Tibetan
ཞེས་པ་ལ་གཏི་མུག་ཤས་ཆེ་བར་བྱིང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བར་རྒོད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཡང་དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པར་རིག་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་རིམ་པ་ བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པས་བསལ་ཞིང༌། དེར་མདོར་བསྡུ་ན། བྱིང་རྒོད་སྤང་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ། བྱིང་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། རྒོད་པ་ལ་སེམས་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པས་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་ཚེ་བར་སྐབས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཕྱིར་རོལ་དུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེའི་ཚེ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞི་བར་བྱས་ཤིང༌། མྱུར་དུ་དེ་ཉིད་ལ་བྱང་སེམས་ཕྱི་ཕྱིར་རོལ་གཞུགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། ཅི་སྟེ་གང་གི་ཚེ་གཉིད་དང་རྨུགས་པས་ནོན་ཏེ་དམིགས་པ་འཛིན་པ་ལ་མི་གསལ་ཞིང་སེམས་བྱིང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བྱིང་བ་བསལ་ལ། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དམ་དུ་བཟུང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་ནི་སྒོ་གཏན་བཅུག་པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་རླུང་གིས་གཡོ་བ་མེད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། གང་གི་ཚེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་ཚེ། མཉམ་པར་འཇུག་ཅིང་སེམས་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བ་ཀློད་དེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་ནས། སྒོ་གཏན་བཅུག་པ་ལྟར་སེམས་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་ལ་རིང་དུ་འཇོག་པ་ནི། མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་གྲུབ་བོ། །ཕན་ཡོན་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ལ་དགར་མི་འགྱུར། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་ཐོབ། ཅེས་ཏེ་དང་པོ་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། ཕྱི་མ་ལུས་ཀྱི་གཙོ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། དེ་ལ་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་པོ་ཉིད་དང༌། སྤོང་པའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་ཅི་ཞེ་ན། དང་པོ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏན་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོག་བྱས་ནས། །དེ་ལ་སླར་ཡང་སླན་པར་བྱ། །བློ་ལྡན་གང་ནས་གོང་དུ་ཡང༌། །སེམས་ནི་གང་དུ་བསྡུ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་འདུལ་ལོ། །རྣམ་གཡེང་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཞི་བར་བྱ། །རློམ་སེམས་ཡིད་མི་བདེ་ལ་སོགས། །ལགས་པ་དེ་བཞིན་ཞི་བར་བྱ། །དེ་ནས་སྡོམ་
Chinese
也就是說，愚癡成分多就昏沉，貪慾成分多就掉舉，嗔恨也知道與此同類。對這些依次修習緣起、慈愛、不淨觀來遣除。總而言之，捨棄昏沉掉舉，為了成就心相續專一，對昏沉生起歡喜，對掉舉以觀想不淨等來遣除。如是說：「當中間有貪慾等心向外散亂時，要知道心已散亂，修習不淨等使散亂平息，迅速地使菩提心向內安住。」又說：「如果被睡眠和昏沉壓制，執持所緣不明顯，心變得昏沉之時，觀想光明，憶念最喜愛的對象，如佛等的功德，以此遣除昏沉，並牢固地執持所緣。」如是說。心如關閉門戶，沒有分別念之風搖動。這就是說，從那裡，當遠離昏沉和掉舉二者之時，安住於平等，並且見到心自然生起之時，放鬆努力，保持中捨。如是說，遠離昏沉掉舉之後，如關閉門戶一樣，使心不搖動地安住，長久地安住，這就叫做等持，也就是成就了止。利益是：不為慾望所動搖，通過極度串習獲得安樂。也就是說，首先是通過成就止的心，其次是身體的安樂更重要，這樣就是詞句的意義。那麼，安住心的九種方法，以及斷除的八種作意是什麼呢？首先，至尊者的莊嚴中說：心對於所緣，完全不使它散亂，認識到散亂後迅速地，再次使它返回到所緣上。有智慧的人從高處，也要把心收攝回來。從那裡為了見到功德，調伏心於三摩地。為了見到散亂的過患，對它不喜並使之平息。傲慢、不愉快等，也同樣使之平息。從那裡約束
English
That is to say, when ignorance is predominant, there is sinking; when desire is predominant, there is excitement; and anger is also known to be of the same kind. These are eliminated by meditating on dependent origination, love, and ugliness in order. In short, to abandon sinking and excitement and to accomplish the continuity of the mind being one-pointed, joy is generated for sinking, and excitement is eliminated by contemplating ugliness, etc. As it is said: "When, in the meantime, desire, etc., cause the mind to wander outward, at that time, know that the mind has wandered, and pacify the wandering by meditating on ugliness, etc., and quickly cause the Bodhi mind to abide inward." It is also said: "If one is oppressed by sleep and drowsiness, and the object of focus is not clear, and the mind becomes sinking, at that time, contemplate the appearance of light, and remember the qualities of the most beloved object, such as the Buddha, etc., and thereby eliminate the sinking, and firmly hold the object of focus." Thus it is said. The mind is like a door shut, without the wind of conceptual thoughts shaking it. This means that from there, when one is free from both sinking and excitement, one abides in equality, and when one sees the mind arising naturally, one relaxes effort and maintains equanimity. Thus it is said, after being free from sinking and excitement, like a door shut, one makes the mind abide without wavering, abiding for a long time, this is called equipoise, which is the accomplishment of calm abiding. The benefits are: one is not moved by desires, and one obtains bliss through extreme habituation. That is to say, first, it is through the mind that has accomplished calm abiding, and second, the bliss of the body is more important, so that is the meaning of the words. So, what are the nine methods of abiding the mind, and the eight applications of abandonment? First, in the Ornament of the Lord, it says: "The mind, with respect to the object of focus, should never be allowed to wander. Having recognized the wandering quickly, one should again return it to the object of focus. The wise person, even from above, should gather the mind back. From there, in order to see the qualities, one tames the mind in Samadhi. In order to see the faults of wandering, one dislikes it and pacifies it. Arrogance, unpleasantness, etc., are also pacified in the same way. From there, restrain"
Tibetan
བརྩོན་ཅན་གྱི་ནི། །སེམས་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བྱས། །རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཐོབ། །དེ་གོམ་པ་ལས་འདུ་མི་བྱ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། ཞི་གནས་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་ཉིད་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་དང༌། བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དང༌། འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་དོན་ནི། མཧཱ་བྷོ་དྷི་ས་ཏྭ་པདྨའི་ངང་ཚུལ་གྱི་སྒོམ་རིམ་ལས། དེ་ལ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སེམས་འདོགས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའོ། །བསླན་ཏེ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་ནས་དེ་སྤང་པའོ། །ཉེ་བར་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤང་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་བསྟུན་ཏེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇོག་པའོ། །འདུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །ཞི་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་གཡེང་པའི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་མི་དགའ་བར་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི། རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པ་ལང་བ་རྣམ་པར་སེལ་པའོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་འཇུག་པར་འབད་བྱེད་པའོ། །མཉམ་པར་འཇོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་པར་གྱུར་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། མཉམ་པར་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚིག་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་འདི་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་རྣམས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏོད་དེ་འཇོག་པ། རེ་ཞིག་དང་པོར་སེམས་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ལ། རང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང༌། དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡེངས་སུ་འཇུག་པ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་ལ། སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་ན། དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སླར་ མཉམ་པར་འཇོག་པ་བསླན་ཏེ་འཇོག་པ། སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་འཕྲོ་བའི་ཆེད་དུ། དང་པོ་ཉིད་དུ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་གཡེངས་སྤངས་ཤིང་འཇོག་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། གཡེངས་པའི་རྒྱུ་འདོད་ཡོན་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་སེམས་འཕྲོར་མི་འཇུག་པ་འདུལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པས་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་གཡེང་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བས། སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་མི་དགའ་བ་སྤངས་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་བརྗེད་ནས་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡེངས་ནས་བྱིང་རྒོད
Chinese
精进者的，心则显现而造作，获得自性生起，那不从脚步而聚集。如是等语，且于圣法《阿毗达磨集论》中也说：何为寂止？即是此：于内自身安住心，常时安住，翻转安住，亲近安住，调伏，寂静，极寂静，专注一境，平等安住。如是说。此之义是： 《大菩萨莲花之自性之修次第》中说：彼中所谓安住，即是于所缘境系缚心。所谓常时安住，即是于彼所缘境常时安住。所谓翻转安住，即是知觉散乱后而舍弃之。所谓亲近安住，即是舍弃散乱后，于后后相续而安住于彼所缘境。所谓调伏者，即是生起欢喜。所谓寂静者，即是见散乱之过患后，不喜而极寂静。所谓极寂静者，即是遣除昏沉与睡眠等生起。所谓专注一境者，即是无有显现造作而努力趣入。所谓平等安住者，即是于心而转为舍，是为平等持之同义词。此等词之义，此等是圣者慈氏与先前之堪布们所说。如是说，最初于所缘境一心专注而安住，暂时最初心所安住之彼之上，自然平等安住，唯于所缘境任其散乱而常时安住，心若散乱，则了知彼而复次 平等安住为翻转安住，为令心不向外散乱之故，最初即具足正念而舍弃散乱而安住为亲近安住，观禅定等之利益与散乱之因欲妙为过患后，不令心散乱为调伏，以心扰动而不寂住之因散乱视为过患，舍弃于心平等安住不喜而平等安住为寂静，忘失所缘境而从彼向他散乱而沉掉
English
For the diligent, the mind is manifestly fabricated, obtaining its own arising, that does not gather from footsteps. These and other words, and also in the holy Dharma Compendium of Abhidharma, it is said: What is tranquility? It is like this: placing the mind on one's own inner self, constantly placing it, reversing and placing it, closely placing it, taming it, pacifying it, extremely pacifying it, making it one-pointed, and placing it equally. Thus it is said. The meaning of this is: In the Meditation Sequence of the Nature of the Great Bodhisattva Lotus, it says: Therein, what is called 'placing' is attaching the mind to the object. What is called 'constantly placing' is constantly placing it on that very object. What is called 'reversing and placing' is knowing the distraction and abandoning it. What is called 'closely placing' is abandoning the distraction and continuously placing it on that very object. What is called 'taming' is generating joy. What is called 'pacifying' is seeing the fault of distraction and pacifying it greatly without joy. What is called 'extremely pacifying' is completely eliminating the arising of dullness and sleep, etc. What is called 'making it one-pointed' is striving to enter without manifest fabrication. What is called 'equally placing' is turning to equanimity when it becomes mind, which is a synonym for equally holding. The meanings of these words, these are what the noble Maitreya and the previous abbots said. Thus it is said, initially focusing the mind one-pointedly on the object and placing it, temporarily on that very first place where the mind is placed, naturally placing it equally, and constantly placing it by letting it wander only on the object, if the mind is distracted, then recognizing that and again Placing it equally is reversing and placing it. In order to prevent the mind from scattering outward, initially possessing mindfulness and abandoning distraction and placing it is closely placing it. Viewing the benefits of samadhi, etc., and the fault of the cause of distraction, sensual pleasures, not letting the mind scatter is taming it, viewing the cause of the mind's disturbance and non-abiding, distraction, as a fault, abandoning the displeasure of placing the mind equally and placing it equally is pacifying it, forgetting the object and scattering from it to another and sinking and excitement.