་པ་ནས། དེ་བསྒོམ་བྱ། ཞེས་པས་བཤད་དེ། སྣང་མེད་ལ་གནས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ནི་སྔ་མ་གོམས་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། སེམས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་རྣམ་འབྱེད་ཅེས་པས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་རྟེན་འབྱུང་ཙམ་གྱི་དཔེ་དང་འཇའ་ཚོན་ནི་བར་སྣང་ལས་ལོགས་ སུ་མེད་པ་ལྟར། ཆོས་ཀུན་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་དཔེའོ། །སྐབས་འདིར་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་དཀའ་ན། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། གནས་བརྟེན་ཆེན་པོ་རྒྱལ་སྲས་དབྱིག་གཉེན་སོགས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིམ་པ་དང་ལུང་གིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་བོ། །བསྡུས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ནི། མཐའ་ཀུན་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཡང་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའོ། །འདི་ཚིག་དོན་ལྟག་འོག་མི་མཐུན་པའོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྷ་ར་ཏ་ལས། མེས་སྨིན་པའི་འཁུར་བ་གསོད་པ་འོན་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ལ། གྲུབ་པ་མེ་ཡིས་བསྲེག་པ་ཡི། །འཁུར་བ་གསོད་པ་འོན་ཅིག་བུ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་བཞག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བསམ་གཏན་ཉིད་དྲན་པ་དང༌། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དང༌། ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་སེམས་སོན་མ་སོན་སོགས་ཤེས་བཞིན་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་འཇུག་པ་ནས་ཀྱང་སྨྲས་པ། བདག་གི་ལས་དང༌། དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་དང༌། རང་གི་སེམས་ལ་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་ཡང་བརྟག་པར་བྱ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ངན་པ་བསྡོམ་པའི་བག་ཡོད་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཆ་མཉམ་པ་དེ་ཅི་ཙམ་ན་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཞེ་ན། བྱ་བ་ཀུན་ ལ་ཅི་ཞིག་ལྟར། །སེམས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་རྣམས་འབྱེད། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་སྨྲས་པ་གང༌། །འདི་ལ་ལེགས་རྣམས་རྒྱལ་བ་དང༌། །མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཉེས་པ་གང་ཡིན་བདག་གི་བཟུང༌། །ཉེས་སྨྲས་ལྷག་པར་སྡིག་ཆེ་བས། །ནོངས་པ་གང་ཡིན་མཆོག་ལ་བཤགས། །མགོན་པོ་ཀླུ་དབང་འཕགས་པ་ལྷ། །ཟླ་གྲགས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང༌། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་བློ་བརྟན་དང༌། །ཙནྡྲ་གོ་མི་བདག་ཉིད
Chinese
所说是从最初的方面来说的。 像那样，从那以后，大乘经部中，观修般若波罗蜜多的次第中所说的，就像从中产生的一样，具有口诀，是有智慧的，菩萨 进行观修，这是连接语。 从那之后，实际的观修是，像那样什么是胜观呢？ 就像这样，对法进行辨别，以及完全地辨别，以及完全地分别，以及完全地观察。 如是说，辨别是对于有多少法，这些是。 这样看，完全辨别是对法性有多少意义进行辨别，完全分别，是以具有分别的智慧作为特征，并在自性上自己寻找，完全观察是对差别进行详细寻找。 具有那些差别的甚深空性观修方式也是，在玛哈萨attva卡玛希拉的观修次第中，当那些作意进入的时候，只是以蕴和界等差别来广大地专注，像这样，在《解深密经》等中，瑜伽士们以十八空性等差别来专注的相貌，说了许多。 如是说，以差别来广大地专注，所谓有多少辨别，以及以专注等差别，所谓有多少完全 辨别和后面的两个，现在应当跟随这个，就像从地上生出苗芽和彩虹一样，这些法全部只是缘起，只是心的显现，如果好好观察，因为脱离了执着，所以是稀有奇妙的。 因此，显现的这些法全部如幻一般，是真实的空性，像以前所说的止观的状态中，一次又一次地观修诸法的自性空性。 那么，这里是从《楞伽经》中所说的： 依靠唯心， 不分别外境。 专注真如， 也能超越唯心。 从唯心超越后， 也能从显现中超越。 S
English
What is said is from the initial aspect. Like that, from then on, in the Mahayana sutras, the order of meditating on the Prajnaparamita, as it arises from what is said, possessing oral instructions, is wise, the Bodhisattva meditates, this is the connecting word. From then on, the actual meditation is, like that, what is Vipassana? It is like this, distinguishing dharmas, and completely distinguishing, and completely distinguishing, and completely observing. It is said, distinguishing is for how many dharmas, these are. Looking like this, completely distinguishing is distinguishing the meaning of how many dharmas are, completely distinguishing, is characterized by wisdom with distinguishing, and searching for oneself in self-nature, completely observing is searching in detail for differences. The profound emptiness meditation method with those differences is also, in the meditation order of Mahasattva Kamashila, when those attentions enter, it is only to focus extensively on the differences such as aggregates and realms, like this, in the Explanation of the Profound Meaning Sutra, etc., the yogis focus on the appearance of focusing with the differences such as the eighteen emptinesses, said a lot. It is said, focusing extensively with differences, so-called how many distinctions, and with the differences such as focusing, so-called how many complete distinctions and the latter two, now we should follow this, just like sprouts and rainbows emerge from the ground, all these dharmas are just interdependent arising, just the appearance of the mind, if you observe well, because it is free from clinging, it is rare and wonderful. Therefore, all these appearing dharmas are like illusions, are the true emptiness, like the state of Shamatha and Vipassana mentioned before, again and again meditate on the self-nature emptiness of all dharmas. Then, here is what is said in the Lankavatara Sutra: Relying on the mind-only, Do not distinguish external objects. Focusing on Suchness, Can also transcend mind-only. After transcending mind-only, Can also transcend from appearance. S
Chinese
安住于无相之瑜伽士，证悟智慧大乘。（ इति ） 又，从“对于唯识则极度依赖”开始，到“甚至超越唯识”为止，如“娑罗树之芽”所说，即是“彼应修习”。安住于无相，以及证悟智慧大乘，是从先前的串习中产生的，如“心不摇动且辨别诸法”所说。 其中，娑罗树之芽只是缘起的例子，彩虹如同不存在于虚空之外一样，一切法也是心之外不存在的例子。如果此时难以生起定解，那么就应根据如国王之子般的自在者龙树，以及大德圣者世亲等所说的次第和教证，尽可能地进行决断。总而言之，一切法的自性是一样的，为了证悟远离一切边见的空性，所以才要反复修习空性。 如是说。如果认为这语句的意义前后不一致，那不是的。例如，在《婆罗多》中，“用火烧成熟的负担，聋子啊”的意思是，“成就者用火焚烧，聋子啊，烧掉负担吧。”就像这样，所以语句没有错误。如是，在等持中，关于禅定的过失，以及作意和禅定本身，忆念，过失和功德，以及在正确的处所心是否成熟等，都要以正知来观察。从行为的领域进入时也要说，对自己的业，以及三宝的功德，轮回的过患，自己的心要忆念，也要以正知来观察。在一切行为中，即使面临生命危险，也要依靠守护誓言，守护烦恼和恶业。寂止和胜观达到平衡时，何时才能完全进入呢？就像在一切行为中一样，心不摇动且辨别诸法。 如是善说，这其中的善妙之处属于诸佛和堪布阿阇黎们，过失则由我承担。恶语的罪过尤其严重，所以对一切过错都向上师忏悔。怙主龙王圣天，月称圣者无著，以及世亲论师智军，以及旃扎果弥本人。
English
The yogi who abides in non-appearance, sees the great vehicle of wisdom. ( इति ) Moreover, starting from "relying greatly on mind-only" and up to "even transcending mind-only," as explained by "the sprout of the Sal tree," that is, "it should be meditated upon." Abiding in non-appearance and seeing the great vehicle of wisdom arise from prior habituation, as explained by "the mind does not waver and distinguishes all dharmas." Among them, the sprout of the Sal tree is merely an example of dependent arising, and just as a rainbow does not exist apart from the sky, all dharmas are also examples of not existing apart from the mind. If it is difficult to generate certainty at this time, then one should ascertain it as much as possible according to the order and scriptural authority as explained by the sovereign son of the conquerors, Nagarjuna, and the great venerable son of the king, Vasubandhu, and others. In summary, the nature of all dharmas is the same, and for the sake of realizing emptiness that is free from all extremes, one should repeatedly meditate on emptiness. Thus it is said. If one thinks that the meaning of these words is inconsistent, it is not so. For example, in the Mahabharata, the meaning of "burn the ripe burden with fire, O deaf one" is, "The accomplished one burns with fire, O deaf one, burn the burden." Just like that, so there is no fault in the words. Thus, in equipoise, regarding the faults of meditation, and mindfulness of the mind itself and meditation, faults and virtues, and whether the mind is ripe in the correct place, etc., one should examine with mindfulness. From entering the realm of behavior, one should also say, one's own actions, and the virtues of the Three Jewels, the faults of samsara, one's own mind should be mindful, and one should also examine with mindfulness. In all actions, even if faced with the danger of life, one should rely on guarding vows, guarding afflictions and bad karma. When quiescence and insight are balanced, how much can one fully enter? Just like in all actions, the mind does not waver and distinguishes all dharmas. Thus, whatever has been well said, the good in this belongs to the Buddhas and the Khenpos and Acharyas, and whatever faults there are, I take upon myself. The sin of evil speech is especially great, so I confess all faults to the supreme ones. Protector Nagaraja Aryadeva, Chandrakirti Arya Asanga, and Acharya Vasubandhu Buddhamati, and Chandragomin himself.